Apocalipse 19

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Chents̈ana celoca sënjanuena mo mallajta ents̈anga cuaftsayebuachcá, mënts̈á monjétsichamo:
1 Depois disso, ouvi no céu como que um imenso coro que cantava: Aleluia! A nosso Deus a salvação, a glória e o poder,
2 er ndayama cha tojayancá ndegombre jtsemnana,
2 porque os seus juízos são verdadeiros e justos. Ele executou a grande Prostituta que corrompia a terra com a sua prostituição, e pediu-lhe contas do sangue dos seus servos.
3 Y cachiñe mënts̈á tmonjánayana:
3 Depois recomeçaram: Aleluia! Sua fumaça sobe pelos séculos dos séculos.
4 Y chora, chë uta bnë́tsana y canta bëtsëjémënga amë́ndayënga y chë canta Ainënga tmonjanoshaments̈é, y Bëngbe Bëtsá, chë uámana tbemanents̈e enjétsetbemanabioye tmonjanadorá, mënts̈á jayanëse: “¡Chca chaotsemna! ¡Bëngbe Utabná matschuanga ca!”
4 Então os vinte e quatro Anciãos e os quatro Animais prostraram-se e adoraram a Deus que se assenta no trono, dizendo: Amém! Aleluia!
5 Y chë uámana puestents̈ana canÿe oyebuambnayana tonjanóbocna, mënts̈á:
5 Do trono saiu uma voz que dizia: Cantai ao nosso Deus, vós todos, seus servos que o temeis, pequenos e grandes.
6 Y sënjanuena mo mallajta ents̈angbe oyebuambnayancá, mo bëtscá béjaye cuaftsobonjnacá y mo bëts juesasanana shauenanancá; mënts̈á monjétsichamo:
6 Nisto ouvi como que um imenso coro, sonoro como o ruído de grandes águas e como o ribombar de possantes trovões, que cantava: Aleluia! Eis que reina o Senhor, nosso Deus, o Dominador!
7 Puerte móyejuanga y mochjínÿanÿiye
7 Alegremo-nos, exultemos e demos-lhe glória, porque se aproximam as núpcias do Cordeiro. Sua Esposa está preparada.
8 tmojalesenciá cha chauatíchëtjo uámana, nduatsenga uafjantse y uabuashinÿinÿana lino ents̈ayá.
8 Foi-lhe dado revestir-se de linho puríssimo e resplandecente. {Pois o linho são as boas obras dos santos.}
9 Chents̈ana chë ángel s̈onjaniyana: “Mënts̈á mábema: ‘Oyejuayënga chë Oveshatembe casamento fiestama ófjanënga ca.’ ” Y mënts̈ánaca s̈onjaniyana: “Chca, ndegombre Bëngbe Bëtsabe palabrënga endmëna ca.”
9 Ele me diz, então: Escreve: Felizes os convidados para a ceia das núpcias do Cordeiro. Disse-me ainda: Estas são palavras autênticas de Deus.
10 As chabe shecuats̈ents̈e sënjanoshaments̈é cha jadórama, pero cha s̈onjaniyana: “Ndoñe, áts̈eftaca ndoñe chca mátamana, er ats̈e Bëngbe Bëtsabe canÿe oservená sëndmëna, nts̈amo aca condmëncá, y chë Crístbeyeca acbe cats̈átanga, nts̈amo chabiama motats̈ëmbcá y chabe ndegombre palabrënga nÿets tempo imabuayiynanga mondmëncá. Aca cmontsemna Bëngbe Bëtsá jadórama ca.”
10 Prostrei-me aos seus pés para adorá-lo, mas ele me diz: Não faças isso! Eu sou um servo, como tu e teus irmãos, possuidores do testemunho de Jesus. Adora a Deus. Porque o espírito profético não é outro que o testemunho de Jesus.
11 Chora sënjáninÿe celoca atëfjniñe; canÿe fjantse couaye enjétsemna y chë chábeñe enjaquená enjanabaina “Nts̈amo tojas̈ebuachenacá amá” y “Ndegombre oyebuambnayá ca”, er nts̈amo ts̈abá yomncá cha tojanjuabó y tojanma ents̈ángaftaca; y chca chabe uayayë́ngaftaca monjánentsjanaye.
11 Vi ainda o céu aberto: eis que aparece um cavalo branco. Seu cavaleiro chama-se Fiel e Verdadeiro, e é com justiça que ele julga e guerreia.
12 Chabe fs̈nëbenga mo iñeshcá enjáninÿna, bests̈as̈iñe ba uabuashinÿinÿana coronëshangá enjanábomna, y canÿe uabaina chábeñe enjanábemana; nÿe cha chë uabaina yojanábuatma.
12 Tem olhos flamejantes. Há em sua cabeça muitos diademas e traz escrito um nome que ninguém conhece, senão ele.
13 Cha enjanichë́tjona buíñeca unë́tjona ents̈ayá y chabe uabaina enjamna “Bëngbe Bëtsabe palabra ca”.
13 Está vestido com um manto tinto de sangue, e o seu nome é Verbo de Deus.
14 Y chabe ústonoye monjétsajna mallajta soldadënga celoquënga, nduatsenga uafjantse y uámana lino ents̈ayá uichë́tjonënga, fjantse couayënguiñe enjaquenënga.
14 Seguiam-no em cavalos brancos os exércitos celestes, vestidos de linho fino e de uma brancura imaculada.
15 Chë enjétsebnatsanabe uayoicana enjanóbocana canÿe puerte efs̈ana espadëja, chë Bëngbe Bëtsábeñe ndos̈buáchiyënga játatsets̈ama. Cha puerte obenánaca echántsamëndaye, mo canÿe hierro varëfjaquëcá. Cha echanjama ents̈ángaftaca mo nda uvasës̈angá juants̈ë́tetjiama tojtsabotajná ora cuafjamcá; y echanjama chënga chamotsebomnama chë puerte uabouana castigo, Bëngbe Bëtsá chë nÿets obenana bomná tbojetna causa.
15 De sua boca sai uma espada afiada, para com ela ferir as nações pagãs, porque ele deve governá-las com cetro de ferro e pisar o lagar do vinho da ardente ira do Deus Dominador.
16 Chabe uabonjaníyañe y chabe mëntjoca canÿe uabaina enjanábemana: “Nÿetsca reyëngbiama chë más uámana Rey, y nÿetsca amë́ndayëngbiama chë más uámana Utabná ca”.
16 Ele traz escrito no manto e na coxa: Rei dos reis e Senhor dos senhores!
17 Chents̈ana canÿe ángel sënjáninÿe, shinÿiñe enjétsatsana, chë celoca tsbanánoca nÿetsca monjanongüefjná shlofts̈ënga jabuache mënts̈á enjétsëtsëtsnaye: “¡Mabënga, menefjna chë Bëngbe Bëtsá tojaprontá bëts saná jasama;
17 Vi, então, um anjo de pé sobre o sol, a chamar em alta voz a todas as aves que voam pelo meio dos céus: Vinde, reuni-vos para a grande ceia de Deus,
18 chas̈mosama reyëngbe mënts̈ena, soldadënga amë́ndayëngbe mënts̈ena y valente ents̈angbe mënts̈ena, couayënga y chë́ngbeñe enjaquenëngbe mënts̈ena, y nÿetsca ents̈angbe mënts̈ena, cachëngbiama trabájayënga y nÿe ínÿabiama nÿets tempo trabájayënga, básesenga y bëtsë́tsanga ca!”
18 para comerdes carnes de reis, carnes de generais e carnes de poderosos; carnes de cavalos e cavaleiros; carnes de homens, livres e escravos, pequenos e grandes.
19 Chora ats̈e sënjáninÿe chë uabouana bayá y quem luarents̈a reyënga chëngbe soldadë́ngaftaca tmojánenefjna, chë fjantse couayiñe enjaquená y chabe soldadë́ngaftaca jéntsjama.
19 Eu vi a Fera e os reis da terra com os seus exércitos reunidos para fazer guerra ao Cavaleiro e ao seu exército.
20 Chë uabouana bayá tmonjanotbá, y cháftaca chë Bëngbe Bëtsabe ndoñe ndegombre juabna oyebuambnayá, chë bayabe delante ba bëts soyënga tonjanmá obenana jinÿanÿiyama; y cha chë soyë́ngaca tojanaingñé chë uabouana bayabe uinÿnanana soye chamuayents̈jajoma tmojanlesencianga, y chë chábioye jadórama pormana soye adórayënga. Y chë útatbioyna ainata tmontsanatmets̈e chë íñesheca uafjajónayoye, chë azufre endëjuinÿinÿanents̈e.
20 Mas a Fera foi presa, e com ela o falso profeta, que realizara prodígios sob o seu controle, com os quais seduzira aqueles que tinham recebido o sinal da Fera e se tinham prostrado diante de sua imagem. Ambos foram lançados vivos no lago de fogo sulfuroso.
21 Chë ínÿengbioyna tmontsanapochocá chë fjantse couayiñe enjaquenabe uayoicana enjanóbocana espadë́jaca, y nÿetsca shlofts̈ënga chëngbe mënts̈énaca yapa tmontanoshachá.
21 Os demais foram mortos pelo Cavaleiro, com a espada que lhe saía da boca. E todas as aves fartaram-se da suas carnes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.