Lucas 15
Gela Liwai Lotaɡ̶anaɡ̶axi Aneotedoɡ̶oji (KBCNT) vs NVT
1 Ica noko eliodi niɡ̶ijo anodibatibigege ninyeelo ninionigi-eliodi romaanotedi, idiaaɡ̶idi ica eledi oko anodi me daɡ̶axa me abeyacaɡ̶aɡ̶a, igotibeci odipegitalo Jesus mowajipatalo latematiko.
1 Cobradores de impostos e outros pecadores vinham ouvir Jesus ensinar.
2 Pida idiwa icoa fariseutedi, icaaɡ̶icoa niiɡ̶axinaɡ̶anadi anodiiɡ̶axinaɡ̶atece lajoinaɡ̶aneɡ̶eco Moisés, eliodi moyalomeɡ̶e Jesus, modi, “Niɡ̶idoa ɡ̶oneleegiwa dibatetege niɡ̶inoa ɡ̶oneleegiwadi abeyacaɡ̶aɡ̶a, codaa ligiiwepodi.”
2 Os fariseus e mestres da lei o criticavam, dizendo: “Ele se reúne com pecadores e até come com eles!”.
3 Odaa Jesus ja yatemati ica natematigo ane ɡ̶odiiɡ̶axi, meetediogi,
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 “Niɡ̶ida makaamitiwaji diɡ̶ini anidiwa onaniteci taalia niwaxacocoli, odaa daɡ̶aca ananiaditibige. Ajawienatakanaɡ̶a me igo doletibige, ecoɡ̶otace yoya niɡ̶ijoa eletidi ane yeyaɡ̶atedice digoida nipodigi. Odaa jiɡ̶igo doletibige naɡ̶ajo waxacoco ananiadi nigepaa yakadi.
4 “Se um homem tiver cem ovelhas e uma delas se perder, o que acham que ele fará? Não deixará as outras noventa e nove no pasto e buscará a perdida até encontrá-la?
5 Nigidiaaɡ̶idi nige yakadi naɡ̶ajo waxacoco, odaa ja yoyaɡ̶adi, eliodi me ninitibece.
5 E, quando a encontrar, ele a carregará alegremente nos ombros e a levará para casa.
6 Nigicota liɡ̶eladi, odaa jeɡ̶eniditiogi lokaaɡ̶etedi, lipecaɡ̶awepodi, odaa meetiogi, ‘Jemaa makaami inikaɡ̶awepodi, leeɡ̶odi idinitibeci me jakadi naɡ̶ajo iniwaxacoco ananiadi.’
6 Quando chegar, reunirá os amigos e vizinhos e dirá: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha ovelha perdida!’.
7 Ejitaɡ̶awatiwaji jiɡ̶idaaɡ̶ee, iditawece ane idei digoida ditibigimedi ninitibigiwaji niɡ̶ina mini ane dinilaatece libeyaceɡ̶eco niɡ̶ina oko abeyaceɡ̶egipi, pida baadaɡ̶a ninitibigiwaji leeɡ̶odi niɡ̶ina eledi oko anodiletibige daɡ̶a iɡ̶enaɡ̶atibigiwaji, codaa anodi me daɡ̶alee leeditibige me dinilaatibigiwaji.
7 Da mesma forma, há mais alegria no céu por causa do pecador perdido que se arrepende do que por noventa e nove justos que não precisam se arrepender.”
8 Daɡ̶a aca iwaalo anidiwa deez nibeexotedi daɡ̶aniadi onaniteci, ajawienatakanaɡ̶a migo doletibige. Yalegi loledaɡ̶axi, yoladitice liɡ̶eladi, doletibige nigepaa yakadi naɡ̶ajo beexo.
8 “Ou suponhamos que uma mulher tenha dez moedas de prata e perca uma. Acaso não acenderá uma lâmpada, varrerá a casa inteira e procurará com cuidado até encontrá-la?
9 Naɡ̶a yakadi naɡ̶ajo beexo, odaa jeɡ̶eniditiogi lokaaɡ̶etedi, lipecaɡ̶awadi, odaa meetiogi, ‘Jemaa makaami inikaɡ̶awepodi leeɡ̶odi idinitibeci me jakadi inibeexo ananiadi.’
9 E, quando a encontrar, reunirá as amigas e vizinhas e dirá: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei a minha moeda perdida!’.
10 Ejitaɡ̶awatiwaji, jiɡ̶idaaɡ̶ee Aneotedoɡ̶oji niaanjotedi me ninitibigiwaji leeɡ̶odi me dinilaatece libeyaceɡ̶eco niɡ̶ina oko aniatagigi.”
10 Da mesma forma, há alegria na presença dos anjos de Deus quando um único pecador se arrepende”.
11 Odaa Jesus meetetiogi, “Ica ɡ̶oneleegiwa onidiwa iniwataale lionaɡ̶a.
11 Jesus continuou: “Um homem tinha dois filhos.
12 Ica noko niɡ̶ica baɡ̶alee lioneeɡ̶a lionigi meeta eliodi, ‘Eiodi, jemaa manajicitediwa niɡ̶icoa ane inepilidi ane domaɡ̶a jibatege nige ɡ̶adelewi.’ Odaa ja yawalace ane nepilidi nediatiniwace niɡ̶idoa itoataale lionaɡ̶a.
12 O filho mais jovem disse ao pai: ‘Quero a minha parte da herança’, e o pai dividiu seus bens entre os filhos.
13 Aɡ̶ica doɡ̶owidi nokododi niɡ̶ijo baɡ̶alee lioneeɡ̶a lionigi ja nioda idiwatawece ane noɡ̶etedi, odaa ja noditice, jiɡ̶igo ica eledi iiɡ̶o ane leegita. Odaa oneliodi me dalotibece, wacipetibece, codaa me itineɡ̶e awicijipi, yaaɡ̶adi ijoatawece niɡ̶icoa noɡ̶etedita eliodi.
13 “Alguns dias depois, o filho mais jovem arrumou suas coisas e se mudou para uma terra distante, onde desperdiçou tudo que tinha por viver de forma desregrada.
14 Niɡ̶idiaaɡ̶idi naɡ̶a yaaɡ̶adi ijoatawece icoa ane nepilidi, pida jaɡ̶aɡ̶a icota nigigi niɡ̶idi nipodigi. Odaa ja dawikode.
14 Quando seu dinheiro acabou, uma grande fome se espalhou pela terra, e ele começou a passar necessidade.
15 Niɡ̶idiaaɡ̶idi jiɡ̶igo doletibige libakedi miditaɡ̶a niɡ̶eladimigipitigi niɡ̶idi nipodigi, odaa ja yakadi necalailegi iiɡ̶e me yowie nigidagiwadi.
15 Convenceu um fazendeiro da região a empregá-lo, e esse homem o mandou a seus campos para cuidar dos porcos.
16 Odaa leeɡ̶odi me daɡ̶axa me nigicile, ja domaɡ̶a yemaa me yeligo nigidagiwadi liweenigi, leeɡ̶odi aɡ̶oyediatece ane yeligo.
16 Embora quisesse saciar a fome com as vagens dadas aos porcos, ninguém lhe dava coisa alguma.
17 Pida naɡ̶a eliodi me dowooko, meetigi le, ‘Eiodi idiwa owidi liotaka, inoa liweenaɡ̶a caticedi me liciagi ane jopotibige, emeɡ̶ee ite ee digoina ja ideloadi nigigi. |src="cn01759B.tif" size="span" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="Lucas 15-15.17"
17 “Quando finalmente caiu em si, disse: ‘Até os empregados de meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui, morrendo de fome.
18 Natigide ja jopita eiodi liɡ̶eladi. Nigejota, odaa ejita, “Eiodi, jao ane beyagitema Aneotedoɡ̶oji, codaa makaami.
18 Vou retornar à casa de meu pai e dizer: Pai, pequei contra o céu e contra o senhor,
19 Natigide aɡ̶alee yakadi deɡ̶enitiwa me ee ɡ̶adionigi, leeɡ̶odi aɡ̶ee oko anele. Pida jemaa mawii ibakedi liciagi niɡ̶inoa ɡ̶adiimetedi.” ’
19 e não sou mais digno de ser chamado seu filho. Por favor, trate-me como seu empregado’.
20 Naɡ̶a ika me dowooko, odaa jiɡ̶igo opita eliodi.
20 “Então voltou para a casa de seu pai. Quando ele ainda estava longe, seu pai o viu. Cheio de compaixão, correu para o filho, o abraçou e o beijou.
21 Odaa niɡ̶ijo lioneeɡ̶a meeta eliodi, ‘Eiodi, jao ane beyagitema Aneotedoɡ̶oji, codaa makaami. Aɡ̶alee yakadi deɡ̶enitiwa me ee ɡ̶adionigi, leeɡ̶odi aɡ̶ee oko anele.’
21 O filho disse: ‘Pai, pequei contra o céu e contra o senhor, e não sou mais digno de ser chamado seu filho’.
22 Pida niɡ̶ijo eliodi, meetiogi liotaka, ‘Ǥadediiki manadeegi naɡ̶aca ane daɡ̶axa me libiniena jayogo anixomeɡ̶enitinigi. Awii libaaɡ̶ateje ixomitiwece nibedona, codaa awiite liwelatedi.
22 “O pai, no entanto, disse aos servos: ‘Depressa! Tragam a melhor roupa da casa e vistam nele. Coloquem-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés.
23 Codaa awii abaata wacawaanigi ane daɡ̶axa majakalo, eloati, jaoɡ̶a nalokegi, ɡ̶odinitibece.
23 Matem o novilho gordo. Faremos um banquete e celebraremos,
24 Igaataɡ̶a niɡ̶ida ionigi ane dopitijo, micataɡ̶a daɡ̶a yeleo, odaa ja yewiɡ̶atace, codaa aniadi, noɡ̶okaanaɡ̶a jakataɡ̶a.’ Odaa joɡ̶owo nalokegi.
24 pois este meu filho estava morto e voltou à vida. Estava perdido e foi achado!’. E começaram a festejar.
25 Niɡ̶ijo lionigi boɡ̶oxiiɡ̶odi ideitice nipodigi, naɡ̶a dopitio, niɡ̶ipegitio liɡ̶eladi, ja wajipatalo natenaɡ̶aneɡ̶eco, ica oko dayaagetiogi me nalooɡ̶o.
25 “Enquanto isso, o filho mais velho trabalhava no campo. Na volta para casa, ouviu música e dança,
26 Odaa jeɡ̶enidita anigepidiɡ̶ijo niɡ̶idiwa liotaka, naɡ̶a ige, meeta, ‘Amiidi ica ayaagi?’
26 e perguntou a um dos servos o que estava acontecendo.
27 Odaa ja igidi, meeta, ‘Ǥanioxoa ja dopitijo, mele. Joaniɡ̶idaa leeɡ̶odi ɡ̶adiodi diiɡ̶enataka moyeloadi wacawaanigi ajakalo.’
27 O servo respondeu: ‘Seu irmão voltou, e seu pai matou o novilho gordo, pois ele voltou são e salvo!’.
28 Niɡ̶ijo boɡ̶oxiiɡ̶odi lionigi ja deliɡ̶ide, odaa ayemaa me dakatio. Odaa eliodi ja noditicogi we, domaɡ̶a yemaa me yadeegitio, yocaɡ̶aneɡ̶etibigo.
28 “O irmão mais velho se irou e não quis entrar. O pai saiu e insistiu com o filho,
29 Pida naɡ̶a igidi eliodi, meeta, ‘Digawini! Joɡ̶owidi nicaaɡ̶ape me jibataɡ̶adomi, liciagi niɡ̶inoa ɡ̶aotaka. Aɡ̶ica daɡ̶a ɡ̶adotigimadeni. Pida aɡ̶ica daɡ̶anajicitiwa oteɡ̶exaaɡ̶aɡ̶a waxigida me jeloadi daɡ̶a jao nalokegi me inode yokaaɡ̶etedipi.
29 mas ele respondeu: ‘Todos esses anos, tenho trabalhado como um escravo para o senhor e nunca me recusei a obedecer às suas ordens. E o senhor nunca me deu nem mesmo um cabrito para eu festejar com meus amigos.
30 Niɡ̶ini ɡ̶adionigi ane yaaɡ̶adi ɡ̶aninyeelo, yaaɡ̶aditeloco iwaalepodi agopeloaɡ̶a, odaa neɡ̶eno, jeɡ̶eloatitema wacawaanigi ajakalo.’
30 Mas, quando esse seu filho volta, depois de desperdiçar o seu dinheiro com prostitutas, o senhor comemora matando o novilho!’.
31 Odaa niɡ̶ijo eliodi meeta, ‘Ionigi, idioka limedi makaami meetaɡ̶a. Odaa inoatawece ane inepilidi, akaami ɡ̶anepilidi.
31 “O pai lhe respondeu: ‘Meu filho, você está sempre comigo, e tudo que eu tenho é seu.
32 Pida baɡ̶a leeditibige me jaoɡ̶a nalokegi me ɡ̶odinitibece. Leeɡ̶odi niɡ̶ida ɡ̶anioxoa micataɡ̶a daɡ̶a yeleo, odaa niɡ̶idiaaɡ̶idi ja yewiɡ̶atace. Micataɡ̶a daɡ̶aniadi, niɡ̶idiaaɡ̶idi noɡ̶oyakadi!’”
32 Mas tínhamos de comemorar este dia feliz, pois seu irmão estava morto e voltou à vida. Estava perdido e foi achado!’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.