Gênesis 35

jum (JUM) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Aŋ Jooŋ Yaagüüp kiinne ogo, “Atä Betalï ŋuca aŋ cääyä wïca. Aŋ bätkaa tambal wïca, Ika Jooŋ yaana üükïn woo ïkï ti wääna buurcinii kä woo määdic Ïïcü ti ina.”
1 Disse Deus a Jacó: Levanta-te, sobe a Betel e habita ali; faze ali um altar ao Deus que te apareceu quando fugias da presença de Esaú, teu irmão.
2 Aŋ Yaagüüp jaajjin mä äntüke yeene ti ke m'aka muure ke ike ye ti ogo, “Juŋku yaaka a pääken ye aŋge yokïn ikee ti, aŋ yokic laate woo aŋ ääkce buruŋgu latkä.
2 Então, disse Jacó à sua família e a todos os que com ele estavam: Lançai fora os deuses estranhos que há no vosso meio, purificai-vos e mudai as vossas vestes;
3 Juwe atïn Betalï aŋ ika ṭäkä, Jooŋ bätkädä tambal wïca yaana ika yüükkana ti waan tïñïdïn ti aŋ ike ke ika nänṭä muure yaana atä kä ye ti.”
3 levantemo-nos e subamos a Betel. Farei ali um altar ao Deus que me respondeu no dia da minha angústia e me acompanhou no caminho por onde andei.
4 Aŋ iken juŋku muure yaaka ke iken ye, iñi Yaagüüp ke jaljalli yaaka eŋtä gitken ti ye. Aŋ jïkke ïñï jaan mooye ŋoy, yaana cokulaŋ ti Cakïïm ye.
4 Então, deram a Jacó todos os deuses estrangeiros que tinham em mãos e as argolas que lhes pendiam das orelhas; e Jacó os escondeu debaixo do carvalho que está junto a Siquém.
5 Aŋ wääna Yaagüüp ke merkä yeeke bagene kä ye, mä bänkä yaaka cokulaŋ ti nänṭ'a kaajdene kä ye, nääkki Jooŋ liin mooye, aŋ batta agene kä ñoolgin ŋätin.
5 E, tendo eles partido, o terror de Deus invadiu as cidades que lhes eram circunvizinhas, e não perseguiram aos filhos de Jacó.
6 Aŋ Yaagüüp äätin ke mä yeeke muure Lüüc yaana tiññaŋ battä me ogo Betalï ye, ŋommañ yen mä Kanaan ti.
6 Assim, chegou Jacó a Luz, chamada Betel, que está na terra de Canaã, ele e todo o povo que com ele estava.
7 Aŋ ike bättä tambal wïca aŋ äkkene yäṇtäŋ ogo, El Betalï, aŋ aŋan ogo Jooŋ yen Betalï kä yaana Jooŋ üükenee woo ike ti kä lääggï wääna ike lüüdee kä woo määden ti ye.
7 E edificou ali um altar e ao lugar chamou El-Betel; porque ali Deus se lhe revelou quando fugia da presença de seu irmão.
8 Rïpga niito yeene Dïboora tüwnü aŋ jïgï me ïñï jaan mooye ŋoy Betalï ti kä ïñï, aŋ äkki me ogo, Aluun Baküüt, aŋ aŋan ogo “Jaan Ïwok.”
8 Morreu Débora, a ama de Rebeca, e foi sepultada ao pé de Betel, debaixo do carvalho que se chama Alom-Bacute.
9 Aŋ wääna Yaagüüp ḍuukee kä Padaan Araam ye, i Jooŋ üükïn woo ike ti ŋuca Betalï aŋ ike ŋüülkï.
9 Vindo Jacó de Padã-Arã, outra vez lhe apareceu Deus e o abençoou.
10 Aŋ ike kiini Jooŋ ogo, “Yäṇtonḍü ogo Yaagüüp, aŋ yäṇtonḍü batta ŋuca bi battä me ogo Yaagüüp ke on. Yäṇtonḍü bi battä me ogo Icärayiil.” Aŋ ike äkki Jooŋ ogo Icärayiil.
10 Disse-lhe Deus: O teu nome é Jacó. Já não te chamarás Jacó, porém Israel será o teu nome. E lhe chamou Israel.
11 Aŋ ike kiini Jooŋ ogo, “Ika agä Jooŋ yaana Lïïṭït ye, giidä aŋ ḍiirä aŋ wäätci age ṭoŋ aŋ ṭoŋ ḍiirken bi käjä woo ïkï ti aŋ ïkï bi wäätci agä daan yuur yen yätkäni.
11 Disse-lhe mais: Eu sou o Deus Todo-Poderoso; sê fecundo e multiplica-te; uma nação e multidão de nações sairão de ti, e reis procederão de ti.
12 Aŋ ŋommañ yaana iññä Abrayiim ke Icaak ye bi iñenii kä cäänna ke kilkä yaaka äätä ŋäñü ti ye.”
12 A terra que dei a Abraão e a Isaque dar-te-ei a ti e, depois de ti, à tua descendência.
13 Aŋ Jooŋ ike dalji ïñï nänṭ'a jaaynene kä ye.
13 E Deus se retirou dele, elevando-se do lugar onde lhe falara.
14 Aŋ Yaagüüp ḍuccin kolcan paydin nänṭ'a jaaynene ke Jooŋ ye, aŋ puukkene wic määk ke ñownä aŋ yaanna nüütï a kolcan paydin yaana tïïlcïdï ye.
14 Então, Jacó erigiu uma coluna de pedra no lugar onde Deus falara com ele; e derramou sobre ela uma libação e lhe deitou óleo.
15 Aŋ Yaagüüp nänṭä yaana jaaynene ke Jooŋ ye äkkene ogo Betalï.
15 Ao lugar onde Deus lhe falara, Jacó lhe chamou Betel.
16 Aŋ Yaagüüp ke mä äntüke yeeke Betalï mañji ïñï aŋ wääna mor uterene kä utar Ipiraat ye, i wuuŋ yaana giidene Rahiil ye ḍäägin aŋ bääŋ yeene pegaŋ kä yaac.
16 Partiram de Betel, e, havendo ainda pequena distância para chegar a Efrata, deu à luz Raquel um filho, cujo nascimento lhe foi a ela penoso.
17 Aŋ wääna bääŋ yeene pekkee kä ïñï kä yaac ye, i iiŋ yaana gïtï ye ike kiini ogo, “Ŋana ïkï booju ïkï cääygi minnenile oone menen.”
17 Em meio às dores do parto, disse-lhe a parteira: Não temas, pois ainda terás este filho.
18 Aŋ ike tüw aŋ wääna wääktäŋ yeene kääjedee kä woo ye i minneni äkkene ogo Benaawni aŋ aŋan ogo “Minneni bääŋ yeeni.” Aŋ äkki wäyen ogo Benyamïïn aŋ aŋan ogo “Minneni yen ïntï birrä.”
18 Ao sair-lhe a alma (porque morreu), deu-lhe o nome de Benoni; mas seu pai lhe chamou Benjamim.
19 Aŋ Rahiil ṭüwnü aŋ jïkï me ïñï päy mä Ipiraat taaŋ. Aŋ cäänna Ipiraat battä me ogo Beetlaam.
19 Assim, morreu Raquel e foi sepultada no caminho de Efrata, que é Belém.
20 Aŋ Yaagüüpkolcan paydin ḍoocce wïca kääl Rahiil wic aŋ daa yoottu me wïca ke tiññaŋ.
20 Sobre a sepultura de Raquel levantou Jacó uma coluna que existe até ao dia de hoje.
21 Aŋ Yaagüüp baŋŋä aŋ keeñ yeene ṭeljene ïñï Mekdaal Adaar taaŋŋañja.
21 Então, partiu Israel e armou a sua tenda além da torre de Éder.
22 Aŋ wääna Yaagüüp cääye kä baan yaanja ti ye, i Robïïn Bila nïïnne, kiingon iiŋe yen wäyen, aŋ jiik yaakka tiiŋi Yaagüüp.
22 E aconteceu que, habitando Israel naquela terra, foi Rúben e se deitou com Bila, concubina de seu pai; e Israel o soube. Eram doze os filhos de Israel.
23 Aŋ merkälen Leya a Robïïn kaygon yen Yaagüüp ke Camoon ke Laawï ke Yahüüja ke Yacakïïr aŋ Jabuloon.
23 Rúben, o primogênito de Jacó, Simeão, Levi, Judá, Issacar e Zebulom, filhos de Lia;
24 Aŋ merkälen Rahiil a Yuucip ke Benyamïïn.
24 José e Benjamim, filhos de Raquel;
25 Aŋ merkälen Bila kiingon yen Rahiil a Ḍaan ke Naptaalï.
25 Dã e Naftali, filhos de Bila, serva de Raquel;
26 Aŋ merkälen Jïlpa kiingon yen Leya a Gaat ke Acïïr.
26 e Gade e Aser, filhos de Zilpa, serva de Lia. São estes os filhos de Jacó, que lhe nasceram em Padã-Arã.
27 Aŋ Yaagüüp attä wäyen Icaak ti nänṭ'a battä me ogo Mamar ye cokulaŋ ti Gariya Arba, yaana tiññaŋ battä me ogo Hiburoon ye, nänṭ'a cääynene Abrayiim ke Icaak bata boorgu ye.
27 Veio Jacó a Isaque, seu pai, a Manre, a Quiriate-Arba (que é Hebrom), onde peregrinaram Abraão e Isaque.
28 Aŋ Icaak cääynä ke yuunge ḍake 180.
28 Foram os dias de Isaque cento e oitenta anos.
29 Aŋ ike wääkcin woo wääktäŋ tüwnü aŋ tüwnü aŋ ike cooṭi me ti dänkä yurge ti, i yuunge a päjjïnï, aŋ merkä yeeke Ïïcü ke Yaagüüp ken ike jïgï.
29 Velho e farto de dias, expirou Isaque e morreu, sendo recolhido ao seu povo; e Esaú e Jacó, seus filhos, o sepultaram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.