Lucas 19
Gela Liwai Lotaɡ̶anaɡ̶axi Aneotedoɡ̶oji (KBCNT) vs VC
1 Jesus dakatediwece nigotaɡ̶a Jericó, yakagiditedeloco naɡ̶ani nigotaɡ̶a.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Onini ica ɡ̶oneleegiwa liboonaɡ̶adi Zaqueu, lacilo niɡ̶ijo anodibatibigege ninyeelo ninionigi-eliodi romaanotedi. Zaqueu one liico.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Odaa domaɡ̶a yemaa me nadi anidoa icoa Jesus, pida ayakadi me nadi leeɡ̶odi niɡ̶idi noiigi, ibeyacaɡ̶adi me daɡ̶axa moxiiɡ̶otawaanigi.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Odaa jona walokoditicogi lodoe niɡ̶idi noiigi, odaa ja dalaɡ̶atetibigimece aca niale, fiigoigo loidena, eotibige me yakadi me nadi Jesus, leeɡ̶odi idiaaɡ̶igotetece digoida aneitice me dalaɡ̶ate.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Niɡ̶ijo Jesus niɡ̶icotedicogi digoida aneitice, naɡ̶a iwitedibigimece ditibigimedi, odaa jeɡ̶eeteta, “Zaqueu, adinageni madaxotiti, igaataɡ̶a leeditibige midiaaɡ̶ejo ɡ̶adiɡ̶eladi niɡ̶ina noko.” |src="CN01776B.TIF" size="span" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="Lucas 19.5"
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Odaa ja yediiɡ̶a me waxoditice, odaa ja dibatege Jesus digoida liɡ̶eladi, codaa eliodi me ninitibece.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Ijotawece niɡ̶ijo anonadi Jesus me lixigaɡ̶awa Zaqueu, dinoxatiwage, modi, “Igo aniodi digoida liɡ̶eladi niɡ̶ijo ɡ̶oneleegiwa anowidi libeyaceɡ̶eco.”
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Naɡ̶a dabiditi Zaqueu, odaa jeɡ̶eetalo Ǥoniotagodi, “Digawini, Iniotagodi! Natigide jajigotiogi madewetedi liwigotigi inoa ane inepilidi. Pida nigica ane jinaale me inoɡ̶a ninyeelo, jopilaɡ̶aditace cwaatolo mopitibigeloco niɡ̶ijoa dinyeelo ane jibanootece.”
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Odaa Jesus jeɡ̶eeteta, “Niɡ̶ina noko Aneotedoɡ̶oji eote niɡ̶ina oko ane liɡ̶eladi niɡ̶ina diimigi midioka limedi me newiɡ̶a miniwataɡ̶a. Igaataɡ̶a akaami eledi ida anenitege ane licoɡ̶egi mijotaɡ̶a Abraão.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Igaataɡ̶a Ee, Ǥoneleegiwa ane jicoɡ̶otibigimece ditibigimedi, janagitiogi me jao lewiɡ̶a miniwataɡ̶a Aneotedoɡ̶oji niɡ̶ijo aniatagigipi, codaa me ane leegitalo moyototedice Aneotedoɡ̶oji.”
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Odaa niɡ̶ijo noiigi noɡ̶owajipatalo ijoa lotaɡ̶a, odaa Jesus ja yatemati ica natematigo ane ɡ̶odiiɡ̶axi. Niɡ̶ijo noɡ̶odipegita Jerusalém, odaa joɡ̶odiletibige daantaɡ̶a nipegi ica nige iiɡ̶e Aneotedoɡ̶oji inatawece oko. Joaniɡ̶idaa leeɡ̶odi Jesus naɡ̶a yatemati niɡ̶ida natematigo.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 Mee, “Onini ica ɡ̶oneleegiwa ica loiigiwepodi one niɡ̶inoa ɡ̶oneɡ̶aɡ̶a. One igo miditaɡ̶a eledi iiɡ̶o digoida ditigedi, eotibige moixotio me ninionigi-eliodi niɡ̶idi epaa nipodigi. Odaa ja dopitijo.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Aniɡ̶icatibige daɡ̶a diniwiaje, odaa jeɡ̶eniditiogi deez liimetedi. Odaa yajigota oninitecibeci onaniteci beexo oolo, odaa meetiogi, ‘Abakeni niɡ̶inoa dinyeelo bidige owidi nigepaa idopitijo.’
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 Pida niɡ̶idi loiigi ane ideitice miditaɡ̶a niiɡ̶o aɡ̶oyemaa me ninionigi-eliodi. Odaa joɡ̶oiomaɡ̶aditicoace icoa ɡ̶oneleegiwadi, odaa joɡ̶oiiɡ̶eticogi niɡ̶idi oko me igotibeci digoida miditaɡ̶a eledi iiɡ̶o moyeloɡ̶odita niɡ̶ijo ane domaɡ̶a ixotio niɡ̶ijo ɡ̶oneleegiwa me inionigi-eliodi. Oyeloɡ̶odita me doɡ̶oyemaa niɡ̶ijo ɡ̶oneleegiwa ane domaɡ̶a ixotio me ninionigi-eliodi niɡ̶idi noiigi.
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 Niɡ̶ijo ɡ̶oneleegiwa naɡ̶a dopitijo, ja ninionigi-eliodi niɡ̶ijo ane daɡ̶a domoɡ̶oyemaa. Niɡ̶ijo naɡ̶a dopitijo, odaa jeɡ̶eniditiogi niɡ̶ijoa liimetedipi ane yajigotiogi ninyeelo, leeɡ̶odi yemaa me yowooɡ̶odi niɡ̶ica ane liwokodi dinyeelo anowote moibake niɡ̶ijoa beexotedi oolo.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 Niɡ̶ijo odoejegi limeedi neɡ̶enota, meeta, ‘Iniotagodi, jakaditedaɡ̶adomi deez beexotedi me jibake naɡ̶ajo beexo ananajicitiwa.’
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 Odaa niɡ̶ijo inionigi-eliodi meeta, ‘Jiɡ̶idiaaɡ̶i! Akaami nimeedi anele! Jaɡ̶anikeenitiwa me jakadi me ɡ̶adinakatoni, mele mawii niɡ̶ijo ane jajigotaɡ̶awa me ɡ̶abaketawaanigi. Joaniɡ̶idaa leeɡ̶odi ɡ̶adixomitio me iiɡ̶eni deez nigotadi.’
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 Odaa niɡ̶ijo eledi limeedi naɡ̶aɡ̶a enota, meeta, ‘Iniotagodi, jakaditedaɡ̶adomi ciinco beexotedi me jibake naɡ̶ajo ananajicitiwa beexo.’
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 Odaa jaɡ̶aɡ̶a eeta niɡ̶ijo ninionigi-eliodi, ‘Jiɡ̶idiaaɡ̶i! Jajigotaɡ̶awa me iiɡ̶eni ciinco nigotadi.’
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 Odaa niɡ̶ijo eledi nimeedi naɡ̶aɡ̶a enota, meeta, ‘Digawini, Iniotagodi! Etani naɡ̶ajo ɡ̶anibeexo. Jilipaditigi leenxo, odaa ja jotete.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Igaataɡ̶a idoitaɡ̶awa, leeɡ̶odi makaami ɡ̶oneleegiwa ane dakake laaleɡ̶ena. Akati manoɡ̶aa niɡ̶ina ane daɡ̶a ɡ̶anebi, codaa anopilaɡ̶atitio ane daɡ̶a ɡ̶atanigijegi.’
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 Odaa niɡ̶ijo inionigi-eliodi meeta, ‘Akaami nimeedi ane beyagi! Niɡ̶inoa ɡ̶adotaɡ̶a ja ikee makaami beyagi. Owooɡ̶oti me ee ɡ̶oneleegiwa ane dakake laaleɡ̶ena, me inoɡ̶a ane daɡ̶a inebi, codaa inopilaɡ̶aditio niɡ̶ina ane daɡ̶a eyanigijegi.
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 Enice, igaamee daɡ̶ajicitiogi ijoa ininyeelo niɡ̶ina anonadila dinyeelo modoletibige me gaanyaɡ̶a? Daɡ̶ajicitiogi, odaa naɡ̶a idopitijo, otaɡ̶aɡ̶a jibatacege ininyeelo codaa me niɡ̶icoa ane ɡ̶anigaanye.’
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 Odaa niɡ̶ijo inionigi-eliodi jeɡ̶eetiogi niɡ̶ijo anowalitibigege niɡ̶ica ligegi, meetiogi, ‘Anoɡ̶aa naɡ̶ani nibeexo, odaa ajicitiogi niɡ̶ijo anidiwa deez nibeexotedi.’
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 Odaa joɡ̶odita, ‘Pida Ǥoniotagodi, jiɡ̶idiwa deez nibeexotedi.’
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 Odaa jeɡ̶ee, ‘De jeloɡ̶oditaɡ̶awatiwaji, niɡ̶ijo anidiwa, odaa alee dibatege eletidi. Pida niɡ̶ijo ane diɡ̶icoa, icaaɡ̶ica onateciɡ̶idi ane nebi pida oibanootece.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Natigide, anadeegitediwa niɡ̶icoa idelaɡ̶awepodi ane daɡ̶a domoɡ̶oyemaa me ee ninionigi-eliodi, odaa anigoti digoina yodoe.’”
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Niɡ̶ijo Jesus neɡ̶ee niɡ̶ijoa lotaɡ̶a, odaa ja dinewade, dalaɡ̶atetedibigimece nalaɡ̶ate Jerusalém.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Naɡ̶a icotediogi icoa nigotadawaanaɡ̶a ane liboonaɡ̶adi Betfagé, aniaa Betânia, anipegitiwage odipegitege ica lojotaɡ̶adi ane liboonaɡ̶adi “Lojotaɡ̶adi Oliveira”. Niɡ̶ijo niɡ̶ipegitediogi, odaa ja iiɡ̶e itoataale niɡ̶ijo anodiotibece.
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 Meetediogi, “Emii nigepaa midiwataɡ̶a nigotadawaanaɡ̶a digoida ɡ̶ododoe. Nigakaatiotiwaji, odaa jaɡ̶akati boliicawaanigi dinigoetini, analeediɡ̶ica mowaxoditeloco. Owileceni ini boliicawaanigi, odaa anadeegiticogi digoina meetaɡ̶a.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Nigica ane ɡ̶adigeetiwaji, nigeetaɡ̶awa, ‘Igaamenitiwaji ina mowileceni ini boliicawaanigi?’ Odaa enita, ‘Jowilecenaɡ̶a ini boliicawaanigi leeɡ̶odi Ǥoniotagodi yopotedibige.’”
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Odaa jiɡ̶igotibeci niɡ̶ijo ane iiɡ̶etedibigiwaji, odaa joɡ̶oyakadi niɡ̶ijo aneyatedigi Jesus ligegi.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Niɡ̶ijo naɡ̶a oikatice niɡ̶ijo boliicawaanigi, odaa niɡ̶ica ane nebi ja nigikanaɡ̶a, modi, “Igame leeɡ̶odi ina mowileceni ini boliicawaanigi?”
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Odaa joɡ̶oigidi, modita, “Jowilecenaɡ̶a niɡ̶ini boliicawaanigi leeɡ̶odi Ǥoniotagodi yopotedibige.”
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Odaa joɡ̶oyadeegi boliicawaanigi midoataɡ̶a Jesus, niɡ̶idiaaɡ̶idi joɡ̶oyexaɡ̶ateloco nijayogoli leláɡ̶a niɡ̶ijo boliicawaanigi. Odaa joɡ̶oyadodi Jesus me waxoditedibige.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Igaanaɡ̶a onaditege Jesus, odaa niɡ̶idi noiigi oipecetinigi iiɡ̶o nijayogoli naigitinece, owotibige moikee moiweniɡ̶ide.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Niɡ̶ipegitedio nigotaɡ̶a Jerusalém, naɡ̶a idinikanaɡ̶atinece minitaɡ̶a lojotaɡ̶adi aninoa icoa nialeli “oliveira”, anodita “Lojotaɡ̶adi Oliveira”. Niɡ̶ijo niɡ̶ico niɡ̶ica noiigi-nelegi anodiotibece ninitibigiwaji, odigaanaɡ̶atibigimece Aneotedoɡ̶oji me dinigetaɡ̶ateetibigiwaji leeɡ̶odi ijoatawece niɡ̶ijoa ɡ̶odoxiceɡ̶etedi libinienaɡ̶a baaniɡ̶ijo monadi.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 Odaa modi niɡ̶ijo noiigi,
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Odaa onicoa icoa fariseutedi, anidiaaɡ̶i liwigotigi niɡ̶idi noiigi-nelegi, onoditalo Jesus, “Niiɡ̶axinaɡ̶anaɡ̶a! Oxoki niɡ̶idi anodiotibigaɡ̶adici leeɡ̶odi niɡ̶inoa lotaɡ̶a.” (Leeɡ̶odi aɡ̶oyemaa modi Jesus me inionigi-eliodi.)
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Odaa ja igidi, meetediogi, “Ejitaɡ̶awatiwaji daɡ̶a notokotiniwace, odaa niɡ̶inoa wetiadi jaɡ̶aɡ̶a napaawaɡ̶ateloco modoɡ̶etetibigimece Aneotedoɡ̶oji!”
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Niɡ̶ijo Jesus niɡ̶ipegite nigotaɡ̶a, naɡ̶a naditeta naɡ̶ani nigotaɡ̶a, odaa jaɡ̶anoe leeɡ̶odi ane ninyaagi nigidiaaɡ̶idi niɡ̶idi niɡ̶eladimigipitigi nigotaɡ̶a.
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 Odaa jeɡ̶ee, “Niɡ̶ida me Ee domaɡ̶a jemaa mowooɡ̶oti niɡ̶ina noko niɡ̶ica ane leeditibige mawii makatitiwaji Aneotedoɡ̶oji me daɡ̶alee yelatedaɡ̶adomi. Pida niɡ̶ina natigide aɡ̶aleeɡ̶akatitiwaji manati niɡ̶ica ane leeditibige mawii.
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Leeɡ̶odi icotalo nokododi ɡ̶adaxakawepodi onojotaɡ̶adi iiɡ̶o moyolitaɡ̶agitiwaji manotiticogi we nigotaɡ̶a. Jiɡ̶idaaɡ̶ee nigonoxocotaɡ̶agitiwaji, etiɡ̶adiligicenitiwaji inoatawece ɡ̶awailidi.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Odaa joɡ̶oyaaɡ̶adi anitawece ɡ̶anigotaɡ̶atiwaji, codaa makaamitawece anakaami niɡ̶eladimigipi. Odaa aɡ̶aca nenyaɡ̶ati otaɡ̶anitece wetiɡ̶a ane waxoditeloco eledi, leeɡ̶odi aɡ̶emaani mowooɡ̶oti Niɡ̶ijoa Aneotedoɡ̶oji ane niiɡ̶e me dalitaɡ̶awatiwaji Liiɡ̶exegi me domeɡ̶eotedaɡ̶adomi anele.”
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Jesus naɡ̶a dakatediwece Aneotedoɡ̶oji liɡ̶eladi, odaa ja niticoitedicoace icoa anoojetekaɡ̶a anidiaaɡ̶ite.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 Odaa jeɡ̶eetediogi, “Lotaɡ̶anaɡ̶axi Aneotedoɡ̶oji diniditeloco niɡ̶ica Aneotedoɡ̶oji ane ligegi, niɡ̶ijo neɡ̶ee, ‘Iɡ̶eladi jiɡ̶idiaa ite niɡ̶ina oko ane etidotaɡ̶aneɡ̶e.’ Pida jaɡ̶ademiitiwaji liɡ̶eladi micataɡ̶a daɡ̶a latecaɡ̶adi olicaɡ̶aɡ̶a.”
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Jesus one diiɡ̶axinaɡ̶a minitaɡ̶a Aneotedoɡ̶oji liɡ̶eladi icoatawece niɡ̶icoa nokododi. Odaa niɡ̶ijoa sacerdotitedi ijaaɡ̶ijo anodiiɡ̶axinaɡ̶atece lajoinaɡ̶aneɡ̶eco Aneotedoɡ̶oji, ijaaɡ̶ijo niɡ̶ijo anoiiɡ̶e judeutedi, joɡ̶odoletibige moyeloadi Jesus.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Pida aɡ̶ica nimaweneɡ̶egi, leeɡ̶odi iditawece oko watacotibigiwaji, mowajipatalo lotaɡ̶a Jesus.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.