Gênesis 41

jum (JUM) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Aŋ wääna yuungu kä yew ḍakkene kä ye yätkä Parahuun läkkä ogo ike yuddee wii yen mä Nïïl ḍok.
1 E aconteceu que, ao fim de dois anos inteiros, Faraó sonhou e eis que estava em pé junto ao rio.
2 Aŋ wïca däk kä ŋaṭükel kääjin woo wii mä Nïïl jï biilken ŋeraŋ aŋ a caagin aŋ ämï biiruŋ gïtï.
2 E eis que subiam do rio sete vacas, formosas à vista e gordas de carne, e pastavam no prado.
3 Aŋ ŋuca däk kä ŋaṭükel kääjin woo wii mä Nïïl jï biilken yejgaŋ aŋ ṭomgaŋ, aŋ yuuttu meken yaaka wii ḍok gurken ti yaakca.
3 E eis que subiam do rio após elas outras sete vacas, feias à vista e magras de carne, e paravam junto às outras vacas na praia do rio.
4 Aŋ däk yaaka biilken yejgaŋ aŋ ṭomgaŋ yaakka, däk yaaka biilken ŋeraŋ, aŋ a caagin kä ŋaṭükel yaakka ami. Aŋ Parahuun cuuyin nïïnkä ti.
4 E as vacas feias à vista e magras de carne comiam as sete vacas formosas à vista e gordas. Então, acordou Faraó.
5 Aŋ ŋuccin oodi, aŋ ŋuccin läkkä ogo päk witken kä ŋaṭükel ḍoŋgaŋ aŋ ŋeraŋ yülü woo meen keellä ti.
5 Depois, dormiu e sonhou outra vez, e eis que brotavam de um mesmo pé sete espigas cheias e boas.
6 Aŋ ŋuca päk witken kä ŋaṭükel puurin woo lïwgaŋ aŋ ïïwï jommu woo teettälaŋ.
6 E eis que sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental brotavam após elas.
7 Aŋ päk witken yaaka lïwgaŋ yaakka, meken yaaka ŋeraŋ kä ŋaṭükel ḍoŋgaŋ yaakka ladi. Aŋ Parahuun cuuyin nïïnkä ti, aŋ ŋïññe a lääggï.
7 E as espigas miúdas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então, acordou Faraó, e eis que era um sonho.
8 Aŋ kä tïṇṇäŋänä aŋŋi ike cuuyin wiñe a ḍïïktïnï. Aŋ ike wäädin bärkene muure yek mä Macïr ke ŋäjjoni, aŋ päkki Parahuun lääggï yeeke. Aŋ baati m'ana lïïṭït ike ŋüülkütü gïtï ye.
8 E aconteceu que, pela manhã, o seu espírito perturbou-se, e enviou e chamou todos os adivinhadores do Egito e todos os seus sábios; e Faraó contou-lhes os seus sonhos, mas ninguém havia que os interpretasse a Faraó.
9 Aŋ wiñ yen lijoni määk Parahuun kiinne ogo, “Yiñ yeeni paynä tiññaŋ.
9 Então, falou o copeiro-mor a Faraó, dizendo: Dos meus pecados me lembro hoje.
10 Aŋ wääna pennii kä wiñ yen pamdoni bïggï ti ke ika ina, ikoon äccoon gaŋgar än yen ḍuuŋgon tïïconi jï.
10 Estando Faraó mui indignado contra os seus servos e pondo-me sob prisão na casa da guarda, a mim e ao padeiro-mor,
11 Aŋ wïïrïn keellä ti ikoon ti daa mäŋkalaŋ cääyge lääggï, aŋ lääggï yaŋkalaŋ cääyge ŋüüllen gïtï a pare.
11 então, sonhamos um sonho na mesma noite, eu e ele, cada um conforme a interpretação do seu sonho sonhamos.
12 Aŋ wïca durñu yen mä Iburu kalaŋ ke ikoon gaŋgar jï, ike a ñuugulo yen ḍuuŋgon tïïconi. Aŋ wääna nüütkonon daa kä lääggï yooko ye, i ŋüülgonon kä gïtï. Aŋ mäŋkalaŋ daa lääggï yeeke ŋüülgeneeda kä gïtï.
12 E estava ali conosco um jovem hebreu, servo do capitão da guarda, e contamos-lhos, e interpretou-nos os nossos sonhos, a cada um interpretou conforme o seu sonho.
13 Aŋ daa wäättä bata yaana daa ŋüülgonon kä gïtï ye, ïkï ika ḍuukkaa nänṭä yeeni ti, aŋ wiñ yen pamdoni bïggï ŋaappi ñaalok.”
13 E como ele nos interpretou, assim mesmo foi feito: a mim me fez tornar ao meu estado, e a ele fez enforcar.
14 Aŋ Parahuun Yuucip bärkene aŋ äbi me woo gaŋgar jï kä bïraŋ. Aŋ jiike ŋette woo, aŋ ääkcin buruŋgu, aŋ äätin Parahuun ñome ti.
14 Então, enviou Faraó e chamou a José, e o fizeram sair logo da cova; e barbeou-se, e mudou as suas vestes, e veio a Faraó.
15 Aŋ kiini Parahuun ogo, “Ika cääyga lääggï, aŋ baati m'ana ika ŋüülga gïtï ye. Tiiŋŋä me jayok kä ïkï ogo naana ïkï tiiŋŋeey lääggï ye, i lïïljey ŋüüljey gïtï.”
15 E Faraó disse a José: Eu sonhei um sonho, e ninguém há que o interprete; mas de ti ouvi dizer que, quando ouves um sonho, o interpretas.
16 Aŋ Yuucip Parahuun luuŋŋe ogo, “Batta a ika a Jooŋ ken ïkï bi iñey luuŋŋu ŋïïbbïn jonü ti.”
16 E respondeu José a Faraó, dizendo: Isso não está em mim; Deus dará resposta de paz a Faraó.
17 Aŋ Parahuun Yuucip kiinne ogo, “Lääggï yeeki ti ika yuddu wii yen mä Nïïl ḍok,
17 Então, disse Faraó a José: Eis que em meu sonho estava eu em pé na praia do rio.
18 aŋ wïca däk kä ŋaṭükel kääjin woo wii mä Nïïl jï a caagin aŋ biilken ŋeraŋ aŋ ämï biiruŋ gïtï.
18 E eis que subiam do rio sete vacas gordas de carne e formosas à vista e pastavam no prado.
19 Aŋ ŋuca däk kä ŋaṭükel kääjin woo bämaŋ aŋ biilken yejgaŋ kä yaac aŋ ṭomgaŋ. Aŋ däk yaacken bata yaakka aŋan batta agä yoorgin ŋommañ mä Macïr jï.
19 E eis que outras sete vacas subiam após estas, muito feias à vista e magras de carne; não tenho visto outras tais, quanto à fealdade, em toda a terra do Egito.
20 Aŋ däk ṭoomken yaacken, däk caakken yaaka kä ŋaṭükel ïïjïn woo yaakka ami.
20 E as vacas magras e feias comiam as primeiras sete vacas gordas;
21 Aŋ wääna meken amene daa ye, batta ŋïctä me ogo ämin meken, kä yaana iken iiñcete biilken yejgene yejok bata wääna ina, aŋ ika cuuynu.
21 e entravam em suas entranhas, mas não se conhecia que houvessem entrado em suas entranhas, porque o seu aspecto era feio como no princípio. Então, acordei.
22 “Aŋ ika cäänna yuṭṭu lääggï yeeki ti päk witken kä ŋaṭükel yülü woo meen keellä ti, ḍoŋgaŋ aŋ ŋeraŋ.
22 Depois, vi em meu sonho, e eis que de um mesmo pé subiam sete espigas cheias e boas.
23 Aŋ ŋuca päk witken kä ŋaṭükel puurin woo lïwgaŋ aŋ ïïwï jommu woo teettälaŋ.
23 E eis que sete espigas secas, miúdas e queimadas do vento oriental brotavam após elas.
24 Aŋ päk witken yaaka lïwgaŋ yaakka, meken yaaka kä ŋaṭükel ŋeraŋ ye ladi. Aŋ päkkänä wäädin aŋ baati yaana ika ŋüülgada gïtï ye.”
24 E as sete espigas miúdas devoravam as sete espigas boas. E eu disse-o aos magos, mas ninguém houve que mo interpretasse.
25 Aŋ Yuucip Parahuun kiinne ogo, “Lääggï yüükü a keelok. Aŋ Jooŋ ïkï nüütkeney gin'a bi naŋe ye.
25 Então, disse José a Faraó: O sonho de Faraó é um só; o que Deus há de fazer, notificou-o a Faraó.
26 Däk ŋerkä yaaka kä ŋaṭükel yaakka a yuungu kä ŋaṭükel, aŋ päk witken yaaka kä ŋaṭükel ye a yuungu kä ŋaṭükel. Aŋ lääggï a yek keelkä.
26 As sete vacas formosas são sete anos; as sete espigas formosas também são sete anos; o sonho é um só.
27 Aŋ däk ṭoomken yaaka biilken yejgaŋ kä ŋaṭükel yaaka kääjin woo meken ŋätin yaakka, a yuungu kä ŋaṭükel. Aŋ päk witken yaaka kä ŋaṭükel waŋgen baati yaaka ïïwï jommu mä teettälaŋ yaakka, cäänna a yuungu kä ŋaṭükel yek käñ.
27 E as sete vacas magras e feias à vista, que subiam depois delas, são sete anos, como as sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental; serão sete anos de fome.
28 Bata yaana nüütkenenii kä ye, Jooŋ ïkï nüütkeney gin'a bi naŋe ye.
28 Esta é a palavra que tenho dito a Faraó; o que Deus há de fazer, mostrou-o a Faraó.
29 Aŋ yuungu kä ŋaṭükel burru mooye bi ätä ŋommañ mä Macïr jï muure.
29 E eis que vêm sete anos, e haverá grande fartura em toda a terra do Egito.
30 Aŋ wäättan yuungu kä ŋaṭükel käñ bi ätä, aŋ burru mooye yaanna bi wiirgä me Macïr jï, aŋ käñ baan bi ḍüüme gïtï.
30 E, depois deles, levantar-se-ão sete anos de fome, e toda aquela fartura será esquecida na terra do Egito, e a fome consumirá a terra;
31 Aŋ burru mooye bi wiirgä me baan jï kä yaana käñ yaana äätïdï ye bi yaajee kä yaac ye.
31 e não será conhecida a abundância na terra, por causa daquela fome que haverá depois, porquanto será gravíssima.
32 Ŋoccin gïtï lääggï yüükü yaakka a yuutin kä Jooŋ, aŋ bi naŋe kä bïraŋ.
32 E o sonho foi duplicado duas vezes a Faraó é porque esta coisa é determinada de Deus, e Deus se apressa a fazê-la.
33 “Aŋ tiññaŋ dalä ïkï wäkä oon yaana a yuṭo aŋ a ŋäjjo ye, aŋ ḍoocci a tïïco yen ŋommañ mä Macïr.
33 Portanto, Faraó se proveja agora de um varão inteligente e sábio e o ponha sobre a terra do Egito.
34 Aŋ cäänna wäkä ḍüṭoni kujit kä keelok duuc ti yek giidä ŋommañ mä Macïr yuungu yaaka kä ŋaṭükel a yek burru mooye yaakka ti.
34 Faça isso Faraó, e ponha governadores sobre a terra, e tome a quinta parte da terra do Egito nos sete anos de fartura.
35 Aŋ dalä iken päk muure ḍülgü yuungu ŋerken yaaka äätä yaakka ti, aŋ ḍoocunu mügdïn yüünü ti, aŋ ḍoocunu me bänkä mäyken gïtï aŋ tïïcä me wäätï a ammani.
35 E ajuntem toda a comida destes bons anos, que vêm, e amontoem trigo debaixo da mão de Faraó, para mantimento nas cidades, e o guardem.
36 Aŋ päk yaakka bi ḍoocunu me a yek baan, kä yuungu yaaka äätä kä ŋaṭükel a yek käñ Macïr jï ye, nuŋko ŋana baan ḍüümte daa gïtï käñ ye.”
36 Assim, será o mantimento para provimento da terra, para os sete anos de fome que haverá na terra do Egito; para que a terra não pereça de fome.
37 Aŋ waŋ yaanna Parahuun ke ḍuuŋkulen yeeke muure ñaappe juuggin.
37 E esta palavra foi boa aos olhos de Faraó e aos olhos de todos os seus servos.
38 Aŋ Parahuun ḍuuŋkulen yeeke taaññe ogo, “Ïkïïn bi käñïn oon bata yaanni aŋŋi, yaana cääyge wääktäŋ Jooŋ ye?”
38 E disse Faraó a seus servos: Acharíamos um varão como este, em quem haja o Espírito de Deus?
39 Aŋ Parahuun Yuucip kiinne ogo, “Baati m'ana a yuṭo aŋ a ŋäjjo bata ïkï aŋŋi ye, kä yaana Jooŋ nüütkeney kä waak yaakka muure ye.
39 Depois, disse Faraó a José: Pois que Deus te fez saber tudo isto, ninguém há tão inteligente e sábio como tu.
40 Aŋ ïkï bi ḍooceni tïïcä nänṭä yeeni, aŋ mä yeeki muure ïkï bi tiiŋkiti eennä yüünü. Aŋ a ika pari ken bi tälätäl ïkï ti kä yaana agä yätkä ye.
40 Tu estarás sobre a minha casa, e por tua boca se governará todo o meu povo; somente no trono eu serei maior que tu.
41 Tiññaŋ ïkï waŋŋeni agä men mooye ŋommañ mä Macïr jï muure.”
41 Disse mais Faraó a José: Vês aqui te tenho posto sobre toda a terra do Egito.
42 Aŋ Parahuun baacbaac yen tiikonle yeene äbene woo ïnte ti aŋ iiŋkene Yuucip ïnte ti, aŋ iiŋkene burŋu ŋerconḍe yeene aŋ dira tiilgä iiŋkene Yuucip ḍoŋe ti.
42 E tirou Faraó o anel da sua mão, e o pôs na mão de José, e o fez vestir de vestes de linho fino, e pôs um colar de ouro no seu pescoço.
43 Aŋ taappe teebälaŋ bagal yeene ti yaana bäätcïdï mügdïn yeene ti ye, aŋ me yaajjin ogo, “Ḍüŋje ïñï!” Aŋ ḍoocce a mügdo Macïr jï muure.
43 E o fez subir no segundo carro que tinha, e clamavam diante dele: Ajoelhai. Assim, o pôs sobre toda a terra do Egito.
44 Aŋ Parahuun Yuucip kiinne ogo, “Ika agä Parahuun, baati m'ana bi ïṇte ke kïye ääre ñaalok ŋommañ mä Macïr jï muure ye, naana ïkï batta agä jaajjïnï ye.”
44 E disse Faraó a José: Eu sou Faraó; porém sem ti ninguém levantará a sua mão ou o seu pé em toda a terra do Egito.
45 Aŋ Parahuun Yuucip iññe yäṇtäŋ mä Macïr ogo Capanaatpaniya, aŋ iññe iiŋ battä me ogo Acanaat ṭuulle Patipeera män daaŋ yen mä Uun. Aŋ Yuucip ŋommañ mä Macïr müŋŋe muure.
45 E chamou Faraó o nome de José Zafenate-Paneia e deu-lhe por mulher a Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om; e saiu José por toda a terra do Egito.
46 Aŋ Yuucip yuunge caykä kä ḍäk wääna kaacce kä ñuugula yen yätkä Parahuun yen mä Macïr ti ye. Aŋ Yuucip aŋgin yore Parahuun ñome ti, aŋ attä laaynä ŋommañ mä Macïr jï muure.
46 E José era da idade de trinta anos quando esteve diante da face de Faraó, rei do Egito. E saiu José da face de Faraó e passou por toda a terra do Egito.
47 Aŋ yuungu kä ŋaṭükel yek burru yaakka ti ŋommañ giiṇṇä kä yaac.
47 E a terra produziu nos sete anos de fartura a mãos-cheias.
48 Aŋ Yuucip päk ḍüülene ti muure yek yuungu kä ŋaṭükel yaaka kääjin woo ŋommañ mä Macïr jï ye. Aŋ päk ḍoocce bänkä mäyken gïtï. Aŋ baan mooye kalaŋ daa ḍuckene jï päk yirkä yaaka gurke ti ye.
48 E ajuntou todo o mantimento dos sete anos que houve na terra do Egito; e guardou o mantimento nas cidades, pondo nas cidades o mantimento do campo que estava ao redor de cada cidade.
49 Aŋ Yuucip kuuttu päk kä ḍiräk bata ṭiŋal yek wii jïñe, ke yuutee ïñï kä paŋŋä, kä yaana batta lïïlte daa me kä paŋŋä ye.
49 Assim, ajuntou José muitíssimo trigo, como a areia do mar, até que cessou de contar, porquanto não havia numeração.
50 I yuungu käñ batta mor ḍägä, Yuucip gitki Acanaat merkä oogen kä yew ṭuulle yen Patipeera män daaŋ yen mä Uun ti.
50 E nasceram a José dois filhos (antes que viesse o ano de fome), que lhe deu Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Aŋ Yuucip kaygon yeene äkkene ogo Manacca. Aŋ ike jaajjin ogo, “A yaana Jooŋ naŋŋa kä pillä yeeni muure wiirrä daa kä ke äntüke wäyo muure ye.”
51 E chamou José o nome do primogênito Manassés, porque disse: Deus me fez esquecer de todo o meu trabalho e de toda a casa de meu pai.
52 Aŋ Yuucip minneni yaana bäätcïdï ye, äkkene ogo Ipiraayim. Aŋ jaajjin ogo, “A yaana Jooŋ ika naŋŋa giidä kä yaac baan yaana wääccä kä jï pillä ye.”
52 E o nome do segundo chamou Efraim, porque disse: Deus me fez crescer na terra da minha aflição.
53 Aŋ yuungu kä ŋaṭükel yek burru yaaka äätin ŋommañ mä Macïr jï ye düüñïn,
53 Então, acabaram-se os sete anos de fartura que havia na terra do Egito,
54 aŋ yuungu kä ŋaṭükel yek käñ mooye uccin kä äätin bata yaana jaaynene daa Yuucip ye. Aŋ käñ wäättä bänkä gïtï muure, aŋ a ŋommañ mä Macïr pare ken cääyge päk.
54 e começaram a vir os sete anos de fome, como José tinha dito; e havia fome em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Aŋ wääna mä Macïr näkkene daa käñ ye, iken yaajjin Parahuun ti ogo päk. Aŋ Parahuun mä Macïr muure kiinne ogo, “Ate Yuucip ti aŋ gin'a kiine kä ye i naŋe.”
55 E, tendo toda a terra do Egito fome, clamou o povo a Faraó por pão; e Faraó disse a todos os egípcios: Ide a José; o que ele vos disser fazei.
56 Aŋ käñ tällä baan jï muure, aŋ Yuucip tuucku muure kupkene, aŋ yääjgede mä Macïr. Aŋ käñ yaaññä Macïr jï muure.
56 Havendo, pois, fome sobre toda a terra, abriu José tudo em que havia mantimento e vendeu aos egípcios; porque a fome prevaleceu na terra do Egito.
57 Aŋ mä bänkä muure äätin Macïr Yuucip ti kïjï päk kä yaana käñ yaaññee ŋommañ wic muure ye.
57 E todas as terras vinham ao Egito, para comprar de José, porquanto a fome prevaleceu em todas as terras.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.