1 Tessalonicenses 2

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Cach ts̈ëngaftanga, Jesucrístbeyeca cats̈átanga, s̈mondë́tats̈ëmbo bënga tcbonjánabuache ora ndoñe nÿe bonamente quenjatsmënama.
1 Porque vós mesmos sabeis, irmãos, que a nossa entrada entre vós não foi vã;
2 Ts̈ëngaftanga s̈mondë́tats̈ëmbo, bënga cabá ts̈ëngaftangbioye nda ora, Filiposoca s̈onjanëyánguango y bacá s̈onjánaborlama; y masque ts̈ëngaftangbioca bëngbe contra ents̈anga monjamna, Bëngbe Bëtsá tonjanma bënga fchayobená chë ts̈abe noticiënga bëtscá añémoca jabuátambama.
2 mas, havendo anteriormente padecido e sido maltratados em Filipos, como sabeis, tivemos a confiança em nosso Deus para vos falar o evangelho de Deus em meio de grande combate.
3 Er bënga ents̈ángbioye bostero soyënga ndoñe queftsjatanabuayiyná, ts̈ëngaftangbiama bacna soyënga ndoñe queftsjátanbos̈e, y ents̈anga jáingñama ndoñe queftsjatanoyebuambná.
3 Porque a nossa exortação não procede de erro, nem de imundícia, nem é feita com dolo;
4 Bëngna inÿets̈á; Bëngbe Bëtsá yojanjuabná bënga chabe trabajo jamama obenënga ftsjamna ca, y chca, s̈onjanëbuáyana chabe ts̈abe noticiënga ents̈anga jabuátambama, y chca bënga fsëndoyebuambná; chíyeca bënga ndoñe nÿe ents̈angbe bominÿiñe ts̈abá chaotsinÿnama queftsátama, ndayá nÿe Bëngbe Bëtsabiama, nda chë ndayá bëngbe ainaniñe yomnama yotáts̈ëmbo.
4 mas, assim como fomos aprovados por Deus para que o evangelho nos fosse confiado, assim falamos, não para agradar aos homens, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Nts̈amo ts̈ëngaftanga corente s̈mondëtats̈ëmbcá, bënga ndocna te ts̈ëngaftangbiama ts̈abe soyënga tifjánayana, ts̈ëngaftanga bë́ngaftaca oyejuayënga chas̈motsemnama; y nts̈amo ts̈ëngaftanga cbonjanëtsëtsnacá ndoñe quenjatsmëna nÿe ts̈ëngaftangbents̈ana ba soyënga bëngbiama josháchiñama. Bëngbe Bëtsá chama yotáts̈ëmbo.
5 Pois, nunca usamos de palavras lisonjeiras, como sabeis, nem agimos com intuitos gananciosos. Deus é testemunha,
6 Ndocna te bënga queftsatsnguá ents̈anga más uamanëngcá bënga chas̈otsabiamnama, ni ts̈ëngaftangbents̈ana, ni ínÿengbents̈ana.
6 nem buscamos glória de homens, quer de vós, quer de outros, embora pudéssemos, como apóstolos de Cristo, ser-vos pesados;
7 Masque bënga, Cristbe ichmónënga bétsemnama, matifjanobená ts̈ëngaftanga nÿe sempre jtsamë́ndayana, bënga ndoñe chca chibiátanma; bënga corente jtsababuánÿeshanëse cbonjánanÿena, nts̈amo canÿe mamá chabe básenga jtsabë́chayana y corente bonshanánaca jtsanÿenana.
7 antes nos apresentamos brandos entre vós, qual ama que acaricia seus próprios filhos.
8 Ts̈a cbonjánababuanÿeshanayeca, bënga ndoñe nÿe chë Bëngbe Bëtsabe ts̈abe noticiënga checbënjatanabuayená, ts̈ëngaftanga chiñe chas̈motsos̈buáchema nts̈amo bënga fsëndos̈buachecá, ndayá bëngbe vidënga jáshbiamnaca fsënjanprontana ts̈ëngaftangbe ts̈abiama. ¡Ts̈a cbondábabuanÿeshana!
8 Assim nós, sendo-vos tão afeiçoados, de boa vontade desejávamos comunicar-vos não somente o evangelho de Deus, mas ainda as nossas próprias almas; porquanto vos tornastes muito amados de nós.
9 Jesucrístbeyeca bëngbe cats̈átanga, ts̈ëngaftanga s̈menabouínÿna nts̈amo bënga bëtscá y jabuache fsënjantrabajama, Bëngbe Bëtsabe ts̈abe noticiënga abuayiynayiñe y bëngbe vida onguayiñe, chca, ts̈ëngaftanga ndoñe chacmondë́tsamnama bëngbe uajabótama bënga jatats̈atnayama.
9 Porque vos lembrais, irmãos, do nosso labor e fadiga; pois, trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, vos pregamos o evangelho de Deus.
10 Cach ts̈ëngaftanga s̈mondë́tats̈ëmbo y Bëngbe Bëtsánaca, nts̈amo bënga ftsjamna ts̈ëngaftanga chë os̈buáchiyëngaftaca fsënjamna ora; fsënjaniyena nts̈amo Bëngbe Bëtsá ts̈abá tbojtsinÿancá, nÿetscángaftaca fsënjánama nts̈amo jamama s̈ojanamncá, y ndocná quenátobena jatichámuana nts̈amo fsënjanamcá ndoñe ts̈abá yonjamna ca.
10 Vós e Deus sois testemunhas de quão santa e irrepreensivelmente nos portamos para convosco que credes;
11 — ausente —
11 assim como sabeis de que modo vos tratávamos a cada um de vós, como um pai a seus filhos,
12 — ausente —
12 exortando-vos e consolando-vos, e instando que andásseis de um modo digno de Deus, o qual vos chama ao seu reino e glória.
13 Bënga, Bëngbe Bëtsabe ts̈abe soyënga cbonjanabuayiyná ora, nts̈amo tcbonjanëyancá ts̈ëngaftanga s̈monjanuena y s̈montsanos̈buaché mo Bëngbe Bëtsábiocana buayenanancá, y ndoñe nÿe ents̈angbe oyebuambnayancá. Y ndegombre Bëngbe Bëtsabe buayenánana endmëna, y chë palábraca, ts̈ëngaftanga chë chábeñe os̈buachiyë́ngbeñe Bëngbe Bëtsá bëtscá soyënga yojtsama. Chama sempre Bëngbe Bëtsá fsëndëtschuaná.
13 Por isso nós também, sem cessar, damos graças a Deus, porquanto vós, havendo recebido a palavra de Deus que de nós ouvistes, a recebestes, não como palavra de homens, mas {segundo ela é na verdade} como palavra de Deus, a qual também opera em vós que credes.
14 Jesucrístbeyeca cats̈átanga, cach ts̈ëngaftangbe luarents̈a ents̈anga cmonjanëcamena ora y s̈monjansufrina, s̈monjanpasá nts̈amo chë Judeoca Bëngbe Bëtsábeñe os̈buachiyëngcá enefjuanënga tmonjanpasacá, y chëngna Cristo Jesusbe ents̈anga mondmëna. Chënga tmonjansufrí cach luarents̈a ents̈anga, chë judiënga, chë́ngbioye monjanë́camena ora.
14 Pois vós, irmãos, vos haveis feito imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus que estão na Judéia; porque também padecestes de vossos próprios concidadãos o mesmo que elas padeceram dos judeus;
15 Chë judiëngbe bëts taitanga, Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayë́ngbioye tmojtsanëbaye, y nts̈amo chëngbe bëts taitanga tmojanmcá, chë́ngnaca Bëngbe Utabná Jesúsbioye tmojanóba, y chënga mondama bënga chaftsesufrínama. Chënga ndoñe ts̈ábenga Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe quemátsmëna, y nÿetsca ents̈angbe contra montsemna.
15 os quais mataram ao Senhor Jesus, bem como aos profetas, e a nós nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens,
16 Chë ndoñe judië́ngbioye, Bëngbe Bëtsá cháuatsebacama jábuayenama fstsebos̈e ora, chë judiënga bëtscá jtsamana bënga ndoñe fchandobenama chca jamama. Judiënga nÿets tempo bacna soyënga monjánama; pero chë ents̈anga jábuayenama bënga ndoñe fchandobenama jtsamana, entsemna chë último bacna soye nts̈amo chë judiënga jamama imojtsobencá, más ya ndoñe; y mora, cabana, Bëngbe Bëtsá ya puerte chë́ngaftaca tbojetna y echanjácastigaye.
16 e nos impedem de falar aos gentios para que sejam salvos; de modo que enchem sempre a medida de seus pecados; mas a ira caiu sobre eles afinal.
17 Jesucrístbeyeca cats̈átanga, bënga ts̈ëngaftangbents̈ana baseftayté jëftsebocnama s̈onjanotocá ora, masque ndoñe choca ts̈ëngaftangaftaca queftsjátanmëna, sempre ts̈ëngaftangbiama fsënjanenojuabná, y ts̈a fsënjánbos̈e ts̈ëngaftangbioye jtésana jautsëtsayama.
17 Nós, porém, irmãos, sendo privados de vós por algum tempo, de vista, mas não de coração, tanto mais procuramos com grande desejo ver o vosso rosto;
18 Bënga fsënjánbos̈e ts̈ëngaftangbioye jésana; chíyeca cach ats̈e Pablo, ba soye sënjanóshenguënja jobenayama choye jésama, pero Satanás yojantrabája bënga ndoñe fchandobenama chca jamama.
18 pelo que quisemos ir ter convosco, pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas, e Satanás nos impediu.
19 Ats̈e së́ntsanbos̈e ts̈ëngaftanga jautsëtsayama, er ts̈ëngaftangbeyeca Bëngbe Utabná Jesusbe delante, cha yochjésabo ora, nts̈amo ts̈ëngaftanga s̈moyenama, bënga puerte jtsos̈buáchiyëse fchantsobátmana, corente oyejuayënga fchtsemnama y más bëtsë́tsanga fchtsemnama.
19 Porque, qual é a nossa esperança, ou gozo, ou coroa de glória, diante de nosso Senhor Jesus na sua vinda? Porventura não o sois vós?
20 Aíñe, ndegombre, nts̈amo ts̈ëngaftanga s̈moyenama, bënga bëtscá añémoca nts̈amo ts̈ëngaftangbeñe tifjamama fsëndbétsoyebuambnaye, y ts̈a oyejuayënga fsë́ntsemna.
20 Na verdade vós sois a nossa glória e o nosso gozo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.