2 Coríntios 1
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs BKJ
1 Ats̈e Pablo, Jesucristbe canÿe ichmoná, Bëngbe Bëtsá ats̈e chca jtsemnama yojánbos̈eyeca, Jesucrístbeyeca bëngbe cats̈ata Timotéoftaca quem tsbuanácha sëntsabiamná, Corinto puebloca Bëngbe Bëtsábeñe os̈buachiyëngcá enefjuanëngbiama, y nÿets Acaya luarents̈e Bëngbe Bëtsabe nÿetsca ents̈angbiámnaca.
1 Paulo, um apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e Timóteo nosso irmão, à igreja de Deus, que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia:
2 Ats̈e së́ntseimpadana Bëngbe Bëtsá Bëngbe Taitá y Bëngbe Utabná Jesucristo, chaboma ts̈ëngaftangbeñe ts̈abe bendicionënga chaotsemnama y ainaniñe ts̈abe ebionana chas̈motsebomnama.
2 Graça seja convosco, e a paz de Deus nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo.
3 Bënga mochtsatschuanaye Bëngbe Bëtsá, chë Bëngbe Utabná Jesucristbe Taitá, bëngbe Taitá, chë bëngbiama lastemado yomná, y ndaye padecena soyënguiñe tmojtsemna ora, bënga s̈ondbetsañemuayá.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, e o Deus de toda consolação;
4 Cha bënga jtsañémuayana padecena soyënguiñe tmojtsemna ora, chca, bënga chamotsobenama chë tmojtsesufrinënga jañémuayama, nts̈amo Bëngbe Bëtsá s̈ojujabuachcá chënga jujabuáchëse.
4 que nos conforta em toda a nossa tribulação, para que também possamos confortar os que estiverem em alguma tribulação, por meio do consolo com o qual nós mesmos somos confortados por Deus.
5 Er nts̈amo Cristo tojansufricá, bënga ts̈a fsëndësufrina chabiama oservéniñe; cachcá, Cristbeyécnaca Bëngbe Bëtsá jamana bënga puerte añemo ainaniñe fchaitsebomnama.
5 Porque como os sofrimentos de Cristo são abundantes em nós, assim também a nossa consolação é abundante por meio de Cristo.
6 Er bënga tmojtsesufrínëse, jtsemnana bënga jobenayama ts̈ëngaftanga jañémuayama chë s̈mojtsesufrina ora, y atsebácanënga chas̈motsemnama, Bëngbe Bëtsabe soyëngama jouenëse. Chë padecena soyënguiñe tmojtsemna ora Bëngbe Bëtsá s̈ojáñemose, jtsemnana bënga fchayobenama ts̈ëngaftanga jañémuayama, padecena soyënguiñe s̈mojtsemna ora. Chca, bënga jobenayana ts̈ëngaftanga jujabuáchana, Bëngbe Bëtsábeñe chas̈motsobátmanama, chábeñe jtsos̈buáchiyëse, y lempe jtsóboyayama, nts̈amo bënga fsënjasufricá s̈mojtsesufrina ora.
6 E se somos afligidos, é para vossa consolação e salvação; que é eficaz na perseverança dos mesmos sofrimentos que nós também sofremos; ou se somos confortados, é para vossa consolação e salvação.
7 Bënga sempre fsëndobátmana y ts̈abá fsëndë́tats̈ëmbo chë padecena soyënguents̈ana ts̈abá s̈mochjábocanama, er bënga fsëndë́tats̈ëmbo, chë nts̈amo bënga fsënjasufricá ts̈ëngaftanga s̈mojasufrima; y cachcá, Bëngbe Bëtsá yochjama ts̈ëngaftanga ainaniñe puerte añemo chas̈motsebomnama, nts̈amo bënga fchaitsebomnama cha tojamcá.
7 E a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que assim como sois participantes dos sofrimentos, assim também o sereis da consolação.
8 Jesucrístbeyeca ats̈be cats̈átanga, bënga fsë́ntsebos̈e ts̈ëngaftanga chas̈motsetáts̈ëmbo nts̈amo bënga Asia luaroca ts̈a fsënjansufrínama. Bënga puerte padecena soyënguiñe fsënjaniyena, nÿa ndoñe más jauantacá, chents̈ana vídaca jabocanama ntjatobatmancá.
8 Porque nós não queremos, irmãos, que ignoreis a dificuldade que nos sobreveio na Ásia, que fomos oprimidos excessivamente, acima das nossas forças, de tal modo que nos desesperamos até da vida;
9 Bënga s̈ontsanë́nana mo jóbanama cuaftsamncá. Pero chë soye tonjanoservé, bënga jtsos̈buáchiyama Bëngbe Bëtsábeñe, nda inétsama obanënga chámuatayenama, y ndoñe cabë́ngbeñe ntsos̈buáchiyana.
9 mas tínhamos a sentença de morte em nós mesmos, para que não confiássemos em nós mesmos, mas em Deus que ressuscita os mortos;
10 Cha s̈ojatsebacá bënga jóbanama puerte resjo enjamnents̈ana, y cachcá s̈ochjátsebacaye bëngbiama cachiñe cachcá ts̈a resjuiñe chamojtsemna ora. Bënga puerte chábeñe fsëndobátmana, puerte padecena soyënguiñe bënga chamojtsemna ora, cha cachiñe s̈ochjátsebacama.
10 o qual nos livrou de tão grande morte e livra; em quem confiamos que ainda nos livrará;
11 Ts̈ëngaftángnaca cmontsamna bënga jujabuáchana, bëngbiama Bëngbe Bëtsá jaimpádase; chca, ba ents̈anga Bëngbe Bëtsá mochanjëtschuaye, er cha tojama bënga chábents̈ana ts̈abe bendicionënga fchayóyëngacñama, cha jamëse nts̈amo chënga bëngbiama tmojanimpadacá.
11 juntos também ajudando com orações por nós, para que pelo dom a nós concedido, por meio de muitas pessoas, graças sejam dadas por muitos a nosso respeito.
12 Canÿe soye endmëna ndayá oyejuayënga s̈ojtsabiamná: bënga bëngbe ainanents̈a juabnë́ngaca jtsetats̈ëmbuana puerte ts̈abá jtsamëse fstsiyena ca, nts̈amo chë Bëngbe Bëtsabe ents̈anga endbetsamncá, nÿetsca quem luarents̈a ents̈ángbeñe, y más ts̈ëngaftangbeñe, y bënga jtsetats̈ëmbuana nts̈amo ts̈abá tifjamcá nÿets ainánaca tifjamama. Bënga tondaye chibiatsma quem luarents̈a ents̈angbe osertanánaca, ndayá Bëngbe Bëtsá ts̈a ts̈abia bë́ngaftaca bétsemnayeca, s̈ojújabuache chca chamotsiyenama.
12 Porque o nosso regozijo é este: o testemunho da nossa consciência, de que, com simplicidade e sinceridade piedosa, não com sabedoria carnal, mas pela graça de Deus, tivemos nossa conversação no mundo, e mais abundantemente convosco.
13 Er nts̈amo fsëntsabiamnamna ndoñe queftsátsbos̈e, nts̈amo ts̈ëngaftanga s̈mojtsalía y cmojtsësertánents̈ana inÿets̈á játayanana, y sëntsobátmana puerte ts̈abá lempe chacmósertama.
13 Porque não vos escrevemos nenhumas outras coisas, senão as que ledes ou reconheceis; e eu confio que vós as reconhecereis até ao fim;
14 Mora ndayá ats̈e stsamama ndoñe lempe quecmátësertana. Pero ats̈e së́ntsebos̈e ts̈ëngaftanga chama corente chacmósertama; chca, Bëngbe Utabná quem luaroye chaojésabo ora, ts̈ëngaftanga bëngbiama oyejuayënga chas̈motsemnama, nts̈amo bë́ngnaca ts̈ëngaftangbiama oyejuayënga fchantsemncá.
14 como também nos reconhecestes em parte, que somos o vosso regozijo, assim como também vós sois o nosso no dia do Senhor Jesus.
15 Chca ndegombre yomnama ats̈e sëndë́tats̈ëmboyeca, ats̈e sënjanjuabná ts̈ëngaftangbioye jshétsana jánÿama, y chca, chë ts̈abe soye ts̈ëngaftangbiama uta soye jamana, ts̈ëngaftangbioye uta soye jánÿëse.
15 E nesta confiança propus anteriormente ir até vós, para que tivésseis um segundo benefício;
16 Ats̈e sënjanjuabná ts̈ëngaftanga jshaftsanÿana, Macedonioye ayiñe chëjana matijánachnëngo ora; y chents̈ana, ya camoye ataboye ora, ts̈ëngaftanga cachiñe jáftsanÿana. Chca, ts̈ëngaftanga mas̈mënjanobená ats̈e juajabuáchana Judea luaroye játama.
16 e de passar por vós até a Macedônia, e novamente retornar da Macedônia e ir a vós, e ser conduzido por vós no meu caminho em direção à Judeia.
17 Ats̈e chca jamama tsjanjuabná ora, ¿chca tijanma ndoñe corente ts̈abá ntjenojuaboycá? ¿Ts̈ëngaftanga s̈matjájuaboye, nts̈amo nÿe quem luarama enójuabnaye ents̈anga monduamancá, cachora canÿe soyama “aíñe” y “ndoñe ca” jayanëse, ats̈e ndayánaca jamama snétsejuabnaye ca?
17 Quando eu, portanto, deliberei isto, usei de leviandade? Ou o que proponho, o delibero segundo a carne, para que em mim haja sim, sim, e não, não?
18 Canÿe soye ndegombre endmëna: Bëngbe Bëtsá sempre endbama nts̈amo tojayancá, y chca puerte ndegombre endmë́nayeca, ats̈e ndayánaca chjama ca stjayana ora, chca ndoñe questsbatayana chents̈ana ats̈be juabna jatstrócama, mo canÿa cachora canÿe soyama “aíñe” y “ndoñe ca” cuafjatichamcá.
18 Mas como Deus é verdadeiro, a nossa palavra para convosco não foi sim e não.
19 Er Cristo Jesús, Bëngbe Bëtsabe Uaquiñá, ndabiama Silvano, Timoteo y ats̈e ts̈ëngaftangbeñe fsënjanabuayiyná, ndoñe ntsejuabnayana canÿe soye jamama y chents̈ana jatsjuabnayana inÿets̈á jatsmama, mo canÿe ents̈á cachora canÿe soyama “aíñe” y “ndoñe ca” cuafjatichamcá, ndayá chana nÿets tempo nts̈amo tojtsejuabnacá jayanana y jamana nts̈amo ndegombre yomncá, chents̈ana ntjatstrocaycá.
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que foi pregado entre vós por nós, por mim, Silvano e Timóteo, não foi sim e não, mas nele foi sim.
20 Er ndayá cha tojamiñe, lempe nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojas̈ebuachenacá jocúmpliana, mo chë lempe nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojás̈ebuachenama cha “aíñe ca” cuaftsichamcá. Chíyeca, Bëngbe Bëtsá bënga tmojtsatschuaná ora, Cristo Jesúsbeyeca bënga jayanana “chca chaotsemna ca”.
20 Porque todas as promessas de Deus nele são sim, e por ele o Amém, para a glória de Deus por nós.
21 Pero Bëngbe Bëtsá endmëna nda inétsama bënga y ts̈ëngaftanga puerte Crístbeñe chamotsos̈buáchema, cháftaca cánÿiñe mo canÿacá jtsemnëse; y Bëngbe Bëtsánaca endmëna nda bënga s̈ojabacacá chabe ents̈anga chamotsemnama.
21 Ora, aquele que nos estabelece convosco em Cristo, e o que nos ungiu, é Deus;
22 Cha tojama chë Uámana Espíritu bëngbe ainaniñe cháuamashënguama jtsemándayama, y chë soye jtsinÿanÿnayana bënga Bëngbe Bëtsabe ents̈anga imomnama. Y bëngbe ainaniñe chë Espíritu imobómnayeca, bënga corente jtsetats̈ëmbuana bënga mochjóyëngacñama lempe nts̈amo Bëngbe Bëtsá bënga jats̈atayama s̈ojas̈ebuachenacá.
22 o qual também nos selou, e deu o penhor do Espírito em nossos corações.
23 Bëngbe Bëtsá entsonÿá ats̈e ndegombre stsichámuama. Ats̈e Corinto puebloye cabá ndoñe chiyjá, er ats̈e ndoñe quetsátsbos̈e ts̈ëngaftanga jas̈ëchnana, chë bacna soyënga s̈mojamama, tcbojaucácanëse.
23 Além disso, eu invoco a Deus por testemunha sobre a minha alma, de que para vos poupar ainda não fui para Corinto.
24 Bënga ndoñe queftsátsbos̈e ts̈ëngaftanga jamë́ndana ndayiñe cmojtsamna jtsos̈buáchiyana; er ts̈a s̈mojtsos̈buachéyeca, ndoñe ques̈mochatajbaná Crístbeñe jtsos̈buáchiyana. Bëngbe fsë́ntsebos̈e ndayá ts̈ëngaftanga jujabuáchana, corente oyejuayënga chas̈motsemnama.
24 Não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas somos ajudadores de vossa alegria; porque pela fé estais em pé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.