Gênesis 39

jum (JUM) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Aŋ Yuucip koowi mä Icämayiil aŋ iji Macïr, aŋ kiyi män Macïr yaŋkalaŋ battä me ogo Poṭïpaar a ḍuuŋgon kääygä yen yätkä Parahuun yaana a ḍuuŋgon yen tïïconi ye.
1 José havia sido levado para o Egito, onde o egípcio Potifar, oficial do faraó e capitão da guarda, comprou-o dos ismaelitas que o tinham levado para lá.
2 Aŋ Pïṭo ke Yuucip aŋ naŋŋe a oon yaana woodit ye, aŋ cääy än yen mügdo yeene ti, yaana a män Macïr ye.
2 O Senhor estava com José, de modo que este prosperou e passou a morar na casa do seu senhor egípcio.
3 Aŋ yoori mügdo yeene Pïṭo ke ike, aŋ waak'a naŋde ye ti muure, i iñtä Pïṭo wooddin.
3 Quando este percebeu que o Senhor estava com ele e que o fazia prosperar em tudo o que realizava,
4 Aŋ Yuucip käññä ŋerrä mügdo yeene ti, aŋ naŋŋe a ñuugulo yeene yaana tïïlcïdï ye, aŋ ḍoocce a m'ana tïïcï wakkä än yeene jïñe muure ye.
4 agradou-se de José e tornou-o administrador de seus bens. Potifar deixou a seu cuidado a sua casa e lhe confiou tudo o que possuía.
5 Aŋ waan yaana ḍoocceeda kä a tïïco än yeene jïñe muure ye, i Pïṭo män Macïr ŋüülkene kä Yuucip. Aŋ ŋüülkïn Pïṭo äätin ke wakkä yeeke ti muure äräk ke yiil jï.
5 Desde que o deixou cuidando de sua casa e de todos os seus bens, o Senhor abençoou a casa do egípcio por causa de José. A bênção do Senhor estava sobre tudo o que Potifar possuía, tanto em casa como no campo.
6 Aŋ wakkä yeeke muure müükkene Yuucip tïïje. Aŋ kä mügdïn Yuucip, ike batta payit gin kalaŋ, daa a ammani yaaka ame ye pääken. Aŋ Yuucip a men ŋerconḍe biilke ti ke üükïnene woo ti.
6 Assim, deixou ele aos cuidados de José tudo o que tinha, e não se preocupava com coisa alguma, exceto com sua própria comida. José era atraente e de boa aparência,
7 Aŋ waan kalaŋ ti iŋ mügdo yen Yuucip waŋe nïïnjïn Yuucip ti, aŋ jaajjin ogo, “Äätä nïïnï.”
7 e, depois de certo tempo, a mulher do seu senhor começou a cobiçá-lo e o convidou: "Venha, deite-se comigo! "
8 Aŋ Yuucip yaakkä aŋ iŋ mügdo yeene kiinne ogo, “Yooru, mügdo yeeni ika müükkana waak muure yaaka än jï ye, aŋ batta payit gin kalaŋ.
8 Mas ele se recusou e lhe disse: "Meu senhor não se preocupa com coisa alguma de sua casa, e tudo o que tem deixou aos meus cuidados.
9 Baati mäŋkalaŋ yaana cääyge mügdïn winni bata ika ye, aŋ baati gin'a agee kä paangon yokïn ika ti ye, a ïkï parü, nääŋka agii kä iiŋe ye. Aŋ ika näŋä yiñ mooye yaanna Jooŋ ñome ti ogoo?”
9 Ninguém desta casa está acima de mim. Ele nada me negou, a não ser a senhora, porque é a mulher dele. Como poderia eu, então, cometer algo tão perverso e pecar contra Deus? "
10 Aŋ iiŋ daa Yuucip tajde kamat kamat, aŋ ike yaakkä aŋ batta a nïïnon ke iiŋ aŋ batta cääy kä cokal ike ti ŋuca.
10 Assim, embora ela insistisse com José dia após dia, ele se recusava a deitar-se com ela e evitava ficar perto dela.
11 Aŋ nïïnnä yaŋkalaŋ ti wääna Yuucip kaaccee kä äräk ñuugulee ye, i ñuuguloni yakkalaŋ yek än baati.
11 Um dia ele entrou na casa para fazer suas tarefas, e nenhum dos empregados ali se encontrava.
12 Aŋ Yuucip mügï iiŋ kä burŋu yeene, aŋ kiini iiŋ ogo, “Äätä nïïnï!” Aŋ Yuucip buuṭin woo äräk aŋ burŋu yeene daljene ti iiŋ ïṇte ti.
12 Ela o agarrou pelo manto e voltou a convidá-lo: "Vamos, deite-se comigo! " Mas ele fugiu da casa, deixando o manto na mão dela.
13 Aŋ wääna yoorene daa iiŋ burŋu daljeneeda ti ïṇte ti aŋ buuṭenee woo äräk ye,
13 Quando ela viu que, ao fugir, ele tinha deixado o manto em sua mão,
14 i iiŋ ñuuguloni yek än bärkene ti, aŋ kiinne ogo, “Yoore män Iburu yaana äbi oon yeeni än ti ye, ïkïïn ñääyïn kä yokïn. Ike äätin än yeeni jï ogo ika nïïnjada, aŋ ika yaajjänä kä yaac.
14 chamou os empregados e lhes disse: "Vejam, este hebreu nos foi trazido para nos insultar! Ele entrou aqui e tentou abusar de mim, mas eu gritei.
15 Aŋ wääna tiiŋŋa kä yaajjänä kä yaac ye, i ike buuṭin woo äräk, aŋ burŋu yeene cakke ti ïṇtï ti.”
15 Quando me ouviu gritar por socorro, largou seu manto ao meu lado e fugiu da casa".
16 Aŋ iiŋ burŋu tïïññe ke men mooye yen Yuucip ḍääge paa.
16 Ela conservou o manto consigo até que o senhor de José chegasse em casa.
17 Aŋ nüütkene jiik keelkä, aŋ kiinne ogo, “Män Iburu yaana a kiingon yüünü ickonoon kä winni yaanni äätin ika ti ogo ika ñääyjada ko yok,
17 Então repetiu-lhe a história: "Aquele escravo hebreu que você nos trouxe aproximou-se de mim para me insultar.
18 aŋ wääna yaajjänä kä ye, i buuṭin woo äräk aŋ burŋu yeene daljene ti ïntï ti.”
18 Mas, quando gritei por socorro, ele largou seu manto ao meu lado e fugiu".
19 Aŋ wääna Yuucip mügdo yeene tiiŋŋee kä jiik iiŋe yaaka jaayee kä ogo, “A yaaka näŋgana kiingon yüünü ye ikki ye,” i ike pennä kä yaac.
19 Quando o seu senhor ouviu o que a sua mulher lhe disse: "Foi assim que o seu escravo me tratou", ficou indignado.
20 Aŋ Yuucip müŋŋe aŋ icce gaŋgar nänṭa ḍucene yätkä m'aka üüle ye, aŋ Yuucip cäynä wïca.
20 Mandou buscar José e lançou-o na prisão em que eram postos os prisioneiros do rei. José ficou na prisão,
21 Aŋ Pïṭo ke Yuucip aŋ nüütkene woo biilin yaana batta düüñïdï ye, aŋ iññe ŋerrä ḍuuŋgon yen gaŋgar ti.
21 mas o Senhor estava com ele e o tratou com bondade, concedendo-lhe a simpatia do carcereiro.
22 Aŋ Yuucip ḍoocce a tïïco yen m'aka gaŋgar jï ye muure, aŋ naŋŋe a tïïco yen wakkä yaaka näŋit ḍuuggen gaŋgar jï ye.
22 Por isso o carcereiro encarregou José de todos os que estavam na prisão, e ele se tornou responsável por tudo o que lá sucedia.
23 Aŋ ḍuuŋgon yen gaŋgar batta ŋuca tïïcï wakkä yaaka tïïcä Yuucip ye, kä yaana Pïṭo ke Yuucip ye. Aŋ naŋŋe woodit waak'a naŋde ye ti muure.
23 O carcereiro não se preocupava com nada do que estava a cargo de José, porque o Senhor estava com José e lhe concedia bom êxito em tudo o que realizava.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 39, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.