2 Coríntios 7

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs BKJ

Sair da comparação
1 Chcasna, ats̈be bonshánënga, chca endmëna nts̈amo Bëngbe Bëtsá s̈ojas̈ebuachenacá. Chíyeca s̈ontsamna, Bëngbe Bëtsabe delante nÿetsca soyënguiñe ts̈ábenga jtsemnana, bëngbe cuerpama o espíritbiama bacna soye ndoñe más ntsamcá; y Bëngbe Bëtsá nÿetscangbiama más uamaná yomna ca mondëjuabnáyeca, lempe nts̈amo tmojobenacá mochtsiyena mo chabe ents̈angcá, nÿetsca soyënguiñe puerte ts̈ábenga jtsemnëse.
1 Tendo, portanto, amados, essas promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Bëngbiama s̈mochtsenójuabnaye ts̈ëngaftangbe ainaniñe puerte bonshanánaca. Bënga ndocnabiama bacna soye chibiatsma, ndocnabiama chibiatsma más bacna ents̈á chaotsemnama, y ndocnábioye chibiatsingñé.
2 Recebei-nos; a nenhum homem injustiçamos, a nenhum homem corrompemos, a nenhum homem defraudamos.
3 Ats̈e chca ndoñe quetsátichamo, ndoñe ts̈abá s̈monjama ca ts̈ëngaftangbiama jayanama, er nts̈amo ya tcbonjauyancá, ats̈e ts̈ëngaftangbiama sempre ainaniñe puerte bonshanánaca sëndbétsenojuabnaye; y chca, mo áts̈eftaca canÿiñcá s̈mochántsemna, masque chayóbana o cabá vida chaitsóbomñëse.
3 Eu não falo isto para vossa condenação; porque eu havia dito antes que estais em nossos corações para morrer e viver convosco.
4 Ats̈e puerte ts̈abá sëndë́tats̈ëmbo, nts̈amo ts̈abá yomncá s̈mochtsamama; y ts̈ëngaftangbiama puerte oyejuayá së́ntsemna. Lempe nts̈amo tsësufrincá tsiyenama, ats̈be ainaniñe bëts añemo sëndëtsóbomñe y corente sëntsoyejuá.
4 Grande é a minha ousadia no falar convosco; grande é a minha alegria em vós; estou cheio de conforto; transbordo de alegria em todas as nossas tribulações.
5 Macedonia luaroye fsënjánashjajna orscana, ndoñe luare queftsátsbomna jóchnama, sinó nÿetsca soyënguiñe fsëndëpadecena: chë bëngbe buayenana soyama contra tmojtsemnë́ngaftaca jabuachana enatsëtsnayëse, y bëngbe ainaniñe jtsauatjëse.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve descanso; mas fomos atribulados por todo lado: por fora lutas, por dentro temores.
6 Pero Bëngbe Bëtsá, chë yapa añemo ndbomnë́ngbioye endbetsañemuayá, tojanma bënga ainaniñe más añemo fchaitsebomnama, Tito moye tonjánashjango ora.
6 Mas Deus, que consola aqueles que estão abatidos, nos confortou com a vinda de Tito;
7 Y cha tonjánabo ora, bënga ndoñe más añemo quefstétsebomna nÿe cha tojánashjanguama, sinó ts̈ëngaftanga s̈mojanájabuachama y ainaniñe añemo chaotsebomnama s̈mojanmama. Cha s̈onjanë́yana ts̈ëngaftanga ts̈a s̈mojánbos̈e bënga jánÿama ca, y s̈onjanacuntá nts̈amo ts̈ëngaftanga ngménaca s̈mojamna, ats̈biama ndoñe ts̈abá s̈monjanma causa, y nts̈amo ts̈ëngaftangbiama ats̈be ts̈abiana puerte iuámanana; y quem chabe noticië́ngaca, cabá más sëntsoyejuá.
7 e não somente por sua vinda, mas também pela consolação com que foi confortado por vós, contando-nos os vossos desejos sinceros, o vosso pranto, a vossa mente fervorosa por mim, de maneira que me regozijei muito.
8 Er masque ts̈ëngaftanga ts̈a ngménaca s̈mojamna chë tcbonjanëbuábiama tsbuanáchama, mora ndoñe quetsatsjuabná más ts̈abá yojamna chca ndoñe jatëbuabiamana ca; masque tempo ats̈e chca sënjanjuabná, er ats̈e së́ntsetats̈ëmbo chë tsbuanácha básefta tescama ngménënga tcmojánabiama,
8 Porque embora vos tenha entristecido com a minha carta, eu não me arrependo, mesmo se me arrependesse, por perceber que a mesma carta vos entristeceu, ainda que por pouco tempo.
9 mora ats̈e puerte oyejuayá së́ntsemna, ndoñe ts̈ëngaftanga ngménënga s̈mojamnama, ndayá chë s̈mojánbomna ngménana tojanmama ts̈ëngaftanga chas̈muenójuaboma ndoñe ts̈abá s̈montsamama, y chca amana chas̈motsajbanama, ts̈ëngaftangbe juabnënga jatrócase. Chca enjamna, er ts̈ëngaftanga ngménana s̈mojánbomna nts̈amo Bëngbe Bëtsá inabos̈cá; chíyeca, bënga ndocna bacna soye ts̈ëngaftangbiama chibiatsma.
9 Agora me regozijo, não de que fostes entristecidos, mas de que fostes entristecidos para o arrependimento; porque fostes entristecidos segundo a maneira de Deus; para que em nada recebêsseis dano por causa de nós.
10 Nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojtsebos̈cá ngménana bomnents̈ana, jóbocnana chë bacna soyënga tcojamama jenójuaboyana y juabnënga jatrócana; y juabna jatrócana ents̈ábioye juanatsana atsbocaná chaotsemnama, y cha ndocna te ntjátsjuabnayana más ts̈abá yojamna ndoñe chca ntjatstrócana ca. Pero nts̈amo chë nÿe quem luarama enójuabnaye ents̈anga mondbetsebomncá ngménana bomnents̈ana, ndoñe ntjóbocnana juabna jatrócana; chents̈ana jóbocnana nÿe nÿetsca tescama castiganá jtsemnana, mo nÿetsca tescama cuafjobancá.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 S̈mochjinÿe ndayá tojóbocna, nts̈amo Bëngbe Bëtsá inabos̈cá ngménana bomnents̈ana: tojanma chë s̈mojanma soyiñe puerte chas̈muenójuaboma; y nts̈amo jájandmanana bëtscá chas̈monguanguama; tojanma ts̈ëngaftanga chacmetonama chë bacna soye tojanmáftaca; y castigánënga jtsemnama jtsauatjámnaca. Chents̈ana, ts̈ëngaftanga ts̈a s̈mojtsanbos̈e ats̈e jinÿama; y s̈mojtsanprontana lempe jamama chca bacna soye ndoñe más chaondë́tsemnama y chca tojanmábioye jacastígama. Nÿetsca chë soyënguiñe ts̈ëngaftanga s̈monjinÿanÿé chca bacna soye ndoñe s̈monjanmama; y chca, mora tondaye quenátsmëna ts̈ëngaftanga castigo jtsebomnama chacmotsamnama.
11 Porque isto mesmo que, segundo Deus, vos entristeceu, quanto cuidado vos produziu; sim, que apologia, sim, que indignação, sim, que temor, sim, que desejo veemente, sim, que zelo, sim, que vingança! Em todas as coisas provastes ser inocentes nesta questão.
12 Y chca, ats̈e chë tsbuanácha tcbonjanëbuábiama ora, ndoñe checbátanëbuabiama chë puerte bacna soye tojanmábeyeca, ni chë bacna soye tojanoyëngacñábeyeca; ndayá ts̈ëngaftanga, mo Bëngbe Bëtsabe delante cuaftsemnëngcá, chë s̈mojanma soyiñe bëtscá chas̈muenójuaboma, y chca, cha chas̈minÿanÿé ts̈ëngaftanga bëngbe ts̈abiama puerte s̈menójuabnama.
12 Portanto, embora eu tenha escrito a vós, o fiz não por causa do que errou, nem por causa do que foi tratado injustamente, mas para que o nosso cuidado por vós pudesse ser manifesto diante de Deus.
13 Chíyeca bënga más añemo ainaniñe fsë́ntsebomna.
13 Portanto, fomos confortados pelo vosso conforto. Sim, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi renovado por vós todos.
14 Tito ts̈ëngaftanga jánÿama cabá nda ora, ats̈e cha sënjaniyana ts̈ëngaftanga s̈mochjanóyeunaye chë ats̈e tcbonjanë́buaja palabra ca; y ts̈ëngaftanga ndoñe ches̈matsma ats̈e chaitsëuatjama chca tijánayanama. Inÿets̈á, lempe nts̈amo tcbojauyancá ndegombre endmëna; cachcá, nts̈amo bënga Títbioye fsënjaniyancá ndegombre entsemna, chë ts̈ëngaftangbiama fstsóyejuama.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não me envergonho; mas, como todas as coisas que eu falei de vós foram verdadeiras, assim também se confirmou como verdadeiro aquilo de que nos gloriamos de vós diante de Tito.
15 Y mora Tito más cmontsababuánÿeshana, nts̈amo cha tcmojanamëndacá ndayá ts̈ëngaftanga s̈mojanmama, y nts̈amo puerte respétoca y mo uamaná cuaftsemncá chabiama jtsejuabnayëse s̈mojanofjama tojtenojuabó ora.
15 E o seu íntimo afeto é mais abundante para convosco, ao lembrar-se da obediência de todos vós, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Ats̈e puerte oyejuayá së́ntsemna, er ats̈e sëndë́tats̈ëmbo ts̈ëngaftanga nts̈amo ts̈abá yomncá nÿetsca soyënguiñe s̈mochtsamama.
16 Regozijo-me, portanto, de ter confiança em vós em todas as coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.