Gênesis 29

jum (JUM) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Aŋ Yaagüüp wään yeene ceeññe ke ḍake ti ŋommañ mä ñommuŋŋu ti.
1 Jacó se pôs a caminho e foi à terra do povo do Oriente.
2 Aŋ ike yurcin jïïn kä uttar ke kurku kä ḍäk yek ḍiik nïnok ïñï jïïn taaŋŋe ti kïïjï puukkin piik. Aŋ jïïn tüke a üüljïnï kä pääm mooye peŋŋä.
2 Olhou, e eis um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitados junto dele, porque daquele poço davam de beber aos rebanhos. E havia uma grande pedra que tapava a boca do poço.
3 Aŋ naana kurku ḍiik yoken ḍüülünü ti muure ye, i kaaydoni pääm ḍüljünü woo jïïn tük, aŋ ḍiik puukkunu piik, aŋ wäättan pääm ḍuukunu üüljünü jïïn tük.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos, os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a colocá-la no seu devido lugar.
4 Aŋ kaaydoni taaji Yaagüüp ogo, “Ikee age mä wa mädgo?”
4 Jacó perguntou aos pastores: — De onde são vocês, meus irmãos? Responderam: — Somos de Harã.
5 Aŋ iken taaññe ogo, “Laabaan yaana daan wäyen a Nahüür ina ŋäjje?”
5 Perguntou-lhes: — Vocês conhecem Labão, filho de Naor? Responderam: — Conhecemos.
6 Aŋ iken taaji Yaagüüp ogo, “Ike yore ŋeraŋ?”
6 Jacó perguntou ainda: — Ele vai bem? Eles responderam: — Sim, vai bem. Olhe! Raquel, a filha dele, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Aŋ ike luukcin ogo, “Wuuŋ mor a äŋ gïtï, batta mor a wuuŋ yen ḍüülïn ti kurku ḍiik nänṭä keellä. Ḍiik puukke piik, aŋ ḍuuke äämdük.”
7 Então Jacó disse: — É ainda pleno dia, não é tempo de recolher os rebanhos. Deem de beber às ovelhas e vão apascentá-las.
8 Aŋ iken luukcin ogo, “Ikoon batta lïïṭon, ke kurku ḍiik muure ḍäägene ti, aŋ wäättan pääm ḍüljon woo jïïn tük, aŋ ḍiik puukkon piik.”
8 Mas eles responderam: — Não podemos, enquanto não se ajuntarem todos os rebanhos, seja removida a pedra da boca do poço e demos de beber às ovelhas.
9 Aŋ Yaagüüp por daa ïïñjïdï jayok ke iken ke Rahiil ḍääge ti i kïdït kun ḍiik yek wäyen aŋ ike ken a kaaydo.
9 Enquanto Jacó ainda falava, chegou Raquel com as ovelhas de seu pai, porque era pastora.
10 Aŋ wääna Yaagüüp Rahiil yoorreeda kä ke kun ḍiik yek nääyen Laabaan ye, ike attä jïïn ti aŋ pääm ḍüljene woo, aŋ ḍiik nääyen puukkene piik.
10 Quando Jacó viu Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, aproximou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Aŋ wäättan Yaagüüp Rahiil muckene gimgin, aŋ weekcin kä yaac.
11 Feito isso, Jacó beijou Raquel e, erguendo a voz, chorou.
12 Aŋ Yaagüüp Rahiil nüütkene ogo ike agje ŋiiḍḍen ko wäyen ti, minneni yen woowen Rïpga. Aŋ Rahiil buurcin woo kä bïraŋ attä wäyen Laabaan nüütkene.
12 Então Jacó contou a Raquel que ele era parente de seu pai, pois era filho de Rebeca. Ela correu e o comunicou a seu pai.
13 Aŋ kä bïraŋ aŋŋi wääna Laabaan tiiŋŋee kä ogo ñaakonḍe Yaagüüp ḍäägono ye, ike lüüṇṇü pärcete kä, aŋ kääŋŋe yok aŋ muckene gimgin, aŋ äbene ti paa. Aŋ Laabaan nüütkï Yaagüüp waak'a näŋŋä ḍuuggen muure ye.
13 Quando Labão ouviu as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu ao encontro dele, abraçou-o, beijou-o e o levou para casa. E Jacó contou a Labão tudo o que havia acontecido.
14 Aŋ Laabaan jaajjin ogo, “Ïkï agä gaani ke yïmgä yeeki a gïtken.” Aŋ Yaagüüp cääynä wïca ke näŋe paan.
14 Então Labão disse: — De fato, você é meu osso e minha carne. Jacó ficou na casa de Labão durante um mês.
15 Aŋ LaabaanYaagüüp kiinne ogo, “Ïkï batta ñuugulu ika ti käpet ogo ïkï cokuleey ti cokal ika ti. Aŋ nüütkaa iñdin yüünü bi a ŋïṭṭä?”
15 Depois, Labão disse a Jacó: — Será que você vai trabalhar de graça, só por ser meu parente? Diga-me qual deve ser o seu salário.
16 Aŋ Laabaan cääygene ṭulge kä yewwe. Mooye battä me ogo Leya aŋ ḍeerconḍe battä me ogo Rahiil.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: Lia, a mais velha, e Raquel, a mais nova.
17 Aŋ Leya waŋge a bunin, aŋ Rahiil ŋeraŋ biilke ti ke üükïnene woo ti.
17 Lia tinha uns olhos sem brilho, porém Raquel era bonita e formosa.
18 Aŋ Yaagüüp Rahiil bilgene aŋ nääyen kiinne ogo, “Ïkï bi ñuugeleni yuungu kä ŋaṭükel naana ika iñdaa ṭüülü ḍeerconḍe Rahiil, wäätï a iiŋ yeeni ye.”
18 Como Jacó amava Raquel, disse a Labão: — Trabalharei para o senhor durante sete anos para poder casar com Raquel, sua filha mais nova.
19 Aŋ Laabaan jaajjin ogo, “Iiñca ŋeraŋ iñenii kä ïkï, kä yaana iñä daa kä oon yaŋkalaŋ yaana a pare ye. Cääyä ke ika winni.”
19 Labão respondeu: — É melhor dá-la a você do que a outro homem. Fique aqui comigo.
20 Aŋ Yaagüüp ñuugilin yuungu kä ŋaṭükel ogo Rahiil, aŋ yuungu yaakka yoorre belok bata nïïnkä ḍeewken kä yaana billee kä Rahiil ye.
20 Assim, por amor a Raquel, Jacó trabalhou durante sete anos. E esses anos lhe pareceram como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Aŋ wäättan Yaagüüp Laabaan kiinne ogo, “Iiŋ yeeni iñjakä dalä koowu nïïnon kä. Nïïnkä yeeki yek ñuugula yeeni ḍaaŋŋä.”
21 Então ele disse a Labão: — Dê-me a minha mulher, pois já venceu o prazo, para que eu me case com ela.
22 Aŋ Laabaan näŋŋä ñäänkä, aŋ mäbaan barre muure ammani jonñamme ti.
22 Assim, Labão reuniu todos os homens do lugar e deu um banquete.
23 Aŋ wääna nänṭä cücülenee kä ye, i ike ṭuulṭule yeene Leya ken koowne aŋ ickene Yaagüüp, aŋ nïngïn ke Yaagüüp.
23 À noite, ele trouxe Lia, sua filha, e a entregou a Jacó. E eles tiveram relações.
24 Aŋ Laabaan kiingon yeene iiŋe Jïlpa iññe Leya ogo wääto ogo kiingon yeene.
24 (Labão tinha dado sua serva Zilpa para que fosse serva de Lia, sua filha.)
25 Aŋ wääna Yaagüüp cuuyenee kä tïṇṇäk aŋŋi ye, i kaññe a Leya! Aŋ Yaagüüp Laabaan taaññe ogo, “A ŋaaka inni näŋganaa kä yaanni? Ïkï ñuugeleneni ogo Rahiil! Aŋ ika maldaa ŋïngïn ina?”
25 Ao amanhecer, Jacó viu que era Lia. Por isso, disse a Labão: — O que é isso que o senhor fez comigo? Não é verdade que eu trabalhei por amor a Raquel? Por que, então, o senhor me enganou?
26 Aŋ Laabaan luukcin ogo, “Koowdin ṭuul ḍeerconḍe mooye ñome ti batta a näŋon ḍoŋe poñku bänkä yooko ti.
26 Labão respondeu: — Em nossa terra não se costuma dar em casamento a mais nova antes da primogênita.
27 Nïïnkä ŋaṭükel yek yaanni por ḍaagä, aŋ ikoon menen bi ŋuckini kä cäänna naana ïkï ḍukcini ika ñuugalanaa yuungu kä ŋaṭükel ŋuca ye.”
27 Complete a semana de festa de casamento da primogênita. Depois, daremos a você também a outra, pelo trabalho de mais sete anos que você ainda me servirá.
28 Aŋ Yaagüüp näŋjin aŋan. Aŋ nïïnkä ŋaṭükel yaakka ḍaagi Yaagüüp Leya ti, aŋ wäättan Laabaan ṭuule Rahiil iññe Yaagüüp ogo wääto ogo iiŋe.
28 Jacó fez o que Labão pediu e completou a semana de festa da primogênita. Depois, Labão lhe deu por mulher a sua filha Raquel.
29 Aŋ Laabaan kiingon yeene iiŋe Bila iññe ṭuulle Rahiil ogo wääto ogo kiingon yeene.
29 (Labão tinha dado sua serva Bila para que fosse serva de Raquel, sua filha.)
30 Aŋ Yaagüüp nïngïn ke Rahiil cäänna, aŋ ike Rahiil bilge kä yaac kä Leya. Aŋ nääyen ñuugelene yuungu kä ŋaṭükel ŋuca.
30 E Jacó teve relações também com Raquel. Ele amava Raquel mais do que amava Lia. E continuou trabalhando para Labão durante mais sete anos.
31 Aŋ wääna Pïṭo yuṭṭee Leya batta bilgene daa kä oore ye, naŋŋe giit aŋ Rahiil ken a burŋu.
31 Quando o Senhor viu que Lia era desprezada, fez com que ela fosse fecunda, ao passo que Raquel era estéril.
32 Aŋ Leya laaccä aŋ giiṇṇä minneni a oon aŋ äkkene yäṇtäŋ ogo Robïïn, a yaana jaajjenee kä ogo, “Pïṭo yuṭṭu pillä yeeni, aŋ wäättan tiññaŋ ika bi bilgana oon yeeni.”
32 Assim, Lia ficou grávida e deu à luz um filho, a quem deu o nome de Rúben, pois disse: — O
33 Aŋ ike ŋuccin laaccä ŋuca, aŋ giiṇṇä minneni a oon. Aŋ jaajjin ogo, “Kä yaana Pïṭo tiiŋŋee kä ogo ika batta bilgada oori ye, ken inni iña kä minneni yaanni ŋuca.” Aŋ äkkene yäṇtäŋ ogo Camoon.
33 Ela ficou grávida outra vez e deu à luz um filho. E disse: — O E deu-lhe o nome de Simeão.
34 Aŋ ike ŋuccin laaccä ŋuca, aŋ giiṇṇä minneni a oon. Aŋ jaajjin ogo, “Tiññaŋ waan yaanni ti oon yeeni bi yore määre ti ika ti, kä yaana gitkänä daa merkälen oogen kä ḍäk ye.” Aŋ ina ken äkkeeda kä yäṇtäŋ ogo Laawï yaanna.
34 Lia ficou grávida ainda outra vez e deu à luz um filho. E disse: — Agora, desta vez, o meu marido se unirá mais a mim, porque lhe dei à luz três filhos. Por isso lhe deu o nome de Levi.
35 Aŋ ike laaccä ŋuca, aŋ giiṇṇä minneni a oon. Aŋ jaajjin ogo, “Waan yaanni ti, ika bi mäŋä Pïṭo.” Aŋ ina ken äkkeeda kä yäṇtäŋ ogo Yahüüja yaanna. Aŋ wäättan ike yuuttu ïñï kä giidä.
35 Mais uma vez ela ficou grávida e deu à luz um filho. Então disse: — Desta vez louvarei o E por isso lhe deu o nome de Judá. E depois disso não teve mais filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.