Atos 10

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Cesarea pueblents̈e inamna canÿe boyabása Cornelio ca uabainá; cha inamna chë Italiano ca uabaina soldadëngbe amëndayá.
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Cornelio Bëngbe Bëtsábioye ibnarrespetana y nÿetsca chabe yebnents̈a oyenë́ngaftaca Bëngbe Bëtsá puerte imojánadorana. Becá crocénana inaquëcjnaye chë judiënga ndbomnëjémënga jujabuáchama y sempre Bëngbe Bëtsáftaca ibnéncuentaye.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Canÿe te, mo bëts mos̈enana ora, cha botamana tojáninÿe mo otjenayoquëcá, mënts̈á: Bëngbe Bëtsabe canÿe ángel Cornelio yojtsemnoye yojtsamashjuana y tbojaniyana: —¡Cornelio ca!
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Cornelio chë ángelbioye ibojtsonÿaye y auatjananá tbojaniyana: —Taita, ¿ndayá yojtsemna ca?
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Chcasna, mora básefta boyabásenga Jope bëts puebloye michamó y Simón, chë Pedro ca monduabobuatmá, moye chamuánatse.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 Cha posada entsebomna inÿe Simónbents̈e, chë bobáchëshiñe trabajayabe yebnents̈e. Chabe yebna mar béjaye tsachañe endmëna. Cha cmochanjauyana ndayá jamama cmojtsemna ca.
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Chë Cornéliëbioye ibojuatsëtsaye ángel tojtsatanoñe ora, Cornelio chabe oservenënguents̈ana útata tojánachembo y canÿe soldádnaca, chabe uajabuachaná, Bëngbe Bëtsá adorayá;
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 lempe nts̈amo yojopasacá chënga tojanacuntá y chents̈ana Jope puebloye tojanichamó.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 Yëfsana mo nÿetsto ora, chënga benachiñe Jope béconana imojtsajnëntscuana, Pedro yebnents̈a tsbanánoye tojánas̈ëngo, Bëngbe Bëtsáftaca jencuéntama.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 Becá tbojánishëntsena y jasama yojtsebos̈e; pero imojtsebopróntantscuana, Pedro mo otjenayoquëcá mënts̈á tojáninÿe:
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 Celoca yojtsatëfjna y mo canÿe bëts ents̈ayëjuacá yojtsabá y nÿets canta sibients̈ana yojtsë́jonÿana.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Chë ents̈ayë́juañe imojtsemna nÿetscna bayënga, ósjojnaye bayënga y nÿetscna shlofts̈ë́ngnaca.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Y tojanuena canÿe oyebuambnayana mënts̈á: —Motsbaná, Pedro; mobaye y quem bayënga mose ca.
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Chora Pedro tojánayana: —Ndoñe, ats̈be Utabná. Ats̈e ndocna te chiyáisese Moisesbe leyiñe ndoñe yondëlesenciana jasama bayënga y chë jasama ndoñe ts̈abá imomna bayënga ca.
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Y cachiñe tojtë́tanuena chë oyebuambnayana mënts̈á: —Bëngbe Bëtsá tojalesenciá y canÿe bayá ts̈abá jasama yomna ca tojayanëse, aca ndoñe matsjuabnana chë bayá jasama ndoñe ts̈abá yontsemna ca.
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 Chë soye unga soyama chca tojanopasá chents̈ana, chë ents̈ayë́jua celoye tojtanátsjua.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Pero Pedro ndoñe yontsetáts̈ëmbo nts̈amo tojaninÿcá ndayá chabiama yojtsayanama. Chëntscuana, chë Cornéliëbe ichmónënga noticiánana Simónbe yebnoca tmojánashjajna y shjoca bës̈oca imojtsobátmana.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 Tmojanchembo ora, tmojanënoticiá Simón, chë Pedro ca uabobainá, chents̈e taibojatanama.
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Pedro, ndayá tojáninÿama chabosertama yojtsenójuabnantscuana, chë Uámana Espíritu tbojaniyana: “Mouena, muents̈e mora unga boyabásenga cmontsenguá.
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Motsbaná, mocana matastjango y yapa ntjatenojuabnaycá chë́ngaftaca cochjá, er ats̈e chënga sënjichamó ca”.
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 As Pedro tojtanastjango y chë tmojánashjajnënga tojanë́yana: —Ats̈e sëndmëna chë s̈montsenguá cha. ¿Ndáyeca moye s̈mojabo ca?
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Chora chënga tmojanjuá: —Cornelio s̈onjichamó. Cha endmëna chë soldadëngbe amëndayá, canÿe ts̈abá mándbomna ents̈á y Bëngbe Bëtsábioye adorayá, y nÿetsca judiënga chabiama ts̈abá mondbétsoyebuambnaye. Bëngbe Bëtsabe canÿe ángel chábioye tbojabuayená nts̈amo jamana aca chábioye chacotsama, as chë ndayá cha jauyanama cojtsebomncá cha jouenama ca.
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 As chënga tojanë́mashengo y posada tojanë́yents̈ame. Yëfsana Pedro chë unga boyabásengaftaca tojána. Básefta Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga Jope pueblents̈ënga Pedro tmojantjëmbambá.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Chë inÿe yëfsana Cesarea puebloye tmojánashjajna. Chents̈e Cornelio Pédrëbiama yojtsobatmana, y Cornelio tojanë́buaja pamíllanga y ts̈abe amiguë́ngnaca chents̈e imojtsemna.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Pedro tojánashjango ora, Cornelio tojánbocna jajébenguama y chabe shecuats̈ents̈e yojoshëntsaments̈iye cha jadórama.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Pero Pédrëna tbojtanatsbaná y mënts̈á tbojaniyana: —Matëtsbaná, ats̈e cach aquëcá nÿe canÿe ents̈á sëndmëna ca.
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Pedro Cornélioftaca encuéntaye chë yebnents̈e tojánamashëngo y ba ents̈anga tojánanÿena, chents̈e tmojanójotënga.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Chora Pedro tojanë́yana: —Cach ts̈ëngaftanga s̈mondë́tats̈ëmbo chë judiëngbe leyënguiñe endayana ndoñe yondopodena canÿe judío ndoñe judío ents̈ángaftaca jenútanama y ni mo chëngbe yebnënguenache jábuachama ca. Pero Bëngbe Bëtsá s̈onjinÿinÿé ats̈e ndocna te s̈ondmëna ínÿabiama jatsjuabnayana cháftaca jenútanama ndoñe ts̈abá yondmëna ca.
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Chíyeca, s̈monjobets̈e ora, ndocá ntjatichamcá nÿe sënjabo ca.
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 As Cornelio tojánayana: —Canta te entsemna, camënts̈a ora, muents̈e sëndánmëna Bëngbe Bëtsáftaca encuéntaye y ndeolpe sënjinÿe ats̈be delante canÿe boyabása uabuashinÿinÿana ents̈ayaca bopormaná.
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 Cha s̈onjauyana: “Cornelio, Bëngbe Bëtsá condbétseimpadanama y chë ujabótënga condbétsëjabuachanama, Bëngbe Bëtsá ácaftaca entsoyejuá y lempe cmochanjóyeunaye ca.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Básefta boyabásenga Jope bëts puebloye michamó y Simón chë Pedro ca monduabobuatmá moye chamuánatse ca. Cha posada entsebomna inÿe Simónbents̈e, chë bobáchëshiñe trabajayabe yebnents̈e, y chabe yebna mar béjaye tsachañe endmëna. Cha cmochanjauyana ndayá jamama cmojtsemna ca.”
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Chcasna, cachora sënjichamó aca jobets̈ama, y aslëpaye jabama tcojóyaunama. Y as morna, nÿetscanga Bëngbe Utabnabe delante fsë́ntseprontana jouenama lempe nts̈amo Bëngbe Bëtsá tcmojamandacá ca —cha tojánayana.
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Pedro chora tojanonts̈é mënts̈á jóyebuambayama: —Mora ats̈e s̈ontsosertana, ndegombre Bëngbe Bëtsabiama nÿetscanga cachcá uámanënga imomnama.
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Nÿets luarënguenache Bëngbe Bëtsá júbuajana cha tmojtsatschuaná y ts̈abe soyënga tmojtsamënga.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Ts̈ëngaftanga s̈mondë́tats̈ëmbo, Bëngbe Bëtsá Israeloca ents̈anga tojánabuayenama, ts̈abe noticiënga jtsóyebuambnayëse, chënga nÿetscanga ainaniñe ts̈abe ebionana chamotsebomnama, Jesucrístbeyeca; y cha endmëna nÿetsca ents̈angbe Utabná.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Ts̈ëngaftanga s̈mondë́tats̈ëmbo nts̈amo nÿets Judeoca tonjanopasama. Chë soye Galilea luaroca tojanobojats̈é, Juan ents̈anga yojanabuayiyná orscana, chënga bacna soyënga amana chamotsajbanama y chamuenábayama.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 S̈mondë́tats̈ëmbo nts̈amo Bëngbe Bëtsá, Jesús Nazaretocábioye tbojanábuayanama y tojanma chë Uámana Espíritu chabe ainaniñe cháuamashënguama, y tojanma Jesús corente obená chaotsemnama; y s̈mondë́tats̈ëmbo nts̈amo Jesús enjánana ents̈angbiama ts̈abe soyënga amiñe y nÿetscanga chë Satanás yojánama chamosufrimënga áshnaye, er Bëngbe Bëtsá cháftaca yojtsemna.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 “Bënga fsënjáninÿe y fsëndë́tats̈ëmbo lempe nts̈amo Jesús tojanmcá Jerusalenoca y nÿets Judea luariñe; y cha tmonjanóba, canÿe cruciñe jacrucifícase.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Pero Bëngbe Bëtsá tonjanma unga tianoye cha cháuatayenama y bë́ngbeñe chaonÿnama.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 Cha nÿetsca ents̈angbe delante ndoñe chenátanbocna, pero aíñe bë́ngbeñe, chë tempo Bëngbe Bëtsá s̈ojanëbuáyanënga, Jesús tojtanayenama chamuinÿama. Y tojtanayenents̈ana bënga cháftaca fsënjanse y fsënjanofs̈é.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Cha s̈onjichamó ents̈anga jábuayenama y jayanama ndegombre cha yomna chë Bëngbe Bëtsabe uabuayaná, chë nda obanëngbiama y ainëngbiama yochjayana ts̈abá o ndoñe ts̈abá tmonjamama.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayënga nÿetscanga cach Jesusbiama tmojánayana, nda Jesúsbeñe tojtsos̈buaché, chábioye Bëngbe Bëtsá chabe bacna soyëngama bochanjaperdóna, Jesusbe obenánaca ca.”
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Pedro chë palabrënga cabá yojtsóyebuambnantscuana, chë Uámana Espíritu tojánamashëngo nÿetsca chë imojtsuenanëngbe ainaniñe jtsemándayama.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Chë judiënga Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga Pédroftaca tmojánabënga imojenjnaná, chë Uámana Espíritu ndoñe judië́ngbeñnaca cháuamashënguama Bëngbe Bëtsá tojanmama.
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 Chënga imojtsuenana chënga inÿets̈á jtsebiayangana, chënga tempo ndmabiyañe y jtsichámuana Bëngbe Bëtsá bëts soyënga tojanmama.
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 Chora Pedro tojánayana: “Pero mëngna chë Uámana Espíritu tmonjóyëngacñe nts̈amo bënga tmonjoyëngacñëcá. Chcasna, ndocná queochatobenaye jamana chënga uabáinënga ndoñe chamondë́tsemnama ca.”
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 As Pedro tojanamëndá chënga jubáyama, Jesucristo jóts̈ëmbonëse. Chents̈ana chënga tmojanimpadá baseftayté chë́ngaftaca chaoquedama.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.