Apocalipse 14

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs BKJ

Sair da comparação
1 Y más sëntsanonÿá. Sënjáninÿe, chë Oveshatema, enjétsatsjabna Sión ca uabaina tjoca, y cháftaca monjétsemna canÿe patse y canta bnë́tsana y canta uaranga ents̈anga, y chëngbe juentsaca enjétsabemana chë Oveshatembe y chabe Taitabe uabaina.
1 E eu olhei, e eis que o Cordeiro estava em pé sobre o monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, tendo o nome de seu Pai inscrito em suas testas.
2 Chora sënjanuena celocana canÿe shauenanana, mo bëtscá béjayënga y bëts juesasana shauenanancá; y chë shauenanana enjamna mo chë arpë́sha uenanayënga chëngbe arpëshangá tmojtsabuastocá.
2 E eu ouvi uma voz do céu, como a voz de muitas águas, e como a voz de um grande trovão; e ouvi uma voz de harpistas harpeando com as suas harpas.
3 Chënga canÿe tsëm canto montsancánta Bëngbe Bëtsabe delante, chë chabe uámana puesto y chë cháftaca canta Ainënga y chë bëtsëjémënga amë́ndayëngbe natsanents̈e. Y ndocná quenjátanobena chë canto juatsjínÿana, nÿe chë canÿe patse y canta bnë́tsana y canta uaranga quem luarents̈ë́ngbents̈ana atsebácanëngna aíñe.
3 E eles cantavam como se fosse uma nova canção diante do trono, e diante dos quatro animais e dos anciãos; e nenhum homem podia aprender aquela canção, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram redimidos da terra.
4 Chënga monjanmëna chë shembásaftaca ndocna bacna soye tmonjanmënga, er chënga imojanenománda chca bacna soyënga ndoñe ntsamama; chë Oveshatema ndë́moye tojtsá y chë́ngnaca choye jtsë́stonana. Chënga imojamna chë natsanënga chë quem luarents̈a ents̈anguents̈e atsebácanënga jtsemnama, y chënga atsebácanënga imojtsemna Bëngbe Bëtsá y chë Oveshatema jtsaservénama.
4 Estes são aqueles que não foram contaminados com mulheres; porque são virgens. Estes são os que seguem o Cordeiro para onde quer que Ele vá. Estes foram redimidos dentre os homens, sendo as primícias para Deus e para o Cordeiro.
5 Chënga ndocna te tmonjanobosteró; ndocná quenátobena jayanama chënga bacna soye tmojanma ca.
5 E na sua boca não se achou astúcia porque eles estão sem culpa diante do trono de Deus.
6 Chents̈ana inÿe ángel sënjáninÿe, tsbanánoca celëjana enjétsongüefjnaye. Cha enjánbomna canÿe nÿets tempscama oservena buayenana soye, ents̈ángbioye jáuyanama, nÿets quem luarents̈e oyenënga, nÿetsca mándayëngbents̈a ents̈anga, nÿetsca cachca buiñe bomna ents̈anga, nÿetsca biyañe bomnë́ngbeñe y nÿetsca canÿe ents̈angbiama.
6 E eu vi outro anjo voar pelo meio do céu, tendo o evangelho eterno para pregar aos habitantes da terra, e a cada nação, e tribo, e língua, e povo,
7 Y jabuache mënts̈á enjétsichamo: “¡Bëngbe Bëtsabiama s̈mochjájuaboye cha nÿetscangbiama chë más uamaná endmënama, y cha s̈mochtsatschuanaye, er ya tonjóshjango chë tempo nts̈amo ents̈anga tmojamama ts̈abá o ndoñe ts̈abá bétsemnama cha cháuayanama! ¡Chë celoca y quem luare, chë mar béjaye y nÿetsca chë fshantsents̈ana óbocana béjayënga tojamá s̈mochtsadorana ca!”
7 dizendo em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória; porque é chegada a hora do seu juízo. E adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Chábents̈ana inÿe ángel mënts̈á enjétsichamo: “¡Ya bëts castigo, ya bëts castigo chë Babilonia bëts puebloca ents̈ángbeñe echántsemna!, ndëmuanÿenga tmojinÿanÿé nts̈amo puerte bacna soyënga shembása o boyabásaftaca jtsamama y inÿe corente bacna soyë́ngnaca, y chents̈ana nÿets quem luarents̈a ents̈anga mo cach Babilonioquëngcá tmojama. Chë causa, Bëngbe Bëtsá echanjama chëngbiámnaca chabe uabouana castigo chaotsemnama ca.”
8 E seguiu outro anjo, dizendo: Babilônia caiu, caiu aquela grande cidade, porque ela fez todas as nações beberem do vinho da ira de sua fornicação.
9 Chë útatbents̈ana inÿe ángel jabuache mënts̈á enjétsichamo: “Nderado nda chë uabouana bayábioye y chë chábioye jadórama pormana soye tojtsadorana, y tojalesenciá chabe uinÿnanana soye juentsaca o cucuats̈iñe chamojajoma,
9 E seguiu-os o terceiro anjo, dizendo em alta voz: Se algum homem adorar a besta, e a sua imagem, e receber sua marca em sua testa, ou na sua mão,
10 chánaca bontsemna, chë Bëngbe Bëtsabe uabouana castigo jasúfriana. Ents̈anga puerte bacna soye tmojamama, Bëngbe Bëtsá puerte tbojetna, y chë causa echanjama chë castigo chë́ngbeñe chaotsemnama. Y chë uámana angelënga y chë Oveshatembe delante, chë bayá adorayábioye puerte mochanjatsets̈ená, íñeshe y azúfreca.
10 este beberá do vinho da ira de Deus, que é derramado sem mistura no cálice da sua indignação; e ele será atormentado com fogo e enxofre na presença dos santos anjos, e na presença do Cordeiro.
11 Chca chamojtsesufrina ora, becá ngona echantsóbocana, y chë ngona nÿets tempo chca echantsótsjuaye; y chënga, chë uabouana bayá y chábioye jadórama pormana soye adórayënga, y chabe uinÿnanana soye bomnëngbiama, ndocna te chë tsets̈anana queochatë́jbana ca” —cha enjétsichamo.
11 E a fumaça do seu tormento sobe para sempre e sempre; e eles não têm descanso de dia nem de noite, os que adoram a besta e a sua imagem, e quem quer que receba a marca de seu nome.
12 Chíyeca quem luarents̈e entseyta, chë Bëngbe Bëtsabe mandënga obedecénënga y Jesúsbeñe puerte os̈buáchiyana bomnënga, chë Bëngbe Bëtsabe ents̈anga, padecena soyënguiñe tmojtsemna ora, puerte uantana jtsemnana.
12 Aqui está a paciência dos santos; aqui estão aqueles que guardam os mandamentos de Deus e a fé de Jesus.
13 Chents̈ana canÿe oyebuambnayana celocana sënjanuena, mënts̈á s̈onjétsatsaye: “Mënts̈á mábema: ‘Ts̈a oyejuayënga mochántsemna chë mëntescana mochjóbanënga, Bëngbe Utabnáftaca cánÿiñe mo canÿacá jtsomñëse ca.’ ”
13 E eu ouvi uma voz do céu, me dizendo: Escreve: Abençoados são os mortos que doravante morrem no Senhor: Sim, diz o Espírito, para que eles possam descansar dos seus trabalhos, e as suas obras seguem com eles.
14 Chora más sënjáninÿe; sënjáninÿe canÿe fjantse jants̈etëshe, y chëshiñe canÿa enjétsetbemana. Cha enjamna mo canÿe ents̈acá; chabe bests̈as̈iñe enjanábomna canÿe castellano coronë́sha, y cucuats̈iñe canÿe puerte efs̈ana mëts̈tá enjétsatbëna.
14 E eu olhei, e eis uma nuvem branca, e assentado sobre a nuvem um semelhante ao Filho do homem, tendo sobre a sua cabeça uma coroa de ouro, e na sua mão uma foice afiada.
15 Chents̈ana, chë celoca Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈ana inÿe ángel tonjánbocna, y jabuache bonjétsatsaye chë jants̈etëshiñe tbemanábioye: “¡Acbe mëts̈taca machbonja y shajuanënga matbaná, er chë játbanama tempo ya tonjóshjango; chë quem luarents̈a shajuana ya tonjaboche ca!”
15 E outro anjo saiu do templo, gritando em alta voz ao que estava assentado sobre a nuvem: Lança a tua foice, e ceifa; porque chegou a tua hora de ceifar, porque a colheita da terra está madura.
16 Y chë jants̈etëshiñe enjantbemaná chabe mëts̈taca quem luariñe tonjánachbonja, y nÿets quem luarents̈e atbanániñe tonjanoquedá.
16 E aquele que estava assentado sobre a nuvem lançou sua foice sobre a terra, e a terra foi ceifada.
17 Chents̈ana inÿe ángel chë celoca Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈ana tonjánbocna; chánaca canÿe puerte efs̈ana mëts̈taca.
17 E outro anjo saiu do templo que está no céu; tendo ele também uma foice afiada.
18 Y chë altarents̈ana inÿe ángel tonjánbocna, chë mando bomná íñesheca castigo ents̈angbiama jamama; y chë puerte efs̈ana mëts̈tá bomna ángelbioye jabuache tbonjaniyana: “¡Acbe mëts̈taca machbonja y chë fshantsoca nÿetsca uvas betiyeshënguents̈a uvasës̈angá mátabe, er ya uabochenës̈angá entsamna ca!”
18 E outro anjo saiu do altar, tendo poder sobre o fogo; e gritou com alta voz ao que tinha a foice afiada, dizendo: Lança a tua foice afiada, e junta os cachos da vinha da terra, porque as suas uvas estão totalmente maduras.
19 Y chë ángelna chabe mëts̈taca quem luariñe tonjánachbonja, y nÿetsca quem luarents̈a uvasës̈angá tonjanátabe, y lempe chë juants̈ë́tetjiama luaroye tonjanëts̈ana. Chë soye entsinÿinÿná nts̈amo yochtsemnana Bëngbe Bëtsabe uabouana castigo.
19 E o anjo lançou a sua foice na terra, e juntou a vinha da terra, e lançou-a no grande lagar da ira de Deus.
20 Chë uvasës̈angana, chë bëts pueblents̈ana chaboye tmonjanants̈ë́tetje, y chë luarents̈ana ts̈a buiñe tonjanóbocna; tonjanojutjé couayëngbe uayashbenëshantscoñe y mo unga patse kilómetrënga tonjanábuashana.
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e saiu sangue do lagar até as rédeas dos cavalos, pelo espaço de mil e seiscentos estádios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.