Gênesis 45

jum (JUM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Aŋ Yuucip batta a lïïṭon kä yukkin jone m'aka yudok ñome ti yaakka ti muure, aŋ ike yaajjin ogo, “Kaace woo muurijaan winni.” Aŋ baati mäŋkalaŋ wääna yore nüütkeneeda kä woo mädgen ye.
1 Então José, já não se podendo conter diante de todos os assistentes, exclamou: "Fazei sair todo o mundo." Desse modo, ninguém ficou com ele, quando se deu a conhecer aos seus irmãos.
2 Aŋ ike weekcin kä yääw mooye ke tiiŋene daa mä Macïr, ke äntüke yen Parahuun.
2 Pôs-se a chorar tão alto que os egípcios da casa do faraó o ouviram.
3 Aŋ Yuucip mädgen kiinne ogo, “Ika agä Yuucip! Wäyo mor üdon?” Aŋ mädgen batta a lïïṭïn kä luuŋŋu ike! Aŋ iken bojgin kä yaana yoken kañene daa däämmene waŋgin ke Yuucip ye.
3 E disse aos seus irmãos: "Eu sou José! Meu pai vive ainda?" Mas não lhe puderam responder, porque estavam pasmados de se encontrar diante dele.
4 Aŋ Yuucip mädgen kiinne ogo, “Ääte ti ika ti kä cokal kura.” Aŋ iken äätin ti kä cokal. Aŋ kiinne ogo, “Ika agä määdic Yuucip yaana yääjjene woo Macïr ina.
4 "Aproximai-vos", disse-lhes ele; e eles aproximaram-se. E ele disse-lhes: "Eu sou José, vosso irmão, que vendestes para o Egito.
5 Aŋ ŋana ikee booje, aŋ ŋana ḍuuggic pingede ogo ika yääjjanada woo winni, Jooŋ ika tuujana ñomgic ti ogo ika mäkco üṇṇü me.
5 Mas agora não vos entristeçais, nem tenhais remorsos de me ter vendido para ser conduzido aqui. É para vos conservar a vida que Deus me enviou adiante de vós.
6 Aŋ käñ cääyge yuungu kä yewwe baan jï, aŋ mor irä yuungu kä duuc yaaka pïïṇṇä ke errä bi baawgee kä ti ye.
6 Porque eis já dois anos que a fome assola a terra, e haverá ainda cinco anos sem amanho nem colheita.
7 Aŋ Jooŋ ika tuujana ñomgic ti nuŋko buccee ko ŋommañ wic, aŋ määkoo ko woo üṇṇü yeenic nuŋko mä üdïn ḍïïrïïko.
7 Deus enviou-me adiante de vós para que subsista um resto de vossa raça na terra, e para vos conservar a vida por uma grande libertação.
8 Aŋ batta a ikee ken ika tuujana winni, a Jooŋ. Aŋ ika naŋŋa bata wäy Parahuun ti, men mooye yen än yeene muure, aŋ ika naŋŋa agä mügdo yen ŋommañ mä Macïr muure.
8 Não sois vós, pois, que me haveis mandado para aqui, mas Deus mesmo. Ele tornou-me como o pai do faraó, chefe de toda a sua casa e governador de todo o Egito.
9 Aŋ ḍukce ŋäjäk kä bïraŋ ñaalok wäyo ti, aŋ nüütke ogo, ‘A jiik'a jääyete minneni yüünü Yuucip ye ikki, Jooŋ ika naŋŋa agä men mooye ŋommañ yen mä Macïr ti muure, ääte kä bïraŋ aŋ ŋana ïkï kuuru.
9 Apressai-vos em voltar para junto de meu pai e dizei-lhe: Eis o que diz o teu filho José: Deus elevou-me ao cargo de chefe de todo o Egito. Vem para junto de mim sem demora.
10 Ïkï bi cääyä baan mä Jiicaan ti, aŋ ïkï bi cokulu cokal ti ika ti, ïkï ke merkä yüükü ke merkä merkä yüükü, ke ḍiik ke däk yüükü ke wakkä yüükü muure.
10 Habitarás na terra de Gessém, bem perto de mim, com teus filhos, teus netos, tuas ovelhas, teus bois e tudo o que te pertence.
11 Aŋ ïkï bi tïïjeni wïca, nuŋko ŋana ïkï ke äntüke yüünü ke wakkä yüükü muure boccete ïñï. Yuungu mor irä kä duuc yaaka äätïdï a yek käñ ye.’
11 Eu te sustentarei, pois haverá ainda cinco anos de fome; e assim não cairás na miséria, nem tu, nem tua casa, nem nada do que te pertence.
12 Aŋ tiññaŋ waŋgic yuṭṭu ke määdo Benyamïïn waŋge yuṭṭu ogo ika agjo Yuucip, aŋ ika inni jaayä ke ikee yaanni.
12 Vereis com vossos olhos, e meu irmão Benjamim também, que sou bem eu quem vos fala.
13 Aŋ wäyo nüütke kä eemdin yeeni yaana kaññä Macïr winni ye, ke wakkä muure yaaka yoorre winni ye. Ate aŋ wäyo äbe ïñï winni kä bïraŋ.”
13 Contai ao meu pai as honras que recebo no Egito, e tudo o que vistes, e depois apressai-o para que venha para cá."
14 Aŋ Yuucip määden Benyamïïn kunjene ti jone ti, aŋ ike jujjin kä ïwok, aŋ Benyamïïn weeŋŋä ḍoŋe ti cäänna.
14 Então ele jogou-se ao pescoço de seu irmão Benjamim e pôs-se a chorar; Benjamim também chorou sobre os seus ombros.
15 Aŋ Yuucip mädgen muure kuunne ḍugin, aŋ weggin, aŋ wäättana mädgen jaaynene kä.
15 Beijou em seguida a todos os seus irmãos, chorando sobre eles, e puseram-se todos a conversar com ele.
16 Aŋ wääna jiik ḍakkee än ti ba Parahuun ogo Yuucip mädgen äätono ye, i Parahuun ke ḍuuŋkulen yeeke juuggen ñappä.
16 A notícia da chegada dos irmãos de José espalhou-se logo na casa do faraó, e foi bem acolhida pelo faraó e por todo o seu pessoal.
17 Aŋ Parahuun Yuucip kiinne ogo, “Mädgic nüütkü ogo näŋjo ogo aŋŋi, tüürüŋŋï yeeken koojjï, aŋ ḍukco ŋäjäk ŋommañ mä Kanaan ti
17 Ele disse a José: "Dize a teus irmãos: Eis o que ides fazer: carregai vossos animais e voltai à terra de Canaã.
18 aŋ wäyen äbïï ke mä äntüke yeeken ika ti. Aŋ ikee bi iñe ŋommañ ŋerconḍe yen mä Macïr, aŋ ikee bi äme wakkä ŋerkä yaaka äpätä woo ŋommañ ye.
18 Tomai vosso pai e vossas famílias e vinde para junto de mim. Dar-vos-ei o que há de melhor no Egito e vos alimentarei com a gordura da terra.
19 “Aŋ ïkï cäänna kiinneni ogo iken nüütkeey, ogo kuju teebälaŋŋi yek bägälgä yek mä Macïr ääcïï ko merkä yeeken ke määngen, aŋ wäyen äbïï aŋ ääto.
19 Encarrego-te de dizer-lhes: Eis o que ides fazer: Tomai carros no Egito para vossos filhos e vossas mulheres, trazei vosso pai e vinde!
20 Aŋ ŋana juuggic lüüjï wakkä yeekic, waak ŋerkä yek mä Macïr muure bi wäätï a yeekic.”
20 Não façais caso do que tereis de deixar, porque o que há de melhor em todo o Egito é vosso."
21 Aŋ merkälen yek Yaagüüp yaanna naŋi. Aŋ iken iñi Yuucip teebälaŋŋi yek bägälgä bata yaana Parahuun iinjenee kä ye, aŋ iññe wakkä äämkä yek päy jïñe.
21 Assim fizeram os filhos de Israel. Seguindo a ordem do faraó, José deu-lhes carros e provisões para o caminho.
22 Aŋ iken ti muure yaŋkalaŋ daa iññe buruŋgu, aŋ Benyamïïn iññe tiilgä gälkä waŋgen 300 ke buruŋgu kä duuc.
22 Deu-lhes também a todos mudas de roupas; a Benjamim, porém, deu trezentas moedas de prata e cinco mudas de roupas.
23 Aŋ a waak yaaka tuckene wäyen ye ikki, tüürüŋŋï oogen kä caay a koocin kä wakkä ŋerkä yek mä Macïr, aŋ tüürüŋŋï määngen kä caay a koocin kä päk ke bïggï ke waak äämkä yakkalaŋ a yek wäyen päy jï.
23 Mandou, igualmente, ao seu pai dez jumentos carregados dos melhores produtos do Egito e dez jumentas carregadas de trigo, pão e provisões para sua viagem.
24 Aŋ wäättan ike mädgen tucce woo, aŋ wääna kaaccene kä woo ye, i kiinne ogo, “Ŋana ikee ääme yääññä päy jï.”
24 E, despedindo seus irmãos que partiam, disse-lhes: "Não alterqueis pelo caminho."
25 Aŋ iken Macïr dalji ïñï aŋ attä wäyen Yaagüüp ti ŋommañ yen mä Kanaan ti.
25 Partiram do Egito e chegaram junto de Jacó, seu pai, na terra de Canaã.
26 Aŋ kiini ogo, “Yuucip mor a üdon! Aŋ ike ken mügït ŋommañ mä Macïr jïñe muure.” Aŋ Yaagüüp wiñe ḍiiktin kä jiik kïccäŋgenen, aŋ iken batta agee kä gïmgïnï.
26 E anunciaram-lhe a boa nova: "José vive ainda, disseram-lhe eles; e é mesmo ele quem governa todo o Egito." Mas o coração de Jacó permaneceu frio, porque não acreditava no que ouvia.
27 Aŋ wääna wäyen nüütkene daa kä jiik'a kiinene daa Yuucip muure, aŋ wääna ike yuṭṭee teebälaŋŋi yek bägälgä yaaka tuuji Yuucip ike äcä ye, i wäyen Yaagüüp jone ḍuukin ïñï.
27 Entretanto, quando lhe disseram todas as palavras que José lhes havia dito, e viu os carros que José tinha enviado para o transportar, seu espírito se reanimou.
28 Aŋ Yaagüüp jaajjin ogo, “Ḍaŋŋä, minneni yeeni Yuucip mor a üdon, ika bi atä yooru i batta mor ika tüwü.”
28 "Basta! disse ele; José, meu filho, vive ainda. Irei e o verei antes de morrer."

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.