Atos 22
Noquen hihbaan joi (KAQNT) vs NVT
1 —Hea huetsabaan, heen papabaan, hea tsoa quin hen mato rahma yohinon nincanahue —jato jaquin.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Jaton joinbi jan yohuanai nincacax hashoan sca netecani. Pablo yohuanparihi:
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 —Hea ta judio qui, Cilicia mai Tarso janinhax cainni joni. Nea jema janinxon ta maton haxemanicahbaan hea haxemapahonishqui. Gamaliel ta heen haxemanica hihxon hea haxemaquin sirijanishqui. Noquen xenibaan yohini quescabijaquin hen hahnon ta hea haxemanishqui. Man hihqui quescarihbihi tah hen noquen Papan joi hihti jenipahichai.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Hean rahma nincacoinai joi nincacoinaibo tah hen rehtenoxon caman jato chibanpahonihqui. Cadenanen nexaxon tah hen haiboya bebo jato sipojapahoniqui.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Hen jascajapahoni ta sacerdotebaan hapon, jatihibi noquen hani hapobaan rihbi mato yohitihiqui. Jaabaan ta hea jayaxon jato bihti quirica hinannishqui, Damasco janinha noquen huetsabo hen hinantannon hihxon. Jaya caxon jano jaibo cadenanen nexaxon casticannoxon sca neno Jerusalen janin jato hihuehi tah hen caniqui.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 Barin manan tsacahiya ta Damasco hochoma bahin cahiton naihohxon sca hani xabapan hea xabajanishqui.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Main paquexon sca hea yohihi joi hean nincaquin: Saulon, Saulon, ¿jahua copi min hea tiromajaquin chibanain? hea jaquin.
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 ¿Tsoa min quin, Hihbon? hahquin hean. Hea ta Jesus Nazareno qui, min hea tiromajaquin chibanai, hea jaquin.
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Hehbetan cahibaan ta jaa xaba jisxon bi hehbetan yohuanai joi nincayamanishqui.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Hean hen jahuejati jain Hihbon, hean jaah ta Huenihue. Damasco janin catanhue. Jano ta mian hea hahxonti jai mia yohinoxihcanihqui hah ta hea noquen Hihbaan janishqui.
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Hoa xabapan bechaxah tah hen jisti hahtipahyamascaax hehbe cahibaan mehuetanxon hiohah sca Damasco jema janin noconihqui.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 Jano ta Ananías janeya joni janishqui, Moisesnin joi nincanica. Jano jihuetai judiobaan ta jatihixonbi jahan shinannishqui.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Hea janin nocoxon ta hea pataxxon sca, Heen huetsa Saulon, jise, hea janishqui. Jaatianbi tah hen jisresscaxon jaa meranihqui.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Noquen papabaan Papa Diosen ta mia caisihqui, mian jaa hahxonti jan shinanai min honannon hihxon. Jahuen nincanica baque min jisnon, jan yohuanai min nincarihbinon ta mia caisihqui.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Min jisibo, min nincacaibo rihbi tah min jatihibi jonibo yohiyaxihqui.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 ¿Jahuejahi sca min basitihin? Mia nashimanon huenihue. Noquen Hihbo yocaxon miin hohcha sohuamascahue, hea jaquin.
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 Jerusalen janin nocorihbixon tah hen Papan xobohoxon Papa yocaxon namaquen hahcajaquin noquen Hihbo jisniqui.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Histon Jerusalen janinhax carihue. Hean hen jato hahxonai min jato yohihah ta nincayamaxihcanihqui, hea jaquin.
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Hihbon, noquen tsinquiti xoboboho hihcoxon mia nincacoinaibo meraxon hean sipojaxon jato rishqui rishquipahoni ta honancaniqui.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Miin joi yohinica Esteban rehtehiboya rihbi tah hen jano rihbi nihxon jascajanahue hihxon jaa rehtehibaan chopa hean coiranxonnihqui, hahquin hean.
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Catanhue, hocho tah hen mia raantihi nahuabo janin, hea noquen Hihbaan jaquin —hihqui Pablo.
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Jano caman res nincacanquin. Jaton nahuabo yohihi Pablo catihi nincacax coshin sca sai saihihcani:
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Jaton chopa pecaxon mai poto rihbi bochiqui potahihnicanquin.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Jascajahibo jisxon Xoboho botannahue hapon jahuen sontarobo hahquin. Jahua copi jonibo hahqui jatiho sinatiquin hihxon sca rishqui rishquixon hisinjanon jato yohirihbiquin.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Yohihah rishquinoxon nexacanquin. Jano jai capitan sca Pablonen yocaquin:
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Jan yocacai nincacax hapo janin caxon capitanen yohiquin:
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Hahqui caxon sca hapon yocaquin:
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 —Hea tah hen hicha copijahax romanoscaniqui —hahquin hapon.
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Histon sca jaa hisinjacatsihquibo picoti bocani. Romano que bi jan cadenanen jaa nexahi copi hapo rihbi raquescai.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Jascajahipi huesti nete sca jahua hahqui yohuan jacoiniquin hihxon Pablo pecaxon sacerdotebaan hapobo, judiobaan hanibo jatihibi betan tsinquinon yohiquin. Jato qui hioxon sca jato bebonbi Pablo nichinquin.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.