Gênesis 8
jum (JUM) vs NVT
1 Aŋ Jooŋ Noo batta agee kä wiirgon ke wakkä luum jïñe, ke ḍigärgä muure yaaka ke ike kuun jï ye, aŋ tuccin jommu ŋommañ wic aŋ piik wüükïn ïñï.
1 Então Deus se lembrou de Noé e de todos os animais selvagens e domésticos que estavam com ele na arca. Deus fez soprar um vento sobre a terra, e as águas do dilúvio começaram a baixar.
2 Aŋ piik waŋgen yaaka yiiŋete ye, yoken üüljï ke kälkä polloŋ jïñe cäänna, aŋ ñaal yore yuutkene kä mäṇṇä polloŋ jï.
2 As fontes subterrâneas pararam de jorrar, e as chuvas torrenciais cessaram.
3 Aŋ piik ḍuukin ïñï kä ḍeewaŋ kä ḍeewaŋ ŋommañ wic nïïnkä 150 ti.
3 As águas do dilúvio foram baixando aos poucos. Depois de 150 dias,
4 Aŋ paan ŋaṭükel ti, nïïnnä caay witken kä ŋaṭükel ti, kuun cääjjin waadgä pämkä yaaka battä me ogo Araraat ye witin.
4 exatamente cinco meses depois do início do dilúvio, a arca repousou sobre as montanhas de Ararate.
5 Aŋ piik ïïñjïdï kä wüükïn ïñï aŋŋa paan caay ti, aŋ nïïnnä ïïjjïn ti yen paan caay pämkä witken üükïn woo.
5 Dois meses e meio depois, à medida que as águas continuaram a baixar, apareceram os picos de outras montanhas.
6 Aŋ wääna nïïnkä caykä kä ŋan ḍakkene ye, Noo kääl ṭuule yaana naŋŋe kuun gunne ti ye, kupkene.
6 Passados mais quarenta dias, Noé abriu a janela que havia feito na arca
7 Aŋ tuccin gaaggaak. Aŋ kaaccä woo aŋ päydin ke piik ïwene ŋommañ wic.
7 e soltou um corvo, que ia e voltava até as águas do dilúvio secarem sobre a terra.
8 Aŋ tuccin gülküte ogo ato piik ookce naana ḍewcono ïñï ŋommañ wic ye.
8 Noé também soltou uma pomba para ver se as águas tinham baixado e se ela encontraria terra seca,
9 Aŋ gülküte batta a käñon nänṭ'a koojjee ïñï ye, aŋ ḍukcin Noo ti kuun jï, nääŋka ŋommañ wiñe muure mor agee kä küümon kä piik ye. Aŋ läjgi Noo ïṇte aŋ müŋŋe aŋ ḍuukke ike ti kuun jï.
9 mas a pomba não encontrou lugar para pousar, pois a água ainda cobria todo o solo. Então a pomba retornou à arca, e Noé estendeu a mão e a trouxe de volta para dentro.
10 Aŋ kiiññä ŋuca nïïnkä kä ŋaṭükel, aŋ gülküte ŋocce tucce woo.
10 Depois de esperar mais sete dias, Noé soltou a pomba mais uma vez.
11 Aŋ gülküte ḍuukin ike ti biigin ti aŋŋi, i ädit jaan yaana battä me ogo jeytüün ye gitke garrä tüke ti, aŋ ŋïjï Noo piik ḍewcin ïñï ŋommañ wic.
11 Quando ela voltou ao entardecer, trouxe no bico uma folha nova de oliveira. Noé concluiu que restava pouca água do dilúvio.
12 Aŋ kiiññä nïïnkä kä ŋaṭükel yakkalaŋ ŋuca aŋ gülküte tucce, aŋ gülküte batta a ḍüükïdïnï ŋäjäk ike ti.
12 Esperou outros sete dias e soltou a pomba novamente. Dessa vez, ela não voltou.
13 Aŋ wääna Noo yuunge wäättene kä 601 ye, ïïjjïn ti nïïnnä yen yun kïcconḍe ti, piik ïwnä ŋommañ wic. Aŋ Noo kuun wiñe kuppe woo aŋ däämjin aŋ ŋommañ wiñe yooṭṭe a ïwon.
13 Noé tinha completado 601 anos. No primeiro dia do novo ano, dez meses e meio depois do início do dilúvio, quase não havia mais água sobre a terra. Noé levantou a cobertura da arca e viu que o solo estava praticamente seco.
14 Aŋ paan yew ti, nïïnnä caykä kä yew witken kä ŋaṭükel ti, ŋommañ wiñe ïwnä muure.
14 Mais dois meses se passaram e, por fim, a terra estava completamente seca.
15 Aŋ Jooŋ Noo kiinne ogo,
15 Então Deus disse a Noé:
16 “Kääjä woo kuun jï ikee ke ïïŋü ke merkä yüükü ke määngä yeeken.
16 “Saiam da arca, você, sua mulher, seus filhos e as mulheres deles.
17 Ke wakkä muure yaaka ke ïkï a üdïn ye, ḍïïrgä ke ḍigärgä, ke wakkä luum jïñe äbä woo. Aŋ dalä gidok ŋommañ wic aŋ pïr aŋ ḍirä.”
17 Solte todos os animais, as aves, os animais domésticos e os animais que rastejam pelo chão, para que sejam férteis e se multipliquem na terra”.
18 Aŋ Noo kääjin woo kuun jï ke merkä yeeke ke iiŋe ke määngä merkä yeeke.
18 Noé, sua mulher, seus filhos e as mulheres deles desembarcaram.
19 Ke wakkä luum jïñe ke ḍigärgä ke wakkä yaaka muulu ïñï ŋommañ wic ye, ke ḍïïrgä muure, kääjin woo kuun jï daa kä biilken.
19 Todos os animais, grandes e pequenos, e as aves saíram da arca, um casal de cada vez.
20 Aŋ Pïṭo bätki Noo tambal aŋ kuññu ḍigärgä ti ke ḍïïrgä ti muure yaaka ladaŋ a waak ïïllä wäämmä yok ye ti.
20 Em seguida, Noé construiu um altar ao S enhor e ali ofereceu como holocaustos alguns animais e aves puros.
21 Aŋ Pïṭo ŋääccä pin yaana gïmgede ye, aŋ jaajjin jone ti ogo, “Ŋommañ wiñe batta ŋuca bi tuumu kä nääŋkä mänbaan, aŋ ike a nääŋkä yaackä ken ḍooje jone ti kä ḍine tinä, aŋ wakkä yaaka a üdïn ye, batta ŋuca bi näga ḍugin bata wääna näŋŋä daa kä ḍugin ye.
21 O aroma do sacrifício agradou ao S enhor , que disse consigo: “Nunca mais amaldiçoarei a terra por causa do ser humano, embora todos os seus pensamentos e seus propósitos se inclinem para o mal desde a infância. Nunca mais destruirei todos os seres vivos.
22 Aŋ naana mor ŋommañ bilti ye, i pïïṇṇä ke errä, aŋ lüüy ke carrä, aŋ yiiwuk ke yiluk, aŋ äŋ jïñe ke wïïrïn jïñe, batta bi yüütï ïñï.”
22 Enquanto durar a terra, haverá plantio e colheita, frio e calor, verão e inverno, dia e noite”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.