Gênesis 32

jum (JUM) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Aŋ Yaagüüp jujjin woo attä kä päy aŋ malaŋŋi yek Jooŋ pärjene kä.
1 Jacó também seguiu o seu caminho, e encontraram-no os anjos de Deus.
2 Aŋ wääna yoorene daa kä Yaagüüp ye, ike jaajjin ogo, “A nänṭä kääygä Jooŋ inni.” Aŋ ina ken nänṭä yaanna äkkeeda ogo Manaayim yaanna.
2 E Jacó disse, quando os viu: Este é o exército de Deus. E chamou aquele lugar Maanaim.
3 Aŋ Yaagüüp tuccin tüüjgï ñome ti attä pärjïdï ke määden Ïïcü ŋommañ mä Cïïr ti baan mooye mä Ïdoom ti.
3 E enviou Jacó mensageiros adiante de si a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, território de Edom.
4 Aŋ eenjene aŋ kiinne ogo, “Ikee ate aŋ mügdo yeeni Ïïcü kiine ogo, ‘Kiingon yüünü Yaagüüp jääyïdï ogo, “Ika attä Laabaan ti, aŋ ikoon cääyon ke ike ke tiññaŋ.
4 E ordenou-lhes, dizendo: Assim direis a meu senhor Esaú: Assim diz Jacó, teu servo: Como peregrino morei com Labão, e me detive lá até agora;
5 Ika cääyga däk, ke tüürüŋŋï ke ḍiik ke kiinkä oogen ke määngen. Ika tuucunu ṭäkä nüütküdü mügdo yeeni ogo ika käñjo ŋerrä ïkï ti.”’”
5 E tenho bois e jumentos, ovelhas, e servos e servas; e enviei para o anunciar a meu senhor, para que ache graça em teus olhos.
6 Aŋ tüüjgï ḍuukin Yaagüüp ti, aŋ jaajjin ogo, “Ikoon atton määdic Ïïcü ti. Aŋ ike äätïdï ike pärjede aŋ ike ädit ook caykä mäyken kä ŋan.”
6 E os mensageiros voltaram a Jacó, dizendo: Fomos a teu irmão Esaú; e também ele vem para encontrar-te, e quatrocentos homens com ele.
7 Aŋ Yaagüüp booññu kä yaac aŋ yore rüütte, aŋ m'aka ke ike ye kiimme gïtï kurku kä yew, ke ḍiik ke däk ke kälämgä.
7 Então Jacó temeu muito e angustiou-se; e repartiu o povo que com ele estava, e as ovelhas, e as vacas, e os camelos, em dois bandos.
8 Aŋ Yaagüüp jaajjin ogo, “Naana Ïïcü ätä aŋ kun keelok irke ye, yakkalaŋ lïïṭï lïkcï woo.”
8 Porque dizia: Se Esaú vier a um bando e o ferir, o outro bando escapará.
9 Aŋ Yaagüüp jaajjin ogo, “Ay Jooŋ yen daan wäyo Abrayiim ke wäyo Icaak, ay Pïṭo ika kiinnaa ogo, ‘Ḍukcu baan yüünü ti ke mä yüükü ti, nuŋko bi näŋgenii kä ŋerrä ye.’
9 Disse mais Jacó: Deus de meu pai Abraão, e Deus de meu pai Isaque, o Senhor, que me disseste: Torna-te à tua terra, e a tua parentela, e far-te-ei bem;
10 Ika batta päjjädä kä biilin yaana batta düüñïdï ye ke woṇṇu yaana nüütkana kä ika kiingon yüünü ye. Aŋ wääna ircänä woo wii mä Üürdün ye a lacan pare ken äddä. Aŋ tiññaŋ ika wäättä kurku kä yewwe.
10 Menor sou eu que todas as beneficências, e que toda a fidelidade que fizeste ao teu servo; porque com meu cajado passei este Jordão, e agora me tornei em dois bandos.
11 Kura magja kä määdo Ïïcü. Ika booju kä ike, nuŋko äätïdï aŋ ika irkada, ke määngä ke merkä.
11 Livra-me, peço-te, da mão de meu irmão, da mão de Esaú; porque eu o temo; porventura não venha, e me fira, e a mãe com os filhos.
12 Aŋ ïkï jaajjini ogo, ‘A gïtken ika ïkï bi näŋgeni ŋerrä, aŋ kilkä yüükü bi naŋä bata ṭiŋal yek wii jïñe yaaka batta lïïltä me kä paŋŋä ye.’”
12 E tu o disseste: Certamente te farei bem, e farei a tua descendência como a areia do mar, que pela multidão não se pode contar.
13 Aŋ ike nïïnnä wïca wïïrïn jïñe yaanja ti, aŋ waak yeeke ti ike määden Ïïcü wäkkene woo iñdin.
13 E passou ali aquela noite; e tomou do que lhe veio à sua mão, um presente para seu irmão Esaú:
14 Aŋ wäkkene woo ḍiik määngen 200, ke ñukku caykä kä yew, ke käbälgä määngen 200, ke käbälgä yätken caykä kä yew,
14 Duzentas cabras e vinte bodes; duzentas ovelhas e vinte carneiros;
15 ke kälämgä määngen caykä kä ḍäk ke ṭulgen, ke däk caykä kä ŋan ke yätkä kä caay, ke tüürüŋŋï määngen caykä kä yew aŋ oogen kä caay.
15 Trinta camelas de leite com suas crias, quarenta vacas e dez novilhos; vinte jumentas e dez jumentinhos;
16 Aŋ yaakka iññe kiinkä yeeke aŋ ike jaajjin ogo, “Ate ñomi ti aŋ waan yaŋkalaŋ dale kun yaŋkalaŋ atï ñomuk aŋ yaŋkalaŋ kä ŋäjäk.”
16 E deu-os na mão dos seus servos, cada rebanho à parte, e disse a seus servos: Passai adiante de mim e ponde espaço entre rebanho e rebanho.
17 Aŋ kiingon yaana ïïjjïdï ye iingene ogo, “Naana määdo Ïïcü purjene kä aŋ ïkï tajdey ogo, ‘Ïkï agä män ŋaani? Aŋ ïkï atä wa? Aŋ a ḍiik ŋaani ika ye?’
17 E ordenou ao primeiro, dizendo: Quando Esaú, meu irmão, te encontrar, e te perguntar, dizendo: De quem és, e para onde vais, e de quem são estes diante de ti?
18 I luugu ogo, ‘A yek kiingon yüünü Yaagüüp, yaakki a iñdin tuckudu mügdo yeeni Ïïcü. Aŋ Yaagüüp kä ḍoŋe bilti äätä ŋätko ti.’”
18 Então dirás: São de teu servo Jacó, presente que envia a meu senhor, a Esaú; e eis que ele mesmo vem também atrás de nós.
19 Aŋ yewwe yeene ke ḍäke eenjene kä jiik keelkä ke yaaka muure baadit ḍigärgä ye, ogo, “Ikee jaajje jiik keelkä Ïïcü ti naana ike kaññe ye.
19 E ordenou também ao segundo, e ao terceiro, e a todos os que vinham atrás dos rebanhos, dizendo: Conforme a esta mesma palavra falareis a Esaú, quando o achardes.
20 Aŋ ikee jaajje ogo, ‘Kiingon yüünü Yaagüüp bilti äätä ŋätko ti.’” Ike payit ogo, “Bi läägä juuggin ïñï kä iñdin yaaka atï ñomi ti yaakki. Aŋ wäättan naana yooru ye, naana ṭäkï ye ika bi gïmga.”
20 E direis também: Eis que o teu servo Jacó vem atrás de nós. Porque dizia: Eu o aplacarei com o presente, que vai adiante de mim, e depois verei a sua face; porventura ele me aceitará.
21 Aŋ ike a tüccïnï iñdin ñomuk aŋ ike nïïnnä nänṭä keeññi.
21 Assim, passou o presente adiante dele; ele, porém, passou aquela noite no arraial.
22 Aŋ mïïllä jïñe keellä yaanja ti ike juwin ñaalok aŋ määngä yeeke yaaka kä yewwe ye koowne ke kiinkä yeeke määngen, ke merkä yeeke yaaka caay wiñen kä keelok ye, aŋ ircin woo wii mä Yabüük.
22 E levantou-se aquela mesma noite, e tomou as suas duas mulheres, e as suas duas servas, e os seus onze filhos, e passou o vau de Jaboque.
23 Aŋ iken koowne aŋ tucce ircin woo wii, ke wakkä yeeke muure yaaka bilti ye,
23 E tomou-os e fê-los passar o ribeiro; e fez passar tudo o que tinha.
24 aŋ Yaagüüp dalji me ïñï pare. Aŋ mügjïn ke oon ke buur kääje.
24 Jacó, porém, ficou só; e lutou com ele um homem, até que a alva subiu.
25 Aŋ wääna yoorene daa kä oon yuccee kä ye. I Yaagüüp jemme ḍïïne ti, aŋ ḍïïne kooynu wääna mükcete kä ye.
25 E vendo este que não prevalecia contra ele, tocou a juntura de sua coxa, e se deslocou a juntura da coxa de Jacó, lutando com ele.
26 Aŋ kiini oon ogo, “Dalä ika atä buur kääjin.” Aŋ kiini Yaagüüp ogo, “Ïkï batta äkkedeni atä ke ŋüülkaa kä.”
26 E disse: Deixa-me ir, porque já a alva subiu. Porém ele disse: Não te deixarei ir, se não me abençoares.
27 Aŋ taaji oon ogo, “Ïkï batti me ogo ŋaani?”
27 E disse-lhe: Qual é o teu nome? E ele disse: Jacó.
28 Aŋ kiini oon ogo, “Yäṇtonḍü ŋuca batta bi battä me ogo Yaagüüp, ïkï bi batti me ogo Icärayiil. A nääŋka mügjene ke Jooŋ ke me, aŋ yoññeeda kä ye.”
28 Então disse: Não te chamarás mais Jacó, mas Israel; pois como príncipe lutaste com Deus e com os homens, e prevaleceste.
29 Aŋ Yaagüüp jaajjin ogo, “Nüütkaa yäṇtonḍü.” Aŋ taaji oon ogo, “Ika tajdaa kä yäṇtonḍi ina?” Aŋ wäättan ŋüülkene wïca.
29 E Jacó lhe perguntou, e disse: Dá-me, peço-te, a saber o teu nome. E disse: Por que perguntas pelo meu nome? E abençoou-o ali.
30 Aŋ Yaagüüp nänṭä äkkene ogo Pïnïyel. Aŋ naana aŋan ye i ogo, “Ikoon yuurtonon woŋgin ke Jooŋ, aŋ ika por daa agä üdon.”
30 E chamou Jacó o nome daquele lugar Peniel, porque dizia: Tenho visto a Deus face a face, e a minha alma foi salva.
31 Aŋ wääna Pïnïyel daljedeeda kä ïñï ye i kääcki äŋ wïca aŋ ike ŋoldïdï kä yaana ḍïïne agee kä kooyon kä ye.
31 E saiu-lhe o sol, quando passou a Peniel; e manquejava da sua coxa.
32 Ina ke tiññaŋ mä Icärayiil batta ämene kä puuc mäyken waadgä ḍïïnä yaanna kä yaana Yaagüüp jemmeeda kä ḍïïne ti ye.
32 Por isso os filhos de Israel não comem o nervo encolhido, que está sobre a juntura da coxa, até o dia de hoje; porquanto tocara a juntura da coxa de Jacó no nervo encolhido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.