Lucas 19
Gela Liwai Lotaɡ̶anaɡ̶axi Aneotedoɡ̶oji (KBCNT) vs BKJ
1 Jesus dakatediwece nigotaɡ̶a Jericó, yakagiditedeloco naɡ̶ani nigotaɡ̶a.
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 Onini ica ɡ̶oneleegiwa liboonaɡ̶adi Zaqueu, lacilo niɡ̶ijo anodibatibigege ninyeelo ninionigi-eliodi romaanotedi. Zaqueu one liico.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 Odaa domaɡ̶a yemaa me nadi anidoa icoa Jesus, pida ayakadi me nadi leeɡ̶odi niɡ̶idi noiigi, ibeyacaɡ̶adi me daɡ̶axa moxiiɡ̶otawaanigi.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Odaa jona walokoditicogi lodoe niɡ̶idi noiigi, odaa ja dalaɡ̶atetibigimece aca niale, fiigoigo loidena, eotibige me yakadi me nadi Jesus, leeɡ̶odi idiaaɡ̶igotetece digoida aneitice me dalaɡ̶ate.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Niɡ̶ijo Jesus niɡ̶icotedicogi digoida aneitice, naɡ̶a iwitedibigimece ditibigimedi, odaa jeɡ̶eeteta, “Zaqueu, adinageni madaxotiti, igaataɡ̶a leeditibige midiaaɡ̶ejo ɡ̶adiɡ̶eladi niɡ̶ina noko.” |src="CN01776B.TIF" size="span" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="Lucas 19.5"
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Odaa ja yediiɡ̶a me waxoditice, odaa ja dibatege Jesus digoida liɡ̶eladi, codaa eliodi me ninitibece.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Ijotawece niɡ̶ijo anonadi Jesus me lixigaɡ̶awa Zaqueu, dinoxatiwage, modi, “Igo aniodi digoida liɡ̶eladi niɡ̶ijo ɡ̶oneleegiwa anowidi libeyaceɡ̶eco.”
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Naɡ̶a dabiditi Zaqueu, odaa jeɡ̶eetalo Ǥoniotagodi, “Digawini, Iniotagodi! Natigide jajigotiogi madewetedi liwigotigi inoa ane inepilidi. Pida nigica ane jinaale me inoɡ̶a ninyeelo, jopilaɡ̶aditace cwaatolo mopitibigeloco niɡ̶ijoa dinyeelo ane jibanootece.”
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Odaa Jesus jeɡ̶eeteta, “Niɡ̶ina noko Aneotedoɡ̶oji eote niɡ̶ina oko ane liɡ̶eladi niɡ̶ina diimigi midioka limedi me newiɡ̶a miniwataɡ̶a. Igaataɡ̶a akaami eledi ida anenitege ane licoɡ̶egi mijotaɡ̶a Abraão.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 Igaataɡ̶a Ee, Ǥoneleegiwa ane jicoɡ̶otibigimece ditibigimedi, janagitiogi me jao lewiɡ̶a miniwataɡ̶a Aneotedoɡ̶oji niɡ̶ijo aniatagigipi, codaa me ane leegitalo moyototedice Aneotedoɡ̶oji.”
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Odaa niɡ̶ijo noiigi noɡ̶owajipatalo ijoa lotaɡ̶a, odaa Jesus ja yatemati ica natematigo ane ɡ̶odiiɡ̶axi. Niɡ̶ijo noɡ̶odipegita Jerusalém, odaa joɡ̶odiletibige daantaɡ̶a nipegi ica nige iiɡ̶e Aneotedoɡ̶oji inatawece oko. Joaniɡ̶idaa leeɡ̶odi Jesus naɡ̶a yatemati niɡ̶ida natematigo.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 Mee, “Onini ica ɡ̶oneleegiwa ica loiigiwepodi one niɡ̶inoa ɡ̶oneɡ̶aɡ̶a. One igo miditaɡ̶a eledi iiɡ̶o digoida ditigedi, eotibige moixotio me ninionigi-eliodi niɡ̶idi epaa nipodigi. Odaa ja dopitijo.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Aniɡ̶icatibige daɡ̶a diniwiaje, odaa jeɡ̶eniditiogi deez liimetedi. Odaa yajigota oninitecibeci onaniteci beexo oolo, odaa meetiogi, ‘Abakeni niɡ̶inoa dinyeelo bidige owidi nigepaa idopitijo.’
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Pida niɡ̶idi loiigi ane ideitice miditaɡ̶a niiɡ̶o aɡ̶oyemaa me ninionigi-eliodi. Odaa joɡ̶oiomaɡ̶aditicoace icoa ɡ̶oneleegiwadi, odaa joɡ̶oiiɡ̶eticogi niɡ̶idi oko me igotibeci digoida miditaɡ̶a eledi iiɡ̶o moyeloɡ̶odita niɡ̶ijo ane domaɡ̶a ixotio niɡ̶ijo ɡ̶oneleegiwa me inionigi-eliodi. Oyeloɡ̶odita me doɡ̶oyemaa niɡ̶ijo ɡ̶oneleegiwa ane domaɡ̶a ixotio me ninionigi-eliodi niɡ̶idi noiigi.
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Niɡ̶ijo ɡ̶oneleegiwa naɡ̶a dopitijo, ja ninionigi-eliodi niɡ̶ijo ane daɡ̶a domoɡ̶oyemaa. Niɡ̶ijo naɡ̶a dopitijo, odaa jeɡ̶eniditiogi niɡ̶ijoa liimetedipi ane yajigotiogi ninyeelo, leeɡ̶odi yemaa me yowooɡ̶odi niɡ̶ica ane liwokodi dinyeelo anowote moibake niɡ̶ijoa beexotedi oolo.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 Niɡ̶ijo odoejegi limeedi neɡ̶enota, meeta, ‘Iniotagodi, jakaditedaɡ̶adomi deez beexotedi me jibake naɡ̶ajo beexo ananajicitiwa.’
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Odaa niɡ̶ijo inionigi-eliodi meeta, ‘Jiɡ̶idiaaɡ̶i! Akaami nimeedi anele! Jaɡ̶anikeenitiwa me jakadi me ɡ̶adinakatoni, mele mawii niɡ̶ijo ane jajigotaɡ̶awa me ɡ̶abaketawaanigi. Joaniɡ̶idaa leeɡ̶odi ɡ̶adixomitio me iiɡ̶eni deez nigotadi.’
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 Odaa niɡ̶ijo eledi limeedi naɡ̶aɡ̶a enota, meeta, ‘Iniotagodi, jakaditedaɡ̶adomi ciinco beexotedi me jibake naɡ̶ajo ananajicitiwa beexo.’
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Odaa jaɡ̶aɡ̶a eeta niɡ̶ijo ninionigi-eliodi, ‘Jiɡ̶idiaaɡ̶i! Jajigotaɡ̶awa me iiɡ̶eni ciinco nigotadi.’
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Odaa niɡ̶ijo eledi nimeedi naɡ̶aɡ̶a enota, meeta, ‘Digawini, Iniotagodi! Etani naɡ̶ajo ɡ̶anibeexo. Jilipaditigi leenxo, odaa ja jotete.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 Igaataɡ̶a idoitaɡ̶awa, leeɡ̶odi makaami ɡ̶oneleegiwa ane dakake laaleɡ̶ena. Akati manoɡ̶aa niɡ̶ina ane daɡ̶a ɡ̶anebi, codaa anopilaɡ̶atitio ane daɡ̶a ɡ̶atanigijegi.’
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 Odaa niɡ̶ijo inionigi-eliodi meeta, ‘Akaami nimeedi ane beyagi! Niɡ̶inoa ɡ̶adotaɡ̶a ja ikee makaami beyagi. Owooɡ̶oti me ee ɡ̶oneleegiwa ane dakake laaleɡ̶ena, me inoɡ̶a ane daɡ̶a inebi, codaa inopilaɡ̶aditio niɡ̶ina ane daɡ̶a eyanigijegi.
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 Enice, igaamee daɡ̶ajicitiogi ijoa ininyeelo niɡ̶ina anonadila dinyeelo modoletibige me gaanyaɡ̶a? Daɡ̶ajicitiogi, odaa naɡ̶a idopitijo, otaɡ̶aɡ̶a jibatacege ininyeelo codaa me niɡ̶icoa ane ɡ̶anigaanye.’
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 Odaa niɡ̶ijo inionigi-eliodi jeɡ̶eetiogi niɡ̶ijo anowalitibigege niɡ̶ica ligegi, meetiogi, ‘Anoɡ̶aa naɡ̶ani nibeexo, odaa ajicitiogi niɡ̶ijo anidiwa deez nibeexotedi.’
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 Odaa joɡ̶odita, ‘Pida Ǥoniotagodi, jiɡ̶idiwa deez nibeexotedi.’
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 Odaa jeɡ̶ee, ‘De jeloɡ̶oditaɡ̶awatiwaji, niɡ̶ijo anidiwa, odaa alee dibatege eletidi. Pida niɡ̶ijo ane diɡ̶icoa, icaaɡ̶ica onateciɡ̶idi ane nebi pida oibanootece.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 Natigide, anadeegitediwa niɡ̶icoa idelaɡ̶awepodi ane daɡ̶a domoɡ̶oyemaa me ee ninionigi-eliodi, odaa anigoti digoina yodoe.’”
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Niɡ̶ijo Jesus neɡ̶ee niɡ̶ijoa lotaɡ̶a, odaa ja dinewade, dalaɡ̶atetedibigimece nalaɡ̶ate Jerusalém.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 Naɡ̶a icotediogi icoa nigotadawaanaɡ̶a ane liboonaɡ̶adi Betfagé, aniaa Betânia, anipegitiwage odipegitege ica lojotaɡ̶adi ane liboonaɡ̶adi “Lojotaɡ̶adi Oliveira”. Niɡ̶ijo niɡ̶ipegitediogi, odaa ja iiɡ̶e itoataale niɡ̶ijo anodiotibece.
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 Meetediogi, “Emii nigepaa midiwataɡ̶a nigotadawaanaɡ̶a digoida ɡ̶ododoe. Nigakaatiotiwaji, odaa jaɡ̶akati boliicawaanigi dinigoetini, analeediɡ̶ica mowaxoditeloco. Owileceni ini boliicawaanigi, odaa anadeegiticogi digoina meetaɡ̶a.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 Nigica ane ɡ̶adigeetiwaji, nigeetaɡ̶awa, ‘Igaamenitiwaji ina mowileceni ini boliicawaanigi?’ Odaa enita, ‘Jowilecenaɡ̶a ini boliicawaanigi leeɡ̶odi Ǥoniotagodi yopotedibige.’”
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Odaa jiɡ̶igotibeci niɡ̶ijo ane iiɡ̶etedibigiwaji, odaa joɡ̶oyakadi niɡ̶ijo aneyatedigi Jesus ligegi.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Niɡ̶ijo naɡ̶a oikatice niɡ̶ijo boliicawaanigi, odaa niɡ̶ica ane nebi ja nigikanaɡ̶a, modi, “Igame leeɡ̶odi ina mowileceni ini boliicawaanigi?”
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Odaa joɡ̶oigidi, modita, “Jowilecenaɡ̶a niɡ̶ini boliicawaanigi leeɡ̶odi Ǥoniotagodi yopotedibige.”
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Odaa joɡ̶oyadeegi boliicawaanigi midoataɡ̶a Jesus, niɡ̶idiaaɡ̶idi joɡ̶oyexaɡ̶ateloco nijayogoli leláɡ̶a niɡ̶ijo boliicawaanigi. Odaa joɡ̶oyadodi Jesus me waxoditedibige.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 Igaanaɡ̶a onaditege Jesus, odaa niɡ̶idi noiigi oipecetinigi iiɡ̶o nijayogoli naigitinece, owotibige moikee moiweniɡ̶ide.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 Niɡ̶ipegitedio nigotaɡ̶a Jerusalém, naɡ̶a idinikanaɡ̶atinece minitaɡ̶a lojotaɡ̶adi aninoa icoa nialeli “oliveira”, anodita “Lojotaɡ̶adi Oliveira”. Niɡ̶ijo niɡ̶ico niɡ̶ica noiigi-nelegi anodiotibece ninitibigiwaji, odigaanaɡ̶atibigimece Aneotedoɡ̶oji me dinigetaɡ̶ateetibigiwaji leeɡ̶odi ijoatawece niɡ̶ijoa ɡ̶odoxiceɡ̶etedi libinienaɡ̶a baaniɡ̶ijo monadi.
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 Odaa modi niɡ̶ijo noiigi,
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Odaa onicoa icoa fariseutedi, anidiaaɡ̶i liwigotigi niɡ̶idi noiigi-nelegi, onoditalo Jesus, “Niiɡ̶axinaɡ̶anaɡ̶a! Oxoki niɡ̶idi anodiotibigaɡ̶adici leeɡ̶odi niɡ̶inoa lotaɡ̶a.” (Leeɡ̶odi aɡ̶oyemaa modi Jesus me inionigi-eliodi.)
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Odaa ja igidi, meetediogi, “Ejitaɡ̶awatiwaji daɡ̶a notokotiniwace, odaa niɡ̶inoa wetiadi jaɡ̶aɡ̶a napaawaɡ̶ateloco modoɡ̶etetibigimece Aneotedoɡ̶oji!”
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 Niɡ̶ijo Jesus niɡ̶ipegite nigotaɡ̶a, naɡ̶a naditeta naɡ̶ani nigotaɡ̶a, odaa jaɡ̶anoe leeɡ̶odi ane ninyaagi nigidiaaɡ̶idi niɡ̶idi niɡ̶eladimigipitigi nigotaɡ̶a.
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 Odaa jeɡ̶ee, “Niɡ̶ida me Ee domaɡ̶a jemaa mowooɡ̶oti niɡ̶ina noko niɡ̶ica ane leeditibige mawii makatitiwaji Aneotedoɡ̶oji me daɡ̶alee yelatedaɡ̶adomi. Pida niɡ̶ina natigide aɡ̶aleeɡ̶akatitiwaji manati niɡ̶ica ane leeditibige mawii.
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Leeɡ̶odi icotalo nokododi ɡ̶adaxakawepodi onojotaɡ̶adi iiɡ̶o moyolitaɡ̶agitiwaji manotiticogi we nigotaɡ̶a. Jiɡ̶idaaɡ̶ee nigonoxocotaɡ̶agitiwaji, etiɡ̶adiligicenitiwaji inoatawece ɡ̶awailidi.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 Odaa joɡ̶oyaaɡ̶adi anitawece ɡ̶anigotaɡ̶atiwaji, codaa makaamitawece anakaami niɡ̶eladimigipi. Odaa aɡ̶aca nenyaɡ̶ati otaɡ̶anitece wetiɡ̶a ane waxoditeloco eledi, leeɡ̶odi aɡ̶emaani mowooɡ̶oti Niɡ̶ijoa Aneotedoɡ̶oji ane niiɡ̶e me dalitaɡ̶awatiwaji Liiɡ̶exegi me domeɡ̶eotedaɡ̶adomi anele.”
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Jesus naɡ̶a dakatediwece Aneotedoɡ̶oji liɡ̶eladi, odaa ja niticoitedicoace icoa anoojetekaɡ̶a anidiaaɡ̶ite.
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 Odaa jeɡ̶eetediogi, “Lotaɡ̶anaɡ̶axi Aneotedoɡ̶oji diniditeloco niɡ̶ica Aneotedoɡ̶oji ane ligegi, niɡ̶ijo neɡ̶ee, ‘Iɡ̶eladi jiɡ̶idiaa ite niɡ̶ina oko ane etidotaɡ̶aneɡ̶e.’ Pida jaɡ̶ademiitiwaji liɡ̶eladi micataɡ̶a daɡ̶a latecaɡ̶adi olicaɡ̶aɡ̶a.”
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Jesus one diiɡ̶axinaɡ̶a minitaɡ̶a Aneotedoɡ̶oji liɡ̶eladi icoatawece niɡ̶icoa nokododi. Odaa niɡ̶ijoa sacerdotitedi ijaaɡ̶ijo anodiiɡ̶axinaɡ̶atece lajoinaɡ̶aneɡ̶eco Aneotedoɡ̶oji, ijaaɡ̶ijo niɡ̶ijo anoiiɡ̶e judeutedi, joɡ̶odoletibige moyeloadi Jesus.
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 Pida aɡ̶ica nimaweneɡ̶egi, leeɡ̶odi iditawece oko watacotibigiwaji, mowajipatalo lotaɡ̶a Jesus.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.