João 11

Gela Liwai Lotaɡ̶anaɡ̶axi Aneotedoɡ̶oji (KBCNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 — ausente —
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Odaa niɡ̶ijo niwaalepodi joɡ̶odajoinaɡ̶atalo Jesus, modi, “Iniotagodi, niɡ̶ijo ɡ̶ademaanigi etidi eliodi me deelotika”.
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 — ausente —
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 — ausente —
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Joaniɡ̶idaa leeɡ̶odi niɡ̶ijo naɡ̶a dibodicetedigi Lázaro me deelotika, odaa edinopaɡ̶aditeda itoataale nokododi midiaaɡ̶ite niɡ̶ijo aneite.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Niɡ̶idiaaɡ̶idi jeɡ̶eetediogi niɡ̶ijo anodiotibece, “Jopilaɡ̶atacicogi Judéia”.
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Odaa moditalo niɡ̶ijo anodiotibece, “Ǥoniiɡ̶axinoɡ̶odi. Anaɡ̶a leegi niɡ̶ijoa lacilodi judeutedi me domeɡ̶etiɡ̶adigidaatice me domeɡ̶etiɡ̶adeloati. Enige jeɡ̶emaani mopilitacijo!”
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Naɡ̶a niniɡ̶odi Jesus, meetediogi, “Idiwa dooze lakata niɡ̶ina noko mani aligeɡ̶e. Odaa niɡ̶ina oko anewaligitigi noko adixipe, igaataɡ̶a naditece ligi.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Pida niɡ̶ina anewaligitigi enoale, aiwoko me dixipe, leeɡ̶odi nexocaɡ̶a, codaa aɡ̶aca lokokena mijotaɡ̶a”.
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Joaniɡ̶idaa ligegi Jesus, odaa niɡ̶idiaaɡ̶idi jeɡ̶ee, “Ǥodokaaɡ̶edi Lázaro ja diote, pida ejigo miditaɡ̶a, jojieteloco”.
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Odaa niɡ̶ijo anodiotibece moditalo, “Ǥoniotagodi, nigokexaa diote, dice icí”.
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Odiletibige deɡ̶eete Jesus doɡ̶okexaa diote Lázaro. Pida eeteta naɡ̶a yeleo Lázaro, niɡ̶ijo mee diote.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Odaa niɡ̶idiaaɡ̶idi Jesus ja yeloɡ̶oditediogi Lázaro naɡ̶a yeleo.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Odaa jeɡ̶eetediogi, “Jakadi mele me daɡ̶a Ee miditaɡ̶a naɡ̶a yeleo leeɡ̶odi akaamitiwaji, amaleeɡ̶aɡ̶a adadiwaɡ̶ati. Natigide iniɡ̶a miditaɡ̶a”.
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Odaa niɡ̶ijo anodita Tomé, ane nikoxeedi me “Owaadi”, joaniɡ̶ijaaɡ̶eetiogi niɡ̶ijo eledi anodiotibece Jesus, “Iniɡ̶a mijoataɡ̶a amaleeɡ̶aɡ̶a ɡ̶odemaɡ̶awa Ǥoniiɡ̶axinoɡ̶odi”.
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Niɡ̶ijo niɡ̶icotedicogi Jesus nipodigi Judéia, pida jeɡ̶eote cwaatolo nokododi midi Lázaro catiwedi lawimaɡ̶ajegi-wetiɡ̶a anonaligite.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Naɡ̶ajo nigotakawaana anodita Betânia idiwa itoatadiɡ̶ida ciloomito me yototice nigotaɡ̶a Jerusalém.
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 Eliodi judeutedi igotibeci odalita Marta, ajaa Maria, igotibeci modalitiogi me ninyaaɡ̶a, leeɡ̶odi me yeleo naaginaɡ̶a.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Igaanaɡ̶a dibodice Marta niɡ̶inoa Jesus, odaa jiɡ̶igo dakapetege. Pida Maria baadeɡ̶itibige, niɡ̶ijo aneite me nicoti digoida liɡ̶eladi.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Niɡ̶ijo Marta naɡ̶a dakapetege Jesus, odaa jeɡ̶eetalo, “Iniwa-aagodi. Daɡ̶a-aamitibige mokotaɡ̶a, daɡ̶anagawi-iini inaaginaɡ̶a agotaɡ̶a ye-ee.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Pida jowooɡ̶odi mokanicodaaɡ̶ica ane ipokitalo Aneotedoɡ̶oji, odaa yajigotedaɡ̶awa”.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Odaa jeɡ̶eeteta Jesus, “Yewiɡ̶atace ɡ̶anaagina”.
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Odaa Marta jeɡ̶eetalo, “Jowooɡ̶odi me yewiɡ̶atace niɡ̶ica noko nige yewikatiditace Aneotedoɡ̶oji niɡ̶ina oko”.
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Odaa jeɡ̶ee Jesus, “Ee aneo oko me newiɡ̶atace, odaa jiɡ̶idaa diiticogi, midiokaanaɡ̶a limedi me newiɡ̶a. Niɡ̶ina ane idadiwaɡ̶adi icaaɡ̶ica nige yeleo, pida yewiɡ̶atace.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Niɡ̶ina analee yewiɡ̶a, ane idadiwaɡ̶adi, nige yeleo, yewiɡ̶atace. De iwaɡ̶ati ida anejitaɡ̶awa?”
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Naɡ̶a niniɡ̶odi Marta, meetalo, “Ejiwaɡ̶adi, Iniwa-aagodi. Codaa ɡ̶adadiwaɡ̶ati naɡ̶a-aamaɡ̶a-aami Niɡ̶icoa ane ni-iiɡ̶e Aneotedoɡ̶oji meote ɡ̶odewiɡ̶a, niɡ̶icoa Aneotedoɡ̶oji Li-oonigi anenagi niɡ̶ina i-iiɡ̶o”.
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Igaanaɡ̶a nigotini Marta me dotaɡ̶a, odaa jiɡ̶igo enidita Maria. Odaa ja ixipetice me yotaɡ̶aneɡ̶e meeta, “Ǥoni-iiɡ̶axinoɡ̶odi jiɡ̶inoa. Codaa najoinaɡ̶atedaɡ̶awa”.
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Igaanaɡ̶a wajipata Maria niɡ̶ijo Marta ligegi, odaa ja dinage me dabiditi, igo dakapetege Jesus.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 Jesus aneɡ̶enotediwece nigotakawaana, eɡ̶idiaaɡ̶ite digoida anei Marta me dakapetege.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Niɡ̶ijoa judeutedi anidiaaɡ̶i Maria liɡ̶eladi moniɡ̶iwatece, noɡ̶onadi me dabiditi me yediiɡ̶a me noditice, odaa joɡ̶odioteci. Odiletibige Maria diɡ̶igo anoetibece midataɡ̶a lawimaɡ̶ajegi-wetiɡ̶a anonaligite Lázaro.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Igaanaɡ̶a icoticogi Maria aneitedice Jesus, odaa ja dakagitinigi iiɡ̶o midoataɡ̶a loɡ̶onaka. Odaa jeɡ̶eetalo, “Iniwa-aagodi. Daɡ̶a-aamitibige mokotaɡ̶a, daɡ̶anagawi-iini inaaginaɡ̶a agotaɡ̶a ye-ee”.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Igaanaɡ̶a nadi Jesus Maria me dacaagetibece, codaa niɡ̶ijo judeutedi ane lixigaɡ̶awepodi eledi nacaagaɡ̶ateloco, odaa Jesus deemitetetece, codaa agecaɡ̶alo.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 Odaa jeɡ̶eetediogi, “Igame analicitetiwaji?” Noɡ̶oniniɡ̶odi, moditalo, “Ǥoniotagodi. Diganagi, awini!”
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Odaa Jesus jaɡ̶aɡ̶a anoe.
35 Jesus chorou.
36 Odaa modi niɡ̶ijoa judeutedi, “Ica mewi me yemaa ijoolatigi!”
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Pida ica eledi modi, “Icilatidi niɡ̶ijo ɡ̶olaɡ̶a. Pida agodaɡ̶ayakadi deɡ̶eote anigetiɡ̶ida nimaweneɡ̶egi, odaa ijoolatigi agotaɡ̶a yeleo?”
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Odaa Jesus aɡ̶aleeɡ̶ica lita, eliodi me deemitetece. Odaa jiɡ̶igo midataɡ̶a niɡ̶ijo wetiɡ̶a-lawimaɡ̶ajegi anoyatice ijoolatigi. Onani aca wetiɡ̶a nelegi anoyawililetio monibatoo niɡ̶ijo lawimaɡ̶ajegi-wetiɡ̶a.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Odaa ja diiɡ̶enatakate Jesus, meetediogi, “Anoɡ̶aaticetiwaji naɡ̶ani wetiɡ̶a nelegi”. Odaa Marta, naɡ̶ajo niwaalo ijoolatigi meetalo, “Iniwa-aagodi, ejinaɡ̶a danice. Igaataɡ̶a jeɡ̶eote cwaatolo nokododi midi me ye-ee”.
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Naɡ̶a niniɡ̶odi Jesus, meeteta, “Geneɡ̶ejitaɡ̶awa, nige iwaɡ̶atakani, odaa jaɡ̶anati Aneotedoɡ̶oji meliodi nimaweneɡ̶egi”.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Odaa joɡ̶onoɡ̶atice naɡ̶ajo wetiɡ̶a nelegi. Naɡ̶a iwitedibigimece Jesus ditibigimedi, odaa jeɡ̶eeteta Aneotedoɡ̶oji, “Eiodi, eliodi me iniotagodetaɡ̶awa leeɡ̶odi manajipaatiwa.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Jowooɡ̶odi midioka limedi manajipaatiwa. Pida mejitaɡ̶awa leeɡ̶odi niɡ̶ina noiigi digoina, amaleeɡ̶aɡ̶a eniwaɡ̶atakanaɡ̶a naɡ̶akamaɡ̶akaami anadimonyaa”.
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Igaanaɡ̶a nigotedini Jesus me dotaɡ̶a, odaa ja dapaawe, mee, “Lázaro, anagi, anotitice!” |src="CN01768B.TIF" size="span" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="João 11.41-43"
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Odaa Lázaro ja noditice. Pida loɡ̶onaka, libaaɡ̶atedi eɡ̶idaaɡ̶ee me dinilipaditece liwailidi lipegeteɡ̶e, codaa eɡ̶ajo me nadeegitice leenxo anoilipaditece latobi. Odaa jeɡ̶eetediogi Jesus, “Anowilecenitibigetiwaji, odaa ikanitice epaaɡ̶igo”.
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Eliodi judeutedi anigotibeci odalita Maria noɡ̶onadi Jesus meote Lázaro me yewiɡ̶atace, odaa joɡ̶oyiwaɡ̶adi.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Pida ica eledi joɡ̶opitibeci, odaa jiɡ̶igotibeci oyeloɡ̶oditiogi fariseutedi niɡ̶ijo loenatagi Jesus.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Odaa niɡ̶ijo anoiiɡ̶e sacerdotitedi ijaaɡ̶ijoa fariseutedi ja dinatecoɡ̶otee, modi, “Amiida ica ɡ̶onimaweneɡ̶egi me joxokojoɡ̶o? Igaataɡ̶a niɡ̶ijoa ɡ̶oneleegiwa joɡ̶owidi ɡ̶odoxiceɡ̶etedi aneote.
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Daɡ̶a jikanaɡ̶a niɡ̶ida anee, inatawece oko icota moyiwaɡ̶adi. Odaa niɡ̶ijoa lacilodi romaanotedi doidetibige doɡ̶odiiɡ̶enataka moyaaɡ̶adi Aneotedoɡ̶oji liɡ̶eladi, codaa moyaaɡ̶adi ɡ̶odoiigi”.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Onijoteci niɡ̶ijoa lacilodi ane liboonaɡ̶adi Caifás ane eneɡ̶egi ɡ̶oneɡ̶egi, meetiogi, “Aɡ̶ica ɡ̶adixakeditiwaji!
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Aɡ̶owooɡ̶otitiwaji me daɡ̶axa meletoɡ̶odomi moniniteci ɡ̶oneleegiwa ane yeleotema ɡ̶odoiigi, odaa inatawece ɡ̶odoiigi aɡ̶alee naaɡ̶a”.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Aɡ̶epaa lowooko Caifás niɡ̶ijoa lotaɡ̶a. Pida Aneotedoɡ̶oji eote meetece niɡ̶ijoa notaɡ̶a ane yeloɡ̶odi micota Jesus me yeleotetema loiigi, igaataɡ̶a Caifás joaniɡ̶iniaa lacilo-sacerdotitedi niɡ̶ijo nicaaɡ̶abi.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Niɡ̶ijoa lotaɡ̶a aɡ̶eetalo Jesus daɡ̶a yeleotetema idiokidi noiigi judeu, pida yeleo meote oniniteci lapo inoatawece lionaɡ̶a Aneotedoɡ̶oji ane ilaagiteloco inatawece iiɡ̶o.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Odaa niɡ̶ijo noko ja diiticogi niɡ̶ijoa lacilodi judeutedi mowo lowoogotece Jesus moyeloadi.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Joaniɡ̶idaa leeɡ̶odi Jesus me daɡ̶adiaaɡ̶awatedigi niɡ̶ijo noiigi digoida Judéia. Pida jiɡ̶igo manitaɡ̶a nigotakawaana anodita Efraim, anipegitege nipodigi ane yadilo ane diɡ̶icata niɡ̶eladimigipi. Odaa jiɡ̶idiaaɡ̶ite ijaaɡ̶ijo anodiotibece.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Ja nipegiteloco niɡ̶ijo lalokegi judeutedi anodita me Páscoa. Eliodi oko ane liɡ̶eladi niɡ̶inoa nigotadawaanaɡ̶a, inoa nipodaɡ̶a, ja waxoditibigimoace manitaɡ̶a nigotaɡ̶a Jerusalém. Aneɡ̶eya me nakatio nalokegi niɡ̶igotibeci dinibinie lodoe Aneotedoɡ̶oji, ane najoinaɡ̶aneɡ̶egi noiigi.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Odaa joɡ̶odoletibige Jesus, igaanoɡ̶ototicogi Aneotedoɡ̶oji liɡ̶eladi, odaa ja dinige, modi, “Amiida ica anakatitiwaji? Migenagi Jesus niite nalooɡ̶o?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Niɡ̶ijo anoiiɡ̶e sacerdotitedi, ijaaɡ̶ijoa fariseutedi domoɡ̶oyemaa moniwilo Jesus. Joaniɡ̶idaa leeɡ̶odi me najoinaɡ̶anaɡ̶a mokanicodaaɡ̶ica ane yowooɡ̶odi aneite Jesus, odaa owo libodigi.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.