Marcos 6

Noquen hihbaan joi (KAQNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Janohax res sca cahen jahuen mai janin sca Jesus caribihi. Jahuen haxenicabo rihbi hahbetan bocani.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Tantiti neten sca haho tsinquiti xobohoxon jato haxemaquin. Nincacax hicha jonibo rahte rahteti.
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 ¿Hoa carpinteroma hin? ¿Marian baquema hin? ¿Jacobo, José, Judas, Simon jahuen jochicaboma hin? ¿Jahuen chocabo neno noque tocan jihueyamahiquin? —hihcani hahqui sinati.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 —Huetsancohabo Papan joi yohinicahon queenaibaan bi ta jahuen mai janinhahbo res jahan queenyamahihqui. Jahuen jenabo, jahuen xobo janinhahbo rihbi jahan queenyamacani —Jesusen jato jaquin.
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Jaa jema janinxon ta jahuen coshin jato hahxonti hahtipahyamanishqui, huestibo res hisinaibo mehexon rohajaquin.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Hihcoinai jaabaan shinanyamahi copi Jesus rahteti. Jemabo janin sca haxemabonahi cahi.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Jahuen doce quenaxon yoshin tiromabo picoti jato hihbomaxon rabe rabebo jato raanquin.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Raannoxon jato hihti yohiquin, mequen botanahbo, huesti hahqui paxati mepitiya res bohabo. Piti boyamanon, borasa, jaya cati coriqui rihbi boyamanon.
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 Sapato sahuequin bi rabe coton sahueyamanon.
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 —Xoboho hihcohax janobi banenahue, jaa jema janinhax canoxon caman.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Mato Johue hahyamaxon mato nincacatsihyamahiboya janohax caquin maton sapato qui hueotai mai poto jato qui tahabahini botannahue yohitimabohi honanahbo —jato jaquin.
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Jaan jascajaha boresscacani, shinan pontenahue jato jabonahi bocani.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Hicha yoshin rihbi picocanquin. Hicha hisinyahpabo rihbi xeniyaxon bemanxon rohajacanquin.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Jascajahiboya cahen Jesusen joi jatihixonbi nincacanquin. Herodes janeya quiquin hapon rihbi nincaquin. Jesus yohihi cahen caibo nescari yohuannish:
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 —Elías yamanica tah qui —hihqui caibo rihbi.
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Jesusen hahcai nincacax Herodes sca jascarihbihi:
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Jascari yohuanyahnoxon ta Herodias copi Juan bihmaxon Herodesnen Juan sipojanishqui. Herodias Felipenin haibo que bi ta Herodesnen bichinnishqui. Jahuen huetsan haibo bichinquin.
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 Bichinaiton cahen Juaman Herodes yohiquin:
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Jan jascahah Herodesnen haibo Herodias Juan qui rainyamahi jihuexon rehtecatsihquin bi hahtipahyamaquin, jahuen benen pantehah.
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 Juan ponte jihueti hohchajomahi honanax Juan qui raquequin Herodesnen coiranquin, caibaan rehtemis hihxon. Juan nincaxon jahua shinanti honanyamaquin bi nincaquin, coin coinxon.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Jahuen bari nocotai neten sca cahen Herodesnen fiestajaquin. Pihi jahuebo jahuen tinintibo quenamaquin, jahuen sontaro hapobo quenamaxon Galilea mai meha patorobo rihbi quenamaquin. Fiestajahiboya jahuen haibaan Juan copicatsihquin shinanquin: Rahma caya tah hen Juan rehteti hahtipahscai hihqui.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Fiestajahibo qui hihcohax Herodiasnen baque xontaco jato bairahxonaiya hahan Herodes hihti jenimahi, jan quenamahabo rihbi. Jenimaxon Herodesnen yohiquin:
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Jascajaxon Papa Dios quenaxon sca xontaco yohirihbiquin:
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Yohiha jahuen mama yocaqui sca caresscai.
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Hapo qui histon caribixon sca yohiquin:
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Yocacah sca hapon masa shinanquin. Hihtijaquin masa shinanxon bi Dios quenaxon yohixon copi jahuen joi huetsajati hahtipahyamaquin. Jan quenamahibaan nincacah copi rihbi jeenhahscaquin.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Jeenhihxon, rehtexonnica sontarobo sca raanquin, jahuen mapo bihtanahbo. Raanah caxon carcel janinxonbi Juan textecanquin.
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 Quencha qui jahuen mapo nanehax jaya joxon xontaco hinancanquin. Xontaconen sca jahuen mama hinanrihbiquin.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Jascajahibo nincacax ta Juaman haxenicabo jahuen yora bichi canishqui. Jahuen yora bihxon tsahoncanquin.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Jesusen jato raanah catanipish Jesus qui jahuen raantibo joribihi. Joxon jaabaan hahtanipi yohixon jaabaan haxematanipi yohirihbiquin jatihibi.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Yohihiboya Jesusen jato yohiquin:
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Jano tsoabi yamahiton sca nontin bocani jaabo rahsibi.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Jaabo cahi cahen hichaxon jiscanquin. Jato honancanquin. Jatihibi jema janinhax quetanpaquebahini cahax jaabo pari nocoti, jano nontin cahi janin.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Nocoxon hicha tsamascaibo Jesusen jisbonaquin. Coiranyamaha carnerobo behnocanahi quescapahbo jato jisquin. Jatohon shinanxon hicha jato haxemarihbiquin.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Bepiscaiya sca hahqui joxon jahuen haxenicabaan yohiquin:
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Jano huaiyahpabo jaiton jato raanscahue, hochoma jemabo janinxon rihbi jaton piti marohi cahabo —hahcanquin.
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Jascahahbo:
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 —¿Jahuentihi paan man jain? Jistannahue —jato jaquin. Jistani jahuex sca:
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Jato jatihibi sca Jesusen yohiquin, cincuenta cincuentaboya cien joni rahsi jano huasi mipaxbihtaiton tsahonon.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Jascari tsinquitax tsahocani cincuenta cincuentabo, cien cienbo.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Jaton pichca paan bihxon jaton rabe yapa rihbi bihxon nai bejisihnixon Papa yocaxon paan tehcapaquexon jahuen haxenicabo hinanscaquin, tsamajaquetaibo hinanpaquehahbo. Yapa rabe rihbi jatihibi hinanpaquemaquin.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Hinanah jatihixonbi pihi yanicahini.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Paan tequeboya yapa tequebo tsinquirihbixon sca doce tasa bohasjacanquin.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Paan pihibo cahen cinco mil bebobo. Hichaxon bi jatihi tasa bocho texejacanquin.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Jaatian sca chini canoxon jahuen haxenicabo yohiquin, nontin nanetax Betsaida jema janin pohquejaquenon. Jaabo cahiya cahen tsamajaquetaibo Jesusen yohiquin xobon caresscatannon.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Jato yohihax manan manixon Papa yocaqui cahi.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Yamescaiya cahen nonti caresscai bi Jesus huesti main baneti.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Nihuen tsahcahah huinacasquimahibo bi jaan jato jisquin. Xaba paqueri jaima sca jato qui cahi, jene benicanahi. Jato huinobahincatsihqui bi jaabaan meraquin.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 Jene benicahinquihranai jisish, Yoshin tah qui, hihquish sai saihihcani.
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 Jatihixonbi jisish hihti raquecani.
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Jato qui nontin nanetaiya cahen nihue tantiscai. Nihue tanticahinaiya hihti rahtescacani.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 Paan tehcapaquexon jahuen coshi jan jato jismahipi bi honanyamacanquin, jaton shinan chahomahiya.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Pohquejaquetax Genesaret main taxnati. Taxnaxon nonti nexacanquin.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Nonti mehax bototaiton janohahbaan Jesus honancanquin.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Honanax jatihibinco hishtocahini caxon hisinyahpabo jaton cacajatinin racatai hihuecanquin. Jano Jesus jai nincaxon jano becanquin.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Jatihibinco jan cahi, hanitahma jemabo janin, hani jemabo janin, huenenaiton rihbi, hisinyahpabo bexon jano maronicabo tsinquitai hueneman jato racancanquin. Racanahbo Jesus yocacanquin jahuen chopa quechon bocabi mehenoxon. Jaa mehehibo jatihibi ta rohanishqui.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.