1 Tessalonicenses 2
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NVI
1 Cach ts̈ëngaftanga, Jesucrístbeyeca cats̈átanga, s̈mondë́tats̈ëmbo bënga tcbonjánabuache ora ndoñe nÿe bonamente quenjatsmënama.
1 Irmãos, vocês mesmos sabem que a visita que lhes fizemos não foi inútil.
2 Ts̈ëngaftanga s̈mondë́tats̈ëmbo, bënga cabá ts̈ëngaftangbioye nda ora, Filiposoca s̈onjanëyánguango y bacá s̈onjánaborlama; y masque ts̈ëngaftangbioca bëngbe contra ents̈anga monjamna, Bëngbe Bëtsá tonjanma bënga fchayobená chë ts̈abe noticiënga bëtscá añémoca jabuátambama.
2 Apesar de termos sido maltratados e insultados em Filipos, como vocês sabem, com a ajuda de nosso Deus tivemos coragem de anunciar-lhes o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Er bënga ents̈ángbioye bostero soyënga ndoñe queftsjatanabuayiyná, ts̈ëngaftangbiama bacna soyënga ndoñe queftsjátanbos̈e, y ents̈anga jáingñama ndoñe queftsjatanoyebuambná.
3 Pois nossa exortação não tem origem no erro nem em motivos impuros, nem temos intenção de enganá-los;
4 Bëngna inÿets̈á; Bëngbe Bëtsá yojanjuabná bënga chabe trabajo jamama obenënga ftsjamna ca, y chca, s̈onjanëbuáyana chabe ts̈abe noticiënga ents̈anga jabuátambama, y chca bënga fsëndoyebuambná; chíyeca bënga ndoñe nÿe ents̈angbe bominÿiñe ts̈abá chaotsinÿnama queftsátama, ndayá nÿe Bëngbe Bëtsabiama, nda chë ndayá bëngbe ainaniñe yomnama yotáts̈ëmbo.
4 pelo contrário, como homens aprovados por Deus, a ponto de nos ter sido confiado por ele o evangelho, não falamos para agradar a pessoas, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Nts̈amo ts̈ëngaftanga corente s̈mondëtats̈ëmbcá, bënga ndocna te ts̈ëngaftangbiama ts̈abe soyënga tifjánayana, ts̈ëngaftanga bë́ngaftaca oyejuayënga chas̈motsemnama; y nts̈amo ts̈ëngaftanga cbonjanëtsëtsnacá ndoñe quenjatsmëna nÿe ts̈ëngaftangbents̈ana ba soyënga bëngbiama josháchiñama. Bëngbe Bëtsá chama yotáts̈ëmbo.
5 Vocês bem sabem a nossa linguagem nunca foi de bajulação nem de pretexto para ganância; Deus é testemunha.
6 Ndocna te bënga queftsatsnguá ents̈anga más uamanëngcá bënga chas̈otsabiamnama, ni ts̈ëngaftangbents̈ana, ni ínÿengbents̈ana.
6 Nem buscamos reconhecimento humano, quer de vocês quer de outros.
7 Masque bënga, Cristbe ichmónënga bétsemnama, matifjanobená ts̈ëngaftanga nÿe sempre jtsamë́ndayana, bënga ndoñe chca chibiátanma; bënga corente jtsababuánÿeshanëse cbonjánanÿena, nts̈amo canÿe mamá chabe básenga jtsabë́chayana y corente bonshanánaca jtsanÿenana.
7 Embora, como apóstolos de Cristo, pudéssemos ter sido um peso, tornamo-nos bondosos entre vocês, como uma mãe que cuida dos próprios filhos.
8 Ts̈a cbonjánababuanÿeshanayeca, bënga ndoñe nÿe chë Bëngbe Bëtsabe ts̈abe noticiënga checbënjatanabuayená, ts̈ëngaftanga chiñe chas̈motsos̈buáchema nts̈amo bënga fsëndos̈buachecá, ndayá bëngbe vidënga jáshbiamnaca fsënjanprontana ts̈ëngaftangbe ts̈abiama. ¡Ts̈a cbondábabuanÿeshana!
8 Sentindo, assim, tanta afeição por vocês, decidimos dar-lhes não somente o evangelho de Deus, mas também a nossa própria vida, porque vocês se tornaram muito amados por nós.
9 Jesucrístbeyeca bëngbe cats̈átanga, ts̈ëngaftanga s̈menabouínÿna nts̈amo bënga bëtscá y jabuache fsënjantrabajama, Bëngbe Bëtsabe ts̈abe noticiënga abuayiynayiñe y bëngbe vida onguayiñe, chca, ts̈ëngaftanga ndoñe chacmondë́tsamnama bëngbe uajabótama bënga jatats̈atnayama.
9 Irmãos, certamente vocês se lembram do nosso trabalho esgotante e da nossa fadiga; trabalhamos noite e dia para não sermos pesados a ninguém, enquanto lhes pregávamos o evangelho de Deus.
10 Cach ts̈ëngaftanga s̈mondë́tats̈ëmbo y Bëngbe Bëtsánaca, nts̈amo bënga ftsjamna ts̈ëngaftanga chë os̈buáchiyëngaftaca fsënjamna ora; fsënjaniyena nts̈amo Bëngbe Bëtsá ts̈abá tbojtsinÿancá, nÿetscángaftaca fsënjánama nts̈amo jamama s̈ojanamncá, y ndocná quenátobena jatichámuana nts̈amo fsënjanamcá ndoñe ts̈abá yonjamna ca.
10 Tanto vocês como Deus são testemunhas de como nos portamos de maneira santa, justa e irrepreensível entre vocês, os que crêem.
11 — ausente —
11 Pois vocês sabem que tratamos cada um como um pai trata seus filhos,
12 — ausente —
12 exortando, consolando e dando testemunho, para que vocês vivam de maneira digna de Deus, que os chamou para o seu Reino e glória.
13 Bënga, Bëngbe Bëtsabe ts̈abe soyënga cbonjanabuayiyná ora, nts̈amo tcbonjanëyancá ts̈ëngaftanga s̈monjanuena y s̈montsanos̈buaché mo Bëngbe Bëtsábiocana buayenanancá, y ndoñe nÿe ents̈angbe oyebuambnayancá. Y ndegombre Bëngbe Bëtsabe buayenánana endmëna, y chë palábraca, ts̈ëngaftanga chë chábeñe os̈buachiyë́ngbeñe Bëngbe Bëtsá bëtscá soyënga yojtsama. Chama sempre Bëngbe Bëtsá fsëndëtschuaná.
13 Também agradecemos a Deus sem cessar, pois, ao receberem de nossa parte a palavra de Deus, vocês a aceitaram não como palavra de homens, mas segundo verdadeiramente é, como palavra de Deus, que atua com eficácia em vocês, os que crêem.
14 Jesucrístbeyeca cats̈átanga, cach ts̈ëngaftangbe luarents̈a ents̈anga cmonjanëcamena ora y s̈monjansufrina, s̈monjanpasá nts̈amo chë Judeoca Bëngbe Bëtsábeñe os̈buachiyëngcá enefjuanënga tmonjanpasacá, y chëngna Cristo Jesusbe ents̈anga mondmëna. Chënga tmonjansufrí cach luarents̈a ents̈anga, chë judiënga, chë́ngbioye monjanë́camena ora.
14 Porque vocês, irmãos, tornaram-se imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus que estão na Judéia. Vocês sofreram da parte dos seus próprios conterrâneos as mesmas coisas que aquelas igrejas sofreram da parte dos judeus,
15 Chë judiëngbe bëts taitanga, Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayë́ngbioye tmojtsanëbaye, y nts̈amo chëngbe bëts taitanga tmojanmcá, chë́ngnaca Bëngbe Utabná Jesúsbioye tmojanóba, y chënga mondama bënga chaftsesufrínama. Chënga ndoñe ts̈ábenga Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe quemátsmëna, y nÿetsca ents̈angbe contra montsemna.
15 que mataram o Senhor Jesus e os profetas, e também nos perseguiram. Eles desagradam a Deus e são hostis a todos,
16 Chë ndoñe judië́ngbioye, Bëngbe Bëtsá cháuatsebacama jábuayenama fstsebos̈e ora, chë judiënga bëtscá jtsamana bënga ndoñe fchandobenama chca jamama. Judiënga nÿets tempo bacna soyënga monjánama; pero chë ents̈anga jábuayenama bënga ndoñe fchandobenama jtsamana, entsemna chë último bacna soye nts̈amo chë judiënga jamama imojtsobencá, más ya ndoñe; y mora, cabana, Bëngbe Bëtsá ya puerte chë́ngaftaca tbojetna y echanjácastigaye.
16 esforçando-se para nos impedir que falemos aos gentios, e estes sejam salvos. Dessa forma, vão sempre completando a medida dos seus pecados. Sobre eles, finalmente, veio a ira.
17 Jesucrístbeyeca cats̈átanga, bënga ts̈ëngaftangbents̈ana baseftayté jëftsebocnama s̈onjanotocá ora, masque ndoñe choca ts̈ëngaftangaftaca queftsjátanmëna, sempre ts̈ëngaftangbiama fsënjanenojuabná, y ts̈a fsënjánbos̈e ts̈ëngaftangbioye jtésana jautsëtsayama.
17 Nós, porém, irmãos, privados da companhia de vocês por breve tempo, em pessoa, mas não no coração, esforçamo-nos ainda mais para vê-los pessoalmente, pela saudade que temos de vocês.
18 Bënga fsënjánbos̈e ts̈ëngaftangbioye jésana; chíyeca cach ats̈e Pablo, ba soye sënjanóshenguënja jobenayama choye jésama, pero Satanás yojantrabája bënga ndoñe fchandobenama chca jamama.
18 Quisemos visitá-los. Eu mesmo, Paulo o quis, e não apenas uma vez, mas duas; Satanás, porém, nos impediu.
19 Ats̈e së́ntsanbos̈e ts̈ëngaftanga jautsëtsayama, er ts̈ëngaftangbeyeca Bëngbe Utabná Jesusbe delante, cha yochjésabo ora, nts̈amo ts̈ëngaftanga s̈moyenama, bënga puerte jtsos̈buáchiyëse fchantsobátmana, corente oyejuayënga fchtsemnama y más bëtsë́tsanga fchtsemnama.
19 Pois quem é a nossa esperança, alegria ou coroa em que nos gloriamos perante o Senhor Jesus na sua vinda? Não são vocês?
20 Aíñe, ndegombre, nts̈amo ts̈ëngaftanga s̈moyenama, bënga bëtscá añémoca nts̈amo ts̈ëngaftangbeñe tifjamama fsëndbétsoyebuambnaye, y ts̈a oyejuayënga fsë́ntsemna.
20 De fato, vocês são a nossa glória e a nossa alegria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.