1 Tessalonicenses 2
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs BKJ
1 Cach ts̈ëngaftanga, Jesucrístbeyeca cats̈átanga, s̈mondë́tats̈ëmbo bënga tcbonjánabuache ora ndoñe nÿe bonamente quenjatsmënama.
1 Porque vós mesmos, irmãos, sabeis que a nossa entrada para convosco não foi vã;
2 Ts̈ëngaftanga s̈mondë́tats̈ëmbo, bënga cabá ts̈ëngaftangbioye nda ora, Filiposoca s̈onjanëyánguango y bacá s̈onjánaborlama; y masque ts̈ëngaftangbioca bëngbe contra ents̈anga monjamna, Bëngbe Bëtsá tonjanma bënga fchayobená chë ts̈abe noticiënga bëtscá añémoca jabuátambama.
2 mas, mesmo depois de termos antes sofrido e sido envergonhados, como sabeis, em Filipos, tornamo-nos ousados em nosso Deus, para vos falar o evangelho de Deus com grande combate.
3 Er bënga ents̈ángbioye bostero soyënga ndoñe queftsjatanabuayiyná, ts̈ëngaftangbiama bacna soyënga ndoñe queftsjátanbos̈e, y ents̈anga jáingñama ndoñe queftsjatanoyebuambná.
3 Porque a nossa exortação não foi com engano, nem com imundícia, nem com malícia;
4 Bëngna inÿets̈á; Bëngbe Bëtsá yojanjuabná bënga chabe trabajo jamama obenënga ftsjamna ca, y chca, s̈onjanëbuáyana chabe ts̈abe noticiënga ents̈anga jabuátambama, y chca bënga fsëndoyebuambná; chíyeca bënga ndoñe nÿe ents̈angbe bominÿiñe ts̈abá chaotsinÿnama queftsátama, ndayá nÿe Bëngbe Bëtsabiama, nda chë ndayá bëngbe ainaniñe yomnama yotáts̈ëmbo.
4 mas, como fomos aprovados de Deus para que o evangelho nos fosse confiado, assim falamos, não como para agradar aos homens, mas a Deus, quem prova os nossos corações.
5 Nts̈amo ts̈ëngaftanga corente s̈mondëtats̈ëmbcá, bënga ndocna te ts̈ëngaftangbiama ts̈abe soyënga tifjánayana, ts̈ëngaftanga bë́ngaftaca oyejuayënga chas̈motsemnama; y nts̈amo ts̈ëngaftanga cbonjanëtsëtsnacá ndoñe quenjatsmëna nÿe ts̈ëngaftangbents̈ana ba soyënga bëngbiama josháchiñama. Bëngbe Bëtsá chama yotáts̈ëmbo.
5 Porque nunca usamos de palavras lisonjeiras, como sabeis, nem houve um pretexto de avareza; Deus é testemunha.
6 Ndocna te bënga queftsatsnguá ents̈anga más uamanëngcá bënga chas̈otsabiamnama, ni ts̈ëngaftangbents̈ana, ni ínÿengbents̈ana.
6 E não buscamos glória dos homens, nem de vós, nem ainda de outros, quando podíamos ser-vos pesados, como os apóstolos de Cristo;
7 Masque bënga, Cristbe ichmónënga bétsemnama, matifjanobená ts̈ëngaftanga nÿe sempre jtsamë́ndayana, bënga ndoñe chca chibiátanma; bënga corente jtsababuánÿeshanëse cbonjánanÿena, nts̈amo canÿe mamá chabe básenga jtsabë́chayana y corente bonshanánaca jtsanÿenana.
7 mas fomos brandos entre vós, como a ama que cuida de seus filhos.
8 Ts̈a cbonjánababuanÿeshanayeca, bënga ndoñe nÿe chë Bëngbe Bëtsabe ts̈abe noticiënga checbënjatanabuayená, ts̈ëngaftanga chiñe chas̈motsos̈buáchema nts̈amo bënga fsëndos̈buachecá, ndayá bëngbe vidënga jáshbiamnaca fsënjanprontana ts̈ëngaftangbe ts̈abiama. ¡Ts̈a cbondábabuanÿeshana!
8 Assim nós, sendo-vos tão afeiçoados, de boa vontade quiséramos comunicar-vos, não o evangelho de Deus apenas, mas ainda as nossas próprias almas; porque éreis muito queridos a nós.
9 Jesucrístbeyeca bëngbe cats̈átanga, ts̈ëngaftanga s̈menabouínÿna nts̈amo bënga bëtscá y jabuache fsënjantrabajama, Bëngbe Bëtsabe ts̈abe noticiënga abuayiynayiñe y bëngbe vida onguayiñe, chca, ts̈ëngaftanga ndoñe chacmondë́tsamnama bëngbe uajabótama bënga jatats̈atnayama.
9 Porque bem vos lembrais, irmãos, do nosso trabalho e dor; porque, trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, vos pregamos o evangelho de Deus.
10 Cach ts̈ëngaftanga s̈mondë́tats̈ëmbo y Bëngbe Bëtsánaca, nts̈amo bënga ftsjamna ts̈ëngaftanga chë os̈buáchiyëngaftaca fsënjamna ora; fsënjaniyena nts̈amo Bëngbe Bëtsá ts̈abá tbojtsinÿancá, nÿetscángaftaca fsënjánama nts̈amo jamama s̈ojanamncá, y ndocná quenátobena jatichámuana nts̈amo fsënjanamcá ndoñe ts̈abá yonjamna ca.
10 Vós sois testemunhas, e Deus também, de quão santa, justa e irrepreensivelmente nos portamos para convosco, os que crestes.
11 — ausente —
11 Assim, como sabeis de que modo exortamos, consolamos e cobramos a cada um de vós, como o pai faz a seus filhos,
12 — ausente —
12 para que vós andásseis dignamente diante de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Bënga, Bëngbe Bëtsabe ts̈abe soyënga cbonjanabuayiyná ora, nts̈amo tcbonjanëyancá ts̈ëngaftanga s̈monjanuena y s̈montsanos̈buaché mo Bëngbe Bëtsábiocana buayenanancá, y ndoñe nÿe ents̈angbe oyebuambnayancá. Y ndegombre Bëngbe Bëtsabe buayenánana endmëna, y chë palábraca, ts̈ëngaftanga chë chábeñe os̈buachiyë́ngbeñe Bëngbe Bëtsá bëtscá soyënga yojtsama. Chama sempre Bëngbe Bëtsá fsëndëtschuaná.
13 Por isso também damos graças a Deus sem cessar, porque, havendo recebido de nós a palavra da pregação de Deus, a recebestes, não a palavra de homens, mas segundo é, na verdade, a palavra de Deus, a qual também opera de forma eficaz em vós, os que crestes.
14 Jesucrístbeyeca cats̈átanga, cach ts̈ëngaftangbe luarents̈a ents̈anga cmonjanëcamena ora y s̈monjansufrina, s̈monjanpasá nts̈amo chë Judeoca Bëngbe Bëtsábeñe os̈buachiyëngcá enefjuanënga tmonjanpasacá, y chëngna Cristo Jesusbe ents̈anga mondmëna. Chënga tmonjansufrí cach luarents̈a ents̈anga, chë judiënga, chë́ngbioye monjanë́camena ora.
14 Porque vós, irmãos, haveis sido feitos seguidores das igrejas de Deus que, na Judeia, estão em Cristo Jesus; porquanto também sofrestes de vossos próprios concidadãos o mesmo que os judeus lhes fizeram,
15 Chë judiëngbe bëts taitanga, Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayë́ngbioye tmojtsanëbaye, y nts̈amo chëngbe bëts taitanga tmojanmcá, chë́ngnaca Bëngbe Utabná Jesúsbioye tmojanóba, y chënga mondama bënga chaftsesufrínama. Chënga ndoñe ts̈ábenga Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe quemátsmëna, y nÿetsca ents̈angbe contra montsemna.
15 os quais também mataram o Senhor Jesus e os seus próprios profetas, e nos têm perseguido, e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens.
16 Chë ndoñe judië́ngbioye, Bëngbe Bëtsá cháuatsebacama jábuayenama fstsebos̈e ora, chë judiënga bëtscá jtsamana bënga ndoñe fchandobenama chca jamama. Judiënga nÿets tempo bacna soyënga monjánama; pero chë ents̈anga jábuayenama bënga ndoñe fchandobenama jtsamana, entsemna chë último bacna soye nts̈amo chë judiënga jamama imojtsobencá, más ya ndoñe; y mora, cabana, Bëngbe Bëtsá ya puerte chë́ngaftaca tbojetna y echanjácastigaye.
16 E nos impedem de falar aos gentios para que possam ser salvos, a fim de encherem sempre a medida de seus pecados; mas a ira de Deus caiu sobre eles até o fim.
17 Jesucrístbeyeca cats̈átanga, bënga ts̈ëngaftangbents̈ana baseftayté jëftsebocnama s̈onjanotocá ora, masque ndoñe choca ts̈ëngaftangaftaca queftsjátanmëna, sempre ts̈ëngaftangbiama fsënjanenojuabná, y ts̈a fsënjánbos̈e ts̈ëngaftangbioye jtésana jautsëtsayama.
17 Nós, porém, irmãos, separados da vossa presença por pouco tempo, não do coração, apressamo-nos o máximo possível para vermos vossas faces com grande desejo.
18 Bënga fsënjánbos̈e ts̈ëngaftangbioye jésana; chíyeca cach ats̈e Pablo, ba soye sënjanóshenguënja jobenayama choye jésama, pero Satanás yojantrabája bënga ndoñe fchandobenama chca jamama.
18 Por isso bem quisemos ir ter convosco, pelo menos eu, Paulo, uma e outra vez; mas Satanás nos impediu.
19 Ats̈e së́ntsanbos̈e ts̈ëngaftanga jautsëtsayama, er ts̈ëngaftangbeyeca Bëngbe Utabná Jesusbe delante, cha yochjésabo ora, nts̈amo ts̈ëngaftanga s̈moyenama, bënga puerte jtsos̈buáchiyëse fchantsobátmana, corente oyejuayënga fchtsemnama y más bëtsë́tsanga fchtsemnama.
19 Porque qual é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa de glória? Por acaso não o sois vós na presença de nosso Senhor Jesus Cristo em sua vinda?
20 Aíñe, ndegombre, nts̈amo ts̈ëngaftanga s̈moyenama, bënga bëtscá añémoca nts̈amo ts̈ëngaftangbeñe tifjamama fsëndbétsoyebuambnaye, y ts̈a oyejuayënga fsë́ntsemna.
20 Porque vós sois nossa glória e alegria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.