Atos 27
Noquen hihbaan joi (KAQNT) vs ARC
1 Italia mai janin sca non nontin canon ta hapobaan yohinishqui. Yohihiya ta Pablo, jahuen hahbe sipojanibo rihbi Julio janeya capitanen jato coirannishqui, jato coirani cahue hapon jaah. Jaa capitan cahen Augusto janeya tsama quiha.
1 Como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da Coorte Augusta.
2 Adramitio mai meha nontin tah non nanenihqui Asia mai meha jemabo janin nihuen xotonah taxnati cahiya. Huesti Macedonia mai meha joni tah non hionihqui, Aristarco, Tesalónica janinha joni.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Janohax cahax nihshinahax nihbahinahax Sidon jema janin taxnati. Hahan shinanxon ta Julionen Pablo mapemanishqui jano jan honanai jan jistannon, jato jisxon jan pishinaibo rihbi jan maronon.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Janohax cahax tah non nihuen noque behchihiya Chipre mai quexa caniqui, jano jaa main nihue pantehiton.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Cilicia, Panfilia, jaa maibo ponte sca quebijistima hian pohquejaquetax Licia mai quiri Mira jema janin taxnati.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Jano ta Alejandría janinha nonti noquen sontaro capitanen meranishqui. Italia mai janin jaa nonti cacatsihquiya hahqui sca noque nanebohanquin.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Janohax cahax tah non jahuentihi ra neten honahax bi caniqui. Huina huinabonahax Gnido ponte nocoscai. Nihuen noque behchirihbihiya cahen janohax Creta main cahi Salmon hochoma.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmona.
8 Jano honahaxbi quexa cahax Puerto Bueno hahcaibo janin nocoti. Jaa hochoma ta Lasea jema jaiqui.
8 E, costeando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Non basihi jisxon bari tian huinoscai bi nontin cahax reocohtax non jene meran camis hihxon Pablonen jato yohiquin:
9 Passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 —Jisnahue, amicobaan. Nontin cahax non querabequemis. Behchoman ta noque tsahcatihiqui, man bohi jahuabora manoscanon, nea nonti rihbi manoscanon, noque rihbi hihquiscanon —jato jaquin.
10 dizendo-lhes: Varões, vejo que a navegação há de ser incômoda e com muito dano, não só para o navio e a carga, mas também para a nossa vida.
11 Pablonen yohihah bi ta capitanen nincayamanishqui. Jaabi canon cahue nonti hihbo jaiya, nonti chibinica rihbi jascaraiya ta capitanen jato nincanishqui.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre do que no que dizia Paulo.
12 Behchoman nonti tiromajatihi hihxon cahen janoxon jene tian huinomatima nonti hihbaan shinanquin. Janohax cati shinancanquin, hashoan hichaxon. Fenice jema janin nocoxon pari jene tian huinomati shinancanquin. Fenice ta noa hani qui, ramiho quexa bari hihquihi chipon hori, ramiho quexa bari hihquihi rebo hori naxba qui.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para a banda do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Jaatian hian reboquihax nihue siri pishca jahuiya, cati siri sca ta jaiqui hihquiboya, mai potabahinax Creta mai quexa cahi.
13 E, soprando o vento sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam, e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Non quexa cahi bi jari bari cainai chiponhohrihax nihue coshin nocoreneni.
14 Mas, não muito depois, deu nela um pé de vento, chamado Euroaquilão.
15 Mai quirihax joxon jaa nihuen noquen nonti hueranbohanquin. Jaa behchihahnan huinacasquimaxon, noque xotonresnon noquen jenequin.
15 E, sendo o navio arrebatado e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Clauda janeya mai pishcaton nihue pantehiton sca caxon tee teexon noquen nonti pishca noquen hani nontin nanequin noquen.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Cauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Hahan nihuen xotonti chiarihbixon nonti caxquemis hihxon noquen nonti rahnexcanquin. Jaatian sca Sirte janin mai chahchimis hihxon, hahan nihuen xotonti sebixon sca, nihuen noque xotonnon jenerihbiquin.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Jascajahipish nihshinahax cahi bi behchoman noque coshin tsahca tsahcahiya nonti hihueyamanon hihxon texe jaton jahuabora jenenencanya potascacanquin.
18 Andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte, aliviaram o navio.
19 Jahuen quimisha neten sca jaabaanbi jaton nonti jahuabora sca potacanquin.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Jahuentihi ra neten bari jisyamascaxon, huishi jisyamascaxon, nihuen rihbi jascabi coshin tsahcaha jihuetima shinanscaquin noquen.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Basi piyamahipiboya jato qui caxon Pablonen jato yohiquin. Hen yohihipi man nincacax tah man hashoan siri jaquehahnai, amicobaan. Creta non potabehnanyamahipish tah non nescari tiromayamaquehahnai. Non tah non jahuabi manomayamaquehahnai.
21 Havendo já muito que se não comia, então, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó varões, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perdição.
22 Jaabi raque potanahue. Nonti huesti ta tiromatihiqui. Tsoabi tah non mahuatimahi.
22 Mas, agora, vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Hea ta Papa Diosen joni qui. Hean tah hen jaa teexonai. Nea yamebi tah hen jahuen naihoh queha yonoti jisiqui.
23 Porque, esta mesma noite, o anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Raqueyamahue, Pablon. Cesaro janin tah min nihyaxihqui. Mihbetan cahibo jatihibi ta Papan mia hinanihqui, hah ta hea jaaxqui.
24 dizendo: Paulo, não temas! Importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Jaa copi raqueyamanahue, amicobaan. Papan hea yohihi quescabi ta jatihiqui. Hen tah hen honanai.
25 Portanto, ó varões, tende bom ânimo! Porque creio em Deus que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Mai pishca janin rah tah non nocoti cahi —jato jaquin.
26 É, contudo, necessário irmos dar numa ilha.
27 Rabe semana huinotax yame sca Adria quebijistima hian janin nihuen noque jascabi nontan nontanaiya yame pochinicon sca mai hochoma sca jai shinancanquin nonti mehax teenicabaan.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de uma e outra banda no mar Adriático, lá pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Jahuentiho nemin hin hihxon toponah ta veinte brasa janishqui. Caribixon toponrihbicanquin. Quince brasa sca jai.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Jene bemacanya macan chahchimis hihxon nonti chishqui quiri chosco hahan mai mespoti nexaxon potacanquin. Xaba paquepahinon hihxon manaquin.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Nonti potabahinti shinanxon nonti rexo qui huetsa hahan mai mespoti nexahihcamaxon nontin teenicabaan jaton nonti pishca jenenencanya paquequin.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 —Hoa jonibo nea hani nontin baneyamahiya tah man jihuetimahi —sontaroboya capitan Pablonen jaquin.
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Jascajaha ta sontarobaan risbibo xatenishqui, nonti pishca jabascanon.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Xaba paquescai bi piti pinon hihxon Pablonen jatihibi yohiquin:
33 E, enquanto o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Piti piresscanahue hah tah hen mato jai, hahan coshihax man jihuenon. Tsoabi tah man mahuatimahi, jahuabi tiromayamahi.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Jato jascajaxon jatihixonbi nincanonbi Papa yocaxon piti tehcaxon piresscaquin.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo- o, começou a comer.
36 Piti shinanscaxon jatihibichin sca picanquin.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Noque jaa nontin cahibo rahsi cahen doscientos setenta y seis.
37 E éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Pihi yaniscaxon nonti hihueyamanon hihxon trigo sca jenenencanya potacanquin.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Xaba paque sca jaiya mai meraxon bi jahua mai hin honanyamacanquin. Mashiyahpa hani noa jisxon hahtipahxon jano nonti taxnacatsihcani.
39 E, sendo já dia, não reconheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Jenenencanya banenon hahan mai mespotibo pecacanquin. Hahan chibiti nexahipibo pecaxon jahan nihuen xotonti chiahihnicanquin. Nihuen xotonah sca mashihohri cahi.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Caquin bi bemacanya mashi chachihax nonti peracahti. Jahuen rexo mashi peracahrenenax tsequetimahi bi jahuen chishqui behchoman caxque caxquequin.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Nonahax jabacanmis hihxon sontarobaan jaton sipojanibo rehtecatsihscai.
42 Então, a ideia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Rehtecatsihscaibaan bi Pablo jihuemacatsihxon capitanen jeenhahyamaquin. Nonati honanaibo pari jenenencanya cayahax nona nonahi mai qui canon sca jaan yohiquin.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar e se salvassem em terra;
44 Caibo sca jihui caxque xecoyamaxon nonti quexe xecohax canon yohiquin. Jascahax mai qui nococani jatihibi.
44 e os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra, a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.