Apocalipse 5
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARIB
1 Chë uámana puestents̈e enjetsetbemanabe cats̈bioica cucuats̈iñe canÿe uándmanana tsbuanáchanaca sënjáninÿe, y nÿétsañe enjétsabemana tsoicajana y shjoicajana, y canÿsëfta tsengájas̈e sellë́ngaca enjétsajandmanana.
1 Vi na destra do que estava assentado sobre o trono um livro escrito por dentro e por fora, bem selado com sete selos.
2 Y canÿe ángel puerte obenana bomná sënjáninÿe, y cha mënts̈á enjétsayebuache: “¿Nda merecido yobuájona, quem uándmanana tsbuanácha jutë́fjonama y chë sellënga jutsë́cama ca?”
2 Vi também um anjo forte, clamando com grande voz: Quem é digno de abrir o livro e de romper os seus selos?
3 Pero, ni celoca, ni quem luarents̈e, ni quem luarents̈a jashenoye, ndocná quenjatsmëna obenánaca chë uándmanana tsbuanácha jutë́fjonama, ni juinÿama.
3 E ninguém no céu, nem na terra, nem debaixo da terra, podia abrir o livro, nem olhar para ele.
4 Y ats̈e puerte sënjánenobos̈achna, er ndocná ntjónÿnana merecido buajoná chë uándmanana tsbuanácha chautë́fjonama, ni chauinÿama.
4 E eu chorava muito, porque não fora achado ninguém digno de abrir o livro nem de olhar para ele.
5 Pero canÿa chë bëtsëjemënguents̈á s̈onjaniyana: “Ndoñe más matenóbos̈achena; mouena, chë Judabe pamillents̈á, León ca uabobainá, mando y obenana bétsebomnama, chë rey Davídbents̈ana Ents̈á, tonjayënjaná; cha entsobena chë uándmanana tsbuanácha jutë́fjonama, y chë canÿsëfta sellënga jutsë́cama ca.”
5 E disse-me um dentre os anciãos: Não chores; eis que o Leão da tribo de Judá, a raiz de Davi, venceu para abrir o livro e romper os sete selos.
6 Chora sënjáninÿe, chë uámana puesto y chë canta Ainënga y chë bëtsëjémëngbe tsëntsaca, canÿe Oveshatema tsanana, pero enjétsinÿna mo cuaftsobacá. Chë Oveshatema enjánbomna canÿsëfta tsëtjonës̈e y canÿsëfta fs̈nëbé. Chë canÿsëfta fs̈nëbé monjaninÿinÿná chë Bëngbe Bëtsabe canÿsëfta espíritënga, chë Bëngbe Bëtsá nÿets quem luarëjana tojánichamonga.
6 Nisto vi, entre o trono e os quatro seres viventes, no meio dos anciãos, um Cordeiro em pé, como havendo sido morto, e tinha sete chifres e sete olhos, que são os sete espíritos de Deus, enviados por toda a terra.
7 Chë Oveshatema tonjanobeconá y chë uándmanana tsbuanácha tonjanaca, chë uámana puestents̈e tbemanabe cats̈bioica cucuats̈ents̈ana;
7 E veio e tomou o livro da destra do que estava assentado sobre o trono.
8 y chabe cucuats̈iñe tonjanaca ora, chë canta Ainënga y chë uta bnë́tsana y canta bëtsëjémënga amë́ndayënga chë Oveshatembe shecuats̈ents̈e tmonjanoshaments̈é. Nÿetscanga monjétsëtbëna arpangá y castellano copbenga jútjena inciensíyeca; chë copbenga inciensíyeca enjamna chë Bëngbe Bëtsabe ents̈anga tmojayana palabrënga, cháftaca jencuéntama ora.
8 Logo que tomou o livro, os quatro seres viventes e os vinte e quatro anciãos prostraram-se diante do Cordeiro, tendo cada um deles uma harpa e taças de ouro cheias de incenso, que são as orações dos santos.
9 Y quem tsëm canto montsancántaye:
9 E cantavam um cântico novo, dizendo: Digno és de tomar o livro, e de abrir os seus selos; porque foste morto, e com o teu sangue compraste para Deus homens de toda tribo, e língua, e povo e nação;
10 Aca tcojama chënga chamotsobena ácaftaca jtsemándayama
10 e para o nosso Deus os fizeste reino, e sacerdotes; e eles reinarão sobre a terra.
11 Y chca sënjétsonÿaye ora, mallajta angelëngbe oyebuambnayana sënjanuena, y chënga monjétsemna chë uámana puestents̈e, chë Ainënga y chë bëtsëjémënga amë́ndayëngbe shë́conana. Nÿets̈á bëtscá angelënga monjétsemna, corente mallajta;
11 E olhei, e vi a voz de muitos anjos ao redor do trono e dos seres viventes e dos anciãos; e o número deles era miríades de miríades; e o número deles era miríades de miríades e milhares de milhares,
12 y chënga mënts̈á monjétsayebuache:
12 que com grande voz diziam: Digno é o Cordeiro, que foi morto, de receber o poder, e riqueza, e sabedoria, e força, e honra, e glória, e louvor.
13 Y sënjanuena, lempe nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojanmcá aina soyënga, celoca, quem luarents̈e, quem luarents̈a jashenoye y chë mar béjayoca, chë́ngnaca mënts̈á monjétsichamo:
13 Ouvi também a toda criatura que está no céu, e na terra, e debaixo da terra, e no mar, e a todas as coisas que neles há, dizerem: Ao que está assentado sobre o trono, e ao Cordeiro, seja o louvor, e a honra, e a glória, e o domínio pelos séculos dos séculos:
14 Y chë canta Ainëngna monjétsichamo: “Chca chaotsemna ca.” Y chë bëtsëjémënga amë́ndayëngna tmonjanoshaments̈é y chátbioye monjétsatacheuanaye.
14 e os quatro seres viventes diziam: Amém. E os anciãos prostraram-se e adoraram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.