Gênesis 29
jum (JUM) vs NVI
1 Aŋ Yaagüüp wään yeene ceeññe ke ḍake ti ŋommañ mä ñommuŋŋu ti.
1 Então Jacó seguiu viagem e chegou à Mesopotâmia.
2 Aŋ ike yurcin jïïn kä uttar ke kurku kä ḍäk yek ḍiik nïnok ïñï jïïn taaŋŋe ti kïïjï puukkin piik. Aŋ jïïn tüke a üüljïnï kä pääm mooye peŋŋä.
2 Certo dia, olhando ao redor, viu um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitadas por perto, pois os rebanhos bebiam daquele poço, que era tapado por uma grande pedra.
3 Aŋ naana kurku ḍiik yoken ḍüülünü ti muure ye, i kaaydoni pääm ḍüljünü woo jïïn tük, aŋ ḍiik puukkunu piik, aŋ wäättan pääm ḍuukunu üüljünü jïïn tük.
3 Por isso, quando todos os rebanhos se reuniam ali, os pastores rolavam a pedra da boca do poço e davam água às ovelhas. Depois recolocavam a pedra em seu lugar, sobre o poço.
4 Aŋ kaaydoni taaji Yaagüüp ogo, “Ikee age mä wa mädgo?”
4 Jacó perguntou aos pastores: "Meus amigos, de onde são vocês? " "Somos de Harã", responderam.
5 Aŋ iken taaññe ogo, “Laabaan yaana daan wäyen a Nahüür ina ŋäjje?”
5 "Vocês conhecem Labão, neto de Naor? ", perguntou-lhes Jacó. Eles responderam: "Sim, nós o conhecemos".
6 Aŋ iken taaji Yaagüüp ogo, “Ike yore ŋeraŋ?”
6 Então Jacó perguntou: "Ele vai bem? " "Sim, vai bem", disseram eles, "e ali vem sua filha Raquel com as ovelhas".
7 Aŋ ike luukcin ogo, “Wuuŋ mor a äŋ gïtï, batta mor a wuuŋ yen ḍüülïn ti kurku ḍiik nänṭä keellä. Ḍiik puukke piik, aŋ ḍuuke äämdük.”
7 Disse ele: "Olhem, o sol ainda vai alto e não é hora de recolher os rebanhos. Dêem de beber às ovelhas e levem-nas de volta ao pasto".
8 Aŋ iken luukcin ogo, “Ikoon batta lïïṭon, ke kurku ḍiik muure ḍäägene ti, aŋ wäättan pääm ḍüljon woo jïïn tük, aŋ ḍiik puukkon piik.”
8 Mas eles responderam: "Não podemos, enquanto os rebanhos não se agruparem e a pedra não for removida da boca do poço. Só então daremos de beber às ovelhas".
9 Aŋ Yaagüüp por daa ïïñjïdï jayok ke iken ke Rahiil ḍääge ti i kïdït kun ḍiik yek wäyen aŋ ike ken a kaaydo.
9 Ele ainda estava conversando, quando chegou Raquel com as ovelhas de seu pai, pois ela era pastora.
10 Aŋ wääna Yaagüüp Rahiil yoorreeda kä ke kun ḍiik yek nääyen Laabaan ye, ike attä jïïn ti aŋ pääm ḍüljene woo, aŋ ḍiik nääyen puukkene piik.
10 Quando Jacó viu Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, aproximou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber às ovelhas de seu tio Labão.
11 Aŋ wäättan Yaagüüp Rahiil muckene gimgin, aŋ weekcin kä yaac.
11 Depois Jacó beijou Raquel e começou a chorar bem alto.
12 Aŋ Yaagüüp Rahiil nüütkene ogo ike agje ŋiiḍḍen ko wäyen ti, minneni yen woowen Rïpga. Aŋ Rahiil buurcin woo kä bïraŋ attä wäyen Laabaan nüütkene.
12 Então contou a Raquel que era parente do pai dela e filho de Rebeca. E ela foi correndo contar tudo a seu pai.
13 Aŋ kä bïraŋ aŋŋi wääna Laabaan tiiŋŋee kä ogo ñaakonḍe Yaagüüp ḍäägono ye, ike lüüṇṇü pärcete kä, aŋ kääŋŋe yok aŋ muckene gimgin, aŋ äbene ti paa. Aŋ Laabaan nüütkï Yaagüüp waak'a näŋŋä ḍuuggen muure ye.
13 Logo que Labão ouviu as notícias acerca de Jacó, seu sobrinho, correu ao seu encontro, abraçou-o e o beijou. Depois, levou-o para casa, e Jacó contou-lhe tudo o que havia ocorrido.
14 Aŋ Laabaan jaajjin ogo, “Ïkï agä gaani ke yïmgä yeeki a gïtken.” Aŋ Yaagüüp cääynä wïca ke näŋe paan.
14 Então Labão lhe disse: "Você é sangue do meu sangue". Já fazia um mês que Jacó estava na casa de Labão,
15 Aŋ LaabaanYaagüüp kiinne ogo, “Ïkï batta ñuugulu ika ti käpet ogo ïkï cokuleey ti cokal ika ti. Aŋ nüütkaa iñdin yüünü bi a ŋïṭṭä?”
15 quando este lhe disse: "Só por ser meu parente você vai trabalhar de graça? Diga-me qual deve ser o seu salário".
16 Aŋ Laabaan cääygene ṭulge kä yewwe. Mooye battä me ogo Leya aŋ ḍeerconḍe battä me ogo Rahiil.
16 Ora, Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Lia, e o da mais nova, Raquel.
17 Aŋ Leya waŋge a bunin, aŋ Rahiil ŋeraŋ biilke ti ke üükïnene woo ti.
17 Lia tinha olhos meigos, mas Raquel era bonita e atraente.
18 Aŋ Yaagüüp Rahiil bilgene aŋ nääyen kiinne ogo, “Ïkï bi ñuugeleni yuungu kä ŋaṭükel naana ika iñdaa ṭüülü ḍeerconḍe Rahiil, wäätï a iiŋ yeeni ye.”
18 Como Jacó gostava muito de Raquel, disse: "Trabalharei sete anos em troca de Raquel, sua filha mais nova".
19 Aŋ Laabaan jaajjin ogo, “Iiñca ŋeraŋ iñenii kä ïkï, kä yaana iñä daa kä oon yaŋkalaŋ yaana a pare ye. Cääyä ke ika winni.”
19 Labão respondeu: "Será melhor dá-la a você do que a algum outro homem. Fique aqui comigo".
20 Aŋ Yaagüüp ñuugilin yuungu kä ŋaṭükel ogo Rahiil, aŋ yuungu yaakka yoorre belok bata nïïnkä ḍeewken kä yaana billee kä Rahiil ye.
20 Então Jacó trabalhou sete anos por Raquel, mas lhe pareceram poucos dias, pelo tanto que a amava.
21 Aŋ wäättan Yaagüüp Laabaan kiinne ogo, “Iiŋ yeeni iñjakä dalä koowu nïïnon kä. Nïïnkä yeeki yek ñuugula yeeni ḍaaŋŋä.”
21 Então disse Jacó a Labão: "Entregue-me a minha mulher. Cumpri o prazo previsto e quero deitar-me com ela".
22 Aŋ Laabaan näŋŋä ñäänkä, aŋ mäbaan barre muure ammani jonñamme ti.
22 Então Labão reuniu todo o povo daquele lugar e deu uma festa.
23 Aŋ wääna nänṭä cücülenee kä ye, i ike ṭuulṭule yeene Leya ken koowne aŋ ickene Yaagüüp, aŋ nïngïn ke Yaagüüp.
23 Mas quando a noite chegou, deu sua filha Lia a Jacó, e Jacó deitou-se com ela.
24 Aŋ Laabaan kiingon yeene iiŋe Jïlpa iññe Leya ogo wääto ogo kiingon yeene.
24 Labão também entregou sua serva Zilpa à sua filha, para que ficasse a serviço dela.
25 Aŋ wääna Yaagüüp cuuyenee kä tïṇṇäk aŋŋi ye, i kaññe a Leya! Aŋ Yaagüüp Laabaan taaññe ogo, “A ŋaaka inni näŋganaa kä yaanni? Ïkï ñuugeleneni ogo Rahiil! Aŋ ika maldaa ŋïngïn ina?”
25 Quando chegou a manhã, lá estava Lia. Então Jacó disse a Labão: "Que foi que você me fez? Eu não trabalhei por Raquel? Por que você me enganou? "
26 Aŋ Laabaan luukcin ogo, “Koowdin ṭuul ḍeerconḍe mooye ñome ti batta a näŋon ḍoŋe poñku bänkä yooko ti.
26 Labão respondeu: "Aqui não é costume entregar em casamento a filha mais nova antes da mais velha.
27 Nïïnkä ŋaṭükel yek yaanni por ḍaagä, aŋ ikoon menen bi ŋuckini kä cäänna naana ïkï ḍukcini ika ñuugalanaa yuungu kä ŋaṭükel ŋuca ye.”
27 Deixe passar esta semana de núpcias e lhe daremos também a mais nova, em troca de mais sete anos de trabalho".
28 Aŋ Yaagüüp näŋjin aŋan. Aŋ nïïnkä ŋaṭükel yaakka ḍaagi Yaagüüp Leya ti, aŋ wäättan Laabaan ṭuule Rahiil iññe Yaagüüp ogo wääto ogo iiŋe.
28 Jacó concordou. Passou aquela semana de núpcias com Lia, e Labão lhe deu sua filha Raquel por mulher.
29 Aŋ Laabaan kiingon yeene iiŋe Bila iññe ṭuulle Rahiil ogo wääto ogo kiingon yeene.
29 Labão deu a Raquel sua serva Bila, para que ficasse a serviço dela.
30 Aŋ Yaagüüp nïngïn ke Rahiil cäänna, aŋ ike Rahiil bilge kä yaac kä Leya. Aŋ nääyen ñuugelene yuungu kä ŋaṭükel ŋuca.
30 Jacó deitou-se também com Raquel, que era a sua preferida. E trabalhou para Labão outros sete anos.
31 Aŋ wääna Pïṭo yuṭṭee Leya batta bilgene daa kä oore ye, naŋŋe giit aŋ Rahiil ken a burŋu.
31 Quando o Senhor viu que Lia era desprezada, concedeu-lhe filhos; Raquel, porém, era estéril.
32 Aŋ Leya laaccä aŋ giiṇṇä minneni a oon aŋ äkkene yäṇtäŋ ogo Robïïn, a yaana jaajjenee kä ogo, “Pïṭo yuṭṭu pillä yeeni, aŋ wäättan tiññaŋ ika bi bilgana oon yeeni.”
32 Lia engravidou, deu à luz um filho, e deu-lhe o nome de Rúben, pois dizia: "O Senhor viu a minha infelicidade. Agora, certamente o meu marido me amará".
33 Aŋ ike ŋuccin laaccä ŋuca, aŋ giiṇṇä minneni a oon. Aŋ jaajjin ogo, “Kä yaana Pïṭo tiiŋŋee kä ogo ika batta bilgada oori ye, ken inni iña kä minneni yaanni ŋuca.” Aŋ äkkene yäṇtäŋ ogo Camoon.
33 Lia engravidou de novo e, quando deu à luz outro filho, disse: "Porque o Senhor ouviu que sou desprezada, deu-me também este". Pelo que o chamou Simeão.
34 Aŋ ike ŋuccin laaccä ŋuca, aŋ giiṇṇä minneni a oon. Aŋ jaajjin ogo, “Tiññaŋ waan yaanni ti oon yeeni bi yore määre ti ika ti, kä yaana gitkänä daa merkälen oogen kä ḍäk ye.” Aŋ ina ken äkkeeda kä yäṇtäŋ ogo Laawï yaanna.
34 De novo engravidou e, quando deu à luz mais um filho, disse: "Agora, finalmente, meu marido se apegará a mim, porque já lhe dei três filhos". Por isso deu-lhe o nome de Levi.
35 Aŋ ike laaccä ŋuca, aŋ giiṇṇä minneni a oon. Aŋ jaajjin ogo, “Waan yaanni ti, ika bi mäŋä Pïṭo.” Aŋ ina ken äkkeeda kä yäṇtäŋ ogo Yahüüja yaanna. Aŋ wäättan ike yuuttu ïñï kä giidä.
35 Engravidou ainda outra vez e, quando deu à luz mais outro filho, disse: "Desta vez louvarei ao SENHOR". Assim deu-lhe o nome de Judá. Então parou de ter filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.