Gênesis 41

jum (JUM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Aŋ wääna yuungu kä yew ḍakkene kä ye yätkä Parahuun läkkä ogo ike yuddee wii yen mä Nïïl ḍok.
1 Dois anos se passaram. Um dia o rei do Egito sonhou que estava de pé na beira do rio Nilo.
2 Aŋ wïca däk kä ŋaṭükel kääjin woo wii mä Nïïl jï biilken ŋeraŋ aŋ a caagin aŋ ämï biiruŋ gïtï.
2 De repente, saíram do rio sete vacas bonitas e gordas, que começaram a comer o capim da beira do rio.
3 Aŋ ŋuca däk kä ŋaṭükel kääjin woo wii mä Nïïl jï biilken yejgaŋ aŋ ṭomgaŋ, aŋ yuuttu meken yaaka wii ḍok gurken ti yaakca.
3 Logo em seguida saíram do rio outras sete vacas, feias e magras, que foram ficar perto das primeiras vacas, na beira do rio.
4 Aŋ däk yaaka biilken yejgaŋ aŋ ṭomgaŋ yaakka, däk yaaka biilken ŋeraŋ, aŋ a caagin kä ŋaṭükel yaakka ami. Aŋ Parahuun cuuyin nïïnkä ti.
4 E as vacas feias e magras engoliram as bonitas e gordas. Aí o rei acordou.
5 Aŋ ŋuccin oodi, aŋ ŋuccin läkkä ogo päk witken kä ŋaṭükel ḍoŋgaŋ aŋ ŋeraŋ yülü woo meen keellä ti.
5 Mas tornou a dormir e teve outro sonho. Desta vez ele viu sete espigas de trigo que saíam de um mesmo pé; elas eram boas e cheias de grãos.
6 Aŋ ŋuca päk witken kä ŋaṭükel puurin woo lïwgaŋ aŋ ïïwï jommu woo teettälaŋ.
6 Depois saíram sete espigas secas e queimadas pelo vento quente do deserto
7 Aŋ päk witken yaaka lïwgaŋ yaakka, meken yaaka ŋeraŋ kä ŋaṭükel ḍoŋgaŋ yaakka ladi. Aŋ Parahuun cuuyin nïïnkä ti, aŋ ŋïññe a lääggï.
7 e elas engoliram as sete espigas cheias e boas. O rei acordou: tinha sido um sonho.
8 Aŋ kä tïṇṇäŋänä aŋŋi ike cuuyin wiñe a ḍïïktïnï. Aŋ ike wäädin bärkene muure yek mä Macïr ke ŋäjjoni, aŋ päkki Parahuun lääggï yeeke. Aŋ baati m'ana lïïṭït ike ŋüülkütü gïtï ye.
8 De manhã ele estava muito preocupado e por isso mandou chamar todos os adivinhos e todos os sábios do Egito. O rei contou os seus sonhos, mas nenhum dos sábios foi capaz de dar a explicação.
9 Aŋ wiñ yen lijoni määk Parahuun kiinne ogo, “Yiñ yeeni paynä tiññaŋ.
9 Então o chefe dos copeiros disse ao rei: — Chegou a hora de confessar um erro que cometi.
10 Aŋ wääna pennii kä wiñ yen pamdoni bïggï ti ke ika ina, ikoon äccoon gaŋgar än yen ḍuuŋgon tïïconi jï.
10 Um dia o senhor ficou com raiva de mim e do chefe dos padeiros e nos mandou para a cadeia, na casa do capitão da guarda.
11 Aŋ wïïrïn keellä ti ikoon ti daa mäŋkalaŋ cääyge lääggï, aŋ lääggï yaŋkalaŋ cääyge ŋüüllen gïtï a pare.
11 Certa noite cada um de nós teve um sonho, e cada sonho queria dizer uma coisa.
12 Aŋ wïca durñu yen mä Iburu kalaŋ ke ikoon gaŋgar jï, ike a ñuugulo yen ḍuuŋgon tïïconi. Aŋ wääna nüütkonon daa kä lääggï yooko ye, i ŋüülgonon kä gïtï. Aŋ mäŋkalaŋ daa lääggï yeeke ŋüülgeneeda kä gïtï.
12 Lá na cadeia estava com a gente um moço hebreu, que era escravo do capitão da guarda. Contamos a esse moço os nossos sonhos, e ele explicou o que queriam dizer.
13 Aŋ daa wäättä bata yaana daa ŋüülgonon kä gïtï ye, ïkï ika ḍuukkaa nänṭä yeeni ti, aŋ wiñ yen pamdoni bïggï ŋaappi ñaalok.”
13 E tudo deu certo, exatamente como ele havia falado. Eu voltei para o meu serviço, e o padeiro foi enforcado.
14 Aŋ Parahuun Yuucip bärkene aŋ äbi me woo gaŋgar jï kä bïraŋ. Aŋ jiike ŋette woo, aŋ ääkcin buruŋgu, aŋ äätin Parahuun ñome ti.
14 Então o rei mandou chamar José, e foram depressa tirá-lo da cadeia. Ele fez a barba, trocou de roupa e se apresentou ao rei.
15 Aŋ kiini Parahuun ogo, “Ika cääyga lääggï, aŋ baati m'ana ika ŋüülga gïtï ye. Tiiŋŋä me jayok kä ïkï ogo naana ïkï tiiŋŋeey lääggï ye, i lïïljey ŋüüljey gïtï.”
15 Então o rei disse: — Eu tive um sonho que ninguém conseguiu explicar. Ouvi dizer que você é capaz de explicar sonhos.
16 Aŋ Yuucip Parahuun luuŋŋe ogo, “Batta a ika a Jooŋ ken ïkï bi iñey luuŋŋu ŋïïbbïn jonü ti.”
16 — Isso não depende de mim — respondeu José. — É Deus quem vai dar uma resposta para o bem do senhor, ó rei.
17 Aŋ Parahuun Yuucip kiinne ogo, “Lääggï yeeki ti ika yuddu wii yen mä Nïïl ḍok,
17 Aí o rei disse: — Sonhei que estava de pé na beira do rio Nilo.
18 aŋ wïca däk kä ŋaṭükel kääjin woo wii mä Nïïl jï a caagin aŋ biilken ŋeraŋ aŋ ämï biiruŋ gïtï.
18 De repente, saíram do rio sete vacas bonitas e gordas, que começaram a comer o capim da beira do rio.
19 Aŋ ŋuca däk kä ŋaṭükel kääjin woo bämaŋ aŋ biilken yejgaŋ kä yaac aŋ ṭomgaŋ. Aŋ däk yaacken bata yaakka aŋan batta agä yoorgin ŋommañ mä Macïr jï.
19 Depois saíram do rio outras sete vacas, mas estas eram feias e magras. Em toda a minha vida eu nunca vi no Egito vacas tão feias como aquelas.
20 Aŋ däk ṭoomken yaacken, däk caakken yaaka kä ŋaṭükel ïïjïn woo yaakka ami.
20 E as vacas feias e magras engoliram as bonitas e gordas,
21 Aŋ wääna meken amene daa ye, batta ŋïctä me ogo ämin meken, kä yaana iken iiñcete biilken yejgene yejok bata wääna ina, aŋ ika cuuynu.
21 mas nem dava para notar isso, pois elas continuavam tão feias como antes. Então eu acordei.
22 “Aŋ ika cäänna yuṭṭu lääggï yeeki ti päk witken kä ŋaṭükel yülü woo meen keellä ti, ḍoŋgaŋ aŋ ŋeraŋ.
22 Depois tive outro sonho. Eu vi sete espigas de trigo boas e cheias de grãos, as quais saíam de um mesmo pé.
23 Aŋ ŋuca päk witken kä ŋaṭükel puurin woo lïwgaŋ aŋ ïïwï jommu woo teettälaŋ.
23 Depois saíram sete espigas secas e queimadas pelo vento quente do deserto
24 Aŋ päk witken yaaka lïwgaŋ yaakka, meken yaaka kä ŋaṭükel ŋeraŋ ye ladi. Aŋ päkkänä wäädin aŋ baati yaana ika ŋüülgada gïtï ye.”
24 e elas engoliram as sete espigas cheias e boas. Eu contei os sonhos aos adivinhos, mas nenhum deles foi capaz de explicá-los.
25 Aŋ Yuucip Parahuun kiinne ogo, “Lääggï yüükü a keelok. Aŋ Jooŋ ïkï nüütkeney gin'a bi naŋe ye.
25 Então José disse ao rei: — Os dois sonhos querem dizer a mesma coisa. Por meio deles Deus está dizendo ao senhor o que ele vai fazer.
26 Däk ŋerkä yaaka kä ŋaṭükel yaakka a yuungu kä ŋaṭükel, aŋ päk witken yaaka kä ŋaṭükel ye a yuungu kä ŋaṭükel. Aŋ lääggï a yek keelkä.
26 As sete vacas bonitas são sete anos, e as sete espigas boas também são. Os dois sonhos querem dizer uma coisa só.
27 Aŋ däk ṭoomken yaaka biilken yejgaŋ kä ŋaṭükel yaaka kääjin woo meken ŋätin yaakka, a yuungu kä ŋaṭükel. Aŋ päk witken yaaka kä ŋaṭükel waŋgen baati yaaka ïïwï jommu mä teettälaŋ yaakka, cäänna a yuungu kä ŋaṭükel yek käñ.
27 As sete vacas magras e feias que saíram do rio depois das bonitas e também as sete espigas secas e queimadas pelo vento quente do deserto são sete anos em que vai faltar comida.
28 Bata yaana nüütkenenii kä ye, Jooŋ ïkï nüütkeney gin'a bi naŋe ye.
28 É exatamente como eu disse: Deus mostrou ao senhor, ó rei, o que ele vai fazer.
29 Aŋ yuungu kä ŋaṭükel burru mooye bi ätä ŋommañ mä Macïr jï muure.
29 Virão sete anos em que vai haver muito alimento em todo o Egito.
30 Aŋ wäättan yuungu kä ŋaṭükel käñ bi ätä, aŋ burru mooye yaanna bi wiirgä me Macïr jï, aŋ käñ baan bi ḍüüme gïtï.
30 Depois virão sete anos de fome.
31 Aŋ burru mooye bi wiirgä me baan jï kä yaana käñ yaana äätïdï ye bi yaajee kä yaac ye.
31 E a fome será tão terrível, que ninguém lembrará do tempo em que houve muito alimento no Egito.
32 Ŋoccin gïtï lääggï yüükü yaakka a yuutin kä Jooŋ, aŋ bi naŋe kä bïraŋ.
32 A repetição do sonho quer dizer que Deus resolveu fazer isso e vai fazer logo.
33 “Aŋ tiññaŋ dalä ïkï wäkä oon yaana a yuṭo aŋ a ŋäjjo ye, aŋ ḍoocci a tïïco yen ŋommañ mä Macïr.
33 E José continuou: — Portanto, será bom que o senhor, ó rei, escolha um homem inteligente e sábio e o ponha para dirigir o país.
34 Aŋ cäänna wäkä ḍüṭoni kujit kä keelok duuc ti yek giidä ŋommañ mä Macïr yuungu yaaka kä ŋaṭükel a yek burru mooye yaakka ti.
34 O rei também deve escolher homens que ficarão encarregados de viajar por todo o país para recolher a quinta parte de todas as colheitas, durante os sete anos em que elas forem boas.
35 Aŋ dalä iken päk muure ḍülgü yuungu ŋerken yaaka äätä yaakka ti, aŋ ḍoocunu mügdïn yüünü ti, aŋ ḍoocunu me bänkä mäyken gïtï aŋ tïïcä me wäätï a ammani.
35 Durante os anos bons que estão chegando, esses homens ajuntarão todo o trigo que puderem e o guardarão em armazéns nas cidades, sendo tudo controlado pelo senhor.
36 Aŋ päk yaakka bi ḍoocunu me a yek baan, kä yuungu yaaka äätä kä ŋaṭükel a yek käñ Macïr jï ye, nuŋko ŋana baan ḍüümte daa gïtï käñ ye.”
36 Assim, o mantimento servirá para abastecer o país durante os sete anos de fome no Egito, e o povo não morrerá de fome.
37 Aŋ waŋ yaanna Parahuun ke ḍuuŋkulen yeeke muure ñaappe juuggin.
37 O conselho de José agradou ao rei e aos seus funcionários.
38 Aŋ Parahuun ḍuuŋkulen yeeke taaññe ogo, “Ïkïïn bi käñïn oon bata yaanni aŋŋi, yaana cääyge wääktäŋ Jooŋ ye?”
38 E o rei lhes disse: — Não poderíamos achar ninguém melhor para dirigir o país do que José, um homem em quem está o Espírito de Deus.
39 Aŋ Parahuun Yuucip kiinne ogo, “Baati m'ana a yuṭo aŋ a ŋäjjo bata ïkï aŋŋi ye, kä yaana Jooŋ nüütkeney kä waak yaakka muure ye.
39 Depois virou-se para José e disse: — Deus lhe mostrou tudo isso, e assim está claro que não há ninguém que tenha mais capacidade e sabedoria do que você.
40 Aŋ ïkï bi ḍooceni tïïcä nänṭä yeeni, aŋ mä yeeki muure ïkï bi tiiŋkiti eennä yüünü. Aŋ a ika pari ken bi tälätäl ïkï ti kä yaana agä yätkä ye.
40 Você vai ficar encarregado do meu palácio, e todo o meu povo obedecerá às suas ordens. Só eu terei mais autoridade do que você, pois sou o rei.
41 Tiññaŋ ïkï waŋŋeni agä men mooye ŋommañ mä Macïr jï muure.”
41 Neste momento eu o ponho como governador de todo o Egito.
42 Aŋ Parahuun baacbaac yen tiikonle yeene äbene woo ïnte ti aŋ iiŋkene Yuucip ïnte ti, aŋ iiŋkene burŋu ŋerconḍe yeene aŋ dira tiilgä iiŋkene Yuucip ḍoŋe ti.
42 Então o rei tirou do dedo o seu anel-sinete e o colocou no dedo de José. Em seguida mandou que o vestissem com roupas de linho fino e pôs uma corrente de ouro no pescoço dele.
43 Aŋ taappe teebälaŋ bagal yeene ti yaana bäätcïdï mügdïn yeene ti ye, aŋ me yaajjin ogo, “Ḍüŋje ïñï!” Aŋ ḍoocce a mügdo Macïr jï muure.
43 Depois fez com que José subisse no carro reservado para a maior autoridade do Egito depois do rei e mandou que os seus homens fossem na frente dele, gritando: “Abram caminho!” Assim, José foi posto como governador de todo o Egito.
44 Aŋ Parahuun Yuucip kiinne ogo, “Ika agä Parahuun, baati m'ana bi ïṇte ke kïye ääre ñaalok ŋommañ mä Macïr jï muure ye, naana ïkï batta agä jaajjïnï ye.”
44 O rei disse a José: — Eu sou o rei, mas sem a sua licença ninguém poderá fazer nada em toda a terra do Egito. José tinha trinta anos quando entrou para o serviço do rei do Egito. Ele saiu da presença do rei e viajou por todo o Egito.
45 Aŋ Parahuun Yuucip iññe yäṇtäŋ mä Macïr ogo Capanaatpaniya, aŋ iññe iiŋ battä me ogo Acanaat ṭuulle Patipeera män daaŋ yen mä Uun. Aŋ Yuucip ŋommañ mä Macïr müŋŋe muure.
45 — ausente —
46 Aŋ Yuucip yuunge caykä kä ḍäk wääna kaacce kä ñuugula yen yätkä Parahuun yen mä Macïr ti ye. Aŋ Yuucip aŋgin yore Parahuun ñome ti, aŋ attä laaynä ŋommañ mä Macïr jï muure.
46 — ausente —
47 Aŋ yuungu kä ŋaṭükel yek burru yaakka ti ŋommañ giiṇṇä kä yaac.
47 Durante os sete anos de fartura a terra produziu cereais em grande quantidade.
48 Aŋ Yuucip päk ḍüülene ti muure yek yuungu kä ŋaṭükel yaaka kääjin woo ŋommañ mä Macïr jï ye. Aŋ päk ḍoocce bänkä mäyken gïtï. Aŋ baan mooye kalaŋ daa ḍuckene jï päk yirkä yaaka gurke ti ye.
48 E José ajuntou todos os cereais e os guardou em armazéns nas cidades, ficando em cada cidade os cereais colhidos nos campos vizinhos.
49 Aŋ Yuucip kuuttu päk kä ḍiräk bata ṭiŋal yek wii jïñe, ke yuutee ïñï kä paŋŋä, kä yaana batta lïïlte daa me kä paŋŋä ye.
49 José ajuntou tanto mantimento, que desistiu de pesar, pois não dava mais: parecia a areia da praia do mar.
50 I yuungu käñ batta mor ḍägä, Yuucip gitki Acanaat merkä oogen kä yew ṭuulle yen Patipeera män daaŋ yen mä Uun ti.
50 Antes de começarem os anos de fome, José teve dois filhos com a sua mulher Asenate.
51 Aŋ Yuucip kaygon yeene äkkene ogo Manacca. Aŋ ike jaajjin ogo, “A yaana Jooŋ naŋŋa kä pillä yeeni muure wiirrä daa kä ke äntüke wäyo muure ye.”
51 Pôs no primeiro o nome de Manassés e explicou assim: “Deus me fez esquecer todos os meus sofrimentos e toda a família do meu pai.”
52 Aŋ Yuucip minneni yaana bäätcïdï ye, äkkene ogo Ipiraayim. Aŋ jaajjin ogo, “A yaana Jooŋ ika naŋŋa giidä kä yaac baan yaana wääccä kä jï pillä ye.”
52 No segundo filho pôs o nome de Efraim e disse: “Deus me deu filhos no país onde tenho sofrido.”
53 Aŋ yuungu kä ŋaṭükel yek burru yaaka äätin ŋommañ mä Macïr jï ye düüñïn,
53 Então acabaram-se os sete anos de fartura no Egito,
54 aŋ yuungu kä ŋaṭükel yek käñ mooye uccin kä äätin bata yaana jaaynene daa Yuucip ye. Aŋ käñ wäättä bänkä gïtï muure, aŋ a ŋommañ mä Macïr pare ken cääyge päk.
54 e, como José tinha dito, começaram os sete anos de fome. Nos outros países o povo passava fome, mas em todo o Egito havia o que comer.
55 Aŋ wääna mä Macïr näkkene daa käñ ye, iken yaajjin Parahuun ti ogo päk. Aŋ Parahuun mä Macïr muure kiinne ogo, “Ate Yuucip ti aŋ gin'a kiine kä ye i naŋe.”
55 Quando os egípcios começaram a passar fome, foram pedir alimentos ao rei. Ele disse: — Vão falar com José e façam o que ele disser.
56 Aŋ käñ tällä baan jï muure, aŋ Yuucip tuucku muure kupkene, aŋ yääjgede mä Macïr. Aŋ käñ yaaññä Macïr jï muure.
56 Quando a fome aumentou no país inteiro, José abriu todos os armazéns e começou a vender cereais aos egípcios.
57 Aŋ mä bänkä muure äätin Macïr Yuucip ti kïjï päk kä yaana käñ yaaññee ŋommañ wic muure ye.
57 E de todos os países vinha gente ao Egito para comprar cereais de José, pois no mundo inteiro havia uma grande falta de alimentos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.