Gênesis 27

jum (JUM) vs BKJ

Sair da comparação
1 Icaak daandin aŋ waŋge bunnu batta ŋuca yüṭï, aŋ minneni yeene mooye Ïïcü bärkene ti, aŋ kiinne ogo, “Minneni yeeni!”
1 E aconteceu que, quando Isaque era velho e seus olhos estavam escuros, de modo que ele não podia ver, ele chamou Esaú, seu filho mais velho, e lhe disse: Meu filho; e ele lhe disse: Eis que eu estou aqui.
2 Aŋ Icaak jaajjin ogo, “Ika ḍuuŋdunu, aŋ nïïnnä yeeni yen tüwnü kuju.
2 E ele disse: Eis que agora eu estou velho, e não sei o dia da minha morte.
3 Kaay yüünü koowu ke cäwgälen, aŋ atä woo kiñuk aŋ näkkaa gin luum jïñe.
3 Agora, portanto, rogo-te, toma as tuas armas, tua aljava e o teu arco, e sai ao campo, e traz-me alguma caça,
4 Aŋ tutkaa ginäämkä yaana ñabaŋ bilgä ye, aŋ ickaa kä dalä amä nuŋko ŋüülkenii i batta mor ika tüwü.”
4 e faz-me uma carne saborosa, tal como eu gosto, e traze-a para mim, para que eu possa comer, para que a minha alma te abençoe antes que eu morra.
5 Aŋ wääna Icaak jaaynee ke minneni yeene Ïïcü ye, i tiŋtä Rïpga. Aŋ wääna Ïïcü attee kä woo luummuk kiñee kä waak luum jïñe aŋ äbedeeda ti ye,
5 E Rebeca ouviu quando Isaque falou com Esaú, seu filho. E Esaú foi ao campo para caçar alguma caça e trazê-la.
6 i Rïpga minneni yeene Yaagüüp kiinne ogo, “Wääc tiiŋŋä määdic Ïïcü kiiṇde ogo,
6 E Rebeca falou a Jacó, seu filho, dizendo: Eis que eu ouvi teu pai falar com Esaú, teu irmão, dizendo:
7 ‘Ickaa gin luum jïñe, aŋ näŋgaa kä ginäämkä yaana ñabaŋ ye amä nuŋko ŋüülkenii Pïṭo ñome ti, i ika batta mor tüwü.’
7 Traz-me uma caça, e faz-me uma carne saborosa, para que eu coma e te abençoe diante do SENHOR antes da minha morte.
8 Minneni yeeni jiik yeeki tiiŋä bata yaana kiindenii kä ye.
8 Agora, portanto, meu filho, obedece à minha voz de acordo com o que eu te ordenar.
9 Atä kaacci ḍiik gïtï aŋ ickaa woo jüülonilen kä yew yaaka a caagin ye, dalä näŋgä wääc, a ginäämkä yaana ñabaŋ bilge ye.
9 Vai agora ao rebanho e traz-me de lá das cabras dois bons cabritos, e eu farei deles uma carne saborosa para teu pai, tal como ele gosta.
10 Aŋ ickä wääc dalä ame nuŋko bi ŋüülkey kä, i ike batta mor tüw.”
10 E tu a levarás a teu pai, para que ele coma e para que ele te abençoe antes da sua morte.
11 Aŋ Yaagüüp meen Rïpga luuŋŋe ogo, “Määdo Ïïcü yore jüülaŋ, aŋ ika yori yïlaŋ.
11 E Jacó disse a Rebeca, sua mãe: Eis que Esaú, meu irmão, é um homem peludo, e eu sou um homem liso;
12 Aŋ naana por ika tapa yok wäyo ye? Ika bi yoora ogo ike maldooŋïngïn. Aŋ ike ika batta bi ŋüülka, bi ṭääkcï ika tuuma.”
12 se porventura meu pai me tocar, eu lhe parecerei como um enganador, e eu trarei maldição sobre mim, e não bênção.
13 Aŋ kiini meen ogo, “Dalä tuummu ḍïmjï ika ti, minneni yeeni! Näŋjä bata yaana kiinnenii ye. Atä aŋ jüülonilen ickaa kä.”
13 E sua mãe lhe disse: Sobre mim esteja a tua maldição, meu filho. Somente obedece à minha voz, e vai, e traze-mos.
14 Aŋ ike attä aŋ jüülonilen koowne aŋ ickene meen. Aŋ meen tuttu ginäämkä yaana ñabaŋ ye, bata yaana bilgänä wäyen ye.
14 E ele foi, e buscou, e os trouxe à sua mãe. E sua mãe fez uma carne saborosa, tal como seu pai gostava.
15 Aŋ Rïpga kuññu buruŋgu ŋerkä yek minneni yeene mooye Ïïcü, yaaka äräk baanne ye, aŋ iiŋkene minneni yeene ḍeerconḍe Yaagüüp.
15 E Rebeca tomou os melhores vestidos de Esaú, seu filho mais velho, que estavam com ela na casa, e as colocou sobre Jacó, seu filho mais novo.
16 Aŋ kümme ïnke ti ke bugge ti, ke nänṭä ḍoŋe yaana yïdälaŋ ye kä gäykä jüülonilen.
16 E ela colocou as peles dos cabritos sobre as mãos dele, e sobre a lisura do seu pescoço.
17 Aŋ ike ginäämkä yaana ñabaŋ ke bïggï yaaka tooṇṇe ye iññe Yaagüüp ïṇte ti.
17 E ela deu a carne saborosa e o pão que ela havia preparado na mão de seu filho Jacó.
18 Aŋ Yaagüüp attä äräk wäyen ti, aŋ jaajjin ogo, “Wäyo.”
18 E ele foi a seu pai, e disse: Meu pai. E ele disse: Aqui estou. Quem és tu, meu filho?
19 Aŋ Yaagüüp luukcin wäyen ti ogo, “Ika agä Ïïcü kaygon yüünü. Ika näŋŋä bata yaana kiinnaa kä ye. Juwu ñaalok aŋ yäŋŋä gin luum jïñe yeeni amä, nuŋko ŋüülkaa kä ye.”
19 E Jacó disse a seu pai: Eu sou Esaú, teu primogênito. Eu fiz de acordo como tu me ordenaste. Levanta-te, rogo-te, senta-te e come da minha caça, para que tua alma me abençoe.
20 Aŋ taaji Icaak ogo, “Kaññi ogoo kä bïraŋ aŋŋi minneni yeeni?”
20 E Isaque disse a seu filho: Como é que tu a achaste tão rapidamente, meu filho? E ele disse: Porque o SENHOR, teu Deus, a trouxe a mim.
21 Aŋ Icaak Yaagüüp kiinne ogo, “Wüükü ti kä cokal dalä ïkï tabeni yok, aŋ ooku gïtï naana a ïkï Ïïcü minneni yeeni ye.”
21 E Isaque disse a Jacó: Aproxima-te, rogo-te, para que eu possa sentir-te, meu filho, se tu és verdadeiramente o meu filho Esaú ou não.
22 Aŋ Yaagüüp wükcïn ti wäyen ti, aŋ tabi yok Icaak. Aŋ ike jaajjin ogo, “Poŋ a poŋ Yaagüüp, aŋ ïnkä ke buggu a yek Ïïcü.”
22 E Jacó se aproximou de Isaque, seu pai. E ele o sentiu, e disse: A voz é a voz de Jacó, mas as mãos são as mãos de Esaú.
23 Aŋ batta agee kä ookon gïtï nääŋka ïnke ke bugge jüüle kä jüül bata määden Ïïcü ye. Aŋ Icaak yore tootte ṭäkï Yaagüüp ŋüülkede.
23 E ele não o discerniu, porque suas mãos eram peludas, como as mãos de seu irmão Esaú, então ele o abençoou.
24 Aŋ taaññe ogo, “A gïtken ïkï agä minneni yeeni Ïïcü?” Aŋ luuŋŋe ogo, “Ee a ika.”
24 E ele disse: És tu verdadeiramente meu filho Esaú? E ele disse: Eu sou.
25 Aŋ Icaak jaajjin ogo, “Yäŋŋä gin luum jïñe yüünü äckaa kä dalä amä, minneni yeeni. Nuŋko ïkï bi iñenii kä ŋüülkïn yeeni ye.” Aŋ äckene daa Yaagüüp aŋ amme. Aŋ äckene määk aŋ maaṇṇe.
25 E ele disse: Traze-a para perto de mim, e eu comerei da caça de meu filho, para que a minha alma possa te abençoar. E ele a trouxe para perto dele, e ele comeu, e lhe trouxe vinho, e ele bebeu.
26 Aŋ kiini wäyen Icaak ogo, “Äätä ti kä cokal minneni yeeni, aŋ muckaa gimgin.”
26 E seu pai Isaque lhe disse: Aproxima-te agora, e beija-me, meu filho.
27 Aŋ ike wüükïn ti kä cokal aŋ muckene. Aŋ Icaak ŋääccä pin burŋu yeene, aŋ ike ŋüülkï, aŋ jaajjin ogo,
27 E ele se aproximou, e o beijou. E ele cheirava o cheiro das suas vestes, e o abençoou, e disse: Vê, o cheiro de meu filho é como o cheiro do campo que o SENHOR abençoou.
28 Dalä Jooŋ ïkï iñey tuñ yen polloŋ
28 Por isso, Deus te dê do orvalho do céu, e da gordura da terra, e abundância de trigo e vinho.
29 Dalä ṭoŋ ïkï ñuugilini,
29 Que povos te sirvam, e nações se curvem a ti. Sê senhor sobre teus irmãos; e que os filhos de tua mãe se curvem a ti. Maldito seja todo o que te amaldiçoar, e bendito seja o que te abençoar.
30 Aŋ kä ḍeeraŋ aŋŋi wääna Icaak ḍaŋŋee kä ŋüülkïn Yaagüüp, aŋ Yaagüüp kaaccee kä woo wäyen ti ye, i määden Ïïcü kääjin äräk ätä kiñuk.
30 E aconteceu que, assim que Isaque havia acabado de abençoar Jacó, e Jacó havia acabado de sair da presença de Isaque, seu pai, Esaú, seu irmão, veio de sua caça.
31 Aŋ ike cäänna näŋŋä ginäämkä yaana ñabaŋ ye, aŋ äckene wäyen, aŋ jaajjin ogo, “Juwu ñaalok wäyo ämä yäŋŋä gin luum jïñe yeeni, nuŋko iñja kä ŋüülkïn yüünü.”
31 E ele também havia feito uma carne saborosa, e a trouxe para o seu pai, e disse a seu pai: Levanta-te, meu pai e coma da caça de seu filho, para que a tua alma me abençoe.
32 Aŋ taaji wäyen Icaak ogo, “Ïkï agä ŋaani?”
32 E Isaque, seu pai, lhe disse: Quem és tu? E ele disse: Eu sou teu filho, teu primogênito Esaú.
33 Aŋ Icaak yore tïïcïn kä yaac, aŋ jaajjin ogo, “A ŋaani ken ina attä kiññä waak luum jïñe, aŋ ickana kä ammä muure i batta mor ïkï ḍäägä aŋ ŋüülkünü yaanna! Ee, aŋ ike bi a ŋüülkïnï a gïtken.”
33 E Isaque estremeceu excessivamente, e disse: Quem? Onde está aquele que tomou a caça, e a trouxe a mim, e eu comi de tudo antes de tu vires, e o abençoei? Sim, e ele será abençoado.
34 Aŋ wääna Ïïcü tiiŋŋee jiik yaakka wäyen ti ye, i ike weekcin kä yaac kä jon pille, aŋ wäyen kiinne ogo, “Ŋüülkaa cäänna ay wäyo!”
34 E quando Esaú ouviu as palavras de seu pai, ele chorou com grande e amargo clamor, e disse a seu pai: Abençoa-me também a mim, ó meu pai!
35 Aŋ kiini Icaak ogo, “Määdic äätin, aŋ ika mallaŋïngïn, aŋ ŋüülkïn yüünü koowne.”
35 E ele disse: Teu irmão veio com sutileza, e tomou a tua bênção.
36 Aŋ Ïïcü jaajjin ogo, “Ike battä me ogo Yaagüüp a gïtken. Ike aŋŋi ika mallaŋïngïn ääŋke kä yew, kaykïtïn yeeni koowne, aŋ tiññaŋ ŋüülkïn yeeni koowe cäänna.” Aŋ taaññe ogo, “Ïkï batta agä büüccïnï ŋüülkïn yaana a yeeni ye?”
36 E ele disse: Não é o seu nome com razão chamado Jacó? Pois ele me suplantou duas vezes: ele tomou a minha primogenitura, e eis que agora tomou a minha bênção. E ele disse: Tu não reservaste uma bênção para mim?
37 Aŋ Icaak Ïïcü luuŋŋe ogo, “Ike ḍaŋŋa naŋŋä a mügdo yüünü, aŋ mädgen muure naŋŋä a kiinkä yeeke, aŋ iññä päk ke määk. Aŋ ïkï bi naŋeni ogoo tiññani minneni yeeni?”
37 E Isaque respondeu a Esaú: Eis que eu fiz dele teu senhor, e todos os seus irmãos lhe dei por servos; e com trigo e vinho o sustentei. E o que farei agora a ti, meu filho?
38 Aŋ Ïïcü wäyen taaññe ogo, “Wäyo, ïkï cääygi ŋüülkïn a keelok? Wäyo ŋüülkaa cäänna!” Aŋ Ïïcü weekcin kä yaac.
38 E Esaú disse a seu pai: Tens somente uma bênção, meu pai? Abençoa-me a mim também, ó meu pai! E Esaú levantou sua voz e chorou.
39 Aŋ wäyen Icaak ike luugi ogo,
39 E Isaque, seu pai, respondeu e lhe disse: Eis que a tua habitação será da gordura da terra, e do orvalho de cima do céu.
40 Aŋ ïkï bi cääyä kä gaaḍal yüünü,
40 E por tua espada viverás, e servirás ao teu irmão. E acontecerá que, quando tiveres domínio, quebrarás o seu jugo do teu pescoço.
41 Aŋ waan yaanja ti, ÏïcüYaagüüp putkene jï kä yaana wäyen Yaagüüp iññeeda kä ŋüülkïn ye. Aŋ Ïïcü jaay joni ti ogo, “Waan nüüjdüŋ tüwnü wäyo cokilin, aŋ wäättan määdo Yaagüüp bi nägä ḍok.”
41 E Esaú odiou Jacó por causa da bênção com que seu pai o abençoou. E Esaú disse em seu coração: Os dias de luto pelo meu pai estão próximos; então eu matarei o meu irmão Jacó.
42 Aŋ wääna Rïpga nüütkene daa me kä jiik minneni yeene mooye Ïïcü ye, i ike tuccin Yaagüüp ti, aŋ kiinne ogo, “Määdic Ïïcü ḍiigä jiik ogo, ïkï nägjïda ḍok.
42 E estas palavras de Esaú, seu filho mais velho, foram relatadas a Rebeca. E ela enviou e chamou Jacó, seu filho mais novo, e lhe disse: Eis que teu irmão Esaú, no tocante a ti, está se confortando, propondo matar-te.
43 Jiik yeeki tiiŋä ṭeṭaŋ minneni yeeni. Juwu aŋ lüüdü määdo Laabaan ti Araan.
43 Por isso, agora, meu filho, obedece à minha voz e levanta-te; foge para Labão, meu irmão, em Harã,
44 Aŋ cääye ke ike kä ḍeeraŋ ke määdic jone lüye.
44 e fica com ele alguns dias, até que a fúria de teu irmão passe,
45 Aŋ naana ike jone lüynü, aŋ gin'a näŋgeneeda kä wiiṭṭe woo ye, i ïkï bi tuckeni ïkï ḍuuku. Ina kura ikee yääye muuric kä nïïnnä keellä?”
45 até que a ira de teu irmão se afaste de ti, e ele esqueça aquilo que tu fizeste a ele. Então enviarei para te buscar de lá. Por que ficaria eu privada de ambos em um só dia?
46 Aŋ Rïpga jaajjin Icaak ti ogo, “Üṇṇü yeeni putku jï kä määngä mä Haat. Naana Yaagüüp küjï iiŋ ṭulgu yek baan yaanni ti määngä mä Haat ti ye, bata määngä yek Ïïcü ye, päjjïdï iiñca yoku ika tüwü.”
46 E Rebeca disse a Isaque: Eu estou cansada da vida por causa das filhas de Hete. Se Jacó tomar uma mulher das filhas de Hete, como estas que são as filhas da terra, que bem a vida me fará?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.