João 11
Gela Liwai Lotaɡ̶anaɡ̶axi Aneotedoɡ̶oji (KBCNT) vs VC
1 — ausente —
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Odaa niɡ̶ijo niwaalepodi joɡ̶odajoinaɡ̶atalo Jesus, modi, “Iniotagodi, niɡ̶ijo ɡ̶ademaanigi etidi eliodi me deelotika”.
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 — ausente —
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 — ausente —
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Joaniɡ̶idaa leeɡ̶odi niɡ̶ijo naɡ̶a dibodicetedigi Lázaro me deelotika, odaa edinopaɡ̶aditeda itoataale nokododi midiaaɡ̶ite niɡ̶ijo aneite.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Niɡ̶idiaaɡ̶idi jeɡ̶eetediogi niɡ̶ijo anodiotibece, “Jopilaɡ̶atacicogi Judéia”.
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Odaa moditalo niɡ̶ijo anodiotibece, “Ǥoniiɡ̶axinoɡ̶odi. Anaɡ̶a leegi niɡ̶ijoa lacilodi judeutedi me domeɡ̶etiɡ̶adigidaatice me domeɡ̶etiɡ̶adeloati. Enige jeɡ̶emaani mopilitacijo!”
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Naɡ̶a niniɡ̶odi Jesus, meetediogi, “Idiwa dooze lakata niɡ̶ina noko mani aligeɡ̶e. Odaa niɡ̶ina oko anewaligitigi noko adixipe, igaataɡ̶a naditece ligi.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Pida niɡ̶ina anewaligitigi enoale, aiwoko me dixipe, leeɡ̶odi nexocaɡ̶a, codaa aɡ̶aca lokokena mijotaɡ̶a”.
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Joaniɡ̶idaa ligegi Jesus, odaa niɡ̶idiaaɡ̶idi jeɡ̶ee, “Ǥodokaaɡ̶edi Lázaro ja diote, pida ejigo miditaɡ̶a, jojieteloco”.
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Odaa niɡ̶ijo anodiotibece moditalo, “Ǥoniotagodi, nigokexaa diote, dice icí”.
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Odiletibige deɡ̶eete Jesus doɡ̶okexaa diote Lázaro. Pida eeteta naɡ̶a yeleo Lázaro, niɡ̶ijo mee diote.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Odaa niɡ̶idiaaɡ̶idi Jesus ja yeloɡ̶oditediogi Lázaro naɡ̶a yeleo.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Odaa jeɡ̶eetediogi, “Jakadi mele me daɡ̶a Ee miditaɡ̶a naɡ̶a yeleo leeɡ̶odi akaamitiwaji, amaleeɡ̶aɡ̶a adadiwaɡ̶ati. Natigide iniɡ̶a miditaɡ̶a”.
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Odaa niɡ̶ijo anodita Tomé, ane nikoxeedi me “Owaadi”, joaniɡ̶ijaaɡ̶eetiogi niɡ̶ijo eledi anodiotibece Jesus, “Iniɡ̶a mijoataɡ̶a amaleeɡ̶aɡ̶a ɡ̶odemaɡ̶awa Ǥoniiɡ̶axinoɡ̶odi”.
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Niɡ̶ijo niɡ̶icotedicogi Jesus nipodigi Judéia, pida jeɡ̶eote cwaatolo nokododi midi Lázaro catiwedi lawimaɡ̶ajegi-wetiɡ̶a anonaligite.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Naɡ̶ajo nigotakawaana anodita Betânia idiwa itoatadiɡ̶ida ciloomito me yototice nigotaɡ̶a Jerusalém.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Eliodi judeutedi igotibeci odalita Marta, ajaa Maria, igotibeci modalitiogi me ninyaaɡ̶a, leeɡ̶odi me yeleo naaginaɡ̶a.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Igaanaɡ̶a dibodice Marta niɡ̶inoa Jesus, odaa jiɡ̶igo dakapetege. Pida Maria baadeɡ̶itibige, niɡ̶ijo aneite me nicoti digoida liɡ̶eladi.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Niɡ̶ijo Marta naɡ̶a dakapetege Jesus, odaa jeɡ̶eetalo, “Iniwa-aagodi. Daɡ̶a-aamitibige mokotaɡ̶a, daɡ̶anagawi-iini inaaginaɡ̶a agotaɡ̶a ye-ee.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Pida jowooɡ̶odi mokanicodaaɡ̶ica ane ipokitalo Aneotedoɡ̶oji, odaa yajigotedaɡ̶awa”.
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Odaa jeɡ̶eeteta Jesus, “Yewiɡ̶atace ɡ̶anaagina”.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Odaa Marta jeɡ̶eetalo, “Jowooɡ̶odi me yewiɡ̶atace niɡ̶ica noko nige yewikatiditace Aneotedoɡ̶oji niɡ̶ina oko”.
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Odaa jeɡ̶ee Jesus, “Ee aneo oko me newiɡ̶atace, odaa jiɡ̶idaa diiticogi, midiokaanaɡ̶a limedi me newiɡ̶a. Niɡ̶ina ane idadiwaɡ̶adi icaaɡ̶ica nige yeleo, pida yewiɡ̶atace.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Niɡ̶ina analee yewiɡ̶a, ane idadiwaɡ̶adi, nige yeleo, yewiɡ̶atace. De iwaɡ̶ati ida anejitaɡ̶awa?”
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Naɡ̶a niniɡ̶odi Marta, meetalo, “Ejiwaɡ̶adi, Iniwa-aagodi. Codaa ɡ̶adadiwaɡ̶ati naɡ̶a-aamaɡ̶a-aami Niɡ̶icoa ane ni-iiɡ̶e Aneotedoɡ̶oji meote ɡ̶odewiɡ̶a, niɡ̶icoa Aneotedoɡ̶oji Li-oonigi anenagi niɡ̶ina i-iiɡ̶o”.
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Igaanaɡ̶a nigotini Marta me dotaɡ̶a, odaa jiɡ̶igo enidita Maria. Odaa ja ixipetice me yotaɡ̶aneɡ̶e meeta, “Ǥoni-iiɡ̶axinoɡ̶odi jiɡ̶inoa. Codaa najoinaɡ̶atedaɡ̶awa”.
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Igaanaɡ̶a wajipata Maria niɡ̶ijo Marta ligegi, odaa ja dinage me dabiditi, igo dakapetege Jesus.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Jesus aneɡ̶enotediwece nigotakawaana, eɡ̶idiaaɡ̶ite digoida anei Marta me dakapetege.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Niɡ̶ijoa judeutedi anidiaaɡ̶i Maria liɡ̶eladi moniɡ̶iwatece, noɡ̶onadi me dabiditi me yediiɡ̶a me noditice, odaa joɡ̶odioteci. Odiletibige Maria diɡ̶igo anoetibece midataɡ̶a lawimaɡ̶ajegi-wetiɡ̶a anonaligite Lázaro.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Igaanaɡ̶a icoticogi Maria aneitedice Jesus, odaa ja dakagitinigi iiɡ̶o midoataɡ̶a loɡ̶onaka. Odaa jeɡ̶eetalo, “Iniwa-aagodi. Daɡ̶a-aamitibige mokotaɡ̶a, daɡ̶anagawi-iini inaaginaɡ̶a agotaɡ̶a ye-ee”.
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Igaanaɡ̶a nadi Jesus Maria me dacaagetibece, codaa niɡ̶ijo judeutedi ane lixigaɡ̶awepodi eledi nacaagaɡ̶ateloco, odaa Jesus deemitetetece, codaa agecaɡ̶alo.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Odaa jeɡ̶eetediogi, “Igame analicitetiwaji?” Noɡ̶oniniɡ̶odi, moditalo, “Ǥoniotagodi. Diganagi, awini!”
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Odaa Jesus jaɡ̶aɡ̶a anoe.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Odaa modi niɡ̶ijoa judeutedi, “Ica mewi me yemaa ijoolatigi!”
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Pida ica eledi modi, “Icilatidi niɡ̶ijo ɡ̶olaɡ̶a. Pida agodaɡ̶ayakadi deɡ̶eote anigetiɡ̶ida nimaweneɡ̶egi, odaa ijoolatigi agotaɡ̶a yeleo?”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Odaa Jesus aɡ̶aleeɡ̶ica lita, eliodi me deemitetece. Odaa jiɡ̶igo midataɡ̶a niɡ̶ijo wetiɡ̶a-lawimaɡ̶ajegi anoyatice ijoolatigi. Onani aca wetiɡ̶a nelegi anoyawililetio monibatoo niɡ̶ijo lawimaɡ̶ajegi-wetiɡ̶a.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Odaa ja diiɡ̶enatakate Jesus, meetediogi, “Anoɡ̶aaticetiwaji naɡ̶ani wetiɡ̶a nelegi”. Odaa Marta, naɡ̶ajo niwaalo ijoolatigi meetalo, “Iniwa-aagodi, ejinaɡ̶a danice. Igaataɡ̶a jeɡ̶eote cwaatolo nokododi midi me ye-ee”.
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Naɡ̶a niniɡ̶odi Jesus, meeteta, “Geneɡ̶ejitaɡ̶awa, nige iwaɡ̶atakani, odaa jaɡ̶anati Aneotedoɡ̶oji meliodi nimaweneɡ̶egi”.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Odaa joɡ̶onoɡ̶atice naɡ̶ajo wetiɡ̶a nelegi. Naɡ̶a iwitedibigimece Jesus ditibigimedi, odaa jeɡ̶eeteta Aneotedoɡ̶oji, “Eiodi, eliodi me iniotagodetaɡ̶awa leeɡ̶odi manajipaatiwa.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Jowooɡ̶odi midioka limedi manajipaatiwa. Pida mejitaɡ̶awa leeɡ̶odi niɡ̶ina noiigi digoina, amaleeɡ̶aɡ̶a eniwaɡ̶atakanaɡ̶a naɡ̶akamaɡ̶akaami anadimonyaa”.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Igaanaɡ̶a nigotedini Jesus me dotaɡ̶a, odaa ja dapaawe, mee, “Lázaro, anagi, anotitice!” |src="CN01768B.TIF" size="span" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="João 11.41-43"
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Odaa Lázaro ja noditice. Pida loɡ̶onaka, libaaɡ̶atedi eɡ̶idaaɡ̶ee me dinilipaditece liwailidi lipegeteɡ̶e, codaa eɡ̶ajo me nadeegitice leenxo anoilipaditece latobi. Odaa jeɡ̶eetediogi Jesus, “Anowilecenitibigetiwaji, odaa ikanitice epaaɡ̶igo”.
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Eliodi judeutedi anigotibeci odalita Maria noɡ̶onadi Jesus meote Lázaro me yewiɡ̶atace, odaa joɡ̶oyiwaɡ̶adi.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Pida ica eledi joɡ̶opitibeci, odaa jiɡ̶igotibeci oyeloɡ̶oditiogi fariseutedi niɡ̶ijo loenatagi Jesus.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Odaa niɡ̶ijo anoiiɡ̶e sacerdotitedi ijaaɡ̶ijoa fariseutedi ja dinatecoɡ̶otee, modi, “Amiida ica ɡ̶onimaweneɡ̶egi me joxokojoɡ̶o? Igaataɡ̶a niɡ̶ijoa ɡ̶oneleegiwa joɡ̶owidi ɡ̶odoxiceɡ̶etedi aneote.
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Daɡ̶a jikanaɡ̶a niɡ̶ida anee, inatawece oko icota moyiwaɡ̶adi. Odaa niɡ̶ijoa lacilodi romaanotedi doidetibige doɡ̶odiiɡ̶enataka moyaaɡ̶adi Aneotedoɡ̶oji liɡ̶eladi, codaa moyaaɡ̶adi ɡ̶odoiigi”.
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Onijoteci niɡ̶ijoa lacilodi ane liboonaɡ̶adi Caifás ane eneɡ̶egi ɡ̶oneɡ̶egi, meetiogi, “Aɡ̶ica ɡ̶adixakeditiwaji!
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Aɡ̶owooɡ̶otitiwaji me daɡ̶axa meletoɡ̶odomi moniniteci ɡ̶oneleegiwa ane yeleotema ɡ̶odoiigi, odaa inatawece ɡ̶odoiigi aɡ̶alee naaɡ̶a”.
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Aɡ̶epaa lowooko Caifás niɡ̶ijoa lotaɡ̶a. Pida Aneotedoɡ̶oji eote meetece niɡ̶ijoa notaɡ̶a ane yeloɡ̶odi micota Jesus me yeleotetema loiigi, igaataɡ̶a Caifás joaniɡ̶iniaa lacilo-sacerdotitedi niɡ̶ijo nicaaɡ̶abi.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Niɡ̶ijoa lotaɡ̶a aɡ̶eetalo Jesus daɡ̶a yeleotetema idiokidi noiigi judeu, pida yeleo meote oniniteci lapo inoatawece lionaɡ̶a Aneotedoɡ̶oji ane ilaagiteloco inatawece iiɡ̶o.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Odaa niɡ̶ijo noko ja diiticogi niɡ̶ijoa lacilodi judeutedi mowo lowoogotece Jesus moyeloadi.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Joaniɡ̶idaa leeɡ̶odi Jesus me daɡ̶adiaaɡ̶awatedigi niɡ̶ijo noiigi digoida Judéia. Pida jiɡ̶igo manitaɡ̶a nigotakawaana anodita Efraim, anipegitege nipodigi ane yadilo ane diɡ̶icata niɡ̶eladimigipi. Odaa jiɡ̶idiaaɡ̶ite ijaaɡ̶ijo anodiotibece.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Ja nipegiteloco niɡ̶ijo lalokegi judeutedi anodita me Páscoa. Eliodi oko ane liɡ̶eladi niɡ̶inoa nigotadawaanaɡ̶a, inoa nipodaɡ̶a, ja waxoditibigimoace manitaɡ̶a nigotaɡ̶a Jerusalém. Aneɡ̶eya me nakatio nalokegi niɡ̶igotibeci dinibinie lodoe Aneotedoɡ̶oji, ane najoinaɡ̶aneɡ̶egi noiigi.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Odaa joɡ̶odoletibige Jesus, igaanoɡ̶ototicogi Aneotedoɡ̶oji liɡ̶eladi, odaa ja dinige, modi, “Amiida ica anakatitiwaji? Migenagi Jesus niite nalooɡ̶o?”
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Niɡ̶ijo anoiiɡ̶e sacerdotitedi, ijaaɡ̶ijoa fariseutedi domoɡ̶oyemaa moniwilo Jesus. Joaniɡ̶idaa leeɡ̶odi me najoinaɡ̶anaɡ̶a mokanicodaaɡ̶ica ane yowooɡ̶odi aneite Jesus, odaa owo libodigi.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.