Gênesis 47
jum (JUM) vs NVI
1 Aŋ Yuucip attä Parahuun ti, aŋ nüütkene ogo, “Wäyo ke mädgo ke ḍiik ke däk ke wakkä yeeken muure ätä ŋommañ mä Kanaan ti, aŋ iken tiññaŋ a baan mä Jiicaan ti.”
1 José foi dar as notícias ao faraó: "Meu pai e meus irmãos chegaram de Canaã com suas ovelhas, seus bois e tudo o que lhes pertence, e estão agora em Gósen".
2 Aŋ kuññu mädgen kä duuc, aŋ iññe Parahuun ñome ti.
2 Depois escolheu cinco de seus irmãos e os apresentou ao faraó.
3 Aŋ Parahuun Yuucip mädgen taaññe ogo, “Ñuugula yeenic a ŋaaka?”
3 Perguntou-lhes o faraó: "Em que vocês trabalham? " Eles lhe responderam: "Teus servos são pastores, como os nossos antepassados".
4 Ikoon äätonon cääjjodon Macïr winni bata boorgu, kä yaana wïca baati nänṭa kääjene ñuuguloni yüükü ḍiik ye, kä yaana käñ tällee ŋommañ mä Kanaan ti ye. Aŋ dalä kura ñuuguloni yüükü cääjjï baan mä Jiicaan ti.”
4 Disseram-lhe ainda: "Viemos morar aqui por uns tempos, porque a fome é rigorosa em Canaã, e os rebanhos de teus servos não têm pastagem. Agora, por favor, permite que teus servos se estabeleçam em Gósen".
5 Aŋ Parahuun Yuucip kiinne ogo, “Wääc ke mädgic äätin ïkï ti.
5 Então o faraó disse a José: "Seu pai e seus irmãos vieram a você,
6 Aŋ wäkä nänṭä yaana ṭäkkä ŋommañ mä Macïr ti ŋeraŋ ye, aŋ ḍuccii kä wääc ke mädgic. Aŋ dalä iken cääjjï baan mä Jiicaan ti. Aŋ naana ïkï ŋäjjä ook yakkalaŋ iken ti lïïṭït tïïcï ḍigärgä ye, i müükkü ḍigärgä yeeki dalä tïïcä.”
6 e a terra do Egito está a sua disposição; faça com que seu pai e seus irmãos habitem na melhor parte da terra. Deixe-os morar em Gósen. E se você vê que alguns deles são competentes, coloque-os como responsáveis por meu rebanho".
7 Aŋ Yuucip wäyen Yaagüüp äbene yuutte Parahuun ñome ti. Aŋ Yaagüüp Parahuun ŋüülkene.
7 Então José levou seu pai Jacó ao faraó e o apresentou a ele. Depois Jacó abençoou o faraó,
8 Aŋ Parahuun Yaagüüp taaññe ogo, “Yüüngü kä ŋïṭṭä?”
8 e este lhe perguntou: "Quantos anos o senhor tem? "
9 Aŋ Yaagüüp Parahuun luuŋŋe ogo, “Yuungu yeeki a 130, aŋ yuungu yeeki ḍewgaŋ aŋ yejgaŋ, aŋ batta a ḍakin yuungu dänkä yurgo ti yaaka cääynene kä ye.”
9 Jacó respondeu ao faraó: "São cento e trinta os anos da minha peregrinação. Foram poucos e difíceis e não chegam aos anos da peregrinação dos meus antepassados".
10 Aŋ Yaagüüp Parahuun ŋüülkene, aŋ kaaccä woo üṇtük aŋgin yore Parahuun ti.
10 Então, Jacó abençoou o faraó e retirou-se.
11 Aŋ Yuucip wäyen ke mädgen ḍoocce ŋommañ mä Macïr jï, aŋ iññe ŋommañ yaana kääṭï kä ŋerrä baan mä Ramcïïc ti ye, bata yaana eenjene daa Parahuun ye.
11 José instalou seu pai e seus irmãos e deu-lhes propriedade na melhor parte das terras do Egito, na região de Ramessés, conforme a ordem do faraó.
12 Aŋ Yuucip wäyen ke mädgen ke äntüke yen wäyen muure iññe wakkä äämkä daa kä yoken.
12 Providenciou também sustento para seu pai, para seus irmãos e para toda a sua família, de acordo com o número de filhos de cada um.
13 Aŋ käñ yaaññä kä yaac aŋ ammani baati nänkä muure aŋ mäbaan yek mä Macïr ke yek mä Kanaan aŋŋa puudgu kä käñ.
13 Não havia mantimento em toda a região, pois a fome era rigorosa; tanto o Egito como Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Aŋ Yuucip tiil muure yek ŋommañ mä Macïr ke yek mä Kanaan ḍülle yokïn, yaaka kijene me päk ye, aŋ Yuucip tiil äbene ḍoocce än Parahuun jï.
14 José recolheu toda a prata que circulava no Egito e em Canaã, dada como pagamento do trigo que o povo comprava, e levou-a ao palácio do faraó.
15 Aŋ wääna tiil muure baakkene ŋommañ mä Macïr ti ke ŋommañ mä Kanaan ti ye, i mä Macïr muure äätin Yuucip ti aŋ kiini ogo, “Iñjon päk. Ikoon bääggodoon tüwon ina? Tiil yooko baakkin.”
15 Quando toda a prata do Egito e de Canaã se esgotou, todos os egípcios foram suplicar a José: "Dá-nos comida! Não nos deixes morrer só porque a nossa prata acabou".
16 Aŋ luugi Yuucip ogo, “Ḍigärgä yeekic äbe aŋ ikee bi iñe päk rätke kä ḍigärgä yeekic naana tiil yeekic baakkin ye.”
16 E José lhes disse: "Tragam então os seus rebanhos, e em troca lhes darei trigo, uma vez que a prata de vocês acabou".
17 Aŋ iken ḍigärgä yeeken icki Yuucip aŋ iñi Yuucip päk rätkeneeda kä bägälgä ke ḍiik ke däk ke tüürüŋŋi. Aŋ iken iici Yuucip rätkede päk kä ḍigärgä yeeken yun yaanna ti.
17 E trouxeram a José os rebanhos, e ele deu-lhes trigo em troca de cavalos, ovelhas, bois e jumentos. Durante aquele ano inteiro ele os sustentou em troca de todos os seus rebanhos.
18 Aŋ wääna yun yaanna ḍüüñenee kä ye, iken ḍuukin yun kalaŋ ti, aŋ ike kiini ogo, “Men mooye yoono, ïkï batta päänkiti ŋïngïn ginkalaŋ ogo tiil yooko baakkono. Aŋ ḍigärgä yooko muure aŋŋa yüükü, baati gin'a a büccïnï iñgi kä ye, a gäyko ke yirkä yooko pääken.
18 O ano passou, e no ano seguinte voltaram a José, dizendo: "Não temos como esconder de ti, meu senhor, que uma vez que a nossa prata acabou e os nossos rebanhos lhe pertencem, nada mais nos resta para oferecer, a não ser os nossos próprios corpos e as nossas terras.
19 Aŋ ikoon bääggodoon tüwon ñomü ti ikoon ke yirkä yooko ina? Kiyjon ke yirkä yooko kä päk aŋ ikoon ke yirkä yooko ikoon wääton a kiinkä yek Parahuun. Aŋ iñjon käwkä nuŋko ŋana tüwdon kä, aŋ yirkä ŋana wäätcïdï a mardï.”
19 Não deixes que morramos e que as nossas terras pereçam diante dos teus olhos! Compra-nos, juntamente com as terras, em troca de trigo, e nós, com as nossas terras, seremos escravos do faraó. Dá-nos sementes para que sobrevivamos e não morramos de fome, a fim de que a terra não fique desolada".
20 Aŋ Yuucip ŋommañ mä Macïr muure kijgene Parahuun. Aŋ mä Macïr muure yirkä yeeken yääjji woo, kä yaana käñ yaaññee kä iken ti ye, aŋ ŋommañ aŋŋa yen Parahuun.
20 Assim, José comprou todas as terras do Egito para o faraó. Todos os egípcios tiveram que vender os seus campos, pois a fome os obrigou a isso. A terra tornou-se propriedade do faraó.
21 Aŋ Yuucip mä Macïr naŋŋe a kiinkä muure.
21 Quanto ao povo, José o reduziu à servidão, de uma à outra extremidade do Egito.
22 Aŋ a ŋommañ mä däŋkä pare ken batta agee kä kiygon a nääŋka Parahuun agee kä ḍüccïnï jiik ke iken aŋ iñdeeda kä päk yek ñuugula yeenen ye. Aŋ ken amgä, ina ken ŋommañ yeenen batta yääyge daa kä yaanna.
22 Somente as terras dos sacerdotes não foram compradas, porque, por lei, esses recebiam sustento regular do faraó, e disso viviam. Por isso não tiveram que vender as suas terras.
23 Aŋ Yuucip me kiinne ogo, “Tiiŋe, ikee ke ŋommañ yeenic ikee kijgene Parahuun, aŋ käwkä yaakki koowe ije pïïde yirkä gïtï.
23 Então José disse ao povo: "Ouçam! Hoje comprei vocês e suas terras para o faraó; aqui estão as sementes para que cultivem a terra.
24 Aŋ naana päk erre ye, i Parahuun iñe kä keelok duuc ti, aŋ ŋan ken ḍooce a käwkä aŋ a ammani yek ḍuuggic ke mä äntükeni yeekic ke merkälen yeekic.”
24 Mas vocês darão a quinta parte das suas colheitas ao faraó. Os outros quatro quintos ficarão para vocês como sementes para os campos e como alimento para vocês, seus filhos e os que vivem em suas casas".
25 Aŋ iken jaajjin ogo, “Üṇṇü yoono maŋŋi, aŋ men mooye, dalä ikoon käñon ŋerrä ïkï ti, aŋ ikoon bi wääton agon kiinkä yek Parahuun.”
25 Eles disseram: "Meu senhor, tu nos salvaste a vida. Visto que nos favoreceste, seremos escravos do faraó".
26 Aŋ naŋi Yuucip a jiik ḍoocin ŋommañ mä Macïr jï, ogo keelok duuc ti yen errä ogo yen Parahuun, aŋ jiik ḍoocin yaakka bilti ke tiññaŋ. Aŋ büccïdï a ŋommañ mä däŋkä pare ken batta a wääton a yen Parahuun.
26 Assim, quanto à terra, José estabeleceu o seguinte decreto no Egito, que permanece até hoje: Um quinto da produção pertence ao faraó. Somente as terras dos sacerdotes não se tornaram propriedade do faraó.
27 Aŋ mä Icärayiil cäygin ŋommañ mä Macïr jï, baan mä Jiicaan jï. Aŋ iken ŋommañ aŋŋa yeenen, aŋ iken gidgin aŋ ḍiirin kä yaac.
27 Os israelitas se estabeleceram no Egito, na região de Gósen. Lá adquiriram propriedades, foram prolíferos e multiplicaram-se muito.
28 Aŋ Yaagüüp cääynä ŋommañ mä Macïr ti yuungu kä caay witken kä ŋaṭükel. Aŋ yuungu yek Yaagüüp muure yek üṇṇü yeene a 147.
28 Jacó viveu dezessete anos no Egito, e os anos da sua vida chegaram a cento e quarenta e sete.
29 Aŋ wääna tüwnü Yaagüüp cokulenee ye, i minneni yeene Yuucip bärkene ti, aŋ kiinne ogo, “Kura dalä ika käñä ŋerrä ïkï ti. Aŋ ïṇtü äcci äämi ti aŋ lïïtkaa ogo ika bi nüütkada biilin yaana batta düüñïdï ye ke woṇṇu. Aŋ ika ŋana jïgja ŋommañ mä Macïr jï.
29 Aproximando-se a hora da sua morte, Israel chamou seu filho José e lhe disse: "Se quer agradar-me, ponha a mão debaixo da minha coxa e prometa que será bondoso e fiel comigo: Não me sepulte no Egito.
30 Aŋ naana ika baakkänä ye, äbaa woo ŋommañ mä Macïr jï, aŋ jïgja kälkä wäygo ti.”
30 Quando eu descansar com meus pais, leve-me daqui do Egito e sepulte-me junto a eles". José respondeu: "Farei como o senhor me pede".
31 Aŋ Yaagüüp jaajjin ogo, “Lïïtkaa.” Aŋ lïïtkï Yuucip, aŋ Yaagüüp ḍüŋjïn ïñï bür yeene wic.
31 Mas Jacó insistiu: "Jure-me". E José lhe jurou, e Israel curvou-se apoiado em seu bordão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.