2 Coríntios 11
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NTLH
1 Malaye ats̈e s̈mëntjëuánta, ats̈e básefta soyënga mo canÿe opá tojtsoyebuambnacá stsichámëntscuana, cach ats̈e stsenabotamná ora. Masque nts̈ámnaca s̈mochtsëuánta.
1 Eu gostaria que vocês me suportassem mesmo quando sou um tanto louco. Por favor, me suportem!
2 Bëngbe Bëtsábeyeca ats̈e ts̈a cbondábabuanÿeshana y cbondánÿena, ts̈ëngaftanga nÿe cha chas̈motsë́stonama y ndoñe ínÿengbioye. Er ats̈e Cristo sënjas̈buachená ts̈ëngaftanga sempre cha s̈mochtsë́stonama, y së́ntsebos̈e, cha quem luaroye yochjésabo ora, chábioye ts̈ëngaftanga júshejanguana, mo nÿe chábioye sempre ustonëngcá, nts̈amo canÿe taitá chabe bembe ndocna boyabása nduabuatmá nÿe canÿe boyabásaftaca chaóbuamama jushjanguancá.
2 O mesmo zelo que Deus tem por vocês eu também tenho. Porque vocês são como uma virgem pura que eu prometi dar em casamento somente a um homem, que é Cristo.
3 Mëts̈cuaye Evábioye tbojaningñé, y cha tbojanínÿnana puerte osertanabe soyënga cuaftsatsëtsnacá, pero ndegombre ndoñe chca yonjamna. Ats̈e sëntsauatja nderado cachcá ínÿenga ts̈ëngaftangaftaca muanjama y ts̈ëngaftangbe juabna chas̈motrocá, y chca, ts̈ëngaftanga chas̈motsajbaná sempre jtsejuabnayana nÿe Cristo nÿetsca soyënguiñe jtseservénama.
3 Pois, assim como Eva foi enganada pelas mentiras da cobra, eu tenho medo de que a mente de vocês seja corrompida e vocês abandonem a devoção sincera e pura a Cristo.
4 Ats̈e chama sëntsauatja, er ndánaca jashjanguana y Jesusbiama tojtsabuayiyná, mo cha inÿe ents̈á cuaftsemncá, ndoñe nts̈amo bënga Jesusbiama fsëndabuayiynacá, y tojtsama ts̈ëngaftanga chas̈mobená canÿe espíritu jtsebomnana, pero ndoñe nts̈amo chë Bëngbe Bëtsá tojama ts̈ëngaftangbe ainaniñe cháuamashënguama espiritcá, chë Uámana Espíritu, ts̈ëngaftanga ts̈abá cha jtsëuántana. Y ats̈e sëntsauatja, ts̈ëngaftangbe ainaniñe inÿe buayenana chas̈móyëngacñama ndánaca tojtsamama, ndoñe cachcá chë ts̈abe noticiënga nts̈amo ya bë́ngbents̈ana s̈monjouencá, y chora ts̈ëngaftanga chábioye becá ts̈abá jtsëuántana.
4 Porque vocês suportam com alegria qualquer um que chega e anuncia um Jesus diferente daquele que nós anunciamos. E aceitam um espírito e um evangelho completamente diferentes do Espírito de Deus e do evangelho que receberam de nós.
5 Pero ats̈e sëntsejuabná tondayiñe más bats̈á uamaná tsmëna ca, chë Jesucristbe puerte uámana ichmónënga imomna ca juabnayëngbiama.
5 Eu não acho que tenho menos valor do que esses tais “superapóstolos”!
6 Ats̈e ndoñe sënjuatsjinÿe nts̈amo corente ts̈abá ents̈ángaftaca jóyebuambayama; pero ats̈e puerte ts̈abá sëndë́tats̈ëmbo nts̈amo stsichámuama. Bënga puerte ts̈abá nÿetsca soyënguiñe ts̈ëngaftanga tcbonjanÿanÿé, ndegombre chca osertánana ftsbomnama.
6 Talvez eu seja um principiante no falar, mas no conhecimento não sou. Sempre e em todas as situações temos dado provas disso a vocês.
7 ¿O ats̈e ndoñe ts̈abá sënjama, ts̈abe noticiënga cbonjanabuayiyná ora, ts̈ëngaftangbents̈ana ats̈biama tondaye ntjotjañcá, nduamanacá jenóbemëse; chca, ts̈ëngaftanga puerte uámanënga chas̈motsemnama Bëngbe Bëtsá chaomama?
7 Quando anunciei a vocês a boa notícia de Deus, fiz isso completamente de graça. Eu me humilhei para engrandecer vocês. Será que houve algum mal nisso?
8 Mo ínÿenache os̈buachiyëngcá enefjuanënga crocénana cuafjabaquëcá, crocénana sënjanóyëngacñe chë os̈buachiyë́ngbents̈ana, ts̈ëngaftanga jujabuáchama jobenayama.
8 Enquanto estive trabalhando entre vocês, fui pago por outras igrejas. Por assim dizer, eu estava roubando delas para ajudar vocês.
9 Y ts̈ëngaftangaftaca sënjamna ora y ndayánaca s̈ojanájaboto ora, ats̈e ndoñe checbátantjañe ats̈be opresidama, chca, ts̈ëngaftangbiama totcá ndoñe chaondë́tsemnama; er chë Jesucrístbeyeca cats̈átanga Macedoniocana tmonjánashjajnënga, s̈monjanats̈etá nts̈amo s̈ojanbuashbencá. Chca, ats̈e sënjanma, ats̈be causa ts̈ëngaftangbiama totcá ndoñe chaondë́tsemnama; y sempre chca chántsama.
9 E, durante o tempo em que estive com vocês, quando precisava de alguma coisa, não incomodava ninguém; pois os irmãos que vieram da Macedônia me trouxeram tudo o que eu precisava. O que aconteceu no passado e acontecerá no futuro é isto: eu nunca exigirei que vocês me ajudem.
10 Serto, Cristbe ndegombre soyënga ats̈be ainaniñe së́ntsebomna; chíyeca, ats̈e corente së́ntsetats̈ëmbo ndocná Acaya luarents̈e yochjama ats̈e chayajbaná puerte oyejuayá jtsóyebuambnayama, chë ts̈abe noticiënga stsabuayiyná ora; y chca chanjama ats̈be opresidama chas̈moyema ínÿenga ntsamncá.
10 Pela verdade de Cristo, a qual está em mim, eu garanto que ninguém, em nenhum lugar da Acaia, tirará de mim este orgulho de anunciar o evangelho sem cobrar nada.
11 ¿Y ndáyeca chca stsama? ¿Yojtsemna ndoñe cbondábabuanÿeshana causa? Ndoñe. Bëngbe Bëtsá endë́tats̈ëmbo ts̈a cbondábabuanÿeshanama.
11 Por que estou dizendo isso? Será que é porque não amo vocês? Deus sabe que os amo!
12 Pero ats̈e sempre chántsama nts̈amo sëndamcá, chca, chë ínÿenga, chë Jesucristbe puerte uámana ichmónënga imomna ca juabnayënga ndoñe chamondë́tsebomna ndáyeca jatenábotamnayama, nts̈amo bënga fstsamcá chënga imojtsetrabája ca.
12 O que estou fazendo agora vou continuar a fazer a fim de evitar que aqueles tais “ apóstolos ” tenham motivo para se gabar e dizer que fazem um trabalho igual ao nosso.
13 Er chënga ndoñe quemátsmëna Jesucristbe ndegombre ichmónënga, mondmëna chë ínÿenga jáingñama imotrabájanga, y mondama ents̈anga chaotsinÿanama chënga mo Jesucristbe ndegombre ichmónënga cuaftsemncá.
13 Aqueles homens são apóstolos falsos e não verdadeiros. Eles mentem a respeito dos seus trabalhos e se disfarçam, apresentando-se como verdadeiros apóstolos de Cristo.
14 Y chama ndoñe s̈matjenjnaná, er cach Satanásnaca endbétsama mo canÿe buashinÿinÿana angelcá jtsinÿnama;
14 E isso não é de admirar, pois até Satanás pode se disfarçar e ficar parecendo um anjo de luz.
15 chíyeca, ndoñe muatjenjnaná, chabe oservenë́ngnaca tmojtsamama mo ts̈abe ents̈angcá jtsinÿnama. Pero chënga mochanjopochóca, nts̈amo tmojtsomerecencá, ndayá tmojamama.
15 Portanto, não é nada demais que os servidores dele se disfarcem, apresentando-se como pessoas que fazem o bem. Mas no fim eles receberão exatamente o que as suas ações merecem.
16 Cachiñe cbochtëtë́yana: ndocná chaondëtsejuabná ats̈e opá stsemna ca, cach ats̈e stsenabotamná ora; pero chca s̈mojtsejuabnase, mo canÿe opabioycá s̈mochtsëuánta, chca, áts̈naca jtsenábotamnayama jobenayama.
16 Repito: ninguém deve pensar que eu estou louco. Mas, se vocês pensam isso, então me recebam como louco para que assim eu tenha alguma pequena coisa de que me gabar.
17 Chca jayanëse, ndoñe quenátsmëna nts̈amo Bëngbe Utabná endbetsamcá, ndayá canÿe opá inetsamcá; ats̈e ts̈abá jtsetats̈ëmbëse ndegombre stsebomna ndáyeca jobenayama jtsenábotamnayana.
17 De fato, o que estou dizendo agora não é o que o Senhor me mandou dizer. Quanto a eu me gabar, estou realmente falando como louco.
18 Banga mondmëna, cachënga jtsenábotamnayana ndayá quem luarents̈e chënga tmojamama, as áts̈naca chantsenábotamnaye.
18 Já que existem tantas pessoas que se gabam por motivos apenas humanos, eu também vou me gabar de mim mesmo.
19 Ts̈ëngaftanga chë ts̈a osertánënga, oyejuayënga opë́ngbioye jtsëuantánana.
19 Vocês são tão sábios e suportam de boa vontade os loucos.
20 Ats̈e sëndë́tats̈ëmbo ts̈ëngaftanga chë opë́ngbioye s̈mnetsëuantánama, er ts̈ëngaftanga s̈mondbétsëuantana chë nÿets tempo ts̈ëngaftanga mo chëngbe oservenëngcá tcmojtsamë́ndayënga, o chë ts̈ëngaftanga bëtscá tcmojtsabacanga, o tcmojtsaíngñanga, o chë uámanënga tmojtsenobiamnanga ts̈ëngaftanga mo nduamanëngcá jtsamë́ndayama, o chë tcmojtsajuebjants̈etayënga.
20 Toleram os que mandam em vocês e exploram vocês; toleram os que os enganam, os que os tratam com desprezo e os que lhes dão bofetadas.
21 Ats̈e chca së́ntsichamo masque sëntsëuatja chca jayanama. Bënga fsënjamna corente obenana ndbomnënga, nts̈amo ts̈ëngaftanga bëngbiama s̈mojayancá, ts̈ëngaftangaftaca chca jamama.
21 Tenho até vergonha de confessar que nós fomos tímidos demais e não fomos capazes de fazer coisas como essas. Mas, se os outros se atrevem a se gabar de alguma coisa, eu também vou me atrever, embora isso seja uma loucura.
22 Chënga jtsenábotamnayana hebreunga imomnama. Ats̈naca hebreo sëndmëna. Chënga jtsenábotamnayana Israeloquënga imomnama. Ats̈naca Israelocá sëndmëna. Chënga jtsenábotamnayana Abrahámbents̈ana ents̈anga imomnama. Ats̈naca Abrahámbents̈ana ents̈á sëndmëna.
22 Eles são hebreus? Eu também sou. Eles são israelitas? Eu também sou. Eles são descendentes de Abraão? Eu também sou.
23 Chënga jtsichámuana Cristo imoservena ca. Ats̈e chëngbiama cabá más ts̈abe oservená sëndmëna. Chca stjayana ora, mo canÿe opá tojtsoyebuambnacá sëntsoyebuambná. Ats̈e chëngbiama más tijatrabajá, más s̈mojutame, más s̈mojatsets̈ená y ba soye ats̈biama resjo endmëna jóbanama.
23 Eles são servos de Cristo? Mas eu sou um servo melhor do que eles, embora, ao dizer isso, eu esteja falando como se fosse louco. Pois eu tenho trabalhado mais do que eles e tenho estado mais vezes na cadeia. Tenho sido chicoteado muito mais do que eles e muitas vezes estive em perigo de morte.
24 Shachna soye judiënga s̈monjantsets̈ená chë unga bnë́tsana y esconëfta soye jasachënjëse, nts̈amo chënga jacastígana monduamancá.
24 Em cinco ocasiões os judeus me deram trinta e nove chicotadas .
25 Unga soye niñëbéngaca s̈monjanë́tsjanganja, y ndëts̈béngaca canÿe s̈monjanatëchë́nganja. Unga soye chë ats̈e sënjánenjaquena barco tontsanenatjëmba, y chca ora, canÿe s̈onjanotocá, chë mar béjayoca tsachocana bënoca canÿe ibeta jëftsebobínÿnana y canÿe te jëftsejétanana.
25 Três vezes os romanos me bateram com porretes, e uma vez fui apedrejado. Três vezes o navio em que eu estava viajando afundou, e numa dessas vezes passei vinte e quatro horas boiando no mar.
26 Ats̈e becá sënjánana, y chca ats̈biama resjo enjamna bëts fshajayënguiñe y uacucuats̈ënga chas̈muebiatbëbama; resjo cach ats̈be ents̈ángbents̈e, judiënga y ndoñe judië́ngbents̈e; resjo bëts pueblënguents̈e, ents̈anga ndoyenents̈e y mar béjayoca. Ats̈biámnaca resjo enjamna chë Jesucrístbeyeca ats̈biama cats̈átanga imomna ca jtsichámuana, pero ndegombre chca ndoñe mondmënë́ngbeñe.
26 Nas muitas viagens que fiz, tenho estado em perigos de inundações e de ladrões; em perigos causados pelos meus patrícios, os judeus, e também pelos não judeus. Tenho estado no meio de perigos nas cidades, nos desertos e em alto-mar; e também em perigos causados por falsos irmãos.
27 Ats̈e bëtscá tijatrabajá empás uamënts̈nayá joquédantscuana; ba soye tijachnëngo ibeta ntsamanacá y ba soye tijachnëngo shë́ntseca y uajuendayá; ba soye ndayá jasama ntsebomncá; tijasufrí sësnama y tondaye ents̈ayama.
27 Tenho tido trabalhos e canseiras. Muitas vezes tenho ficado sem dormir. Tenho passado fome e sede; têm me faltado casa, comida e roupas.
28 Quem soyëngama y inÿe ndoñe chiyátayana soyëngama más, ats̈e cada te natjë́mbana ainánaca ndoñe queschbatsmëna, er ndoñe quetsátstats̈ëmbo nts̈amo nÿetsca os̈buachiyëngcá enefjuanënga imojtsiyenana.
28 Além dessas e de outras coisas, ainda pesa diariamente sobre mim a preocupação que tenho por todas as igrejas.
29 Ndánaca ts̈abe soye jamama tondaye añemo tontsebomna ora, ats̈e chabiama s̈ochandbóngmia, mo áts̈naca cach tondaye añémoca cuabndëtsemncá. Nderado ínÿenga tmojama ndánaca bacna soyiñe chaótsats̈ama, ats̈e ndegombre puerte ngménaca chandbétsesufrina.
29 Quando alguém está fraco, eu também me sinto fraco; e, quando alguém cai em pecado, eu fico muito aflito.
30 Nderado nÿa tojátsiyta ats̈e ndayama jatenábotamnayama, as chë ats̈e tondaye obenana ndbomná tsmënama ínÿanÿnaye soyëngama chtsenábotamnaye.
30 Se existe motivo para eu me gabar, então vou me gabar das coisas que mostram a minha fraqueza.
31 Bëngbe Bëtsá y Bëngbe Utabná Jesucristbe Taitá, ndábioye nÿetscanga nÿetsca tescama jtsatschuanayama entsamna, cha endë́tats̈ëmbo ats̈e ndegombre stsichámuama chë sëntsoyebuambná soyënguiñe.
31 O Deus e Pai do Senhor Jesus, o Deus que é bendito para sempre, sabe que não estou mentindo.
32 Ats̈e Damasco bëts puebloca sënjamna ora, chë rey Aretasbe uabuáyana mandado tojanmandá chë puebloye amashjuaniñe soldadënga chamotsebojanÿama, ats̈e chas̈mishachama chëjana stsebocana ora;
32 Quando estive na cidade de Damasco, o governador nomeado pelo rei Aretas pôs guardas nos portões da cidade para me prenderem.
33 pero básefta enutënga, canÿe sbarëcuiñe s̈montsanë́stjango chë pueblents̈a shë́conana tapiës̈iñe canÿe atëfjnëjana, y chca ats̈e sënjanobená chëngbe cucuats̈ents̈ana jótsbocana.
33 Porém os meus amigos fizeram com que eu descesse num grande cesto, por uma abertura da muralha, e assim escapei do Governador.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.