Gênesis 8
jum (JUM) vs ARA
1 Aŋ Jooŋ Noo batta agee kä wiirgon ke wakkä luum jïñe, ke ḍigärgä muure yaaka ke ike kuun jï ye, aŋ tuccin jommu ŋommañ wic aŋ piik wüükïn ïñï.
1 Lembrou-se Deus de Noé e de todos os animais selváticos e de todos os animais domésticos que com ele estavam na arca; Deus fez soprar um vento sobre a terra, e baixaram as águas.
2 Aŋ piik waŋgen yaaka yiiŋete ye, yoken üüljï ke kälkä polloŋ jïñe cäänna, aŋ ñaal yore yuutkene kä mäṇṇä polloŋ jï.
2 Fecharam-se as fontes do abismo e também as comportas dos céus, e a copiosa chuva dos céus se deteve.
3 Aŋ piik ḍuukin ïñï kä ḍeewaŋ kä ḍeewaŋ ŋommañ wic nïïnkä 150 ti.
3 As águas iam-se escoando continuamente de sobre a terra e minguaram ao cabo de cento e cinquenta dias.
4 Aŋ paan ŋaṭükel ti, nïïnnä caay witken kä ŋaṭükel ti, kuun cääjjin waadgä pämkä yaaka battä me ogo Araraat ye witin.
4 No dia dezessete do sétimo mês, a arca repousou sobre as montanhas de Ararate.
5 Aŋ piik ïïñjïdï kä wüükïn ïñï aŋŋa paan caay ti, aŋ nïïnnä ïïjjïn ti yen paan caay pämkä witken üükïn woo.
5 E as águas foram minguando até ao décimo mês, em cujo primeiro dia apareceram os cimos dos montes.
6 Aŋ wääna nïïnkä caykä kä ŋan ḍakkene ye, Noo kääl ṭuule yaana naŋŋe kuun gunne ti ye, kupkene.
6 Ao cabo de quarenta dias, abriu Noé a janela que fizera na arca
7 Aŋ tuccin gaaggaak. Aŋ kaaccä woo aŋ päydin ke piik ïwene ŋommañ wic.
7 e soltou um corvo, o qual, tendo saído, ia e voltava, até que se secaram as águas de sobre a terra.
8 Aŋ tuccin gülküte ogo ato piik ookce naana ḍewcono ïñï ŋommañ wic ye.
8 Depois, soltou uma pomba para ver se as águas teriam já minguado da superfície da terra;
9 Aŋ gülküte batta a käñon nänṭ'a koojjee ïñï ye, aŋ ḍukcin Noo ti kuun jï, nääŋka ŋommañ wiñe muure mor agee kä küümon kä piik ye. Aŋ läjgi Noo ïṇte aŋ müŋŋe aŋ ḍuukke ike ti kuun jï.
9 mas a pomba, não achando onde pousar o pé, tornou a ele para a arca; porque as águas cobriam ainda a terra. Noé, estendendo a mão, tomou-a e a recolheu consigo na arca.
10 Aŋ kiiññä ŋuca nïïnkä kä ŋaṭükel, aŋ gülküte ŋocce tucce woo.
10 Esperou ainda outros sete dias e de novo soltou a pomba fora da arca.
11 Aŋ gülküte ḍuukin ike ti biigin ti aŋŋi, i ädit jaan yaana battä me ogo jeytüün ye gitke garrä tüke ti, aŋ ŋïjï Noo piik ḍewcin ïñï ŋommañ wic.
11 À tarde, ela voltou a ele; trazia no bico uma folha nova de oliveira; assim entendeu Noé que as águas tinham minguado de sobre a terra.
12 Aŋ kiiññä nïïnkä kä ŋaṭükel yakkalaŋ ŋuca aŋ gülküte tucce, aŋ gülküte batta a ḍüükïdïnï ŋäjäk ike ti.
12 Então, esperou ainda mais sete dias e soltou a pomba; ela, porém, já não tornou a ele.
13 Aŋ wääna Noo yuunge wäättene kä 601 ye, ïïjjïn ti nïïnnä yen yun kïcconḍe ti, piik ïwnä ŋommañ wic. Aŋ Noo kuun wiñe kuppe woo aŋ däämjin aŋ ŋommañ wiñe yooṭṭe a ïwon.
13 Sucedeu que, no primeiro dia do primeiro mês, do ano seiscentos e um, as águas se secaram de sobre a terra. Então, Noé removeu a cobertura da arca e olhou, e eis que o solo estava enxuto.
14 Aŋ paan yew ti, nïïnnä caykä kä yew witken kä ŋaṭükel ti, ŋommañ wiñe ïwnä muure.
14 E, aos vinte e sete dias do segundo mês, a terra estava seca.
15 Aŋ Jooŋ Noo kiinne ogo,
15 Então, disse Deus a Noé:
16 “Kääjä woo kuun jï ikee ke ïïŋü ke merkä yüükü ke määngä yeeken.
16 Sai da arca, e, contigo, tua mulher, e teus filhos, e as mulheres de teus filhos.
17 Ke wakkä muure yaaka ke ïkï a üdïn ye, ḍïïrgä ke ḍigärgä, ke wakkä luum jïñe äbä woo. Aŋ dalä gidok ŋommañ wic aŋ pïr aŋ ḍirä.”
17 Os animais que estão contigo, de toda carne, tanto aves como gado, e todo réptil que rasteja sobre a terra, faze sair a todos, para que povoem a terra, sejam fecundos e nela se multipliquem.
18 Aŋ Noo kääjin woo kuun jï ke merkä yeeke ke iiŋe ke määngä merkä yeeke.
18 Saiu, pois, Noé, com seus filhos, sua mulher e as mulheres de seus filhos.
19 Ke wakkä luum jïñe ke ḍigärgä ke wakkä yaaka muulu ïñï ŋommañ wic ye, ke ḍïïrgä muure, kääjin woo kuun jï daa kä biilken.
19 E também saíram da arca todos os animais, todos os répteis, todas as aves e tudo o que se move sobre a terra, segundo as suas famílias.
20 Aŋ Pïṭo bätki Noo tambal aŋ kuññu ḍigärgä ti ke ḍïïrgä ti muure yaaka ladaŋ a waak ïïllä wäämmä yok ye ti.
20 Levantou Noé um altar ao Senhor e, tomando de animais limpos e de aves limpas, ofereceu holocaustos sobre o altar.
21 Aŋ Pïṭo ŋääccä pin yaana gïmgede ye, aŋ jaajjin jone ti ogo, “Ŋommañ wiñe batta ŋuca bi tuumu kä nääŋkä mänbaan, aŋ ike a nääŋkä yaackä ken ḍooje jone ti kä ḍine tinä, aŋ wakkä yaaka a üdïn ye, batta ŋuca bi näga ḍugin bata wääna näŋŋä daa kä ḍugin ye.
21 E o Senhor aspirou o suave cheiro e disse consigo mesmo: Não tornarei a amaldiçoar a terra por causa do homem, porque é mau o desígnio íntimo do homem desde a sua mocidade; nem tornarei a ferir todo vivente, como fiz.
22 Aŋ naana mor ŋommañ bilti ye, i pïïṇṇä ke errä, aŋ lüüy ke carrä, aŋ yiiwuk ke yiluk, aŋ äŋ jïñe ke wïïrïn jïñe, batta bi yüütï ïñï.”
22 Enquanto durar a terra, não deixará de haver sementeira e ceifa, frio e calor, verão e inverno, dia e noite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.