Mateus 22

jum (JUM) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Aŋ ŋuca Yeecüwa jaajjin kä gäärrä, aŋ iken kiinne ogo,
1 Então Jesus tornou a falar-lhes por parábolas, dizendo:
2 “Yätkïtïn Polloŋ jïñe beel bata yätkä yaana tuttu ammani ñäänkä yek minneni yeene ye.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei, que celebrou as bodas de seu filho.
3 Aŋ ñuuguloni yeeke tucce m'aka a bargin ye ti ogo, ääto ammani ñäänkä ti, aŋ iken muure yaakkä kä äätin.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, e estes não quiseram vir.
4 “Aŋ ŋuca tuccin ñuuguloni yakkalaŋ, aŋ kiinne ogo, ‘M'aka a bargin ye kiine ogo ammani tooṇṇoo, aŋ näckälen caakken ke yätkä yeeki iirroo pugin, aŋ wakkä muureen ogo päjjïnï aŋ ääto ammani ñäänkä ti.’
4 Enviou ainda outros servos com este recado: Dizei aos convidados: Tenho já preparado o meu banquete; as minhas reses e os meus cevados estão mortos, e tudo está pronto; vinde às bodas.
5 Aŋ iken jiik yaakka gäälji woo, aŋ piirjin woo yaŋkalaŋ attä yiil jï baanne, aŋ yaŋkalaŋ attä ñuugula yeene ti.
5 Mas eles não fizeram caso e foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Aŋ yakkalaŋ ñuuguloni yeeke müügï, aŋ aammi yokïn kä yaac aŋ nägi ḍugin.
6 e os outros, agarrando os servos, os ultrajaram e mataram.
7 Aŋ yätkä pennä, aŋ tuccin kääygä yeeke ogo nääkoni nägjï ḍugin aŋ baan mooye yeenen tuñjïï woo.
7 Irou-se o rei, e mandou as suas tropas exterminar aqueles assassinos e incendiar a sua cidade.
8 Aŋ ñuuguloni yeeke kiinne ogo, ‘Ammani ñäänkä a päjjïnï aŋ m'aka barrïn ye, batta päjjïdï kä äätin.
8 Então disse aos servos: As bodas estão preparadas, mas os convidados não eram dignos;
9 Ate nänṭ'a purcete pääygä ye, aŋ m'aka kaññe ye bare muure dale ätä ammani ñäänkä ti.’
9 ide, pois, às encruzilhadas dos caminhos e chamai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Aŋ ñuuguloni yaakka kaaccä woo attä pääygä gïtï, aŋ m'aka kañi ye, ḍüülï ti muure ŋerken ke yaacken, aŋ än jïñe yen ñäänkä küümmü kä wilgä.
10 Indo aqueles servos pelos caminhos, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala nupcial ficou cheia de convivas.
11 Aŋ wääna yätkä kääjenee kä äräk yurtee kä wilgä ye, ike yuṭṭu oon yaŋkalaŋ batta eŋit buruŋgu ñäänkä.
11 Mas entrando o rei para ver os convivas, notou ali um homem que não trajava veste nupcial,
12 Aŋ taaññe ogo, ‘Muukonḍi, ïkï kääjini ogoo äräk winni, i ïkï batta cäygini kä buruŋgu ñäänkä aŋan?’ Aŋ oon batta a lüükcïnï.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? Ele, porém, emudeceu.
13 Aŋ wina yätkä jaajjin ñuuguloni ti ogo, ‘Ḍiige ïnke ti ke kïïge ti, aŋ yeepe mïïllä gïtï, nänṭä ba' ïwok ke ŋeeynä me leken.’
13 Então o rei disse aos servos: Atai-o de pés e mãos, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá o choro e o ranger de dentes.
14 M'aka a bargin ye ḍiräk, aŋ ḍeewken ken a wakin.
14 Pois muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Aŋ Pïrrïcïïnnï attä woo, aŋ läälin pugin ogo Yeecüwa baabjï jaajjo jiikkalaŋ nuŋko mügjïda ko ye.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra;
16 Aŋ tuccin baaddoni yeeken ike ti, ke yüükkodotini yek Ïïrüüdüc, aŋ kiini ogo, “Nüüto, ïkï ŋäjjini jiik'a a gïtken ye ken jaayä. Aŋ ïkï nüütü kä päy Jooŋ a gïtken. Aŋ ïkï batta booju kä mäŋkalaŋ, aŋ ïkï batta wäkä gïtï me.
16 Enviaram os seus discípulos, juntamente com os herodianos, a perguntar: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e não se te dá de ninguém, porque não te deixas levar de respeitos humanos;
17 Nüütkoon ïkï paydä ogo ŋaaka yaanni ti? Yoku päjjïdï ikoon äccon ḍüllü iñgä me yätkä Kaycar yen mä Ruumaan halla ba'ay?”
17 dize-nos, pois, qual é o teu parecer; é lícito ou não pagar o tributo a César?
18 Aŋ yiñ yeenen ŋäjjänä Yeecüwa aŋ taaññe ogo, “Ikee lääñoni, Ika puuccada ina?
18 Porém Jesus, tendo percebido a malícia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Nüütka tiil yaaka äccätä me ḍüllü ti ye.” Aŋ ike äcki me woo tiil yek Ruumaan.
19 Mostrai-me uma moeda de tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 Aŋ iken taaji Yeecüwa ogo, “Biilkä ke perrä yaanni a yen ŋaani?”
20 Ele perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 Aŋ iken luukcin ogo, “A biilkä yätkä Kaycar yen mä Ruumaan.”
21 Responderam: De César. Então lhes disse Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Aŋ wääna tiiŋŋene aŋan ye, iken witken ḍiiktin aŋ daljï ïñï aŋ kaaccä woo.
22 Ao ouvirem isto, admiraram-se e, deixando-o, foram-se.
23 Aŋ nïïnnä yaanja ti Cüddügïïnnï äätin Yeecüwa ti, aŋ iken a m'aka jayok ogo juwin tüwnü ti baawgo ti ye, aŋ ike taaji,
23 No mesmo dia vieram alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram, dizendo:
24 aŋ kiini ogo, “Nüüto, Müüca jaay ogo, naana oon tüwno i merkä baawgo ti ye, i määden boro koowje ääcee ko woo merkälen yek määden.
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer sem deixar filhos, seu irmão casará com a viúva e dará sucessão ao falecido.
25 Aŋ mädin yakkalaŋ kä ŋaṭükel waadgo ti winni. Ïïcca ḍiññä aŋ tüwnü, aŋ batta a giton merkä, aŋ iiŋ dälkene mädgen.
25 Ora havia entre nós sete irmãos: o primeiro, depois de ter casado, morreu e, não havendo sucessão, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Aŋ cäänna bäätcin ke ḍäk näŋjin nääŋkä keellä aŋ attä ke ŋaṭükel ti muure.
26 do mesmo modo também o segundo e o terceiro, até o sétimo.
27 Aŋ düüñïn ti muure iiŋ tüwnü cäänna.
27 Depois de todos eles morreu a mulher.
28 Aŋ äŋ jïñe yen juwin tüwnü ti, m'aka kä ŋaṭükel yaakka ti, iiŋ bi wäätï a yen ŋaani, iken yaaka kuññu yaakka ti?”
28 Na ressurreição, pois, a qual dos sete pertencerá a mulher? porque todos foram casados com ela.
29 Aŋ iken luugi Yeecüwa ogo, “Ikee age yääyin kä yaana ikee batta ŋäjje kä meeŋkani ke teynä yen Jooŋ ye.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não sabendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Aŋ äŋ jïñe yen juwin tüwnü ti me batta ḍïjï, aŋ batta ḍeygä me, aŋ bi beeljï bata malaŋŋi polloŋ jï.
30 Pois na ressurreição nem os homens casam, nem as mulheres são dadas em casamento porém são como os anjos no céu.
31 Aŋ ikee batta age päkin Meeŋka Jiik Jooŋ jï wääna Abrayiim ke Icaak ke Yaagüüp tüwgene kä on ye? I Jooŋ jaajjin ogo,
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que foi dito por Deus:
32 ‘Ika agä Jooŋ yen Abrayiim, ke Jooŋ yen Icaak, ke Jooŋ yen Yaagüüp.’ Aŋ ike batta a Jooŋ yen mä tüwïn a Jooŋ yen mä üdïn.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos.
33 Aŋ wääna ṭoŋ tiiŋŋene nüüṇṇe ye, i witken ḍiiktin.
33 E as multidões, ouvindo isso, se maravilhavam da sua doutrina.
34 Aŋ wääna Pïrrïcïïnnï tiiŋŋene ogo Cüddügïïnnï lüüynïï witin Yeecüwa ye, i Pïrrïcïïnnï yoken ḍülï nänṭä keellä ogo taajjï ŋuca.
34 Os fariseus, quando souberam, que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se todos;
35 Aŋ yaŋkalaŋ iken ti a nüüto yen jiik ḍoocin yek Jooŋ, aŋ ike puuci taaji ogo,
35 e um deles, doutor da lei, para o experimentar, interrogou-o, dizendo:
36 “Nüüto, a iinin yaana wali ye, ken tïïlcïdï jiik ḍoocin yek Müüca ti?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Aŋ luugi Yeecüwa ogo, “‘Pïṭo yüünü Jooŋ bilgä kä jonü muure, ke yorü muure, aŋ ke paydinni yüükü muure.’
37 Respondeu-lhe Jesus: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento.
38 A iinin yaana tïïlcïdï aŋ ïïjjïdï ye inni.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Aŋ yaana bäätcïdï ye beel bata menen, ‘M'ana yiire kä ye bilgä bata yorü aŋan.’
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo.
40 Aŋ jiik ḍoocin muure yek Müüca ke nüüṇṇü yen bäṭoni a ḍekin ti jiik ïïnïnï yaaka kä yewwe yaakki ti.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Aŋ wääna Pïrrïcïïnnï yoken agene daa kä ḍülgïn ye, i iken taaji Yeecüwa ogo,
41 Ora, enquanto os fariseus estavam reunidos, interrogou-os Jesus, dizendo:
42 “Ikee payde ogo ŋaaka kä Macii? Ike a minneni yen ŋaani?”
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe: De Davi.
43 Aŋ kiinne ogo, “Aŋ Daawüüt jaay kä Wääktäŋ Jooŋ, aŋ Macii badde ogo ‘Mügdo yeeni,’ ina? Aŋ Daawüüt jaay ogo,
43 Replicou-lhes ele: Como é então que Davi, no Espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 “Pïṭo jaajjin Mügdo yeeni ti ogo,
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos de baixo dos teus pés?
45 Aŋ naana Macii battä Daawüüt ogo, ‘Mügdo yeeni,’ ye, i a minneni yeene ogoo?”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Aŋ jiik yeeke ti baati m'ana lïïṭït kä luuŋŋu ike ye. Aŋ nïïnnä yaanja ti baati m'ana yore ñuwaŋ kä tajdin ike ŋuca ye.
46 E ninguém podia responder-lhe palavra; nem desde aquele dia jamais ousou alguém interrogá-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.