Apocalipse 5
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NAA
1 Chë uámana puestents̈e enjetsetbemanabe cats̈bioica cucuats̈iñe canÿe uándmanana tsbuanáchanaca sënjáninÿe, y nÿétsañe enjétsabemana tsoicajana y shjoicajana, y canÿsëfta tsengájas̈e sellë́ngaca enjétsajandmanana.
1 Vi, na mão direita daquele que estava sentado no trono, um livro em forma de rolo escrito por dentro e por fora, e selado com sete selos.
2 Y canÿe ángel puerte obenana bomná sënjáninÿe, y cha mënts̈á enjétsayebuache: “¿Nda merecido yobuájona, quem uándmanana tsbuanácha jutë́fjonama y chë sellënga jutsë́cama ca?”
2 Vi, também, um anjo forte, que proclamava com voz forte: — Quem é digno de quebrar os selos e abrir o livro?
3 Pero, ni celoca, ni quem luarents̈e, ni quem luarents̈a jashenoye, ndocná quenjatsmëna obenánaca chë uándmanana tsbuanácha jutë́fjonama, ni juinÿama.
3 Ora, nem no céu, nem sobre a terra, nem debaixo da terra, ninguém podia abrir o livro, nem mesmo olhar para ele.
4 Y ats̈e puerte sënjánenobos̈achna, er ndocná ntjónÿnana merecido buajoná chë uándmanana tsbuanácha chautë́fjonama, ni chauinÿama.
4 E eu chorava muito, porque ninguém foi achado digno de abrir o livro, nem mesmo de olhar para ele.
5 Pero canÿa chë bëtsëjemënguents̈á s̈onjaniyana: “Ndoñe más matenóbos̈achena; mouena, chë Judabe pamillents̈á, León ca uabobainá, mando y obenana bétsebomnama, chë rey Davídbents̈ana Ents̈á, tonjayënjaná; cha entsobena chë uándmanana tsbuanácha jutë́fjonama, y chë canÿsëfta sellënga jutsë́cama ca.”
5 Então um dos anciãos me disse: — Não chore! Eis que o Leão da tribo de Judá, a Raiz de Davi, venceu para quebrar os sete selos e abrir o livro.
6 Chora sënjáninÿe, chë uámana puesto y chë canta Ainënga y chë bëtsëjémëngbe tsëntsaca, canÿe Oveshatema tsanana, pero enjétsinÿna mo cuaftsobacá. Chë Oveshatema enjánbomna canÿsëfta tsëtjonës̈e y canÿsëfta fs̈nëbé. Chë canÿsëfta fs̈nëbé monjaninÿinÿná chë Bëngbe Bëtsabe canÿsëfta espíritënga, chë Bëngbe Bëtsá nÿets quem luarëjana tojánichamonga.
6 Então vi, no meio do trono e dos quatro seres viventes e entre os anciãos, em pé, um Cordeiro que parecia que tinha sido morto. Ele tinha sete chifres, bem como sete olhos, que são os sete espíritos de Deus enviados por toda a terra.
7 Chë Oveshatema tonjanobeconá y chë uándmanana tsbuanácha tonjanaca, chë uámana puestents̈e tbemanabe cats̈bioica cucuats̈ents̈ana;
7 O Cordeiro foi e pegou o livro da mão direita daquele que estava sentado no trono.
8 y chabe cucuats̈iñe tonjanaca ora, chë canta Ainënga y chë uta bnë́tsana y canta bëtsëjémënga amë́ndayënga chë Oveshatembe shecuats̈ents̈e tmonjanoshaments̈é. Nÿetscanga monjétsëtbëna arpangá y castellano copbenga jútjena inciensíyeca; chë copbenga inciensíyeca enjamna chë Bëngbe Bëtsabe ents̈anga tmojayana palabrënga, cháftaca jencuéntama ora.
8 E, quando ele pegou o livro, os quatro seres viventes e os vinte e quatro anciãos se prostraram diante do Cordeiro, tendo cada um deles uma harpa e taças de ouro cheias de incenso, que são as orações dos santos,
9 Y quem tsëm canto montsancántaye:
9 e cantavam um cântico novo, dizendo: “Digno és de pegar o livro e de quebrar os selos, porque foste morto e com o teu sangue compraste para Deus os que procedem de toda tribo, língua, povo e nação
10 Aca tcojama chënga chamotsobena ácaftaca jtsemándayama
10 e para o nosso Deus os constituíste reino e sacerdotes; e eles reinarão sobre a terra.”
11 Y chca sënjétsonÿaye ora, mallajta angelëngbe oyebuambnayana sënjanuena, y chënga monjétsemna chë uámana puestents̈e, chë Ainënga y chë bëtsëjémënga amë́ndayëngbe shë́conana. Nÿets̈á bëtscá angelënga monjétsemna, corente mallajta;
11 Vi e ouvi uma voz de muitos anjos ao redor do trono, dos seres viventes e dos anciãos, cujo número era de milhões de milhões e milhares de milhares,
12 y chënga mënts̈á monjétsayebuache:
12 proclamando com voz forte: “Digno é o Cordeiro que foi morto de receber o poder, a riqueza, a sabedoria, a força, a honra, a glória e o louvor.”
13 Y sënjanuena, lempe nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojanmcá aina soyënga, celoca, quem luarents̈e, quem luarents̈a jashenoye y chë mar béjayoca, chë́ngnaca mënts̈á monjétsichamo:
13 Então ouvi que toda criatura que há no céu e sobre a terra, debaixo da terra e sobre o mar, e tudo o que neles há, estava dizendo: “Àquele que está sentado no trono e ao Cordeiro sejam o louvor, a honra, a glória e o domínio para todo o sempre.”
14 Y chë canta Ainëngna monjétsichamo: “Chca chaotsemna ca.” Y chë bëtsëjémënga amë́ndayëngna tmonjanoshaments̈é y chátbioye monjétsatacheuanaye.
14 E os quatro seres viventes respondiam: “Amém!” Também os anciãos se prostraram e adoraram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.