Lucas 7

Gela Liwai Lotaɡ̶anaɡ̶axi Aneotedoɡ̶oji (KBCNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Niɡ̶ijo naɡ̶a nigotedini Jesus me yotaɡ̶aneɡ̶e niɡ̶idi noiigi, odaa jiɡ̶igo manitaɡ̶a nigotaɡ̶a Cafarnaum.
1 Tendo Jesus concluído todos os seus discursos ao povo que o escutava, entrou em Cafarnaum.
2 Odaa oninica ɡ̶oneleegiwa ane iiɡ̶e onaniteci taalia iodaɡ̶awadi. Ica liotagi ane daɡ̶axa me yemaa, one deelotika, jona doletibige me yeleo.
2 Havia lá um centurião que tinha um servo a quem muito estimava e que estava à morte.
3 Niɡ̶ini ane iiɡ̶e niodaɡ̶awadi romaanotedi naɡ̶a dibodicetalo Jesus, jona iiɡ̶e icoa lacilodi judeutedi migotibeci odipokotalo Jesus migo icilatidi niɡ̶ijo liotagi.
3 Tendo ouvido falar de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, rogando-lhe que o viesse curar.
4 Noɡ̶ototalo Jesus, odaa icaanoɡ̶odigotalo mowotibige migo, moditalo, “Janagaɡ̶a makaamitaɡ̶a, jemaanaɡ̶a micilatiti liotagi lacilo iodaɡ̶awadi, igaataɡ̶a niɡ̶ini ane iiɡ̶e niodaɡ̶awadi romaanotedi, ɡ̶oneleegiwa libinienigi.
4 Aproximando-se eles de Jesus, rogavam-lhe encarecidamente: Ele bem merece que lhe faças este favor,
5 Codaa eliodi me yemaa ɡ̶odoiigi, jeɡ̶epaa diiɡ̶enatakata modabiteɡ̶etini ɡ̶odiiakanaɡ̶axi.”
5 pois é amigo da nossa nação e foi ele mesmo quem nos edificou uma sinagoga.
6 Odaa Jesus jiɡ̶igo lixigaɡ̶awepodi. Pida niɡ̶ijo niɡ̶ipegitedio liɡ̶eladi niɡ̶ijo lacilo romaanotedi, odaa ja iiɡ̶etege icoa lokaaɡ̶etedi migotibeci odakapetege Jesus. Odaa joɡ̶oyeloɡ̶oditalo Jesus niɡ̶icoa lotaɡ̶a niɡ̶ijo lacilo romaanotedi, monee, “Ǥoniotagodi, ajemaa daɡ̶alee ɡ̶adigiwoci. Eliodi ɡ̶aniwaló, aɡ̶akaami iciagi managi anakaatiwece iɡ̶eladi.
6 Jesus então foi com eles. E já não estava longe da casa, quando o centurião lhe mandou dizer por amigos seus: Senhor, não te incomodes tanto assim, porque não sou digno de que entres em minha casa;
7 Codaa joaniɡ̶idaa leeɡ̶odi me daɡ̶a ejigo jipokotaɡ̶awa managi deɡ̶epaa digoina. Pida okexaa eni me icí idida iotagi, odaa ja icí inioneeɡ̶a.
7 por isso nem me achei digno de chegar-me a ti, mas dize somente uma palavra e o meu servo será curado.
8 Igaataɡ̶a akaami iciagi, ee aaɡ̶aɡ̶a idi anetidiiɡ̶e, codaa idiwa iniodaɡ̶awadi maɡ̶aɡ̶a jiiɡ̶e. Idatecibece ini anejita, ‘Emii’, odaaɡ̶igo. Iniaaɡ̶eledi mejita, ‘Anagi’, odaa jeɡ̶enagi. Idatecibece mejita iotagi, ‘Etidi anawii.’ Odaa jeɡ̶eo.”
8 Pois também eu, simples subalterno, tenho soldados às minhas ordens; e digo a um: Vai ali! E ele vai; e a outro: Vem cá! E ele vem; e ao meu servo: Faze isto! E ele o faz.
9 Niɡ̶ijo Jesus naɡ̶a wajipate niɡ̶ijoa lotaɡ̶a, eliodi me yopo. Odaa naɡ̶a nawiilitetedijo, meetediogi niɡ̶ijo noiigi anodiotece, “Ejitaɡ̶awatiwaji, aniɡ̶ica oko jakapetege midi ɡ̶odoiigi Israel ane eliodi eliwaɡ̶atakaneɡ̶egi digo minitaɡ̶a niɡ̶ini ɡ̶oneleegiwa (ane daɡ̶a ɡ̶odoiigi).”
9 Ouvindo estas palavras, Jesus ficou admirado. E, voltando-se para o povo que o ia seguindo, disse: Em verdade vos digo: nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Niɡ̶ijoa liiɡ̶exedi niɡ̶ijo ane iiɡ̶e niodaɡ̶awadi romaanotedi, noɡ̶opitiobeci ane icoɡ̶oticogi. Noɡ̶otota, niɡ̶ijo niotagi ja icí.
10 Voltando para a casa do centurião os que haviam sido enviados, encontraram o servo curado.
11 Ica noko Jesus onigo manitaɡ̶a nigotaɡ̶a Naim. Ijaaɡ̶ijo anodiotibece icaaɡ̶ica eledi noiigi-nelegi lixigaɡ̶awepodi.
11 No dia seguinte dirigiu-se Jesus a uma cidade chamada Naim. Iam com ele diversos discípulos e muito povo.
12 Odaa noɡ̶one odipegita niɡ̶ica lapoagi niɡ̶ica niwilanigi ane niotaa naɡ̶ani nigotaɡ̶a, odaa joɡ̶odakapetetege ica lapo-nelegi, anoyadeegi ica lioneeɡ̶a ane yeleo, oyadeegi monaligitini. Niɡ̶ica émeɡ̶egi onokijoteci me lionigi acoda wajekalo. Niɡ̶ica noiigi-nelegi oigaalatibece naɡ̶ajo eliodo.
12 Ao chegar perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto a ser sepultado, filho único de uma viúva; acompanhava-a muita gente da cidade.
13 Niɡ̶ijo naɡ̶a nadi Ǥoniotagodi naɡ̶ajoda wajekalo, eliodi me iwikode. Odaa jeɡ̶eeteta, “Jinaɡ̶a anoeni!”
13 Vendo-a o Senhor, movido de compaixão para com ela, disse-lhe: Não chores!
14 Odaa joneɡ̶epaanaɡ̶a ipegiteta, odaa ja dibatedeloco aca iwokodaɡ̶axi. Odaa niɡ̶ijo anoyadeegi ja dabiditiniwace. Odaa jeɡ̶ee Jesus, “Lioneeɡ̶a, Ee ɡ̶adiiɡ̶eni, anicootini!”
14 E aproximando-se, tocou no esquife, e os que o levavam pararam. Disse Jesus: Moço, eu te ordeno, levanta-te.
15 Odaa niɡ̶ijo émeɡ̶egi jona nicotini, odaa ja dotaɡ̶a. Jesus ja yopilaɡ̶adite naɡ̶ajo eliodo.
15 Sentou-se o que estivera morto e começou a falar, e Jesus entregou-o à sua mãe.
16 Ijotawece niɡ̶ijo oko eliodi me doitibigiwaji, odaa odoɡ̶etetalo Aneotedoɡ̶oji, modi, “Dinikeetoɡ̶owa ane yeloɡ̶oditedibece Aneotedoɡ̶oji lowooko, codaa niɡ̶ida eliodi nimaweneɡ̶egi. Aneotedoɡ̶oji ja dalitediogi loiigi, odaa yaxawatediogi!”
16 Apoderou-se de todos o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta surgiu entre nós: Deus voltou os olhos para o seu povo.
17 Nibodicetedi anoditece Jesus jiɡ̶ilaagiteloco iditawece nipodigi Judéia, codaa me niɡ̶icoa nipodaɡ̶a anipegitege.
17 A notícia deste fato correu por toda a Judéia e por toda a circunvizinhança.
18 Niɡ̶ijo anodiotibeci João Batista oyeloɡ̶odita icoatawece niɡ̶icoa baaneɡ̶eote Jesus.
18 Os discípulos de João referiram-lhe todas estas coisas.
19 Odaa João eniditiogi icoa itoataale anodiotibeci, odaa ja iiɡ̶e moige Ǥoniotagodi, meetiogi, “Nigicootalo, enitalo, ‘Manigakamaɡ̶akaami icoa ane inibeoonaɡ̶atege menagi me ɡ̶odewikatidi, oɡ̶oa, domigalee inibeoonaɡ̶atege eledi oko?’”
19 E João chamou dois dos seus discípulos e enviou-os a Jesus, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
20 Noɡ̶ototalo Jesus, odaa joɡ̶oige, moditalo, “Ǥoniotagodi, João Batista ɡ̶odiiɡ̶e me ɡ̶adigeeɡ̶egi manigakamaɡ̶akaami icoa ane inibeoonaɡ̶atege menagi ɡ̶odewikatidi, oɡ̶oa, domigalee inibeoonaɡ̶atege eledi oko?”
20 Chegando estes homens a ele, disseram: João Batista enviou-nos a ti, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
21 Ajaaɡ̶ajo naɡ̶ajo lakata niɡ̶icotibeci niɡ̶ijoa liiɡ̶exedi João, Jesus ja icilatidi eliodi oko ane neelotikanaɡ̶a, ina anodakatiogi, codaa eote me yatetacibigiwaji ɡ̶oladi.
21 Ora, naquele momento Jesus havia curado muitas pessoas de enfermidades, de doenças e de espíritos malignos, e dado a vista a muitos cegos.
22 Odaa Jesus ja igiditediogi niɡ̶ijo ane iiɡ̶e João, meetediogi, “Opilitacicogi minitaɡ̶a João, odaa eloɡ̶oti niɡ̶inoa ananati, codaa anajipaatalotiwaji. Eloɡ̶oti me yatetacibigiwaji ɡ̶oladi, mewaligi ane beyagi laxace, codaa me icí dawace-loolatedi, aticilonadi ja wajipatacibigiwaji, émaɡ̶aɡ̶a newiɡ̶atace, codaa me jatemati nibodicetedi anele miditaɡ̶a madewetedi.
22 Respondeu-lhes ele: Ide anunciar a João o que tendes visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos ficam limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, aos pobres é anunciado o Evangelho;
23 Niɡ̶ina oko ninitibece niɡ̶ina me daɡ̶a dinibolikatiditici.”
23 e bem-aventurado é aquele para quem eu não for ocasião de queda!
24 Niɡ̶ijo noɡ̶opitibeci niɡ̶ijoa liiɡ̶exedi João, odaa Jesus ja yalaɡ̶ate João Batista, meetediogi niɡ̶idi noiigi, “Ijo me emiitiwaji midi nipodigi ane yadilo ane diɡ̶ica niɡ̶eladimigipi, amiijo anemii awinitiwaji? Domigemii mawini ɡ̶oneleegiwa ane diɡ̶ica baɡ̶a niiticogi ane liciagi niɡ̶ina naanyogo ane igike niocodi?
24 Depois que se retiraram os mensageiros de João, ele começou a falar de João ao povo: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Amiina anemii awinitiwaji? Domigemii awini ɡ̶oneleegiwa anele me dinixo? De jeloɡ̶oditaɡ̶awatiwaji! Niɡ̶ijo anele me dinixotibigiwaji, ane diɡ̶ica ananiaditema, ane diɡ̶eladetigi diimaɡ̶a libinienaɡ̶a, liɡ̶eladi niɡ̶inoa inionaɡ̶a-eloodoli.
25 Mas que fostes ver? Um homem vestido de roupas finas? Mas os que vestem roupas preciosas e vivem no luxo estão nos palácios dos reis.
26 Enice, amiijo ica anemii awinitiwaji? Domige emii awinitiwaji niɡ̶ijo ane yeloɡ̶oditedibece Aneotedoɡ̶oji lowooko? Beɡ̶ewi! Jeloɡ̶oditaɡ̶awatiwaji mepeɡ̶ewi me emii awinitiwaji niɡ̶ijo ane naɡ̶axatelogo niɡ̶ijo anoyeloɡ̶oditedibece Aneotedoɡ̶oji lowooko niɡ̶ijo jotigide.
26 Mas, enfim, que fostes ver? Um profeta? Sim, digo-vos, e mais do que profeta.
27 Igaataɡ̶a joaniɡ̶ijaa João niɡ̶ijo aneeta Aneotedoɡ̶oji lotaɡ̶anaɡ̶axi, neɡ̶ee Aneotedoɡ̶oji, ‘Jiwakatee iiɡ̶exegi ɡ̶adodoe, yoetece ɡ̶aligi’.
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu mensageiro ante a tua face; ele preparará o teu caminho diante de ti {Ml 3,1}.
28 Jeloɡ̶oditaɡ̶awa, João me daɡ̶axa me ɡ̶oneɡ̶egi caticedi ijotawece niɡ̶ijo eledi anoyeloɡ̶oditedibece Aneotedoɡ̶oji lowooko. Pida niɡ̶ina oko iwikodaɡ̶a ane iiɡ̶e Aneotedoɡ̶oji laaleɡ̶ena, baɡ̶a daɡ̶axa me ɡ̶oneɡ̶egi caticeditace João.”
28 Pois vos digo: entre os nascidos de mulher não há maior que João. Entretanto, o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Niɡ̶ina anodibatibigege ninyeelo ninionigi-eliodi romaanotedi, codaa me iditawece niɡ̶idi noiigi owajipatalo lotaɡ̶a Ǥoniotagodi, joaniɡ̶idiaaɡ̶idi niɡ̶ica ane nilegetiniwace João, noɡ̶owajipatalo lotaɡ̶a Jesus, odaa modi Aneotedoɡ̶oji iɡ̶enaɡ̶a.
29 Ouvindo-o todo o povo, e mesmo os publicanos, deram razão a Deus, fazendo-se batizar com o batismo de João.
30 Pida niɡ̶ijoa fariseutedi ijaaɡ̶ijo anodiiɡ̶axinaɡ̶atece lajoinaɡ̶aneɡ̶eco Moisés baadoɡ̶oyemaa me nilegetiniwace João. Joaniɡ̶idaa modowocetege niɡ̶ica ane domaɡ̶a yemaa Aneotedoɡ̶oji mowo.
30 Os fariseus, porém, e os doutores da lei, recusando o seu batismo, frustraram o desígnio de Deus a seu respeito.
31 Odaa Ǥoniotagodi mee, “Niɡ̶ina noiigi, amiini ica ane jakadi me jiboɡ̶oditege? Natigide jeloɡ̶oditaɡ̶awatiwaji ane jiboɡ̶oditege.
31 A quem compararei os homens desta geração? Com quem se assemelham?
32 Liciagi nigaanigipawaanigi ane nicotiniwace me nalooɡ̶o midi lalokaditibece. Ini lapo meeta, me dapaaweta niɡ̶ini eledi lapo, ‘Ja jatenaɡ̶atigi nateneɡ̶egi nadoneɡ̶egi, pida aɡ̶anibailetiwaji. Codaa ja domaɡ̶a jigaanaɡ̶a ica nanaagi monaligitini émeɡ̶egi, pida aɡ̶anoenitiwaji’. (Odaa niɡ̶idi nigaanigipawaanigi idioka limedi me dinotigimade.)
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, falam uns com os outros, dizendo: Tocamos a flauta e não dançastes; entoamos lamentações e não chorastes.
33 Igaataɡ̶a João Batista enagi, odaa ayeligo paon, oteɡ̶exaaɡ̶aɡ̶a wacipeta viinyo. Odaa menitiwaji me dakatiogi niwigo abeyaceɡ̶egi.
33 Pois veio João Batista, que nem comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele está possuído do demônio.
34 Odaa Ee, Ǥoneleegiwa ane jicoɡ̶otibigimece ditibigimedi, naɡ̶aɡ̶a janagi, odaa baɡ̶a jeligo paon, codaa me jacipe viinyo. Odaa menitiwaji, ‘Digawini! Niɡ̶idoa ɡ̶oneleegiwa olade, codaa me acipeɡ̶egi. Lokaaɡ̶etedipi niɡ̶idi anodibatibigege ninyeelo ninionigi-eliodi romaanotedi, codaa lokaaɡ̶etedipi inatawece niɡ̶ina oko anowidi libeyaceɡ̶eco!’ (Odaa ɡ̶adiciagitiwaji niɡ̶ijo nigaanigipawaanigi leeɡ̶odi midioka limedi madinotigimadenitiwaji.)
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e libertinos.
35 Pida niɡ̶ina oko anida liwaxinigi, baanaɡ̶a yowooɡ̶odi Aneotedoɡ̶oji me diwaxinaɡ̶a, codaa midioka limedi meo ane iɡ̶enaɡ̶a.”
35 Mas a sabedoria foi justificada por todos os seus filhos.
36 Ica fariseu one node Jesus migo aniodi liɡ̶eladi. Odaa Jesus jiɡ̶igo. Naɡ̶a dakatediwece liɡ̶eladi, odaa ja nicotedi maditaɡ̶a aca nameeja maniodi.
36 Um fariseu convidou Jesus a ir comer com ele. Jesus entrou na casa dele e pôs-se à mesa.
37 Manitaɡ̶a naɡ̶ani nigotaɡ̶a onani aca iwaalo agopeloa. Naɡ̶a dibodicetalo miniwatedigi Jesus liɡ̶eladi niɡ̶ijo fariseu maniodi, odaa jiɡ̶igo, yadeegi aca bootawaana wetiɡ̶a, anodita “alabastro”. Naɡ̶aca bootawaana one nolee ladokojegi.
37 Uma mulher pecadora da cidade, quando soube que estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro cheio de perfume;
38 Naɡ̶ajo iwaalo dabiditi lowidi Jesus micoataɡ̶a loɡ̶onaka, anoetibece. Odaa latiidi datikoletelogo loɡ̶onaka Jesus. Odaa ja yatita lamodi me iwilegi Jesus loɡ̶onaka, codaa eliodi me napicoɡ̶otedice loɡ̶onaka, ikee me diniotagodetalo. Codaa yadotelogo loɡ̶onaka niɡ̶ica ladokojegi.
38 e, estando a seus pés, por detrás dele, começou a chorar. Pouco depois suas lágrimas banhavam os pés do Senhor e ela os enxugava com os cabelos, beijava-os e os ungia com o perfume.
39 Niɡ̶ijo fariseu ane node Jesus naɡ̶a nadi anee naɡ̶ajo iwaalo, odaa meetibige le, “Niɡ̶ina deɡ̶ewi niɡ̶iniaaɡ̶iniwa Niɡ̶icoa ane neloɡ̶oditedoɡ̶owa Aneotedoɡ̶oji lowooko, daɡ̶anagawini yowooɡ̶odi anani naɡ̶ani iwaalo ane dibatelogo, codaa taɡ̶aɡ̶a yowooɡ̶odi niɡ̶icoa ligopeloaɡ̶eco, codaa ane libeyaceɡ̶eco.”
39 Ao presenciar isto, o fariseu, que o tinha convidado, dizia consigo mesmo: Se este homem fosse profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que o toca, pois é pecadora.
40 Odaa Jesus meeteta niɡ̶ijo fariseu, “Simão, domiɡ̶ida igegi.” Odaa ja igidi, meetalo, “Digageni, niiɡ̶axinaɡ̶anaɡ̶a.”
40 Então Jesus lhe disse: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Fala, Mestre, disse ele.
41 Odaa Jesus jeɡ̶eete, “Idiwa iniwataale ɡ̶oneleegiwadi onaalewe ica anidioka limedi me yajigo monadila ninyeelo. Onica ica ane dinaalewe ciinco taalia beexotedi, odaa ica eledi baɡ̶a dinaalewe meya-taalia beexotedi.
41 Um credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Niɡ̶idi iniwataale aɡ̶oyakadi moyedia niɡ̶ijoa naaleweta niɡ̶ijo ɡ̶oneleegiwa. Odaa joaniɡ̶idaa meetiogi me daɡ̶adiaa leeditibige moyedia. Natigide ɡ̶adige, amepidiɡ̶ica ijoa itoa ane daɡ̶axa me yemaa ijo ɡ̶oneleegiwa anonaalewe?”
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos a sua dívida. Qual deles o amará mais?
43 Simão ja niniɡ̶odi, meetalo, “Ejime niɡ̶ijo ane daɡ̶axa me dinaalewe jiɡ̶ijaa daɡ̶axa me demaanaɡ̶a.” Odaa Jesus meete, “Ele motaɡ̶ani!”
43 Simão respondeu: A meu ver, aquele a quem ele mais perdoou. Jesus replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Odaa Jesus naɡ̶a niwiteta naɡ̶ajo iwaalo, odaa meete Simão, “Jaɡ̶anati naɡ̶ani iwaalo. Niɡ̶ijo naɡ̶a inakatiwece ɡ̶adiɡ̶eladi, aɡ̶anajicitiwa ninyoɡ̶odi me jiwilegi iɡ̶onaka. Pida baɡ̶a iwilegi iɡ̶onaka yatitalo latiidi, odaa yatita lamodi me yadilonatidi iɡ̶onaka.
44 E voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa e não me deste água para lavar os pés; mas esta, com as suas lágrimas, regou-me os pés e enxugou-os com os seus cabelos.
45 Codaa niɡ̶ijo naɡ̶a janotio, aɡ̶adapiciɡ̶i me ɡ̶adecoatitici. Pida niɡ̶ijo naɡ̶a nakatio, naɡ̶ani iwaalo naɡ̶ani me napicoɡ̶otedice iɡ̶onaka.
45 Não me deste o ósculo; mas esta, desde que entrou, não cessou de beijar-me os pés.
46 Codaa oteɡ̶exaaɡ̶aɡ̶a adootigi najidi yacilo mikeeni moɡ̶eetetiwa, pida aniaaɡ̶ani baɡ̶a yadotelogo iɡ̶onaka ladokojegi.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta, com perfume, ungiu-me os pés.
47 Odaa jemaa mejitaɡ̶awa Aneotedoɡ̶oji ja iwilegi libeyaceɡ̶eco naɡ̶ani iwaalo anowidi. Odaa joaniɡ̶idaa leeɡ̶odi meliodi me idemaa. Pida niɡ̶ina oko ane daɡ̶a deemitetece me leeditibige me doletibige Aneotedoɡ̶oji me iwilegi libeyaceɡ̶eco, aɡ̶ewi me idemaa.”
47 Por isso te digo: seus numerosos pecados lhe foram perdoados, porque ela tem demonstrado muito amor. Mas ao que pouco se perdoa, pouco ama.
48 Odaa Jesus jeɡ̶eeteta naɡ̶ajo iwaalo, “Aneotedoɡ̶oji ja napitaɡ̶adi ɡ̶abeyaceɡ̶eco.”
48 E disse a ela: Perdoados te são os pecados.
49 Niɡ̶ijo eledi oko anidiaaɡ̶i madi nameeja, dinotaɡ̶aneɡ̶etiwage, modi, “Amiiniwa icoa ɡ̶oneleegiwa anee me yakadi me napitaɡ̶adi ɡ̶obeyaceɡ̶eco?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer, então: Quem é este homem que até perdoa pecados?
50 Odaa Jesus jeɡ̶eeteta naɡ̶ajo iwaalo, “Aneotedoɡ̶oji ja ɡ̶adewikatiti leeɡ̶odi madinakatoni. Odaa emii opili, mele ɡ̶adaaleɡ̶ena!”
50 Mas Jesus, dirigindo-se à mulher, disse-lhe: Tua fé te salvou; vai em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.