Apocalipse 5

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Chë uámana puestents̈e enjetsetbemanabe cats̈bioica cucuats̈iñe canÿe uándmanana tsbuanáchanaca sënjáninÿe, y nÿétsañe enjétsabemana tsoicajana y shjoicajana, y canÿsëfta tsengájas̈e sellë́ngaca enjétsajandmanana.
1 Vi, na mão direita daquele que estava sentado no trono, um livro escrito por dentro e por fora, de todo selado com sete selos.
2 Y canÿe ángel puerte obenana bomná sënjáninÿe, y cha mënts̈á enjétsayebuache: “¿Nda merecido yobuájona, quem uándmanana tsbuanácha jutë́fjonama y chë sellënga jutsë́cama ca?”
2 Vi, também, um anjo forte, que proclamava em grande voz: Quem é digno de abrir o livro e de lhe desatar os selos?
3 Pero, ni celoca, ni quem luarents̈e, ni quem luarents̈a jashenoye, ndocná quenjatsmëna obenánaca chë uándmanana tsbuanácha jutë́fjonama, ni juinÿama.
3 Ora, nem no céu, nem sobre a terra, nem debaixo da terra, ninguém podia abrir o livro, nem mesmo olhar para ele;
4 Y ats̈e puerte sënjánenobos̈achna, er ndocná ntjónÿnana merecido buajoná chë uándmanana tsbuanácha chautë́fjonama, ni chauinÿama.
4 e eu chorava muito, porque ninguém foi achado digno de abrir o livro, nem mesmo de olhar para ele.
5 Pero canÿa chë bëtsëjemënguents̈á s̈onjaniyana: “Ndoñe más matenóbos̈achena; mouena, chë Judabe pamillents̈á, León ca uabobainá, mando y obenana bétsebomnama, chë rey Davídbents̈ana Ents̈á, tonjayënjaná; cha entsobena chë uándmanana tsbuanácha jutë́fjonama, y chë canÿsëfta sellënga jutsë́cama ca.”
5 Todavia, um dos anciãos me disse: Não chores; eis que o Leão da tribo de Judá, a Raiz de Davi, venceu para abrir o livro e os seus sete selos.
6 Chora sënjáninÿe, chë uámana puesto y chë canta Ainënga y chë bëtsëjémëngbe tsëntsaca, canÿe Oveshatema tsanana, pero enjétsinÿna mo cuaftsobacá. Chë Oveshatema enjánbomna canÿsëfta tsëtjonës̈e y canÿsëfta fs̈nëbé. Chë canÿsëfta fs̈nëbé monjaninÿinÿná chë Bëngbe Bëtsabe canÿsëfta espíritënga, chë Bëngbe Bëtsá nÿets quem luarëjana tojánichamonga.
6 Então, vi, no meio do trono e dos quatro seres viventes e entre os anciãos, de pé, um Cordeiro como tendo sido morto. Ele tinha sete chifres, bem como sete olhos, que são os sete Espíritos de Deus enviados por toda a terra.
7 Chë Oveshatema tonjanobeconá y chë uándmanana tsbuanácha tonjanaca, chë uámana puestents̈e tbemanabe cats̈bioica cucuats̈ents̈ana;
7 Veio, pois, e tomou o livro da mão direita daquele que estava sentado no trono;
8 y chabe cucuats̈iñe tonjanaca ora, chë canta Ainënga y chë uta bnë́tsana y canta bëtsëjémënga amë́ndayënga chë Oveshatembe shecuats̈ents̈e tmonjanoshaments̈é. Nÿetscanga monjétsëtbëna arpangá y castellano copbenga jútjena inciensíyeca; chë copbenga inciensíyeca enjamna chë Bëngbe Bëtsabe ents̈anga tmojayana palabrënga, cháftaca jencuéntama ora.
8 e, quando tomou o livro, os quatro seres viventes e os vinte e quatro anciãos prostraram-se diante do Cordeiro, tendo cada um deles uma harpa e taças de ouro cheias de incenso, que são as orações dos santos,
9 Y quem tsëm canto montsancántaye:
9 e entoavam novo cântico, dizendo: Digno és de tomar o livro e de abrir-lhe os selos, porque foste morto e com o teu sangue compraste para Deus os que procedem de toda tribo, língua, povo e nação
10 Aca tcojama chënga chamotsobena ácaftaca jtsemándayama
10 e para o nosso Deus os constituíste reino e sacerdotes; e reinarão sobre a terra.
11 Y chca sënjétsonÿaye ora, mallajta angelëngbe oyebuambnayana sënjanuena, y chënga monjétsemna chë uámana puestents̈e, chë Ainënga y chë bëtsëjémënga amë́ndayëngbe shë́conana. Nÿets̈á bëtscá angelënga monjétsemna, corente mallajta;
11 Vi e ouvi uma voz de muitos anjos ao redor do trono, dos seres viventes e dos anciãos, cujo número era de milhões de milhões e milhares de milhares,
12 y chënga mënts̈á monjétsayebuache:
12 proclamando em grande voz: Digno é o Cordeiro que foi morto de receber o poder, e riqueza, e sabedoria, e força, e honra, e glória, e louvor.
13 Y sënjanuena, lempe nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojanmcá aina soyënga, celoca, quem luarents̈e, quem luarents̈a jashenoye y chë mar béjayoca, chë́ngnaca mënts̈á monjétsichamo:
13 Então, ouvi que toda criatura que há no céu e sobre a terra, debaixo da terra e sobre o mar, e tudo o que neles há, estava dizendo: Àquele que está sentado no trono e ao Cordeiro, seja o louvor, e a honra, e a glória, e o domínio pelos séculos dos séculos.
14 Y chë canta Ainëngna monjétsichamo: “Chca chaotsemna ca.” Y chë bëtsëjémënga amë́ndayëngna tmonjanoshaments̈é y chátbioye monjétsatacheuanaye.
14 E os quatro seres viventes respondiam: Amém! Também os anciãos prostraram-se e adoraram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.