Gênesis 44
jum (JUM) vs ARIB
1 Aŋ Yuucip m'ana mügït än yeene jïñe ye iingene jiik ogo, “Kücümgü ook yaakka küümgü kä päk kä ḍiräk bata yaaka lïïltä kä äddin ye, aŋ yaŋkalaŋ daa tiil yeeke ḍuukci ti kücam yeene tük.
1 Depois José deu ordem ao despenseiro de sua casa, dizendo: Enche de mantimento os sacos dos homens, quanto puderem levar, e põe o dinheiro de cada um na boca do seu saco.
2 Aŋ ḍonṭule ääygon kä tiilgä gälkä ḍoocci kücam yen määden ḍeerconḍe tük, nänṭä keellä ke tiil yaaka päk gïtï yaakka.” Aŋ ike näŋjin bata yaana kiinene daa Yuucip ye.
2 E a minha taça de prata porás na boca do saco do mais novo, com o dinheiro do seu trigo. Assim fez ele conforme a palavra que José havia dito.
3 Aŋ tïnnäk aŋŋi ook tuci me woo päy jï ke tüürüŋŋï yeeken.
3 Logo que veio a luz da manhã, foram despedidos os homens, eles com os seus jumentos.
4 Aŋ wääna kaaccene kä woo baan mooye jï ye, Yuucip m'ana mügït än yeene ye kiinne ogo, “Kä bïraŋ ook yaakka ñoolu ŋätin. Aŋ naana wääṇṇi ŋätin ye, i taajä ogo, ‘Ŋerrä räddïï yok ko yiñ ina?
4 Havendo eles saído da cidade, mas não se tendo distanciado muito, disse José ao seu despenseiro: Levanta-te e segue os homens; e, alcançando-os, dize-lhes: Por que tornastes o mal pelo bem?
5 Ḍonṭule yen men mooye yeeni kale ina? A yaana mätee kä ye, aŋ a yaana cäänna paŋdee kä merkämäckä ye. Aŋ ikee näŋŋe mätkïtïn mooye!’”
5 Não é esta a taça por que bebe meu senhor, e de que se serve para adivinhar? Fizestes mal no que fizestes.
6 Aŋ wääna wääṇṇee daa ŋätin ye, i kiinne bata yaana daa kiinene daa Yuucip ye.
6 Então ele, tendo-os alcançado, lhes falou essas mesmas palavras.
7 Aŋ luugi ogo, “Men mooye yoono bi jaay ina aŋŋi? Ikoon kiinkä yüükü, batta lïïṭon näŋon nääŋkä yaakka.
7 Responderam-lhe eles: Por que falo meu senhor tais palavras? Longe estejam teus servos de fazerem semelhante coisa.
8 Yooru, tiil yaaka kaññon kücümgü yooko tügïn ye, ḍuukkini kä ŋäjäk ḍuugon ŋommañ mä Kanaan ti, aŋ tiilgä gälkä ke tiilgä yek än men mooye yüünü kalon ina?
8 Eis que o dinheiro, que achamos nas bocas dos nossos sacos, to tornamos a trazer desde a terra de Canaã; como, pois, furtaríamos da casa do teu senhor prata ou ouro?
9 Aŋ naana ḍonṭule yeene kañi me mäŋkalaŋ ti ikoon ti ye, i men yaanna dalä tüw. Aŋ ikoon wääton agon kiinkä yeeke.”
9 Aquele dos teus servos com quem a taça for encontrada, morra; e ainda nós seremos escravos do meu senhor.
10 Aŋ ike luukcin ogo, “Ika gïmmädä kä jiik yeekic, aŋ a m'ana käññä ḍonṭule ye pare ken bi wäätï a kiingon yeeni, aŋ ikee yaakka bi ate kä tettä.”
10 Ao que disse ele: Seja conforme as vossas palavras; aquele com quem a taça for encontrada será meu escravo; mas vós sereis inocentes.
11 Aŋ iken muure kücümgü yeeken äbi ïñï tüürüŋŋï yeeken ŋätin kä bïraŋ, aŋ kupki.
11 Então eles se apressaram cada um a pôr em terra o seu saco, e cada um a abri-lo.
12 Aŋ m'ana mügït än Yuucip ye, juwin kä maawnä gïtï kücümgü, ïïjjïn ti kä kücam men mooye ti, aŋ yuuttu ïñï kücam men ḍeerconḍe ti, aŋ ḍonṭule kaññe kücam Benyamïïn jï.
12 E o despenseiro buscou, começando pelo maior, e acabando pelo mais novo; e achou-se a taça no saco de Benjamim.
13 Aŋ mädgen buruŋgu yeeken jiijji gïtï woo kä nüüjdüŋ, aŋ tüürüŋŋï yeeken kooji aŋ ḍukcin baan mooye jï.
13 Então rasgaram os seus vestidos e, tendo cada um carregado o seu jumento, voltaram à cidade.
14 Aŋ wääna Yahüüja ke mädgen äätene ti än yen Yuucip ti ye, i ike mor irä äräk, aŋ iken ḍüŋjïn ïñï ñome ti ŋommañ jï.
14 E veio Judá com seus irmãos à casa de José, pois ele ainda estava ali; e prostraram-se em terra diante dele.
15 Aŋ iken taaji Yuucip ogo, “A ŋaaka inni naŋŋe yaanni? Batta ŋäjje ogo oon yaana bata ika aŋŋi ye yuṭo ko paŋdin merkämäckä?”
15 Logo lhes perguntou José: Que ação é esta que praticastes? não sabeis vós que um homem como eu pode, muito bem, adivinhar?
16 Aŋ Yahüüja luukcin ogo, “Ay, men mooye, ïkï kiingi ogo ŋaaka aŋ ikoon bi jaayon ogo ŋaaka aŋ ḍuuggo bi teeton woo ogoo? I Jooŋ yiñ yoono nüüdene woo aŋŋi. Aŋ tiññaŋ ikoon aŋŋon kiinkä yüükü, ikoon ke m'ana käññene me ḍonṭule ye.”
16 Respondeu Judá: Que diremos a meu senhor? que falaremos? e como nos justificaremos? Descobriu Deus a iniqüidade de teus servos; eis que somos escravos de meu senhor, tanto nós como aquele em cuja mão foi achada a taça.
17 Aŋ Yuucip jaajjin ogo, “Ay u'u yaakka batta naŋdä! A m'ana käññene me ḍonṭule ye ken wäätï a kiingon yeeni, aŋ ikee ate kä ŋïïbbïn paa wääc ti.”
17 Disse José: Longe esteja eu de fazer isto; o homem em cuja mão a taça foi achada, aquele será meu servo; porém, quanto a vós, subi em paz para vosso pai.
18 Aŋ Yahüüja wükcïn ti Yuucip ti, aŋ kiinne ogo, “Men mooye, kura dalä kiingon yüünü jaajjï jiik men mooye yeene ti. Aŋ ŋana ïkï peṇdä kiingon yüünü ti, naana cäänna ïkï beelä bata Parahuun ye.
18 Então Judá se chegou a ele, e disse: Ai! senhor meu, deixa, peço-te, o teu servo dizer uma palavra aos ouvidos de meu senhor; e não se acenda a tua ira contra o teu servo; porque tu és como Faraó.
19 Men mooye ikoon taaññoon ogo, ‘Ikee cääygene kä wääc halla määdic?’
19 Meu senhor perguntou a seus servos, dizendo: Tendes vós pai, ou irmão?
20 Aŋ ïkï luugini ogo, ‘Ee, ikoon cääygonon kä wäyo a daandïnï ke määdole, aŋ a minneni yeene yen düüñïn yuunge. Määden tüwnü aŋ a ike pare ken buccin merkä meen ti, aŋ ike bilgänä wäyen.’
20 E respondemos a meu senhor: Temos pai, já velho, e há um filho da sua velhice, um menino pequeno; o irmão deste é morto, e ele ficou o único de sua mãe; e seu pai o ama.
21 “Aŋ ïkï ikoon kiinnoon ogo, ‘Äbe winni, dale yooru kä waŋgi.’
21 Então tu disseste a teus servos: Trazei-mo, para que eu ponha os olhos sobre ele.
22 Aŋ ïkï luugini ogo, ‘Minneni wäyen batta cakcede ïñï, aŋ naana cake ïñï ye, i wäyen bi tüw.’
22 E quando respondemos a meu senhor: O menino não pode deixar o seu pai; pois se ele deixasse o seu pai, este morreria;
23 Aŋ ikoon kiinnoon ogo, ‘Naana määdicle batta äätïdï ke ikee winni ye, waŋgi batta bi yoore ŋuca.’
23 replicaste a teus servos: A menos que desça convosco vosso irmão mais novo, nunca mais vereis a minha face.
24 Aŋ wääna ḍukconon kiingon yüünü wäyo ti ye, i kiinnon kä jiik'a jaajjinii kä ye.
24 Então subimos a teu servo, meu pai, e lhe contamos as palavras de meu senhor.
25 Aŋ ikoon kiinonon wäyo ogo, ‘ḍukce kiije päk kä ḍeewaŋ ŋuca.’
25 Depois disse nosso pai: Tornai, comprai-nos um pouco de mantimento;
26 Aŋ luuŋŋon ogo, ‘Ikoon batta aton. A naana määdole bilti ke ikoon ye, ken bi aton kä, aŋ oon waŋge batta bi yooron a naana määdole bilti ke ikoon ye.’
26 e lhe respondemos: Não podemos descer; mas, se nosso irmão menor for conosco, desceremos; pois não podemos ver a face do homem, se nosso irmão menor não estiver conosco.
27 Aŋ kiingon yüünü wäyo ikoon kiinnon ogo, ‘Ŋäjje iiŋ yeeni Rahiil ika gitkana merkälen oogen kä yewwe.
27 Então nos disse teu servo, meu pai: Vós sabeis que minha mulher me deu dois filhos;
28 Aŋ yaŋkalaŋ kaaccä woo ika ti, aŋ ika jaajjänä ogo, “A gïtken jiiji gïtï gin kurkuŋgu.” Aŋ batta agä yoorgon ke tiññaŋ.
28 um saiu de minha casa e eu disse: certamente foi despedaçado, e não o tenho visto mais;
29 Aŋ naana yaanni koowe ika ti cäänna aŋ ginkalaŋ näŋï ḍoŋe ike ti ye, ika agä daan ika bi äcka ḍok yiñ, aŋ ika bi näga ḍok.’
29 se também me tirardes a este, e lhe acontecer algum desastre, fareis descer as minhas cãs com tristeza ao Seol.
30 “Ken aŋŋi naana ika ḍukcu kiingon yüünü wäyo ti, i minneni baati ke ikoon ye, wäyo üṇṇü yeene a ḍekon ti üṇṇü yen minneni ti,
30 Agora, pois, se eu for ter com o teu servo, meu pai, e o menino não estiver conosco, como a sua alma está ligada com a alma dele,
31 aŋ wäyo bi tüw naana minneni yoore baati ke ikoon ye. Ike a daandïnï, aŋ nüüjdüŋ yaana bi näŋgon daa kä ye ike bi näkä ḍok.
31 acontecerá que, vendo ele que o menino ali não está, morrerá; e teus servos farão descer as cãs de teu servo, nosso pai com tristeza ao Seol.
32 Aŋ kiingon yüünü minneni müükkene daa wäyen, aŋ kiinnä ogo, ‘Naana minneni batta agä ḍüügïnï ŋäjäk ïkï ti ye, ika bi wääcä leññä ñomü ti yuungi muure.’
32 Porque teu servo se deu como fiador pelo menino para com meu pai, dizendo: Se eu to não trouxer de volta, serei culpado, para com meu pai para sempre.
33 “Aŋ aŋŋi kura men mooye, dalä kiingon yüünü minneni räde yok, aŋ ken wäätï a kiingon yüünü, aŋ dalä minneni ḍükcï ke mädgen.
33 Agora, pois, fique teu servo em lugar do menino como escravo de meu senhor, e que suba o menino com seus irmãos.
34 Aŋ ika bi ḍukcu wäyo ti ogoo naana minneni batta ke ika ye? Ika batta ṭäkä yurtu yiñ yaana ätä wäyo ti ye.”
34 Porque, como subirei eu a meu pai, se o menino não for comigo? para que não veja eu o mal que sobrevirá a meu pai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.