Gênesis 30

jum (JUM) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Aŋ wääna Rahiil yuṭṭee kä ike Yaagüüp batta agee kä gïtkïnï kä merkä ye, i ike käwen mämgene jï. Aŋ ike Yaagüüp kiinne ogo, “Iñja merkä, naana ye ika bi tüwü.”
1 Quando Raquel viu que não dava filhos a Jacó, teve ciúmes de sua irmã e disse a Jacó: — Dê-me filhos, do contrário morrerei.
2 Aŋ Yaagüüp pennä kä yaac kä Rahiil, aŋ taaññe ogo, “Ika agä Jooŋ, yaana ïkï ṭïïŋŋey kä merkä ye?”
2 Então Jacó ficou irado com Raquel e disse: — Será que eu estou em lugar de Deus, que a impediu de ter filhos?
3 Aŋ kiini Rahiil ogo, “Kiingon yeeni Bila koowu aŋ nïïne kä, ike bi ika gitka merkälen, aŋ kä ike, ika bi cääygana kä merkälen cäänna.”
3 Então Raquel disse: — Eis aqui Bila, minha serva; tenha relações com ela, para que dê à luz e eu traga filhos ao meu colo por meio dela.
4 Aŋ Rahiil kiingon yeene Bila ickene oore Yaagüüp bata iiŋe, aŋ nïïnnene kä.
4 Assim, Raquel lhe deu Bila, sua serva, por mulher; e Jacó teve relações com ela.
5 Aŋ Bila laaccä, aŋ Yaagüüp gitkene minneni a oon.
5 Bila ficou grávida e deu à luz um filho a Jacó.
6 Aŋ Rahiil jaajjin ogo, “Jooŋ ika jooñña kä ŋer, aŋ cäänna jiik yeeki tiiŋŋe, aŋ ika iñña minneni a oon.” Aŋ ina ken äkkeeda kä yäṇtäŋ ogo Ḍaan yaanna.
6 Então Raquel disse: — Deus me fez justiça; ouviu a minha voz e me deu um filho. Por isso lhe chamou Dã.
7 Aŋ kiingon yen Rahiil Bila ŋuccin laaccä ŋuca, aŋ Yaagüüp gitkene minneni a oon ŋuca.
7 Outra vez Bila, serva de Raquel, ficou grávida e deu à luz o segundo filho a Jacó.
8 Aŋ Rahiil jaajjin ogo, “Kä yääññä teyconḍe ikoon näägonon ke käwo aŋ yoññu.” Aŋ äkkene yäṇtäŋ ogo Naptaalï.
8 Raquel disse: — Com grandes lutas tenho competido com minha irmã e consegui vencer. Por isso deu ao filho o nome de Naftali.
9 Aŋ wääna Leya yuṭṭee kä ike yuuttee kä ïñï kä giidä ye, ike kiingon yeene Jïlpa koowne, aŋ ickene Yaagüüp bata iiŋe.
9 Quando Lia viu que ela mesma tinha cessado de ter filhos, tomou a sua serva Zilpa e a deu a Jacó por mulher.
10 Aŋ Jïlpa kiingon yen Leya Yaagüüp gitkene minneni a oon.
10 Zilpa, serva de Lia, deu a Jacó um filho.
11 Aŋ Leya jaajjin ogo, “A ñaaynä ŋerconḍe ken äätin.” Aŋ äkkene yäṇtäŋ ogo Gaat.
11 Lia disse: — Afortunada! E deu ao filho o nome de Gade.
12 Aŋ Jïlpa kiingon yen Leya Yaagüüp gitkene minneni a oon ŋuca.
12 Depois, Zilpa, serva de Lia, deu o segundo filho a Jacó.
13 Aŋ Leya jaajjin ogo, “Ika joni ñabaŋ, aŋ määngä ika bi bäärga ogo jon ñammä.” Aŋ äkkene yäṇtäŋ ogo Acïïr.
13 Então Lia disse: — É a minha felicidade! Porque as mulheres dirão que sou feliz. E lhe deu o nome de Aser.
14 Aŋ nïïnkä errä päk ti Robïïn attä yiil jï, aŋ käññä jaan läñ beel bata tääkäräŋ yiil jï, aŋ ickene meen. Aŋ Rahiil Leya kiinne ogo, “Kura iñja jaan yen minneni yüünü.”
14 Nos dias da colheita do trigo, Rúben saiu e achou umas mandrágoras no campo. Ele as trouxe para Lia, sua mãe. Então Raquel disse a Lia: — Dê-me algumas das mandrágoras que o seu filho trouxe.
15 Aŋ Leya jaajjin ogo, “Ḍaŋŋa ïkï oon yeeni koowni, aŋ cäänna ṭäkkä jaan minneni yeeni koowdu?” Aŋ Rahiil jaajjin ogo, “Ike bi nïïn wïïrïn tiññaŋ ïkï ti rätä jaan minneni yüünü.”
15 Mas Lia respondeu: — Você acha pouco o fato de ter tomado de mim o marido? Vai tomar também as mandrágoras de meu filho? Raquel respondeu: — Ele poderá ter relações com você esta noite, em troca das mandrágoras de seu filho.
16 Aŋ wääna Yaagüüp ḍuuke kä yiil jï biigin ti aŋŋi ye, Leya attä pääkcin ike ti aŋ jaajjin ogo, “Ïkï nïïnä ika ti tiññaŋ ïkï rättenii kä jaan yen minneni yeeni.” Aŋ nïïnnene kä wïïrïn yaanja ti.
16 À tarde, quando Jacó voltava do campo, Lia saiu ao encontro dele e lhe disse: — Esta noite você terá relações comigo, pois eu aluguei você pelas mandrágoras de meu filho. E naquela noite Jacó teve relações com ela.
17 Aŋ Jooŋ Leya tiiŋgene aŋ laaccä, aŋ Yaagüüp gitkene minneni a oon wäätcete kä duuce.
17 Deus ouviu Lia, ela ficou grávida e deu à luz o quinto filho.
18 Aŋ Leya jaajjin ogo, “Jooŋ ika iñña a yaana kiingon yeeni iññädaa kä oon yeeni ye.” Aŋ äkkene yäṇtäŋ ogo Yacakïïr.
18 Então Lia disse: — Deus me recompensou, porque dei a minha serva ao meu marido. E deu ao filho o nome de Issacar.
19 Aŋ Leya ŋuccin laaccä ŋuca, aŋ Yaagüüp gitkene minneni a oon yaana wäätcete kä ḍüügük ye.
19 E Lia engravidou mais uma vez e deu a Jacó o sexto filho.
20 Aŋ Leya jaajjin ogo, “Jooŋ ika iñña iññä ŋerconḍe. Aŋ tiññaŋ oon yeeni ika bi eemda kä yaana gitkänä daa minneni yaana wäätcete kä ḍüügük ye.” Aŋ äkkene yäṇtäŋ ogo Jabuloon.
20 E disse: — Deus me concedeu excelente dádiva. Agora meu marido vai permanecer comigo, porque lhe dei seis filhos. E ela deu ao filho o nome de Zebulom.
21 Aŋ wäättana ike giiṇṇä minneni a iiŋ aŋ äkkene yäṇtäŋ ogo Ḍïïna.
21 Depois disto, deu à luz uma filha e lhe chamou Diná.
22 Aŋ Jooŋ Rahiil payne, aŋ tiiŋgene aŋ naŋŋe giit.
22 Deus lembrou-se de Raquel, ouviu-a e a fez fecunda.
23 Aŋ laaccä aŋ giiṇṇä minneni a oon. Aŋ jaajjin ogo, “Jooŋ loon yeeni aŋgene yok.”
23 Ela engravidou e deu à luz um filho. Então disse: — Deus tirou de mim o meu vexame.
24 Aŋ äkkene yäṇtäŋ ogo Yuucip. Aŋ jaajjin ogo, “Pïṭo yoku ika ŋucka ti minneni a oon ŋuca.”
24 E deu ao filho o nome de José, dizendo: — Que o
25 Aŋ wääna Rahiil gitee kä Yuucip ye. YaagüüpLaabaan kiinne ogo, “Kura äkkaa dalä ika atä paa baan yeeni ti.
25 Depois que Raquel deu à luz José, Jacó disse a Labão: — Deixe-me voltar ao meu lugar e à minha terra.
26 Dalä määngä yeeki koowu ke merkä yeeki yaaka ñuugelenenii kä ye, aŋ ika atä, kä yaana ŋäjjii kä ñuugulani yaaka näŋgenenii kä ye.”
26 Dê-me os meus filhos e as mulheres, pelas quais trabalhei para o senhor, e partirei. O senhor sabe muito bem quanto e de que maneira o servi.
27 Aŋ kiini Laabaan ogo, “Naana ïkï gïmmädä ye kura cääyä winni kä yaana ŋäjjänä daa kä ṭïrkïtïn ti ogo, Pïṭo ika ŋüülkanada ko nääŋkä yüükü yaaka naŋŋeey ika ti ye.
27 Labão lhe respondeu: — Se puder me fazer este favor, peço que fique comigo. Descobri por meio de adivinhações que o
28 Nüütkaa ñuugula carrä yüünü, aŋ bi iñenii.”
28 E Labão continuou: — Fixe o seu salário, que eu pagarei.
29 Aŋ luugi Yaagüüp ogo, “Ŋäjjä ñuugulin yaana ñuugelenenii kä ye, aŋ ḍiik yüükü tïïññä ogoo.
29 Então Jacó disse: — O senhor sabe como tenho trabalhado e como cuidei do seu gado.
30 Ïkï cääygi kä ḍeewaŋ, aŋ wääna äätänä kä ye i ḍiirin kä yaac. Pïṭo ïkï ŋüülkeney kä ika kä waak'a naŋŋä ye muure. Aŋ tiññaŋ a tooku ken bi mä äntüke yeeki äärä daa kä ñaalok?”
30 Porque o pouco que o senhor tinha antes de eu chegar foi aumentado grandemente; e o Senhor Deus o abençoou com o meu trabalho. Mas quando vou começar a trabalhar também por minha própria casa?
31 Aŋ Laabaan tääccin ogo, “A ŋaaka ken iñenii kä?” Aŋ Yaagüüp luukcin ogo, “Ïkï ŋana ika iñdaa ginkalaŋ, gin kä keelok ken näŋgaa kä, aŋ ika bi ceeñä kääjä ke tïïcä ḍiik yüükü.
31 Labão perguntou a Jacó: — Quanto você quer que eu lhe dê? Jacó respondeu: — Não precisa me dar nada. Voltarei a apascentar e a guardar o seu rebanho, se o senhor concordar com isto:
32 Dalä ika kaacä kurku ḍiik yüükü gïtï tiññaŋ, aŋ ika wääkä woo iken ti käbälgä ke ḍiik yaaka müücülaŋ ke yaaka pergaŋ muure ye, ke käbälgä yaaka ülaŋ ye muure. Aŋ iken bi wäätï a ñuugula carrä yeeni.
32 Passarei hoje por todo o seu rebanho, separando para mim todas as ovelhas salpicadas e malhadas, todos os cordeiros negros, e todas as cabras malhadas e salpicadas. Isto será o meu salário.
33 Eemdin yeeni ken bi nütü woo kä ika ñomuk, naana ïkï äätä ukcudu ñuugula carrä yeeni yaana iñdaa kä ye. Ḍiik muure yaaka batta müücülaŋ ke yaaka batta pergaŋ ke käbälgä yaaka batta ülaŋ ḍiik gïtï ke käbälgä gïtï ye, naana kañgä me ye bi pakä me ogo yek kalgin.”
33 Assim, a minha justiça responderá por mim, no dia de amanhã, quando o senhor vier conferir o meu salário. As cabras que não forem salpicadas e malhadas e as ovelhas que não forem negras, caso forem achadas comigo, o senhor pode considerá-las como roubadas.
34 Aŋ Laabaan jaajjin ogo, “Ŋeraŋ! Dalä wäätï bata yaana jaajjinii ye.”
34 Labão disse: — Está bem. Seja como você disse.
35 Aŋ nïïnnä yaanja ti Laabaan ḍiik oogen muure äbene woo yaaka cääygene äälgä ke yaaka pergaŋ ye, aŋ ke ḍiik määngen muure yaaka müücülaŋ ke yaaka pergaŋ ye, ke ḍiik määngen muure yaaka cääygene kä bowken yoken ti ye, ke käbälgälen muure yaaka ülaŋ ye. Aŋ müükkï Laabaan merkä oogen yeeke.
35 Mas, naquele mesmo dia, Labão separou os bodes listrados e malhados e todas as cabras salpicadas e malhadas, todos os que tinham alguma brancura e todos os cordeiros pretos; e os passou às mãos de seus filhos.
36 Aŋ kuññu nïïnkä kä ḍäk päy jï waadgen ti ike ke Yaagüüp, aŋ Yaagüüp ceeñjin kääññä ḍiik Laabaan yakkalaŋ.
36 E pôs a distância de três dias de viagem entre si e Jacó. E Jacó apascentava o restante dos rebanhos de Labão.
37 Aŋ Yaagüüp kuññu jengä kimken yek garkä ti, jaan bumbay ke jaan battä me ogo, lüüc ke yaŋkalaŋ ogo dülüb, aŋ beeyne kä äälgä wotku bowken, nüütï bownu läcäŋgä.
37 Jacó pegou galhos verdes de álamo, de aveleira e de plátano e lhes removeu a casca, em riscas abertas, deixando aparecer a brancura dos galhos.
38 Aŋ ike läcäŋgä yaaka beeyne ye, ḍoocce kä ḍiik ñomgen ti kuun maaṇṇä pii ti nänṭ'a äätete mätene kä ḍiik ye, aŋ ḍiik yuugu naana äätïdï mätï ye.
38 Pôs esses galhos descascados em frente ao rebanho, nos canais de água e nos bebedouros, aonde os rebanhos vinham para beber água. E como acasalavam quando vinham beber,
39 Aŋ ḍiik yuugu kimkä ñomgen ti, aŋ ḍiik gïïtïdï woo ṭulgen yaaka yoken a äälgä ke müücülaŋ ke pergaŋ ye.
39 as ovelhas ficavam prenhes diante dos galhos e davam crias listradas, salpicadas e malhadas.
40 Aŋ Yaagüüp käbälgälen yaakka kibbene woo pääken, aŋ ḍiik ñomgen ṭukke ḍiik yaaka yoken a äälgä ye ke ülken yaaka a yek Laabaan ye ti. Aŋ ike ḍoŋe kipkene woo kurku, aŋ batta agee ḍoocin ke ḍiik Laabaan.
40 Então Jacó separou os cordeiros e virou o rebanho para o lado dos animais listrados e dos animais pretos nos rebanhos de Labão; e pôs o seu rebanho à parte e não o juntou com o rebanho de Labão.
41 Aŋ naana ḍiik määngen teyken iiŋjin ye, i Yaagüüp ḍüccïdï läcäŋgä ḍiik ñomgen ti kuun jï, ogo yuugu ko cokal läcäŋgä ti.
41 E, todas as vezes que as ovelhas fortes ficavam prenhes, Jacó punha os galhos à vista do rebanho nos canais de água, para que ficassem prenhes diante dos galhos.
42 Aŋ yaaka bämaŋ ye batta ḍuckede läcäŋgä. Aŋ bämken a yek Laabaan, aŋ teyken ken a yek Yaagüüp.
42 Porém, quando o rebanho era fraco, não punha os galhos. Assim, os animais fracos eram de Labão, e os fortes eram de Jacó.
43 Ken ina Yaagüüp wäätee agee kä ceeggon kä yaac yaanna, aŋ cääyge ḍiik ḍiirken, ke kiinkä määngen ke oogen, ke kälämgä ke tüürüŋŋï.
43 E o homem se tornou mais e mais rico; teve muitos rebanhos, servas, servos, camelos e jumentos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.