2 Coríntios 1
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARIB
1 Ats̈e Pablo, Jesucristbe canÿe ichmoná, Bëngbe Bëtsá ats̈e chca jtsemnama yojánbos̈eyeca, Jesucrístbeyeca bëngbe cats̈ata Timotéoftaca quem tsbuanácha sëntsabiamná, Corinto puebloca Bëngbe Bëtsábeñe os̈buachiyëngcá enefjuanëngbiama, y nÿets Acaya luarents̈e Bëngbe Bëtsabe nÿetsca ents̈angbiámnaca.
1 Paulo, apóstolo de Cristo Jesus pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia:
2 Ats̈e së́ntseimpadana Bëngbe Bëtsá Bëngbe Taitá y Bëngbe Utabná Jesucristo, chaboma ts̈ëngaftangbeñe ts̈abe bendicionënga chaotsemnama y ainaniñe ts̈abe ebionana chas̈motsebomnama.
2 Graça a vós, e paz da parte de Deus nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo.
3 Bënga mochtsatschuanaye Bëngbe Bëtsá, chë Bëngbe Utabná Jesucristbe Taitá, bëngbe Taitá, chë bëngbiama lastemado yomná, y ndaye padecena soyënguiñe tmojtsemna ora, bënga s̈ondbetsañemuayá.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias e Deus de toda a consolação,
4 Cha bënga jtsañémuayana padecena soyënguiñe tmojtsemna ora, chca, bënga chamotsobenama chë tmojtsesufrinënga jañémuayama, nts̈amo Bëngbe Bëtsá s̈ojujabuachcá chënga jujabuáchëse.
4 que nos consola em toda a nossa tribulação, para que também possamos consolar os que estiverem em alguma tribulação, pela consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus.
5 Er nts̈amo Cristo tojansufricá, bënga ts̈a fsëndësufrina chabiama oservéniñe; cachcá, Cristbeyécnaca Bëngbe Bëtsá jamana bënga puerte añemo ainaniñe fchaitsebomnama.
5 Porque, como as aflições de Cristo transbordam para conosco, assim também por meio de Cristo transborda a nossa consolação.
6 Er bënga tmojtsesufrínëse, jtsemnana bënga jobenayama ts̈ëngaftanga jañémuayama chë s̈mojtsesufrina ora, y atsebácanënga chas̈motsemnama, Bëngbe Bëtsabe soyëngama jouenëse. Chë padecena soyënguiñe tmojtsemna ora Bëngbe Bëtsá s̈ojáñemose, jtsemnana bënga fchayobenama ts̈ëngaftanga jañémuayama, padecena soyënguiñe s̈mojtsemna ora. Chca, bënga jobenayana ts̈ëngaftanga jujabuáchana, Bëngbe Bëtsábeñe chas̈motsobátmanama, chábeñe jtsos̈buáchiyëse, y lempe jtsóboyayama, nts̈amo bënga fsënjasufricá s̈mojtsesufrina ora.
6 Mas, se somos atribulados, é para vossa consolação e salvação; ou, se somos consolados, para vossa consolação é a qual se opera suportando com paciência as mesmas aflições que nós também padecemos;
7 Bënga sempre fsëndobátmana y ts̈abá fsëndë́tats̈ëmbo chë padecena soyënguents̈ana ts̈abá s̈mochjábocanama, er bënga fsëndë́tats̈ëmbo, chë nts̈amo bënga fsënjasufricá ts̈ëngaftanga s̈mojasufrima; y cachcá, Bëngbe Bëtsá yochjama ts̈ëngaftanga ainaniñe puerte añemo chas̈motsebomnama, nts̈amo bënga fchaitsebomnama cha tojamcá.
7 e a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que, como sois participantes das aflições, assim o sereis também da consolação.
8 Jesucrístbeyeca ats̈be cats̈átanga, bënga fsë́ntsebos̈e ts̈ëngaftanga chas̈motsetáts̈ëmbo nts̈amo bënga Asia luaroca ts̈a fsënjansufrínama. Bënga puerte padecena soyënguiñe fsënjaniyena, nÿa ndoñe más jauantacá, chents̈ana vídaca jabocanama ntjatobatmancá.
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia, pois que fomos sobremaneira oprimidos acima das nossas forças, de modo tal que até da vida desesperamos;
9 Bënga s̈ontsanë́nana mo jóbanama cuaftsamncá. Pero chë soye tonjanoservé, bënga jtsos̈buáchiyama Bëngbe Bëtsábeñe, nda inétsama obanënga chámuatayenama, y ndoñe cabë́ngbeñe ntsos̈buáchiyana.
9 portanto já em nós mesmos tínhamos a sentença de morte, para que não confiássemos em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos;
10 Cha s̈ojatsebacá bënga jóbanama puerte resjo enjamnents̈ana, y cachcá s̈ochjátsebacaye bëngbiama cachiñe cachcá ts̈a resjuiñe chamojtsemna ora. Bënga puerte chábeñe fsëndobátmana, puerte padecena soyënguiñe bënga chamojtsemna ora, cha cachiñe s̈ochjátsebacama.
10 o qual nos livrou de tão horrível morte, e livrará; em quem esperamos que também ainda nos livrará,
11 Ts̈ëngaftángnaca cmontsamna bënga jujabuáchana, bëngbiama Bëngbe Bëtsá jaimpádase; chca, ba ents̈anga Bëngbe Bëtsá mochanjëtschuaye, er cha tojama bënga chábents̈ana ts̈abe bendicionënga fchayóyëngacñama, cha jamëse nts̈amo chënga bëngbiama tmojanimpadacá.
11 ajudando-nos também vós com orações por nós, para que, pela mercê que por muitas pessoas nos foi feita, por muitas também sejam dadas graças a nosso respeito.
12 Canÿe soye endmëna ndayá oyejuayënga s̈ojtsabiamná: bënga bëngbe ainanents̈a juabnë́ngaca jtsetats̈ëmbuana puerte ts̈abá jtsamëse fstsiyena ca, nts̈amo chë Bëngbe Bëtsabe ents̈anga endbetsamncá, nÿetsca quem luarents̈a ents̈ángbeñe, y más ts̈ëngaftangbeñe, y bënga jtsetats̈ëmbuana nts̈amo ts̈abá tifjamcá nÿets ainánaca tifjamama. Bënga tondaye chibiatsma quem luarents̈a ents̈angbe osertanánaca, ndayá Bëngbe Bëtsá ts̈a ts̈abia bë́ngaftaca bétsemnayeca, s̈ojújabuache chca chamotsiyenama.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que em santidade e sinceridade de Deus, não em sabedoria carnal, mas na graça de Deus, temos vivido no mundo, e mormente em relação a vós.
13 Er nts̈amo fsëntsabiamnamna ndoñe queftsátsbos̈e, nts̈amo ts̈ëngaftanga s̈mojtsalía y cmojtsësertánents̈ana inÿets̈á játayanana, y sëntsobátmana puerte ts̈abá lempe chacmósertama.
13 Pois outra coisa não vos escrevemos, senão as que ledes, ou mesmo reconheceis; e espero que também até o fim as reconhecereis;
14 Mora ndayá ats̈e stsamama ndoñe lempe quecmátësertana. Pero ats̈e së́ntsebos̈e ts̈ëngaftanga chama corente chacmósertama; chca, Bëngbe Utabná quem luaroye chaojésabo ora, ts̈ëngaftanga bëngbiama oyejuayënga chas̈motsemnama, nts̈amo bë́ngnaca ts̈ëngaftangbiama oyejuayënga fchantsemncá.
14 como também já em parte nos reconhecestes, que somos a vossa glória, assim vós sereis a nossa no dia do Senhor Jesus.
15 Chca ndegombre yomnama ats̈e sëndë́tats̈ëmboyeca, ats̈e sënjanjuabná ts̈ëngaftangbioye jshétsana jánÿama, y chca, chë ts̈abe soye ts̈ëngaftangbiama uta soye jamana, ts̈ëngaftangbioye uta soye jánÿëse.
15 E nesta confiança quis primeiro ir ter convosco, para que recebêsseis um segundo benefício;
16 Ats̈e sënjanjuabná ts̈ëngaftanga jshaftsanÿana, Macedonioye ayiñe chëjana matijánachnëngo ora; y chents̈ana, ya camoye ataboye ora, ts̈ëngaftanga cachiñe jáftsanÿana. Chca, ts̈ëngaftanga mas̈mënjanobená ats̈e juajabuáchana Judea luaroye játama.
16 e por vós passar à Macedônia, e da Macedônia voltar a vós, e ser por vosso intermédio encaminhado à Judéia.
17 Ats̈e chca jamama tsjanjuabná ora, ¿chca tijanma ndoñe corente ts̈abá ntjenojuaboycá? ¿Ts̈ëngaftanga s̈matjájuaboye, nts̈amo nÿe quem luarama enójuabnaye ents̈anga monduamancá, cachora canÿe soyama “aíñe” y “ndoñe ca” jayanëse, ats̈e ndayánaca jamama snétsejuabnaye ca?
17 Ora, deliberando isto, usei porventura de leviandade? ou o que delibero, faço-o segundo a carne, para que haja comigo o sim, sim e o não?
18 Canÿe soye ndegombre endmëna: Bëngbe Bëtsá sempre endbama nts̈amo tojayancá, y chca puerte ndegombre endmë́nayeca, ats̈e ndayánaca chjama ca stjayana ora, chca ndoñe questsbatayana chents̈ana ats̈be juabna jatstrócama, mo canÿa cachora canÿe soyama “aíñe” y “ndoñe ca” cuafjatichamcá.
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra a vós não é sim e não,
19 Er Cristo Jesús, Bëngbe Bëtsabe Uaquiñá, ndabiama Silvano, Timoteo y ats̈e ts̈ëngaftangbeñe fsënjanabuayiyná, ndoñe ntsejuabnayana canÿe soye jamama y chents̈ana jatsjuabnayana inÿets̈á jatsmama, mo canÿe ents̈á cachora canÿe soyama “aíñe” y “ndoñe ca” cuafjatichamcá, ndayá chana nÿets tempo nts̈amo tojtsejuabnacá jayanana y jamana nts̈amo ndegombre yomncá, chents̈ana ntjatstrocaycá.
19 porque o Filho de Deus, Cristo Jesus, que entre vós foi pregado por nós, isto é, por mim, Silvano e Timóteo, não foi sim e não; mas nele houve sim.
20 Er ndayá cha tojamiñe, lempe nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojas̈ebuachenacá jocúmpliana, mo chë lempe nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojás̈ebuachenama cha “aíñe ca” cuaftsichamcá. Chíyeca, Bëngbe Bëtsá bënga tmojtsatschuaná ora, Cristo Jesúsbeyeca bënga jayanana “chca chaotsemna ca”.
20 Pois, tantas quantas forem as promessas de Deus, nele está o sim; portanto é por ele o amém, para glória de Deus por nosso intermédio.
21 Pero Bëngbe Bëtsá endmëna nda inétsama bënga y ts̈ëngaftanga puerte Crístbeñe chamotsos̈buáchema, cháftaca cánÿiñe mo canÿacá jtsemnëse; y Bëngbe Bëtsánaca endmëna nda bënga s̈ojabacacá chabe ents̈anga chamotsemnama.
21 Mas aquele que nos confirma convosco em Cristo, e nos ungiu, é Deus,
22 Cha tojama chë Uámana Espíritu bëngbe ainaniñe cháuamashënguama jtsemándayama, y chë soye jtsinÿanÿnayana bënga Bëngbe Bëtsabe ents̈anga imomnama. Y bëngbe ainaniñe chë Espíritu imobómnayeca, bënga corente jtsetats̈ëmbuana bënga mochjóyëngacñama lempe nts̈amo Bëngbe Bëtsá bënga jats̈atayama s̈ojas̈ebuachenacá.
22 o qual também nos selou e nos deu como penhor o Espírito em nossos corações.
23 Bëngbe Bëtsá entsonÿá ats̈e ndegombre stsichámuama. Ats̈e Corinto puebloye cabá ndoñe chiyjá, er ats̈e ndoñe quetsátsbos̈e ts̈ëngaftanga jas̈ëchnana, chë bacna soyënga s̈mojamama, tcbojaucácanëse.
23 Ora, tomo a Deus por testemunha sobre a minha alma de que é para vos poupar que não fui mais a Corinto;
24 Bënga ndoñe queftsátsbos̈e ts̈ëngaftanga jamë́ndana ndayiñe cmojtsamna jtsos̈buáchiyana; er ts̈a s̈mojtsos̈buachéyeca, ndoñe ques̈mochatajbaná Crístbeñe jtsos̈buáchiyana. Bëngbe fsë́ntsebos̈e ndayá ts̈ëngaftanga jujabuáchana, corente oyejuayënga chas̈motsemnama.
24 não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas somos cooperadores de vosso gozo; pois pela fé estais firmados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.