Apocalipse 14
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NVT
1 Y más sëntsanonÿá. Sënjáninÿe, chë Oveshatema, enjétsatsjabna Sión ca uabaina tjoca, y cháftaca monjétsemna canÿe patse y canta bnë́tsana y canta uaranga ents̈anga, y chëngbe juentsaca enjétsabemana chë Oveshatembe y chabe Taitabe uabaina.
1 Então vi o Cordeiro em pé no monte Sião, e com ele estavam os 144 mil que tinham o nome dele e o nome de seu Pai escritos na testa.
2 Chora sënjanuena celocana canÿe shauenanana, mo bëtscá béjayënga y bëts juesasana shauenanancá; y chë shauenanana enjamna mo chë arpë́sha uenanayënga chëngbe arpëshangá tmojtsabuastocá.
2 E ouvi um som que vinha do céu, como o som de fortes ondas do mar, como o som de um poderoso trovão. Era como o som de muitos harpistas tocando juntos.
3 Chënga canÿe tsëm canto montsancánta Bëngbe Bëtsabe delante, chë chabe uámana puesto y chë cháftaca canta Ainënga y chë bëtsëjémënga amë́ndayëngbe natsanents̈e. Y ndocná quenjátanobena chë canto juatsjínÿana, nÿe chë canÿe patse y canta bnë́tsana y canta uaranga quem luarents̈ë́ngbents̈ana atsebácanëngna aíñe.
3 Esse grande coral cantava um cântico novo diante do trono de Deus e diante dos quatro seres vivos e dos 24 anciãos. Ninguém podia aprender o cântico, a não ser os 144 mil que haviam sido comprados da terra.
4 Chënga monjanmëna chë shembásaftaca ndocna bacna soye tmonjanmënga, er chënga imojanenománda chca bacna soyënga ndoñe ntsamama; chë Oveshatema ndë́moye tojtsá y chë́ngnaca choye jtsë́stonana. Chënga imojamna chë natsanënga chë quem luarents̈a ents̈anguents̈e atsebácanënga jtsemnama, y chënga atsebácanënga imojtsemna Bëngbe Bëtsá y chë Oveshatema jtsaservénama.
4 Eles se conservaram puros, sem manter relações com mulheres, e seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. Foram comprados dentre os habitantes da terra como oferta especial a Deus e ao Cordeiro.
5 Chënga ndocna te tmonjanobosteró; ndocná quenátobena jayanama chënga bacna soye tmojanma ca.
5 Não mentem; são irrepreensíveis.
6 Chents̈ana inÿe ángel sënjáninÿe, tsbanánoca celëjana enjétsongüefjnaye. Cha enjánbomna canÿe nÿets tempscama oservena buayenana soye, ents̈ángbioye jáuyanama, nÿets quem luarents̈e oyenënga, nÿetsca mándayëngbents̈a ents̈anga, nÿetsca cachca buiñe bomna ents̈anga, nÿetsca biyañe bomnë́ngbeñe y nÿetsca canÿe ents̈angbiama.
6 Vi outro anjo que voava no ponto mais alto do céu, levando as boas-novas eternas para anunciá-las aos habitantes da terra, a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Y jabuache mënts̈á enjétsichamo: “¡Bëngbe Bëtsabiama s̈mochjájuaboye cha nÿetscangbiama chë más uamaná endmënama, y cha s̈mochtsatschuanaye, er ya tonjóshjango chë tempo nts̈amo ents̈anga tmojamama ts̈abá o ndoñe ts̈abá bétsemnama cha cháuayanama! ¡Chë celoca y quem luare, chë mar béjaye y nÿetsca chë fshantsents̈ana óbocana béjayënga tojamá s̈mochtsadorana ca!”
7 “Temam a Deus!”, dizia em alta voz. “Deem glória a ele, pois chegou o tempo em que ele julgará a humanidade. Adorem aquele que fez os céus, a terra, o mar e todas as fontes de água.”
8 Chábents̈ana inÿe ángel mënts̈á enjétsichamo: “¡Ya bëts castigo, ya bëts castigo chë Babilonia bëts puebloca ents̈ángbeñe echántsemna!, ndëmuanÿenga tmojinÿanÿé nts̈amo puerte bacna soyënga shembása o boyabásaftaca jtsamama y inÿe corente bacna soyë́ngnaca, y chents̈ana nÿets quem luarents̈a ents̈anga mo cach Babilonioquëngcá tmojama. Chë causa, Bëngbe Bëtsá echanjama chëngbiámnaca chabe uabouana castigo chaotsemnama ca.”
8 Então outro anjo o seguiu, dizendo em alta voz: “Caiu a Babilônia! Caiu a grande cidade que fez todas as nações beberem do vinho da fúria de sua imoralidade!”.
9 Chë útatbents̈ana inÿe ángel jabuache mënts̈á enjétsichamo: “Nderado nda chë uabouana bayábioye y chë chábioye jadórama pormana soye tojtsadorana, y tojalesenciá chabe uinÿnanana soye juentsaca o cucuats̈iñe chamojajoma,
9 Um terceiro anjo os seguiu, dizendo em alta voz: “Aqueles que adorarem a besta e sua estátua, ou aceitarem sua marca na testa ou na mão,
10 chánaca bontsemna, chë Bëngbe Bëtsabe uabouana castigo jasúfriana. Ents̈anga puerte bacna soye tmojamama, Bëngbe Bëtsá puerte tbojetna, y chë causa echanjama chë castigo chë́ngbeñe chaotsemnama. Y chë uámana angelënga y chë Oveshatembe delante, chë bayá adorayábioye puerte mochanjatsets̈ená, íñeshe y azúfreca.
10 beberão do vinho da fúria de Deus, que foi derramado, sem mistura, na taça da ira de Deus. E serão atormentados com fogo e enxofre na presença dos santos anjos e do Cordeiro.
11 Chca chamojtsesufrina ora, becá ngona echantsóbocana, y chë ngona nÿets tempo chca echantsótsjuaye; y chënga, chë uabouana bayá y chábioye jadórama pormana soye adórayënga, y chabe uinÿnanana soye bomnëngbiama, ndocna te chë tsets̈anana queochatë́jbana ca” —cha enjétsichamo.
11 A fumaça de seu tormento subirá para todo o sempre, e não terão alívio de dia nem de noite, pois adoraram a besta e sua estátua e aceitaram a marca de seu nome”.
12 Chíyeca quem luarents̈e entseyta, chë Bëngbe Bëtsabe mandënga obedecénënga y Jesúsbeñe puerte os̈buáchiyana bomnënga, chë Bëngbe Bëtsabe ents̈anga, padecena soyënguiñe tmojtsemna ora, puerte uantana jtsemnana.
12 Isso significa que o povo santo deve ser perseverante, obedecendo aos mandamentos de Deus e permanecendo fiel a Jesus.
13 Chents̈ana canÿe oyebuambnayana celocana sënjanuena, mënts̈á s̈onjétsatsaye: “Mënts̈á mábema: ‘Ts̈a oyejuayënga mochántsemna chë mëntescana mochjóbanënga, Bëngbe Utabnáftaca cánÿiñe mo canÿacá jtsomñëse ca.’ ”
13 E ouvi uma voz que vinha do céu, dizendo: “Escreva isto: Felizes os que, de agora em diante, morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, eles são verdadeiramente felizes, pois descansarão de seu trabalho árduo; porque suas boas obras os acompanharão”.
14 Chora más sënjáninÿe; sënjáninÿe canÿe fjantse jants̈etëshe, y chëshiñe canÿa enjétsetbemana. Cha enjamna mo canÿe ents̈acá; chabe bests̈as̈iñe enjanábomna canÿe castellano coronë́sha, y cucuats̈iñe canÿe puerte efs̈ana mëts̈tá enjétsatbëna.
14 Em seguida, vi uma nuvem branca e, sentado na nuvem, alguém semelhante ao Filho do Homem. Tinha uma coroa de ouro na cabeça e uma foice afiada na mão.
15 Chents̈ana, chë celoca Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈ana inÿe ángel tonjánbocna, y jabuache bonjétsatsaye chë jants̈etëshiñe tbemanábioye: “¡Acbe mëts̈taca machbonja y shajuanënga matbaná, er chë játbanama tempo ya tonjóshjango; chë quem luarents̈a shajuana ya tonjaboche ca!”
15 Então outro anjo veio do templo e gritou bem forte para aquele que estava sentado na nuvem: “Use a foice e comece a ceifar, pois chegou a hora da colheita; a safra da terra está madura!”.
16 Y chë jants̈etëshiñe enjantbemaná chabe mëts̈taca quem luariñe tonjánachbonja, y nÿets quem luarents̈e atbanániñe tonjanoquedá.
16 Assim, aquele que estava sentado na nuvem passou a foice sobre a terra, e toda a terra foi ceifada.
17 Chents̈ana inÿe ángel chë celoca Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈ana tonjánbocna; chánaca canÿe puerte efs̈ana mëts̈taca.
17 Depois disso, outro anjo saiu do templo no céu, e ele também tinha uma foice afiada.
18 Y chë altarents̈ana inÿe ángel tonjánbocna, chë mando bomná íñesheca castigo ents̈angbiama jamama; y chë puerte efs̈ana mëts̈tá bomna ángelbioye jabuache tbonjaniyana: “¡Acbe mëts̈taca machbonja y chë fshantsoca nÿetsca uvas betiyeshënguents̈a uvasës̈angá mátabe, er ya uabochenës̈angá entsamna ca!”
18 Então ainda outro anjo, que tinha poder para destruir com fogo, veio do altar e gritou bem forte para o anjo que segurava a foice afiada: “Agora use sua foice para ajuntar os cachos de uvas da videira da terra, pois estão maduras!”.
19 Y chë ángelna chabe mëts̈taca quem luariñe tonjánachbonja, y nÿetsca quem luarents̈a uvasës̈angá tonjanátabe, y lempe chë juants̈ë́tetjiama luaroye tonjanëts̈ana. Chë soye entsinÿinÿná nts̈amo yochtsemnana Bëngbe Bëtsabe uabouana castigo.
19 O anjo passou a foice sobre a terra e encheu de uvas o grande tanque de prensar da fúria de Deus.
20 Chë uvasës̈angana, chë bëts pueblents̈ana chaboye tmonjanants̈ë́tetje, y chë luarents̈ana ts̈a buiñe tonjanóbocna; tonjanojutjé couayëngbe uayashbenëshantscoñe y mo unga patse kilómetrënga tonjanábuashana.
20 As uvas foram pisadas no tanque, fora da cidade, e dele correu sangue como um rio de quase trezentos quilômetros de comprimento, com altura que chegava aos freios de um cavalo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.