Apocalipse 19

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Chents̈ana celoca sënjanuena mo mallajta ents̈anga cuaftsayebuachcá, mënts̈á monjétsichamo:
1 Depois disso, ouvi algo semelhante ao som de uma grande multidão clamando: “Aleluia! Salvação, glória e poder pertencem a nosso Deus.
2 er ndayama cha tojayancá ndegombre jtsemnana,
2 Seus julgamentos são verdadeiros e justos. Ele castigou a grande prostituta, que corrompia a terra com sua imoralidade, e vingou o assassinato de seus servos”.
3 Y cachiñe mënts̈á tmonjánayana:
3 E, mais uma vez, as vozes ressoaram: “Aleluia! A fumaça dessa cidade sobe para todo o sempre!”.
4 Y chora, chë uta bnë́tsana y canta bëtsëjémënga amë́ndayënga y chë canta Ainënga tmonjanoshaments̈é, y Bëngbe Bëtsá, chë uámana tbemanents̈e enjétsetbemanabioye tmonjanadorá, mënts̈á jayanëse: “¡Chca chaotsemna! ¡Bëngbe Utabná matschuanga ca!”
4 Então os 24 anciãos e os quatro seres vivos se prostraram e adoraram a Deus, que estava sentado no trono. Disseram: “Amém! Aleluia!”.
5 Y chë uámana puestents̈ana canÿe oyebuambnayana tonjanóbocna, mënts̈á:
5 E do trono veio uma voz que dizia: “Louvem nosso Deus, todos os seus servos, todos os que o temem, pequenos e grandes”.
6 Y sënjanuena mo mallajta ents̈angbe oyebuambnayancá, mo bëtscá béjaye cuaftsobonjnacá y mo bëts juesasanana shauenanancá; mënts̈á monjétsichamo:
6 Em seguida, ouvi outra vez algo semelhante ao som do clamor de uma grande multidão, como o som de fortes ondas do mar, como o som de violentos trovões: “Aleluia! Porque o Senhor, nosso Deus,
7 Puerte móyejuanga y mochjínÿanÿiye
7 Alegremo-nos, exultemos e a ele demos glória, pois chegou a hora do casamento do Cordeiro, e sua noiva já se preparou.
8 tmojalesenciá cha chauatíchëtjo uámana, nduatsenga uafjantse y uabuashinÿinÿana lino ents̈ayá.
8 Ela recebeu um vestido do linho mais fino, puro e branco”. Porque o linho fino representa os atos justos do povo santo.
9 Chents̈ana chë ángel s̈onjaniyana: “Mënts̈á mábema: ‘Oyejuayënga chë Oveshatembe casamento fiestama ófjanënga ca.’ ” Y mënts̈ánaca s̈onjaniyana: “Chca, ndegombre Bëngbe Bëtsabe palabrënga endmëna ca.”
9 E o anjo me disse: “Escreva isto: Felizes os que são convidados para o banquete de casamento do Cordeiro”. E acrescentou: “Essas são as palavras verdadeiras de Deus”.
10 As chabe shecuats̈ents̈e sënjanoshaments̈é cha jadórama, pero cha s̈onjaniyana: “Ndoñe, áts̈eftaca ndoñe chca mátamana, er ats̈e Bëngbe Bëtsabe canÿe oservená sëndmëna, nts̈amo aca condmëncá, y chë Crístbeyeca acbe cats̈átanga, nts̈amo chabiama motats̈ëmbcá y chabe ndegombre palabrënga nÿets tempo imabuayiynanga mondmëncá. Aca cmontsemna Bëngbe Bëtsá jadórama ca.”
10 Então caí aos pés do anjo para adorá-lo, mas ele me disse: “Não faça isso! Sou um servo, como você e seus irmãos que dão testemunho de sua fé em Jesus. Adore somente a Deus, pois o testemunho a respeito de Jesus é a essência da mensagem revelada aos profetas”.
11 Chora sënjáninÿe celoca atëfjniñe; canÿe fjantse couaye enjétsemna y chë chábeñe enjaquená enjanabaina “Nts̈amo tojas̈ebuachenacá amá” y “Ndegombre oyebuambnayá ca”, er nts̈amo ts̈abá yomncá cha tojanjuabó y tojanma ents̈ángaftaca; y chca chabe uayayë́ngaftaca monjánentsjanaye.
11 Vi o céu aberto, e surgiu um cavalo branco. Seu cavaleiro se chama Fiel e Verdadeiro, pois julga e guerreia com justiça.
12 Chabe fs̈nëbenga mo iñeshcá enjáninÿna, bests̈as̈iñe ba uabuashinÿinÿana coronëshangá enjanábomna, y canÿe uabaina chábeñe enjanábemana; nÿe cha chë uabaina yojanábuatma.
12 Seus olhos eram como chamas de fogo, e em sua cabeça havia muitas coroas. Nele estava escrito um nome que ninguém conhece, a não ser ele mesmo.
13 Cha enjanichë́tjona buíñeca unë́tjona ents̈ayá y chabe uabaina enjamna “Bëngbe Bëtsabe palabra ca”.
13 Vestia um manto encharcado de sangue, e seu nome era a Palavra de Deus.
14 Y chabe ústonoye monjétsajna mallajta soldadënga celoquënga, nduatsenga uafjantse y uámana lino ents̈ayá uichë́tjonënga, fjantse couayënguiñe enjaquenënga.
14 Os exércitos do céu, vestidos do linho mais fino, puro e branco, seguiam-no em cavalos brancos.
15 Chë enjétsebnatsanabe uayoicana enjanóbocana canÿe puerte efs̈ana espadëja, chë Bëngbe Bëtsábeñe ndos̈buáchiyënga játatsets̈ama. Cha puerte obenánaca echántsamëndaye, mo canÿe hierro varëfjaquëcá. Cha echanjama ents̈ángaftaca mo nda uvasës̈angá juants̈ë́tetjiama tojtsabotajná ora cuafjamcá; y echanjama chënga chamotsebomnama chë puerte uabouana castigo, Bëngbe Bëtsá chë nÿets obenana bomná tbojetna causa.
15 De sua boca saía uma espada afiada para ferir as nações. Ele as governará com cetro de ferro e esmagará as uvas no tanque de prensar da furiosa ira de Deus, o Todo-poderoso.
16 Chabe uabonjaníyañe y chabe mëntjoca canÿe uabaina enjanábemana: “Nÿetsca reyëngbiama chë más uámana Rey, y nÿetsca amë́ndayëngbiama chë más uámana Utabná ca”.
16 Em seu manto, na altura da coxa, estava escrito o nome: Rei dos reis e Senhor dos senhores.
17 Chents̈ana canÿe ángel sënjáninÿe, shinÿiñe enjétsatsana, chë celoca tsbanánoca nÿetsca monjanongüefjná shlofts̈ënga jabuache mënts̈á enjétsëtsëtsnaye: “¡Mabënga, menefjna chë Bëngbe Bëtsá tojaprontá bëts saná jasama;
17 Então vi um anjo em pé no sol. Gritava para as aves que voavam no ponto mais alto do céu: “Venham! Reúnam-se para o grande banquete que Deus preparou!
18 chas̈mosama reyëngbe mënts̈ena, soldadënga amë́ndayëngbe mënts̈ena y valente ents̈angbe mënts̈ena, couayënga y chë́ngbeñe enjaquenëngbe mënts̈ena, y nÿetsca ents̈angbe mënts̈ena, cachëngbiama trabájayënga y nÿe ínÿabiama nÿets tempo trabájayënga, básesenga y bëtsë́tsanga ca!”
18 Venham e comam a carne dos reis, dos generais e dos fortes guerreiros; dos cavalos e de seus cavaleiros; de toda a humanidade, escravos e livres, pequenos e grandes”.
19 Chora ats̈e sënjáninÿe chë uabouana bayá y quem luarents̈a reyënga chëngbe soldadë́ngaftaca tmojánenefjna, chë fjantse couayiñe enjaquená y chabe soldadë́ngaftaca jéntsjama.
19 Depois vi a besta e os reis da terra e seus exércitos reunidos para lutarem contra aquele que montava no cavalo e contra seu exército.
20 Chë uabouana bayá tmonjanotbá, y cháftaca chë Bëngbe Bëtsabe ndoñe ndegombre juabna oyebuambnayá, chë bayabe delante ba bëts soyënga tonjanmá obenana jinÿanÿiyama; y cha chë soyë́ngaca tojanaingñé chë uabouana bayabe uinÿnanana soye chamuayents̈jajoma tmojanlesencianga, y chë chábioye jadórama pormana soye adórayënga. Y chë útatbioyna ainata tmontsanatmets̈e chë íñesheca uafjajónayoye, chë azufre endëjuinÿinÿanents̈e.
20 Mas a besta foi presa e, com ela, o falso profeta que fazia sinais em seu nome, sinais que enganaram todos que haviam recebido a marca da besta e adoravam sua estátua. Tanto a besta como seu falso profeta foram lançados vivos no lago de fogo que arde com enxofre.
21 Chë ínÿengbioyna tmontsanapochocá chë fjantse couayiñe enjaquenabe uayoicana enjanóbocana espadë́jaca, y nÿetsca shlofts̈ënga chëngbe mënts̈énaca yapa tmontanoshachá.
21 Todo o seu exército foi morto com a espada afiada que saía da boca daquele que montava no cavalo branco. E todas as aves se fartaram com a carne dos cadáveres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.