Apocalipse 14

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Y más sëntsanonÿá. Sënjáninÿe, chë Oveshatema, enjétsatsjabna Sión ca uabaina tjoca, y cháftaca monjétsemna canÿe patse y canta bnë́tsana y canta uaranga ents̈anga, y chëngbe juentsaca enjétsabemana chë Oveshatembe y chabe Taitabe uabaina.
1 E olhei, e eis o Cordeiro em pé sobre o Monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, que traziam na fronte escrito o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Chora sënjanuena celocana canÿe shauenanana, mo bëtscá béjayënga y bëts juesasana shauenanancá; y chë shauenanana enjamna mo chë arpë́sha uenanayënga chëngbe arpëshangá tmojtsabuastocá.
2 E ouvi uma voz do céu, como a voz de muitas águas, e como a voz de um grande trovão e a voz que ouvi era como de harpistas, que tocavam as suas harpas.
3 Chënga canÿe tsëm canto montsancánta Bëngbe Bëtsabe delante, chë chabe uámana puesto y chë cháftaca canta Ainënga y chë bëtsëjémënga amë́ndayëngbe natsanents̈e. Y ndocná quenjátanobena chë canto juatsjínÿana, nÿe chë canÿe patse y canta bnë́tsana y canta uaranga quem luarents̈ë́ngbents̈ana atsebácanëngna aíñe.
3 E cantavam um cântico novo diante do trono, e diante dos quatro seres viventes e dos anciãos; e ninguém podia aprender aquele cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil, aqueles que foram comprados da terra.
4 Chënga monjanmëna chë shembásaftaca ndocna bacna soye tmonjanmënga, er chënga imojanenománda chca bacna soyënga ndoñe ntsamama; chë Oveshatema ndë́moye tojtsá y chë́ngnaca choye jtsë́stonana. Chënga imojamna chë natsanënga chë quem luarents̈a ents̈anguents̈e atsebácanënga jtsemnama, y chënga atsebácanënga imojtsemna Bëngbe Bëtsá y chë Oveshatema jtsaservénama.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres; porque são virgens. Estes são os que seguem o Cordeiro para onde quer que vá. Estes foram comprados dentre os homens para serem as primícias para Deus e para o Cordeiro.
5 Chënga ndocna te tmonjanobosteró; ndocná quenátobena jayanama chënga bacna soye tmojanma ca.
5 E na sua boca não se achou engano; porque são irrepreensíveis.
6 Chents̈ana inÿe ángel sënjáninÿe, tsbanánoca celëjana enjétsongüefjnaye. Cha enjánbomna canÿe nÿets tempscama oservena buayenana soye, ents̈ángbioye jáuyanama, nÿets quem luarents̈e oyenënga, nÿetsca mándayëngbents̈a ents̈anga, nÿetsca cachca buiñe bomna ents̈anga, nÿetsca biyañe bomnë́ngbeñe y nÿetsca canÿe ents̈angbiama.
6 E vi outro anjo voando pelo meio do céu, e tinha um evangelho eterno para proclamar aos que habitam sobre a terra e a toda nação, e tribo, e língua, e povo,
7 Y jabuache mënts̈á enjétsichamo: “¡Bëngbe Bëtsabiama s̈mochjájuaboye cha nÿetscangbiama chë más uamaná endmënama, y cha s̈mochtsatschuanaye, er ya tonjóshjango chë tempo nts̈amo ents̈anga tmojamama ts̈abá o ndoñe ts̈abá bétsemnama cha cháuayanama! ¡Chë celoca y quem luare, chë mar béjaye y nÿetsca chë fshantsents̈ana óbocana béjayënga tojamá s̈mochtsadorana ca!”
7 dizendo com grande voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória; porque é chegada a hora do seu juízo; e adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Chábents̈ana inÿe ángel mënts̈á enjétsichamo: “¡Ya bëts castigo, ya bëts castigo chë Babilonia bëts puebloca ents̈ángbeñe echántsemna!, ndëmuanÿenga tmojinÿanÿé nts̈amo puerte bacna soyënga shembása o boyabásaftaca jtsamama y inÿe corente bacna soyë́ngnaca, y chents̈ana nÿets quem luarents̈a ents̈anga mo cach Babilonioquëngcá tmojama. Chë causa, Bëngbe Bëtsá echanjama chëngbiámnaca chabe uabouana castigo chaotsemnama ca.”
8 Um segundo anjo o seguiu, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, que a todas as nações deu a beber do vinho da ira da sua prostituição.
9 Chë útatbents̈ana inÿe ángel jabuache mënts̈á enjétsichamo: “Nderado nda chë uabouana bayábioye y chë chábioye jadórama pormana soye tojtsadorana, y tojalesenciá chabe uinÿnanana soye juentsaca o cucuats̈iñe chamojajoma,
9 Seguiu-os ainda um terceiro anjo, dizendo com grande voz: Se alguém adorar a besta, e a sua imagem, e receber o sinal na fronte, ou na mão,
10 chánaca bontsemna, chë Bëngbe Bëtsabe uabouana castigo jasúfriana. Ents̈anga puerte bacna soye tmojamama, Bëngbe Bëtsá puerte tbojetna, y chë causa echanjama chë castigo chë́ngbeñe chaotsemnama. Y chë uámana angelënga y chë Oveshatembe delante, chë bayá adorayábioye puerte mochanjatsets̈ená, íñeshe y azúfreca.
10 também o tal beberá do vinho da ira de Deus, que se acha preparado sem mistura, no cálice da sua ira; e será atormentado com fogo e enxofre diante dos santos anjos e diante do Cordeiro.
11 Chca chamojtsesufrina ora, becá ngona echantsóbocana, y chë ngona nÿets tempo chca echantsótsjuaye; y chënga, chë uabouana bayá y chábioye jadórama pormana soye adórayënga, y chabe uinÿnanana soye bomnëngbiama, ndocna te chë tsets̈anana queochatë́jbana ca” —cha enjétsichamo.
11 A fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre; e não têm repouso nem de dia nem de noite os que adoram a besta e a sua imagem, nem aquele que recebe o sinal do seu nome.
12 Chíyeca quem luarents̈e entseyta, chë Bëngbe Bëtsabe mandënga obedecénënga y Jesúsbeñe puerte os̈buáchiyana bomnënga, chë Bëngbe Bëtsabe ents̈anga, padecena soyënguiñe tmojtsemna ora, puerte uantana jtsemnana.
12 Aqui está a perseverança dos santos, daqueles que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Chents̈ana canÿe oyebuambnayana celocana sënjanuena, mënts̈á s̈onjétsatsaye: “Mënts̈á mábema: ‘Ts̈a oyejuayënga mochántsemna chë mëntescana mochjóbanënga, Bëngbe Utabnáftaca cánÿiñe mo canÿacá jtsomñëse ca.’ ”
13 Então ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Bem-aventurados os mortos que desde agora morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, para que descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os acompanham.
14 Chora más sënjáninÿe; sënjáninÿe canÿe fjantse jants̈etëshe, y chëshiñe canÿa enjétsetbemana. Cha enjamna mo canÿe ents̈acá; chabe bests̈as̈iñe enjanábomna canÿe castellano coronë́sha, y cucuats̈iñe canÿe puerte efs̈ana mëts̈tá enjétsatbëna.
14 E olhei, e eis uma nuvem branca, e assentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, que tinha sobre a cabeça uma coroa de ouro, e na mão uma foice afiada.
15 Chents̈ana, chë celoca Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈ana inÿe ángel tonjánbocna, y jabuache bonjétsatsaye chë jants̈etëshiñe tbemanábioye: “¡Acbe mëts̈taca machbonja y shajuanënga matbaná, er chë játbanama tempo ya tonjóshjango; chë quem luarents̈a shajuana ya tonjaboche ca!”
15 E outro anjo saiu do santuário, clamando com grande voz ao que estava assentado sobre a nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, porque já a seara da terra está madura.
16 Y chë jants̈etëshiñe enjantbemaná chabe mëts̈taca quem luariñe tonjánachbonja, y nÿets quem luarents̈e atbanániñe tonjanoquedá.
16 Então aquele que estava assentado sobre a nuvem meteu a sua foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Chents̈ana inÿe ángel chë celoca Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈ana tonjánbocna; chánaca canÿe puerte efs̈ana mëts̈taca.
17 Ainda outro anjo saiu do santuário que está no céu, o qual também tinha uma foice afiada.
18 Y chë altarents̈ana inÿe ángel tonjánbocna, chë mando bomná íñesheca castigo ents̈angbiama jamama; y chë puerte efs̈ana mëts̈tá bomna ángelbioye jabuache tbonjaniyana: “¡Acbe mëts̈taca machbonja y chë fshantsoca nÿetsca uvas betiyeshënguents̈a uvasës̈angá mátabe, er ya uabochenës̈angá entsamna ca!”
18 E saiu do altar outro anjo, que tinha poder sobre o fogo, e clamou com grande voz ao que tinha a foice afiada, dizendo: Lança a tua foice afiada, e vindima os cachos da vinha da terra, porque já as suas uvas estão maduras.
19 Y chë ángelna chabe mëts̈taca quem luariñe tonjánachbonja, y nÿetsca quem luarents̈a uvasës̈angá tonjanátabe, y lempe chë juants̈ë́tetjiama luaroye tonjanëts̈ana. Chë soye entsinÿinÿná nts̈amo yochtsemnana Bëngbe Bëtsabe uabouana castigo.
19 E o anjo meteu a sua foice à terra, e vindimou as uvas da vinha da terra, e lançou-as no grande lagar da ira de Deus.
20 Chë uvasës̈angana, chë bëts pueblents̈ana chaboye tmonjanants̈ë́tetje, y chë luarents̈ana ts̈a buiñe tonjanóbocna; tonjanojutjé couayëngbe uayashbenëshantscoñe y mo unga patse kilómetrënga tonjanábuashana.
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e saiu sangue do lagar até os freios dos cavalos, pelo espaço de mil e seiscentos estádios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.