Gênesis 29
jum (JUM) vs NTLH
1 Aŋ Yaagüüp wään yeene ceeññe ke ḍake ti ŋommañ mä ñommuŋŋu ti.
1 Jacó continuou a sua viagem e chegou à terra do Oriente.
2 Aŋ ike yurcin jïïn kä uttar ke kurku kä ḍäk yek ḍiik nïnok ïñï jïïn taaŋŋe ti kïïjï puukkin piik. Aŋ jïïn tüke a üüljïnï kä pääm mooye peŋŋä.
2 De repente, ele olhou e viu no campo um poço; em volta dele estavam três pastores, cada um com as suas ovelhas e cabras. A água para os animais era tirada desse poço, que era tapado com uma grande pedra.
3 Aŋ naana kurku ḍiik yoken ḍüülünü ti muure ye, i kaaydoni pääm ḍüljünü woo jïïn tük, aŋ ḍiik puukkunu piik, aŋ wäättan pääm ḍuukunu üüljünü jïïn tük.
3 Quando todos os pastores se ajuntavam ali com os seus animais, então tiravam a pedra para dar água às ovelhas e cabras. Depois tornavam a pôr a pedra na boca do poço.
4 Aŋ kaaydoni taaji Yaagüüp ogo, “Ikee age mä wa mädgo?”
4 Jacó perguntou aos pastores: — De onde são vocês, meus amigos? — Somos de Harã — responderam eles.
5 Aŋ iken taaññe ogo, “Laabaan yaana daan wäyen a Nahüür ina ŋäjje?”
5 Em seguida perguntou: — Vocês conhecem Labão, filho de Naor? — Conhecemos, sim — disseram.
6 Aŋ iken taaji Yaagüüp ogo, “Ike yore ŋeraŋ?”
6 — Ele vai bem? — perguntou Jacó. Eles responderam: — Sim, vai bem. Olhe! Raquel, a filha dele, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Aŋ ike luukcin ogo, “Wuuŋ mor a äŋ gïtï, batta mor a wuuŋ yen ḍüülïn ti kurku ḍiik nänṭä keellä. Ḍiik puukke piik, aŋ ḍuuke äämdük.”
7 Então Jacó disse: — Ainda é dia, e é muito cedo para recolher as ovelhas. Por que vocês não lhes dão água e as levam de volta para pastar?
8 Aŋ iken luukcin ogo, “Ikoon batta lïïṭon, ke kurku ḍiik muure ḍäägene ti, aŋ wäättan pääm ḍüljon woo jïïn tük, aŋ ḍiik puukkon piik.”
8 Eles responderam: — Não podemos. Temos de esperar que todas as ovelhas e cabras estejam aqui e a pedra seja tirada da boca do poço. Aí daremos água para elas.
9 Aŋ Yaagüüp por daa ïïñjïdï jayok ke iken ke Rahiil ḍääge ti i kïdït kun ḍiik yek wäyen aŋ ike ken a kaaydo.
9 Jacó ainda estava falando com eles quando Raquel, que era pastora de ovelhas, chegou com os animais do seu pai.
10 Aŋ wääna Yaagüüp Rahiil yoorreeda kä ke kun ḍiik yek nääyen Laabaan ye, ike attä jïïn ti aŋ pääm ḍüljene woo, aŋ ḍiik nääyen puukkene piik.
10 Logo que Jacó a viu com as ovelhas e cabras do seu tio Labão, ele foi, e tirou a pedra da boca do poço, e deu água para os animais.
11 Aŋ wäättan Yaagüüp Rahiil muckene gimgin, aŋ weekcin kä yaac.
11 Depois ele beijou Raquel e, muito emocionado, começou a chorar.
12 Aŋ Yaagüüp Rahiil nüütkene ogo ike agje ŋiiḍḍen ko wäyen ti, minneni yen woowen Rïpga. Aŋ Rahiil buurcin woo kä bïraŋ attä wäyen Laabaan nüütkene.
12 E disse: — Eu sou parente do seu pai; sou filho de Rebeca. Raquel foi correndo contar tudo ao pai.
13 Aŋ kä bïraŋ aŋŋi wääna Laabaan tiiŋŋee kä ogo ñaakonḍe Yaagüüp ḍäägono ye, ike lüüṇṇü pärcete kä, aŋ kääŋŋe yok aŋ muckene gimgin, aŋ äbene ti paa. Aŋ Laabaan nüütkï Yaagüüp waak'a näŋŋä ḍuuggen muure ye.
13 Ele ouviu as novidades a respeito do seu sobrinho e logo saiu correndo. Quando encontrou Jacó, Labão o abraçou, e beijou, e o levou para casa. Jacó lhe contou tudo o que havia acontecido,
14 Aŋ Laabaan jaajjin ogo, “Ïkï agä gaani ke yïmgä yeeki a gïtken.” Aŋ Yaagüüp cääynä wïca ke näŋe paan.
14 e aí Labão disse: — Sim, de fato, você é da minha própria carne e sangue. Jacó ficou na casa do seu tio um mês inteiro.
15 Aŋ LaabaanYaagüüp kiinne ogo, “Ïkï batta ñuugulu ika ti käpet ogo ïkï cokuleey ti cokal ika ti. Aŋ nüütkaa iñdin yüünü bi a ŋïṭṭä?”
15 Aí Labão disse: — Não está certo você trabalhar de graça para mim só porque é meu parente. Quanto você quer ganhar?
16 Aŋ Laabaan cääygene ṭulge kä yewwe. Mooye battä me ogo Leya aŋ ḍeerconḍe battä me ogo Rahiil.
16 Acontece que Labão tinha duas filhas. A mais velha se chamava Leia, e a mais moça, Raquel.
17 Aŋ Leya waŋge a bunin, aŋ Rahiil ŋeraŋ biilke ti ke üükïnene woo ti.
17 Leia tinha olhos meigos, mas Raquel era bonita de rosto e de corpo.
18 Aŋ Yaagüüp Rahiil bilgene aŋ nääyen kiinne ogo, “Ïkï bi ñuugeleni yuungu kä ŋaṭükel naana ika iñdaa ṭüülü ḍeerconḍe Rahiil, wäätï a iiŋ yeeni ye.”
18 Como Jacó estava apaixonado por Raquel, respondeu: — Trabalharei sete anos para o senhor a fim de poder casar com Raquel.
19 Aŋ Laabaan jaajjin ogo, “Iiñca ŋeraŋ iñenii kä ïkï, kä yaana iñä daa kä oon yaŋkalaŋ yaana a pare ye. Cääyä ke ika winni.”
19 Labão disse: — Eu prefiro dá-la a você em vez de a um estranho. Fique aqui comigo.
20 Aŋ Yaagüüp ñuugilin yuungu kä ŋaṭükel ogo Rahiil, aŋ yuungu yaakka yoorre belok bata nïïnkä ḍeewken kä yaana billee kä Rahiil ye.
20 Assim, Jacó trabalhou sete anos para poder ter Raquel. Mas, porque ele a amava, esses anos pareceram poucos dias.
21 Aŋ wäättan Yaagüüp Laabaan kiinne ogo, “Iiŋ yeeni iñjakä dalä koowu nïïnon kä. Nïïnkä yeeki yek ñuugula yeeni ḍaaŋŋä.”
21 Quando passaram os sete anos, Jacó disse a Labão: — Dê-me a minha mulher. O tempo combinado já passou, e eu quero casar com ela.
22 Aŋ Laabaan näŋŋä ñäänkä, aŋ mäbaan barre muure ammani jonñamme ti.
22 Labão deu uma festa de casamento e convidou toda a gente do lugar.
23 Aŋ wääna nänṭä cücülenee kä ye, i ike ṭuulṭule yeene Leya ken koowne aŋ ickene Yaagüüp, aŋ nïngïn ke Yaagüüp.
23 Mas naquela noite Labão pegou Leia e a entregou a Jacó, e ele teve relações com ela
24 Aŋ Laabaan kiingon yeene iiŋe Jïlpa iññe Leya ogo wääto ogo kiingon yeene.
24 (Labão tinha dado a sua escrava Zilpa a Leia para ser escrava dela.).
25 Aŋ wääna Yaagüüp cuuyenee kä tïṇṇäk aŋŋi ye, i kaññe a Leya! Aŋ Yaagüüp Laabaan taaññe ogo, “A ŋaaka inni näŋganaa kä yaanni? Ïkï ñuugeleneni ogo Rahiil! Aŋ ika maldaa ŋïngïn ina?”
25 Só na manhã seguinte Jacó descobriu que havia dormido com Leia. Por isso foi reclamar com Labão. Ele disse: — Por que o senhor me fez uma coisa dessas? Eu trabalhei para ficar com Raquel. Por que foi que o senhor me enganou?
26 Aŋ Laabaan luukcin ogo, “Koowdin ṭuul ḍeerconḍe mooye ñome ti batta a näŋon ḍoŋe poñku bänkä yooko ti.
26 Labão respondeu: — Aqui na nossa terra não é costume a filha mais moça casar antes da mais velha.
27 Nïïnkä ŋaṭükel yek yaanni por ḍaagä, aŋ ikoon menen bi ŋuckini kä cäänna naana ïkï ḍukcini ika ñuugalanaa yuungu kä ŋaṭükel ŋuca ye.”
27 Espere até que termine a semana de festas do casamento. Aí, se você prometer que vai trabalhar para mim outros sete anos, eu lhe darei Raquel.
28 Aŋ Yaagüüp näŋjin aŋan. Aŋ nïïnkä ŋaṭükel yaakka ḍaagi Yaagüüp Leya ti, aŋ wäättan Laabaan ṭuule Rahiil iññe Yaagüüp ogo wääto ogo iiŋe.
28 Jacó concordou, e, quando terminou a semana de festas do casamento de Leia, Labão lhe deu a sua filha Raquel como esposa
29 Aŋ Laabaan kiingon yeene iiŋe Bila iññe ṭuulle Rahiil ogo wääto ogo kiingon yeene.
29 (Labão tinha dado a sua escrava Bila a Raquel para ser escrava dela.).
30 Aŋ Yaagüüp nïngïn ke Rahiil cäänna, aŋ ike Rahiil bilge kä yaac kä Leya. Aŋ nääyen ñuugelene yuungu kä ŋaṭükel ŋuca.
30 Jacó também teve relações com Raquel; e ele amava Raquel muito mais do que amava Leia. E ficou trabalhando para Labão mais sete anos.
31 Aŋ wääna Pïṭo yuṭṭee Leya batta bilgene daa kä oore ye, naŋŋe giit aŋ Rahiil ken a burŋu.
31 Quando o Senhor Deus viu que Jacó desprezava Leia, fez com que ela pudesse ter filhos, mas Raquel não podia ter filhos.
32 Aŋ Leya laaccä aŋ giiṇṇä minneni a oon aŋ äkkene yäṇtäŋ ogo Robïïn, a yaana jaajjenee kä ogo, “Pïṭo yuṭṭu pillä yeeni, aŋ wäättan tiññaŋ ika bi bilgana oon yeeni.”
32 Leia ficou grávida e deu à luz um filho; e pôs nele o nome de Rúben . Ela explicou assim: — O
33 Aŋ ike ŋuccin laaccä ŋuca, aŋ giiṇṇä minneni a oon. Aŋ jaajjin ogo, “Kä yaana Pïṭo tiiŋŋee kä ogo ika batta bilgada oori ye, ken inni iña kä minneni yaanni ŋuca.” Aŋ äkkene yäṇtäŋ ogo Camoon.
33 Leia ficou grávida outra vez e teve outro filho, a quem deu o nome de Simeão . E disse: — O
34 Aŋ ike ŋuccin laaccä ŋuca, aŋ giiṇṇä minneni a oon. Aŋ jaajjin ogo, “Tiññaŋ waan yaanni ti oon yeeni bi yore määre ti ika ti, kä yaana gitkänä daa merkälen oogen kä ḍäk ye.” Aŋ ina ken äkkeeda kä yäṇtäŋ ogo Laawï yaanna.
34 Leia engravidou ainda outra vez e teve mais um filho, a quem chamou de Levi , pois disse assim: — Agora o meu marido ficará mais unido comigo, pois já lhe dei três filhos.
35 Aŋ ike laaccä ŋuca, aŋ giiṇṇä minneni a oon. Aŋ jaajjin ogo, “Waan yaanni ti, ika bi mäŋä Pïṭo.” Aŋ ina ken äkkeeda kä yäṇtäŋ ogo Yahüüja yaanna. Aŋ wäättan ike yuuttu ïñï kä giidä.
35 Leia ficou grávida mais uma vez e teve outro filho. A esse deu o nome de Judá e disse: — Desta vez louvarei a Deus, o Depois disso não teve mais filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.