Gênesis 35
jum (JUM) vs NAA
1 Aŋ Jooŋ Yaagüüp kiinne ogo, “Atä Betalï ŋuca aŋ cääyä wïca. Aŋ bätkaa tambal wïca, Ika Jooŋ yaana üükïn woo ïkï ti wääna buurcinii kä woo määdic Ïïcü ti ina.”
1 Deus disse a Jacó: — Levante-se, vá para Betel e habite ali. Faça ali um altar ao Deus que lhe apareceu quando você fugia do seu irmão Esaú.
2 Aŋ Yaagüüp jaajjin mä äntüke yeene ti ke m'aka muure ke ike ye ti ogo, “Juŋku yaaka a pääken ye aŋge yokïn ikee ti, aŋ yokic laate woo aŋ ääkce buruŋgu latkä.
2 Então Jacó disse à sua família e a todos os que estavam com ele: — Joguem fora os deuses estranhos que há no meio de vocês, purifiquem-se e troquem de roupa.
3 Juwe atïn Betalï aŋ ika ṭäkä, Jooŋ bätkädä tambal wïca yaana ika yüükkana ti waan tïñïdïn ti aŋ ike ke ika nänṭä muure yaana atä kä ye ti.”
3 Vamos nos preparar e ir para Betel. Farei ali um altar ao Deus que me respondeu no dia da minha angústia e me acompanhou no caminho por onde andei.
4 Aŋ iken juŋku muure yaaka ke iken ye, iñi Yaagüüp ke jaljalli yaaka eŋtä gitken ti ye. Aŋ jïkke ïñï jaan mooye ŋoy, yaana cokulaŋ ti Cakïïm ye.
4 Então deram a Jacó todos os deuses estranhos que tinham em mãos e as argolas que lhes pendiam das orelhas. E Jacó os escondeu debaixo do carvalho que está junto a Siquém.
5 Aŋ wääna Yaagüüp ke merkä yeeke bagene kä ye, mä bänkä yaaka cokulaŋ ti nänṭ'a kaajdene kä ye, nääkki Jooŋ liin mooye, aŋ batta agene kä ñoolgin ŋätin.
5 Quando eles partiram, o terror de Deus invadiu as cidades vizinhas, e não perseguiram os filhos de Jacó.
6 Aŋ Yaagüüp äätin ke mä yeeke muure Lüüc yaana tiññaŋ battä me ogo Betalï ye, ŋommañ yen mä Kanaan ti.
6 Assim, Jacó chegou a Luz, chamada Betel, que fica na terra de Canaã, ele e todo o povo que estava com ele.
7 Aŋ ike bättä tambal wïca aŋ äkkene yäṇtäŋ ogo, El Betalï, aŋ aŋan ogo Jooŋ yen Betalï kä yaana Jooŋ üükenee woo ike ti kä lääggï wääna ike lüüdee kä woo määden ti ye.
7 E edificou ali um altar. E àquele lugar deu o nome de El-Betel, porque ali Deus havia se revelado a ele quando estava fugindo do seu irmão.
8 Rïpga niito yeene Dïboora tüwnü aŋ jïgï me ïñï jaan mooye ŋoy Betalï ti kä ïñï, aŋ äkki me ogo, Aluun Baküüt, aŋ aŋan ogo “Jaan Ïwok.”
8 Débora, a ama de Rebeca, morreu e foi sepultada ao pé de Betel, debaixo do carvalho que se chama Alom-Bacute.
9 Aŋ wääna Yaagüüp ḍuukee kä Padaan Araam ye, i Jooŋ üükïn woo ike ti ŋuca Betalï aŋ ike ŋüülkï.
9 Depois que Jacó havia retornado de Padã-Arã, Deus lhe apareceu outra vez e o abençoou.
10 Aŋ ike kiini Jooŋ ogo, “Yäṇtonḍü ogo Yaagüüp, aŋ yäṇtonḍü batta ŋuca bi battä me ogo Yaagüüp ke on. Yäṇtonḍü bi battä me ogo Icärayiil.” Aŋ ike äkki Jooŋ ogo Icärayiil.
10 Deus disse a ele: — Você se chama Jacó, mas o seu nome não será mais Jacó; o seu nome será Israel. E lhe deu o nome de Israel.
11 Aŋ ike kiini Jooŋ ogo, “Ika agä Jooŋ yaana Lïïṭït ye, giidä aŋ ḍiirä aŋ wäätci age ṭoŋ aŋ ṭoŋ ḍiirken bi käjä woo ïkï ti aŋ ïkï bi wäätci agä daan yuur yen yätkäni.
11 Disse-lhe mais: — Eu sou o Deus Todo-Poderoso; seja fecundo e multiplique-se; uma nação e multidão de nações sairão de você, e reis procederão de você.
12 Aŋ ŋommañ yaana iññä Abrayiim ke Icaak ye bi iñenii kä cäänna ke kilkä yaaka äätä ŋäñü ti ye.”
12 A terra que dei a Abraão e a Isaque darei também a você e, depois de você, à sua descendência.
13 Aŋ Jooŋ ike dalji ïñï nänṭ'a jaaynene kä ye.
13 E Deus se retirou dele, elevando-se do lugar onde lhe havia falado.
14 Aŋ Yaagüüp ḍuccin kolcan paydin nänṭ'a jaaynene ke Jooŋ ye, aŋ puukkene wic määk ke ñownä aŋ yaanna nüütï a kolcan paydin yaana tïïlcïdï ye.
14 Então Jacó pôs uma coluna de pedra no lugar onde Deus havia falado com ele e derramou uma libação e azeite sobre ela.
15 Aŋ Yaagüüp nänṭä yaana jaaynene ke Jooŋ ye äkkene ogo Betalï.
15 Ao lugar onde Deus lhe havia falado, Jacó deu o nome de Betel.
16 Aŋ Yaagüüp ke mä äntüke yeeke Betalï mañji ïñï aŋ wääna mor uterene kä utar Ipiraat ye, i wuuŋ yaana giidene Rahiil ye ḍäägin aŋ bääŋ yeene pegaŋ kä yaac.
16 Partiram de Betel, e, havendo ainda pequena distância para chegar a Efrata, Raquel deu à luz um filho, num parto que foi muito difícil.
17 Aŋ wääna bääŋ yeene pekkee kä ïñï kä yaac ye, i iiŋ yaana gïtï ye ike kiini ogo, “Ŋana ïkï booju ïkï cääygi minnenile oone menen.”
17 Em meio às dores, a parteira disse a Raquel: — Não tenha medo, pois você ainda terá este filho.
18 Aŋ ike tüw aŋ wääna wääktäŋ yeene kääjedee kä woo ye i minneni äkkene ogo Benaawni aŋ aŋan ogo “Minneni bääŋ yeeni.” Aŋ äkki wäyen ogo Benyamïïn aŋ aŋan ogo “Minneni yen ïntï birrä.”
18 Ao sair-lhe a alma (porque morreu), deu ao filho o nome de Benoni. Mas seu pai lhe chamou Benjamim.
19 Aŋ Rahiil ṭüwnü aŋ jïkï me ïñï päy mä Ipiraat taaŋ. Aŋ cäänna Ipiraat battä me ogo Beetlaam.
19 Assim, Raquel morreu e foi sepultada no caminho de Efrata, que é Belém.
20 Aŋ Yaagüüpkolcan paydin ḍoocce wïca kääl Rahiil wic aŋ daa yoottu me wïca ke tiññaŋ.
20 Jacó levantou uma coluna sobre a sepultura de Raquel. Essa é a coluna da sepultura de Raquel até o dia de hoje.
21 Aŋ Yaagüüp baŋŋä aŋ keeñ yeene ṭeljene ïñï Mekdaal Adaar taaŋŋañja.
21 Então Israel partiu e armou a sua tenda além da torre de Éder.
22 Aŋ wääna Yaagüüp cääye kä baan yaanja ti ye, i Robïïn Bila nïïnne, kiingon iiŋe yen wäyen, aŋ jiik yaakka tiiŋi Yaagüüp.
22 E aconteceu que, habitando Israel naquela terra, Rúben foi e se deitou com Bila, concubina de seu pai. E Israel ficou sabendo disso. Eram doze os filhos de Israel.
23 Aŋ merkälen Leya a Robïïn kaygon yen Yaagüüp ke Camoon ke Laawï ke Yahüüja ke Yacakïïr aŋ Jabuloon.
23 Rúben, o primogênito de Jacó, Simeão, Levi, Judá, Issacar e Zebulom, filhos de Lia;
24 Aŋ merkälen Rahiil a Yuucip ke Benyamïïn.
24 José e Benjamim, filhos de Raquel;
25 Aŋ merkälen Bila kiingon yen Rahiil a Ḍaan ke Naptaalï.
25 Dã e Naftali, filhos de Bila, serva de Raquel;
26 Aŋ merkälen Jïlpa kiingon yen Leya a Gaat ke Acïïr.
26 e Gade e Aser, filhos de Zilpa, serva de Lia. São estes os filhos de Jacó, que lhe nasceram em Padã-Arã.
27 Aŋ Yaagüüp attä wäyen Icaak ti nänṭ'a battä me ogo Mamar ye cokulaŋ ti Gariya Arba, yaana tiññaŋ battä me ogo Hiburoon ye, nänṭ'a cääynene Abrayiim ke Icaak bata boorgu ye.
27 Jacó veio a Isaque, seu pai, a Manre, a Quiriate-Arba (que é Hebrom), onde peregrinaram Abraão e Isaque.
28 Aŋ Icaak cääynä ke yuunge ḍake 180.
28 Os dias da vida de Isaque foram cento e oitenta anos.
29 Aŋ ike wääkcin woo wääktäŋ tüwnü aŋ tüwnü aŋ ike cooṭi me ti dänkä yurge ti, i yuunge a päjjïnï, aŋ merkä yeeke Ïïcü ke Yaagüüp ken ike jïgï.
29 Após uma longa velhice, Isaque expirou e morreu, sendo reunido ao seu povo; e Esaú e Jacó, seus filhos, o sepultaram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.