Gênesis 50

jum (JUM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Aŋ Yuucip wäyen ḍimgene gïtï, aŋ weekcin aŋ kunne yok.
1 José atirou-se sobre seu pai, chorou sobre ele e o beijou.
2 Aŋ Yuucip ñuuguloni yeeke iingene ogo wäyen tükkïï yokïn waak pïlkä ke ñownä nuŋko ŋana rotjeko, aŋ tükkï yokïn.
2 Em seguida, deu ordens aos médicos que o serviam para que embalsamassem o corpo de seu pai, e Jacó foi embalsamado.
3 Aŋ ike nääkin nïïnkä caykä kä ŋan, i tükü yokïn kä waak pïlkä ke ñownä, aŋ a nïïnkä yaaka a ḍoocin tutene me m'ana a tüwon ye. Aŋ mä Macïr nüüññü nïïnkä caykä kä ŋaṭükel.
3 O processo de embalsamamento levou os quarenta dias habituais. E os egípcios lamentaram sua morte durante setenta dias.
4 Aŋ wääna nïïnkä nüüjdüŋ baakkenee kä ye, i Yuucip ḍuuŋkulen yek Parahuun kiinne ogo, “Naana ika käñä ŋerrä ikee ti ye, i kura jiik yaakki icke Parahuun.
4 Quando terminou o período de luto, José procurou os conselheiros do faraó e lhes disse: “Por gentileza, peço que falem com o faraó em meu favor.
5 Wäyo ika daljana lïïttä, aŋ ika kiinna ogo, ‘Ika cokulunu tüwnü, aŋ jïgja ṭuum yaana tutkunu ḍoŋi ŋommañ mä Kanaan ye ti wïca.’ Aŋ aŋŋi dalä ika kura atä wäyo jïkä ïñï aŋ ika bi ḍuuku.”
5 Digam-lhe que meu pai me fez prestar um juramento. Disse: ‘Morrerei em breve. Leve meu corpo de volta para a terra de Canaã e coloque-me na sepultura que preparei para mim’. Portanto, peço que me deixe ir sepultar meu pai; depois, voltarei sem demora”.
6 Aŋ Parahuun luukcin ogo, “Ee, atä wääc jïgä bata yaana daljeney kä lïïttïï kä ye.”
6 O faraó atendeu ao pedido de José e disse: “Vá e sepulte seu pai, como ele o fez prometer”.
7 Aŋ Yuucip attä wäyen jïge. Aŋ ḍuuŋkulen muure yek Parahuun attä iken ke me mäyken muure yek ŋommañ mä Macïr,
7 Então José partiu para sepultar seu pai. Foi acompanhado de todos os oficiais do faraó, todos os membros mais importantes da casa do faraó e todos os oficiais de alto escalão do Egito.
8 aŋ cäänna ke mä äntüke yek Yuucip muure ke mädgen ke mä äntüke yen wäyen. Büccïdï a merkälen ke ḍiik ke däk yeeken ken dalji ïñï pääken baan mä Jiicaan jï.
8 José também levou consigo toda a sua família, seus irmãos e a família deles. As crianças pequenas, os rebanhos e o gado, porém, deixaram na terra de Gósen.
9 Aŋ attä kä teebälaŋŋi yek bägälgä kääygä ke m'aka taabit bägälgä ye, aŋ a ṭoŋ ḍiirken.
9 Muitas carruagens e seus condutores acompanharam José, formando um grande cortejo.
10 Aŋ wääna ḍäägene ti nänṭä keennä päk Adaat wii mä Üürdün taaŋŋañja kä ñomuk ye, iken nüüjjïn kä yaac kä nüüjdüŋ mooye, aŋ iken nüüññü nïïnkä kä ŋaṭükel kä wäyen.
10 Quando chegaram à eira de Atade, perto do rio Jordão, realizaram uma grande cerimônia fúnebre, com um período de sete dias de luto pelo pai de José.
11 Aŋ wääna mä Kanaan yuṭṭene nüüjdüŋ nänṭä keennä päk Adaat ye, iken jaajjin ogo, “A nüüjdüŋ mooye mä Macïr ti.” Ina ken nänṭä yaana Üürdün taaŋŋañja kä ñomuk batte daa me ogo Abil Macïr yaanna.
11 Os cananeus que moravam na região os viram chorar na eira de Atade e mudaram o nome do lugar (que fica próximo ao Jordão) para Abel-Mizraim, pois disseram: “Este é um lugar de lamento profundo para esses egípcios”.
12 Aŋ merkä Yaagüüp näŋjin bata yaana daa kiinneeda kä ye.
12 Assim, os filhos de Jacó fizeram o que ele lhes havia ordenado.
13 Aŋ gaane koowi aŋ iji ŋommañ mä Kanaan jï, aŋ jïgï ṭuum yaana yiil Makapeela jï ye, cokulaŋ ti Mamar, nänṭ'a kiyi Abrayiim Aproon yen mä Haat ti ye, ogo nänṭä jïïgïn.
13 Levaram seu corpo para a terra de Canaã e o sepultaram na caverna no campo de Macpela, perto de Manre. Essa é a caverna que Abraão havia comprado de Efrom, o hitita, como sepultura permanente.
14 Aŋ wääna Yuucip wäyen jïkkeeda ïñï ye, ike ḍukcin Macïr ke mädgen ke m'aka äätene jïŋŋä wäyen ti ye muure.
14 Depois de sepultar Jacó, José voltou para o Egito com seus irmãos e com todos que o haviam acompanhado.
15 Aŋ wääna Yuucip mädgen wäyen yoorene daa kä tüwnee ye, iken jaajjin ogo, “Yuucip ïkïïn bi pütkïn gïtï kä yiñ yaana näŋkïnïn daa ina.”
15 Uma vez que seu pai estava morto, porém, os irmãos de José ficaram temerosos e disseram: “Agora José mostrará sua ira e se vingará de todo o mal que lhe fizemos”.
16 Aŋ iken tuccin jiik Yuucip ti ogo, “Wääc ikoon iingonon i batta mor tüw,
16 Por isso, enviaram a seguinte mensagem a José: “Antes de morrer, nosso pai mandou
17 aŋ jaay ogo, ‘Kura mädgic kulku kä nääŋkä yaackä ke yiñ yeenen yaana näŋgini kä ye.’ Aŋ tiññaŋ kura kulkoon kä nääŋkä yaackä yooko, ikoon agon kiinkä Jooŋ yen wääc.” Aŋ Yuucip weekcin wääna kiinene daa mädgen aŋan ye.
17 que lhe disséssemos: ‘Por favor, perdoe seus irmãos pelo grande mal que eles lhe fizeram, pelo pecado que cometeram ao tratá-lo com tanta crueldade’. Por isso, nós, servos do Deus de seu pai, suplicamos que você perdoe nosso pecado”. Quando José recebeu a mensagem, começou a chorar.
18 Aŋ mädgen muure äätin ti ike ti aŋ ḍiimdin ïñï ñome ti, aŋ jaajjin ogo, “Ikoon agon kiinkä yüükü.”
18 Depois, seus irmãos chegaram e se curvaram com o rosto no chão diante de José. “Somos seus escravos!”, disseram eles.
19 Aŋ Yuucip jaajjin iken ti ogo, “Ŋana ikee booje kä ika. Halla ika cääyä nänṭä Jooŋ?
19 José, porém, respondeu: “Não tenham medo de mim. Por acaso sou Deus para castigá-los?
20 Ikee ika näŋgana yiñ, aŋ ṭaaki Jooŋ naŋŋe a ŋerrä, ogo tïïcco ko üṇṇü yen me ḍiirken yaaka a üdïn tiññaŋ yaakki.
20 Vocês pretendiam me fazer o mal, mas Deus planejou tudo para o bem. Colocou-me neste cargo para que eu pudesse salvar a vida de muitos.
21 Ŋana ikee booje, ikee bi tïïje ke merkä yeekic.” Aŋ lüüyne juuggin kä jiik ŋerkä yaaka täpcin ti juuggen ti ye.
21 Não tenham medo. Continuarei a cuidar de vocês e de seus filhos”. Desse modo, ele os tranquilizou ao tratá-los com bondade.
22 Aŋ Yuucip mor daa cääy Macïr ke mä äntüke yen wäyen. Aŋ yuunge aŋŋa 110.
22 José, seus irmãos e suas famílias continuaram a viver no Egito. José viveu 110 anos.
23 Aŋ ike cääynä ke yuṭe merkä yek Ipiraayim ke merkä yeeken. Aŋ ike cääynä ke yuṭe merkä yek Makïïr minneni Manacca aŋ ken naŋŋe a yeeke.
23 Chegou a ver três gerações de descendentes de seu filho Efraim e o nascimento dos filhos de Maquir, filho de Manassés, os quais ele tomou para si como se fossem seus.
24 Aŋ Yuucip mädgen kiinne ogo, “Ika cokulunu tüwnü, Jooŋ bi ätä ikee ooke a gïtken, aŋ ikee bi koowe baan yaanni ti, aŋ ikee bi ije baan yaana lïïtkenee Abrayiim ke Icaak ke Yaagüüp ye ti.”
24 José disse a seus irmãos: “Em breve morrerei, mas certamente Deus os ajudará e os tirará desta terra. Ele os levará de volta para a terra que prometeu solenemente dar a Abraão, Isaque e Jacó”.
25 Aŋ Yuucip mä Icärayiil kiinne ogo ike lïïtkïï, aŋ kiinne ogo, “Jooŋ bi ätä ikee ooke a gïtken, aŋ äwgi koowe winni aŋ ije.”
25 Então José fez os filhos de Israel prestarem um juramento e disse: “Quando Deus vier ajudá-los e conduzi-los de volta, levem meus ossos com vocês”.
26 Aŋ Yuucip tüwnü i yuunge a 110. Aŋ gaane tükkï me yok waak pïlkä ke ñownä nuŋko ŋana rotjeko, aŋ ḍooci me kuun jïŋŋä yeene jï Macïr.
26 José morreu com 110 anos. Os egípcios o embalsamaram e o colocaram em um caixão no Egito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.