2 Coríntios 1
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs VC
1 Ats̈e Pablo, Jesucristbe canÿe ichmoná, Bëngbe Bëtsá ats̈e chca jtsemnama yojánbos̈eyeca, Jesucrístbeyeca bëngbe cats̈ata Timotéoftaca quem tsbuanácha sëntsabiamná, Corinto puebloca Bëngbe Bëtsábeñe os̈buachiyëngcá enefjuanëngbiama, y nÿets Acaya luarents̈e Bëngbe Bëtsabe nÿetsca ents̈angbiámnaca.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, e a todos os irmãos santos que estão em toda a Acaia.
2 Ats̈e së́ntseimpadana Bëngbe Bëtsá Bëngbe Taitá y Bëngbe Utabná Jesucristo, chaboma ts̈ëngaftangbeñe ts̈abe bendicionënga chaotsemnama y ainaniñe ts̈abe ebionana chas̈motsebomnama.
2 A vós, graça e paz da parte de Deus, nosso Pai, e da parte do Senhor Jesus Cristo!
3 Bënga mochtsatschuanaye Bëngbe Bëtsá, chë Bëngbe Utabná Jesucristbe Taitá, bëngbe Taitá, chë bëngbiama lastemado yomná, y ndaye padecena soyënguiñe tmojtsemna ora, bënga s̈ondbetsañemuayá.
3 Bendito seja Deus, o Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, Deus de toda a consolação,
4 Cha bënga jtsañémuayana padecena soyënguiñe tmojtsemna ora, chca, bënga chamotsobenama chë tmojtsesufrinënga jañémuayama, nts̈amo Bëngbe Bëtsá s̈ojujabuachcá chënga jujabuáchëse.
4 que nos conforta em todas as nossas tribulações, para que, pela consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus, possamos consolar os que estão em qualquer angústia!
5 Er nts̈amo Cristo tojansufricá, bënga ts̈a fsëndësufrina chabiama oservéniñe; cachcá, Cristbeyécnaca Bëngbe Bëtsá jamana bënga puerte añemo ainaniñe fchaitsebomnama.
5 Com efeito, à medida que em nós crescem os sofrimentos de Cristo, crescem também por Cristo as nossas consolações.
6 Er bënga tmojtsesufrínëse, jtsemnana bënga jobenayama ts̈ëngaftanga jañémuayama chë s̈mojtsesufrina ora, y atsebácanënga chas̈motsemnama, Bëngbe Bëtsabe soyëngama jouenëse. Chë padecena soyënguiñe tmojtsemna ora Bëngbe Bëtsá s̈ojáñemose, jtsemnana bënga fchayobenama ts̈ëngaftanga jañémuayama, padecena soyënguiñe s̈mojtsemna ora. Chca, bënga jobenayana ts̈ëngaftanga jujabuáchana, Bëngbe Bëtsábeñe chas̈motsobátmanama, chábeñe jtsos̈buáchiyëse, y lempe jtsóboyayama, nts̈amo bënga fsënjasufricá s̈mojtsesufrina ora.
6 Se, pois, somos atribulados, é para vossa consolação e salvação. Se somos consolados, é para vossa consolação, a qual se efetua em vós pela paciência em tolerar os sofrimentos que nós mesmos suportamos.
7 Bënga sempre fsëndobátmana y ts̈abá fsëndë́tats̈ëmbo chë padecena soyënguents̈ana ts̈abá s̈mochjábocanama, er bënga fsëndë́tats̈ëmbo, chë nts̈amo bënga fsënjasufricá ts̈ëngaftanga s̈mojasufrima; y cachcá, Bëngbe Bëtsá yochjama ts̈ëngaftanga ainaniñe puerte añemo chas̈motsebomnama, nts̈amo bënga fchaitsebomnama cha tojamcá.
7 A nossa esperança a respeito de vós é firme: sabemos que, como sois companheiros das nossas aflições, assim também o sereis da nossa consolação.
8 Jesucrístbeyeca ats̈be cats̈átanga, bënga fsë́ntsebos̈e ts̈ëngaftanga chas̈motsetáts̈ëmbo nts̈amo bënga Asia luaroca ts̈a fsënjansufrínama. Bënga puerte padecena soyënguiñe fsënjaniyena, nÿa ndoñe más jauantacá, chents̈ana vídaca jabocanama ntjatobatmancá.
8 Não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia. Fomos maltratados ali desmedidamente, além das nossas forças, a ponto de termos perdido a esperança de sair com vida.
9 Bënga s̈ontsanë́nana mo jóbanama cuaftsamncá. Pero chë soye tonjanoservé, bënga jtsos̈buáchiyama Bëngbe Bëtsábeñe, nda inétsama obanënga chámuatayenama, y ndoñe cabë́ngbeñe ntsos̈buáchiyana.
9 Sentíamos dentro de nós mesmos a sentença de morte, para que aprendêssemos a pôr a nossa confiança não em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Cha s̈ojatsebacá bënga jóbanama puerte resjo enjamnents̈ana, y cachcá s̈ochjátsebacaye bëngbiama cachiñe cachcá ts̈a resjuiñe chamojtsemna ora. Bënga puerte chábeñe fsëndobátmana, puerte padecena soyënguiñe bënga chamojtsemna ora, cha cachiñe s̈ochjátsebacama.
10 Ele nos livrou e nos livrará de tamanhos perigos de morte. Sim, esperamos que ainda nos livrará
11 Ts̈ëngaftángnaca cmontsamna bënga jujabuáchana, bëngbiama Bëngbe Bëtsá jaimpádase; chca, ba ents̈anga Bëngbe Bëtsá mochanjëtschuaye, er cha tojama bënga chábents̈ana ts̈abe bendicionënga fchayóyëngacñama, cha jamëse nts̈amo chënga bëngbiama tmojanimpadacá.
11 se nos ajudardes também vós com orações em nossa intenção. Assim esta graça, obtida por intervenção de muitas pessoas, lhes será ocasião de agradecer a Deus a nosso respeito.
12 Canÿe soye endmëna ndayá oyejuayënga s̈ojtsabiamná: bënga bëngbe ainanents̈a juabnë́ngaca jtsetats̈ëmbuana puerte ts̈abá jtsamëse fstsiyena ca, nts̈amo chë Bëngbe Bëtsabe ents̈anga endbetsamncá, nÿetsca quem luarents̈a ents̈ángbeñe, y más ts̈ëngaftangbeñe, y bënga jtsetats̈ëmbuana nts̈amo ts̈abá tifjamcá nÿets ainánaca tifjamama. Bënga tondaye chibiatsma quem luarents̈a ents̈angbe osertanánaca, ndayá Bëngbe Bëtsá ts̈a ts̈abia bë́ngaftaca bétsemnayeca, s̈ojújabuache chca chamotsiyenama.
12 A razão da nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência de que, no mundo e particularmente entre vós, temos agido com santidade e sinceridade diante de Deus, não conforme o espírito de sabedoria do mundo, mas com o socorro da graça de Deus.
13 Er nts̈amo fsëntsabiamnamna ndoñe queftsátsbos̈e, nts̈amo ts̈ëngaftanga s̈mojtsalía y cmojtsësertánents̈ana inÿets̈á játayanana, y sëntsobátmana puerte ts̈abá lempe chacmósertama.
13 Em verdade, não vos queremos dizer coisa alguma diferente da que ledes em nossas cartas, e que compreendeis. E espero que reconheçais até o fim,
14 Mora ndayá ats̈e stsamama ndoñe lempe quecmátësertana. Pero ats̈e së́ntsebos̈e ts̈ëngaftanga chama corente chacmósertama; chca, Bëngbe Utabná quem luaroye chaojésabo ora, ts̈ëngaftanga bëngbiama oyejuayënga chas̈motsemnama, nts̈amo bë́ngnaca ts̈ëngaftangbiama oyejuayënga fchantsemncá.
14 como aliás já o tendes em parte reconhecido, que nós somos a vossa glória, exatamente como vós sereis a nossa, no dia do Senhor Jesus.
15 Chca ndegombre yomnama ats̈e sëndë́tats̈ëmboyeca, ats̈e sënjanjuabná ts̈ëngaftangbioye jshétsana jánÿama, y chca, chë ts̈abe soye ts̈ëngaftangbiama uta soye jamana, ts̈ëngaftangbioye uta soye jánÿëse.
15 Foi nesta persuasão que eu resolvera primeiro ir ter convosco, para que recebêsseis uma dupla alegria:
16 Ats̈e sënjanjuabná ts̈ëngaftanga jshaftsanÿana, Macedonioye ayiñe chëjana matijánachnëngo ora; y chents̈ana, ya camoye ataboye ora, ts̈ëngaftanga cachiñe jáftsanÿana. Chca, ts̈ëngaftanga mas̈mënjanobená ats̈e juajabuáchana Judea luaroye játama.
16 eu passaria por vós ao dirigir-me à Macedônia e, ao voltar da Macedônia, iria novamente visitar-vos e de lá seria por vós conduzido até a Judéia.
17 Ats̈e chca jamama tsjanjuabná ora, ¿chca tijanma ndoñe corente ts̈abá ntjenojuaboycá? ¿Ts̈ëngaftanga s̈matjájuaboye, nts̈amo nÿe quem luarama enójuabnaye ents̈anga monduamancá, cachora canÿe soyama “aíñe” y “ndoñe ca” jayanëse, ats̈e ndayánaca jamama snétsejuabnaye ca?
17 Formando este plano, terei usado de leviandade? Ou são puramente humanas as resoluções que tomo, de modo que haja em mim o sim e depois o não?
18 Canÿe soye ndegombre endmëna: Bëngbe Bëtsá sempre endbama nts̈amo tojayancá, y chca puerte ndegombre endmë́nayeca, ats̈e ndayánaca chjama ca stjayana ora, chca ndoñe questsbatayana chents̈ana ats̈be juabna jatstrócama, mo canÿa cachora canÿe soyama “aíñe” y “ndoñe ca” cuafjatichamcá.
18 Deus é testemunha de que quando vos dirijo a palavra, não existe um sim e depois um não.
19 Er Cristo Jesús, Bëngbe Bëtsabe Uaquiñá, ndabiama Silvano, Timoteo y ats̈e ts̈ëngaftangbeñe fsënjanabuayiyná, ndoñe ntsejuabnayana canÿe soye jamama y chents̈ana jatsjuabnayana inÿets̈á jatsmama, mo canÿe ents̈á cachora canÿe soyama “aíñe” y “ndoñe ca” cuafjatichamcá, ndayá chana nÿets tempo nts̈amo tojtsejuabnacá jayanana y jamana nts̈amo ndegombre yomncá, chents̈ana ntjatstrocaycá.
19 O Filho de Deus, Jesus Cristo, que nós, Silvano, Timóteo e eu, vos temos anunciado, não foi sim e depois não, mas sempre foi sim.
20 Er ndayá cha tojamiñe, lempe nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojas̈ebuachenacá jocúmpliana, mo chë lempe nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojás̈ebuachenama cha “aíñe ca” cuaftsichamcá. Chíyeca, Bëngbe Bëtsá bënga tmojtsatschuaná ora, Cristo Jesúsbeyeca bënga jayanana “chca chaotsemna ca”.
20 Porque todas as promessas de Deus são sim em Jesus. Por isso, é por ele que nós dizemos Amém à glória de Deus.
21 Pero Bëngbe Bëtsá endmëna nda inétsama bënga y ts̈ëngaftanga puerte Crístbeñe chamotsos̈buáchema, cháftaca cánÿiñe mo canÿacá jtsemnëse; y Bëngbe Bëtsánaca endmëna nda bënga s̈ojabacacá chabe ents̈anga chamotsemnama.
21 Ora, quem nos confirma a nós e a vós em Cristo, e nos consagrou, é Deus.
22 Cha tojama chë Uámana Espíritu bëngbe ainaniñe cháuamashënguama jtsemándayama, y chë soye jtsinÿanÿnayana bënga Bëngbe Bëtsabe ents̈anga imomnama. Y bëngbe ainaniñe chë Espíritu imobómnayeca, bënga corente jtsetats̈ëmbuana bënga mochjóyëngacñama lempe nts̈amo Bëngbe Bëtsá bënga jats̈atayama s̈ojas̈ebuachenacá.
22 Ele nos marcou com o seu selo e deu aos nossos corações o penhor do Espírito.
23 Bëngbe Bëtsá entsonÿá ats̈e ndegombre stsichámuama. Ats̈e Corinto puebloye cabá ndoñe chiyjá, er ats̈e ndoñe quetsátsbos̈e ts̈ëngaftanga jas̈ëchnana, chë bacna soyënga s̈mojamama, tcbojaucácanëse.
23 Invoco a Deus por testemunha: juro por minha vida que foi para vos poupar que não voltei a Corinto.
24 Bënga ndoñe queftsátsbos̈e ts̈ëngaftanga jamë́ndana ndayiñe cmojtsamna jtsos̈buáchiyana; er ts̈a s̈mojtsos̈buachéyeca, ndoñe ques̈mochatajbaná Crístbeñe jtsos̈buáchiyana. Bëngbe fsë́ntsebos̈e ndayá ts̈ëngaftanga jujabuáchana, corente oyejuayënga chas̈motsemnama.
24 Não porque pretendamos dominar sobre a vossa fé. Queremos apenas contribuir para a vossa alegria, porque, quanto à fé, estais firmes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.