Atos 10
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ACF
1 Cesarea pueblents̈e inamna canÿe boyabása Cornelio ca uabainá; cha inamna chë Italiano ca uabaina soldadëngbe amëndayá.
1 E havia em Cesaréia um homem por nome Cornélio, centurião da coorte chamada italiana,
2 Cornelio Bëngbe Bëtsábioye ibnarrespetana y nÿetsca chabe yebnents̈a oyenë́ngaftaca Bëngbe Bëtsá puerte imojánadorana. Becá crocénana inaquëcjnaye chë judiënga ndbomnëjémënga jujabuáchama y sempre Bëngbe Bëtsáftaca ibnéncuentaye.
2 Piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo, e de contínuo orava a Deus.
3 Canÿe te, mo bëts mos̈enana ora, cha botamana tojáninÿe mo otjenayoquëcá, mënts̈á: Bëngbe Bëtsabe canÿe ángel Cornelio yojtsemnoye yojtsamashjuana y tbojaniyana: —¡Cornelio ca!
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio.
4 Cornelio chë ángelbioye ibojtsonÿaye y auatjananá tbojaniyana: —Taita, ¿ndayá yojtsemna ca?
4 O qual, fixando os olhos nele, e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E disse-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Chcasna, mora básefta boyabásenga Jope bëts puebloye michamó y Simón, chë Pedro ca monduabobuatmá, moye chamuánatse.
5 Agora, pois, envia homens a Jope, e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Cha posada entsebomna inÿe Simónbents̈e, chë bobáchëshiñe trabajayabe yebnents̈e. Chabe yebna mar béjaye tsachañe endmëna. Cha cmochanjauyana ndayá jamama cmojtsemna ca.
6 Este está hospedado com um certo Simão curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Chë Cornéliëbioye ibojuatsëtsaye ángel tojtsatanoñe ora, Cornelio chabe oservenënguents̈ana útata tojánachembo y canÿe soldádnaca, chabe uajabuachaná, Bëngbe Bëtsá adorayá;
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados, e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 lempe nts̈amo yojopasacá chënga tojanacuntá y chents̈ana Jope puebloye tojanichamó.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Yëfsana mo nÿetsto ora, chënga benachiñe Jope béconana imojtsajnëntscuana, Pedro yebnents̈a tsbanánoye tojánas̈ëngo, Bëngbe Bëtsáftaca jencuéntama.
9 E no dia seguinte, indo eles seu caminho, e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Becá tbojánishëntsena y jasama yojtsebos̈e; pero imojtsebopróntantscuana, Pedro mo otjenayoquëcá mënts̈á tojáninÿe:
10 E tendo fome, quis comer; e, enquanto lho preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 Celoca yojtsatëfjna y mo canÿe bëts ents̈ayëjuacá yojtsabá y nÿets canta sibients̈ana yojtsë́jonÿana.
11 E viu o céu aberto, e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, e vindo para a terra.
12 Chë ents̈ayë́juañe imojtsemna nÿetscna bayënga, ósjojnaye bayënga y nÿetscna shlofts̈ë́ngnaca.
12 No qual havia de todos os animais quadrúpedes e feras e répteis da terra, e aves do céu.
13 Y tojanuena canÿe oyebuambnayana mënts̈á: —Motsbaná, Pedro; mobaye y quem bayënga mose ca.
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Chora Pedro tojánayana: —Ndoñe, ats̈be Utabná. Ats̈e ndocna te chiyáisese Moisesbe leyiñe ndoñe yondëlesenciana jasama bayënga y chë jasama ndoñe ts̈abá imomna bayënga ca.
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Y cachiñe tojtë́tanuena chë oyebuambnayana mënts̈á: —Bëngbe Bëtsá tojalesenciá y canÿe bayá ts̈abá jasama yomna ca tojayanëse, aca ndoñe matsjuabnana chë bayá jasama ndoñe ts̈abá yontsemna ca.
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Chë soye unga soyama chca tojanopasá chents̈ana, chë ents̈ayë́jua celoye tojtanátsjua.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se ao céu.
17 Pero Pedro ndoñe yontsetáts̈ëmbo nts̈amo tojaninÿcá ndayá chabiama yojtsayanama. Chëntscuana, chë Cornéliëbe ichmónënga noticiánana Simónbe yebnoca tmojánashjajna y shjoca bës̈oca imojtsobátmana.
17 E estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os homens que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Tmojanchembo ora, tmojanënoticiá Simón, chë Pedro ca uabobainá, chents̈e taibojatanama.
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Pedro, ndayá tojáninÿama chabosertama yojtsenójuabnantscuana, chë Uámana Espíritu tbojaniyana: “Mouena, muents̈e mora unga boyabásenga cmontsenguá.
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três homens te buscam.
20 Motsbaná, mocana matastjango y yapa ntjatenojuabnaycá chë́ngaftaca cochjá, er ats̈e chënga sënjichamó ca”.
20 Levanta-te pois, desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 As Pedro tojtanastjango y chë tmojánashjajnënga tojanë́yana: —Ats̈e sëndmëna chë s̈montsenguá cha. ¿Ndáyeca moye s̈mojabo ca?
21 E, descendo Pedro para junto dos homens que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Eis que sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Chora chënga tmojanjuá: —Cornelio s̈onjichamó. Cha endmëna chë soldadëngbe amëndayá, canÿe ts̈abá mándbomna ents̈á y Bëngbe Bëtsábioye adorayá, y nÿetsca judiënga chabiama ts̈abá mondbétsoyebuambnaye. Bëngbe Bëtsabe canÿe ángel chábioye tbojabuayená nts̈amo jamana aca chábioye chacotsama, as chë ndayá cha jauyanama cojtsebomncá cha jouenama ca.
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, homem justo e temente a Deus, e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa, e ouvisse as tuas palavras.
23 As chënga tojanë́mashengo y posada tojanë́yents̈ame. Yëfsana Pedro chë unga boyabásengaftaca tojána. Básefta Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga Jope pueblents̈ënga Pedro tmojantjëmbambá.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. E no dia seguinte foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Chë inÿe yëfsana Cesarea puebloye tmojánashjajna. Chents̈e Cornelio Pédrëbiama yojtsobatmana, y Cornelio tojanë́buaja pamíllanga y ts̈abe amiguë́ngnaca chents̈e imojtsemna.
24 E no dia imediato chegaram a Cesaréia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Pedro tojánashjango ora, Cornelio tojánbocna jajébenguama y chabe shecuats̈ents̈e yojoshëntsaments̈iye cha jadórama.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo, e, prostrando-se a seus pés o adorou.
26 Pero Pédrëna tbojtanatsbaná y mënts̈á tbojaniyana: —Matëtsbaná, ats̈e cach aquëcá nÿe canÿe ents̈á sëndmëna ca.
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Pedro Cornélioftaca encuéntaye chë yebnents̈e tojánamashëngo y ba ents̈anga tojánanÿena, chents̈e tmojanójotënga.
27 E, falando com ele, entrou, e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Chora Pedro tojanë́yana: —Cach ts̈ëngaftanga s̈mondë́tats̈ëmbo chë judiëngbe leyënguiñe endayana ndoñe yondopodena canÿe judío ndoñe judío ents̈ángaftaca jenútanama y ni mo chëngbe yebnënguenache jábuachama ca. Pero Bëngbe Bëtsá s̈onjinÿinÿé ats̈e ndocna te s̈ondmëna ínÿabiama jatsjuabnayana cháftaca jenútanama ndoñe ts̈abá yondmëna ca.
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um homem judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Chíyeca, s̈monjobets̈e ora, ndocá ntjatichamcá nÿe sënjabo ca.
29 Por isso, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois, por que razão mandastes chamar-me?
30 As Cornelio tojánayana: —Canta te entsemna, camënts̈a ora, muents̈e sëndánmëna Bëngbe Bëtsáftaca encuéntaye y ndeolpe sënjinÿe ats̈be delante canÿe boyabása uabuashinÿinÿana ents̈ayaca bopormaná.
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 Cha s̈onjauyana: “Cornelio, Bëngbe Bëtsá condbétseimpadanama y chë ujabótënga condbétsëjabuachanama, Bëngbe Bëtsá ácaftaca entsoyejuá y lempe cmochanjóyeunaye ca.
31 E eis que diante de mim se apresentou um homem com vestes resplandecentes, e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Básefta boyabásenga Jope bëts puebloye michamó y Simón chë Pedro ca monduabobuatmá moye chamuánatse ca. Cha posada entsebomna inÿe Simónbents̈e, chë bobáchëshiñe trabajayabe yebnents̈e, y chabe yebna mar béjaye tsachañe endmëna. Cha cmochanjauyana ndayá jamama cmojtsemna ca.”
32 Envia, pois, a Jope, e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está hospedado em casa de Simão o curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Chcasna, cachora sënjichamó aca jobets̈ama, y aslëpaye jabama tcojóyaunama. Y as morna, nÿetscanga Bëngbe Utabnabe delante fsë́ntseprontana jouenama lempe nts̈amo Bëngbe Bëtsá tcmojamandacá ca —cha tojánayana.
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Pedro chora tojanonts̈é mënts̈á jóyebuambayama: —Mora ats̈e s̈ontsosertana, ndegombre Bëngbe Bëtsabiama nÿetscanga cachcá uámanënga imomnama.
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço por verdade que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Nÿets luarënguenache Bëngbe Bëtsá júbuajana cha tmojtsatschuaná y ts̈abe soyënga tmojtsamënga.
35 Mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Ts̈ëngaftanga s̈mondë́tats̈ëmbo, Bëngbe Bëtsá Israeloca ents̈anga tojánabuayenama, ts̈abe noticiënga jtsóyebuambnayëse, chënga nÿetscanga ainaniñe ts̈abe ebionana chamotsebomnama, Jesucrístbeyeca; y cha endmëna nÿetsca ents̈angbe Utabná.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos);
37 Ts̈ëngaftanga s̈mondë́tats̈ëmbo nts̈amo nÿets Judeoca tonjanopasama. Chë soye Galilea luaroca tojanobojats̈é, Juan ents̈anga yojanabuayiyná orscana, chënga bacna soyënga amana chamotsajbanama y chamuenábayama.
37 Esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou;
38 S̈mondë́tats̈ëmbo nts̈amo Bëngbe Bëtsá, Jesús Nazaretocábioye tbojanábuayanama y tojanma chë Uámana Espíritu chabe ainaniñe cháuamashënguama, y tojanma Jesús corente obená chaotsemnama; y s̈mondë́tats̈ëmbo nts̈amo Jesús enjánana ents̈angbiama ts̈abe soyënga amiñe y nÿetscanga chë Satanás yojánama chamosufrimënga áshnaye, er Bëngbe Bëtsá cháftaca yojtsemna.
38 Como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo bem, e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 “Bënga fsënjáninÿe y fsëndë́tats̈ëmbo lempe nts̈amo Jesús tojanmcá Jerusalenoca y nÿets Judea luariñe; y cha tmonjanóba, canÿe cruciñe jacrucifícase.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judéia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Pero Bëngbe Bëtsá tonjanma unga tianoye cha cháuatayenama y bë́ngbeñe chaonÿnama.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia, e fez que se manifestasse,
41 Cha nÿetsca ents̈angbe delante ndoñe chenátanbocna, pero aíñe bë́ngbeñe, chë tempo Bëngbe Bëtsá s̈ojanëbuáyanënga, Jesús tojtanayenama chamuinÿama. Y tojtanayenents̈ana bënga cháftaca fsënjanse y fsënjanofs̈é.
41 Não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dentre os mortos.
42 Cha s̈onjichamó ents̈anga jábuayenama y jayanama ndegombre cha yomna chë Bëngbe Bëtsabe uabuayaná, chë nda obanëngbiama y ainëngbiama yochjayana ts̈abá o ndoñe ts̈abá tmonjamama.
42 E nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayënga nÿetscanga cach Jesusbiama tmojánayana, nda Jesúsbeñe tojtsos̈buaché, chábioye Bëngbe Bëtsá chabe bacna soyëngama bochanjaperdóna, Jesusbe obenánaca ca.”
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele crêem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Pedro chë palabrënga cabá yojtsóyebuambnantscuana, chë Uámana Espíritu tojánamashëngo nÿetsca chë imojtsuenanëngbe ainaniñe jtsemándayama.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Chë judiënga Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga Pédroftaca tmojánabënga imojenjnaná, chë Uámana Espíritu ndoñe judië́ngbeñnaca cháuamashënguama Bëngbe Bëtsá tojanmama.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 Chënga imojtsuenana chënga inÿets̈á jtsebiayangana, chënga tempo ndmabiyañe y jtsichámuana Bëngbe Bëtsá bëts soyënga tojanmama.
46 Porque os ouviam falar línguas, e magnificar a Deus.
47 Chora Pedro tojánayana: “Pero mëngna chë Uámana Espíritu tmonjóyëngacñe nts̈amo bënga tmonjoyëngacñëcá. Chcasna, ndocná queochatobenaye jamana chënga uabáinënga ndoñe chamondë́tsemnama ca.”
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém porventura recusar a água, para que não sejam batizados estes, que também receberam como nós o Espírito Santo?
48 As Pedro tojanamëndá chënga jubáyama, Jesucristo jóts̈ëmbonëse. Chents̈ana chënga tmojanimpadá baseftayté chë́ngaftaca chaoquedama.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.