Gênesis 50
jum (JUM) vs NAA
1 Aŋ Yuucip wäyen ḍimgene gïtï, aŋ weekcin aŋ kunne yok.
1 Então José se lançou sobre o rosto de seu pai, chorou sobre ele e o beijou.
2 Aŋ Yuucip ñuuguloni yeeke iingene ogo wäyen tükkïï yokïn waak pïlkä ke ñownä nuŋko ŋana rotjeko, aŋ tükkï yokïn.
2 José ordenou a seus servos, aos que eram médicos, que embalsamassem o corpo de seu pai. E os médicos embalsamaram Israel,
3 Aŋ ike nääkin nïïnkä caykä kä ŋan, i tükü yokïn kä waak pïlkä ke ñownä, aŋ a nïïnkä yaaka a ḍoocin tutene me m'ana a tüwon ye. Aŋ mä Macïr nüüññü nïïnkä caykä kä ŋaṭükel.
3 gastando nisso quarenta dias, pois assim se cumprem os dias do embalsamamento; e os egípcios ficaram de luto setenta dias.
4 Aŋ wääna nïïnkä nüüjdüŋ baakkenee kä ye, i Yuucip ḍuuŋkulen yek Parahuun kiinne ogo, “Naana ika käñä ŋerrä ikee ti ye, i kura jiik yaakki icke Parahuun.
4 Passados os dias de luto, José falou à casa de Faraó: — Se agora encontrei favor diante de vocês, peço que falem aos ouvidos de Faraó, dizendo:
5 Wäyo ika daljana lïïttä, aŋ ika kiinna ogo, ‘Ika cokulunu tüwnü, aŋ jïgja ṭuum yaana tutkunu ḍoŋi ŋommañ mä Kanaan ye ti wïca.’ Aŋ aŋŋi dalä ika kura atä wäyo jïkä ïñï aŋ ika bi ḍuuku.”
5 “Meu pai me fez jurar, declarando: ‘Eis que estou morrendo; sepulte-me no túmulo que abri para mim na terra de Canaã.’ Agora, quero ir e sepultar meu pai; depois voltarei.”
6 Aŋ Parahuun luukcin ogo, “Ee, atä wääc jïgä bata yaana daljeney kä lïïttïï kä ye.”
6 Faraó respondeu: — Vá e sepulte o seu pai como ele fez você jurar.
7 Aŋ Yuucip attä wäyen jïge. Aŋ ḍuuŋkulen muure yek Parahuun attä iken ke me mäyken muure yek ŋommañ mä Macïr,
7 José partiu para sepultar o seu pai. Com ele foram todos os oficiais de Faraó, os principais da sua casa e todos os principais da terra do Egito,
8 aŋ cäänna ke mä äntüke yek Yuucip muure ke mädgen ke mä äntüke yen wäyen. Büccïdï a merkälen ke ḍiik ke däk yeeken ken dalji ïñï pääken baan mä Jiicaan jï.
8 bem como toda a casa de José, e seus irmãos, e a casa de seu pai. Deixaram na terra de Gósen somente as crianças, os rebanhos e o gado.
9 Aŋ attä kä teebälaŋŋi yek bägälgä kääygä ke m'aka taabit bägälgä ye, aŋ a ṭoŋ ḍiirken.
9 E foram também com ele tanto carruagens como cavaleiros; e o cortejo foi muito grande.
10 Aŋ wääna ḍäägene ti nänṭä keennä päk Adaat wii mä Üürdün taaŋŋañja kä ñomuk ye, iken nüüjjïn kä yaac kä nüüjdüŋ mooye, aŋ iken nüüññü nïïnkä kä ŋaṭükel kä wäyen.
10 Quando eles chegaram à eira de Atade, que fica do outro lado do Jordão, fizeram ali grande e intensa lamentação; e José pranteou seu pai durante sete dias.
11 Aŋ wääna mä Kanaan yuṭṭene nüüjdüŋ nänṭä keennä päk Adaat ye, iken jaajjin ogo, “A nüüjdüŋ mooye mä Macïr ti.” Ina ken nänṭä yaana Üürdün taaŋŋañja kä ñomuk batte daa me ogo Abil Macïr yaanna.
11 Quando os moradores da terra, os cananeus, viram o luto na eira de Atade, disseram: — Como é grande este pranto dos egípcios! E por isso aquele lugar foi chamado de Abel-Mizraim; fica do outro lado do Jordão.
12 Aŋ merkä Yaagüüp näŋjin bata yaana daa kiinneeda kä ye.
12 Os filhos de Jacó fizeram como ele lhes havia ordenado:
13 Aŋ gaane koowi aŋ iji ŋommañ mä Kanaan jï, aŋ jïgï ṭuum yaana yiil Makapeela jï ye, cokulaŋ ti Mamar, nänṭ'a kiyi Abrayiim Aproon yen mä Haat ti ye, ogo nänṭä jïïgïn.
13 levaram-no para a terra de Canaã e o sepultaram na caverna do campo de Macpela, que, juntamente com o campo, Abraão havia comprado de Efrom, o heteu, para ser lugar de sepultura. Esse lugar fica em frente a Manre.
14 Aŋ wääna Yuucip wäyen jïkkeeda ïñï ye, ike ḍukcin Macïr ke mädgen ke m'aka äätene jïŋŋä wäyen ti ye muure.
14 Depois disso, José voltou para o Egito, ele, os seus irmãos e todos os que o haviam acompanhado para sepultar o seu pai.
15 Aŋ wääna Yuucip mädgen wäyen yoorene daa kä tüwnee ye, iken jaajjin ogo, “Yuucip ïkïïn bi pütkïn gïtï kä yiñ yaana näŋkïnïn daa ina.”
15 Vendo os irmãos de José que seu pai já era morto, disseram: — É possível que José tenha ódio de nós; certamente nos retribuirá todo o mal que lhe fizemos.
16 Aŋ iken tuccin jiik Yuucip ti ogo, “Wääc ikoon iingonon i batta mor tüw,
16 Por isso, mandaram dizer a José: — O seu pai, antes de morrer, ordenou o seguinte:
17 aŋ jaay ogo, ‘Kura mädgic kulku kä nääŋkä yaackä ke yiñ yeenen yaana näŋgini kä ye.’ Aŋ tiññaŋ kura kulkoon kä nääŋkä yaackä yooko, ikoon agon kiinkä Jooŋ yen wääc.” Aŋ Yuucip weekcin wääna kiinene daa mädgen aŋan ye.
17 “É isto que vocês dirão a José: ‘Perdoe, por favor, a transgressão dos seus irmãos e o pecado que cometeram, porque eles lhe fizeram mal.’” Agora pedimos que perdoe a transgressão dos servos do Deus de seu pai. Ao ouvir estas palavras, José chorou.
18 Aŋ mädgen muure äätin ti ike ti aŋ ḍiimdin ïñï ñome ti, aŋ jaajjin ogo, “Ikoon agon kiinkä yüükü.”
18 Depois, vieram também os seus irmãos, prostraram-se diante dele e disseram: — Eis-nos aqui; somos seus servos.
19 Aŋ Yuucip jaajjin iken ti ogo, “Ŋana ikee booje kä ika. Halla ika cääyä nänṭä Jooŋ?
19 Mas José respondeu: — Não tenham medo; será que eu estou no lugar de Deus?
20 Ikee ika näŋgana yiñ, aŋ ṭaaki Jooŋ naŋŋe a ŋerrä, ogo tïïcco ko üṇṇü yen me ḍiirken yaaka a üdïn tiññaŋ yaakki.
20 Vocês, na verdade, planejaram o mal contra mim; porém Deus o tornou em bem, para fazer, como estão vendo agora, que se conserve a vida de muita gente.
21 Ŋana ikee booje, ikee bi tïïje ke merkä yeekic.” Aŋ lüüyne juuggin kä jiik ŋerkä yaaka täpcin ti juuggen ti ye.
21 Portanto, não tenham medo; eu sustentarei vocês e os seus filhos. E assim José os consolou e lhes falou ao coração.
22 Aŋ Yuucip mor daa cääy Macïr ke mä äntüke yen wäyen. Aŋ yuunge aŋŋa 110.
22 José ficou morando no Egito, ele e a casa de seu pai. Viveu cento e dez anos.
23 Aŋ ike cääynä ke yuṭe merkä yek Ipiraayim ke merkä yeeken. Aŋ ike cääynä ke yuṭe merkä yek Makïïr minneni Manacca aŋ ken naŋŋe a yeeke.
23 José viu os filhos de Efraim até a terceira geração; também os filhos de Maquir, filho de Manassés, os quais José tomou sobre os seus joelhos.
24 Aŋ Yuucip mädgen kiinne ogo, “Ika cokulunu tüwnü, Jooŋ bi ätä ikee ooke a gïtken, aŋ ikee bi koowe baan yaanni ti, aŋ ikee bi ije baan yaana lïïtkenee Abrayiim ke Icaak ke Yaagüüp ye ti.”
24 José disse a seus irmãos: — Eu vou morrer em breve. Mas Deus certamente visitará vocês e fará com que saiam desta terra para ir à terra que jurou dar a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 Aŋ Yuucip mä Icärayiil kiinne ogo ike lïïtkïï, aŋ kiinne ogo, “Jooŋ bi ätä ikee ooke a gïtken, aŋ äwgi koowe winni aŋ ije.”
25 José pediu aos filhos de Israel que fizessem um juramento, dizendo: — Deus certamente visitará vocês. Quando isso acontecer, levem os meus ossos daqui.
26 Aŋ Yuucip tüwnü i yuunge a 110. Aŋ gaane tükkï me yok waak pïlkä ke ñownä nuŋko ŋana rotjeko, aŋ ḍooci me kuun jïŋŋä yeene jï Macïr.
26 José morreu com a idade de cento e dez anos. Eles embalsamaram o seu corpo e o puseram num caixão, no Egito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.