Gênesis 22

jum (JUM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Aŋ wääna nääŋkä yaakki baakkene ye, Abrayiim puuci Jooŋ, aŋ kiinne ogo, “Ay Abrayiim!”
1 Algum tempo depois Deus pôs Abraão à prova. Deus o chamou pelo nome, e ele respondeu: — Estou aqui.
2 Aŋ Jooŋ jaajjin ogo, “Minneni yüünü yaana a dune bilgä battä me ogo Icaak yaanna koowu, aŋ atä baan battä me ogo Müürïya. Aŋ aajjii kä pääm yaana bi nüütenii kä ye wic, aŋ eräpok dalä ïïl a yen wäämmä yok.”
2 Então Deus disse: — Pegue agora Isaque, o seu filho, o seu único filho, a quem você tanto ama, e vá até a terra de Moriá. Ali, na montanha que eu lhe mostrar, queime o seu filho como
3 Aŋ Abrayiim juwin kä tïṇṇäŋänä, aŋ tüürüŋ yeene kooññe. Aŋ bäägin jengä yek ïïllä wäämmä yok. Aŋ kuññu kiinkä yeeke ti kä yewwe, ke minneni yeene Icaak. Aŋ attä kä päy nänṭ'a nüütene daa Jooŋ ye.
3 No dia seguinte Abraão se levantou de madrugada, arreou o seu jumento, cortou lenha para o sacrifício e saiu para o lugar que Deus havia indicado. Isaque e dois empregados foram junto com ele.
4 Aŋ nïïnnä ḍäk ti Abrayiim wiñe äärene ñaalok, aŋ nänṭä yooṭṭe kä utar.
4 No terceiro dia, Abraão viu o lugar, de longe.
5 Aŋ Abrayiim kiinkä yeeke kiinne ogo, “Cääye winni ke tüürüŋ, dale ikoon aton mäṭon Jooŋ ke minneni, aŋ ikoon ḍuukon ikee ti.”
5 Então disse aos empregados: — Fiquem aqui com o jumento. Eu e o menino vamos ali adiante para adorar a Deus. Daqui a pouco nós voltamos.
6 Aŋ Abrayiim kuññu jengä ïïllä wäämmä yok, aŋ äcce minneni yeene Icaak ŋäñe ti, i ädit maañ kä päṭäkay ke cïcam ïṇte ti, aŋ attä muuṭuk.
6 Abraão pegou a lenha para o sacrifício e pôs nos ombros de Isaque. Pegou uma faca e fogo, e os dois foram andando juntos.
7 Aŋ Icaak wäyen Abrayiim bärkene ogo, “Abba!”
7 Daí a pouco o menino disse: — Pai! Abraão respondeu: — Que foi, meu filho? Isaque perguntou: — Nós temos a lenha e o fogo, mas onde está o carneirinho para o sacrifício?
8 Aŋ luugi Abrayiim ogo, “Minneni yeeni, Jooŋ kä ḍoŋe bi ükcï kabal yaana erï puuggin ïïlï a yen wäämmä yok ye.” Aŋ iken attä muuṭuk nänṭä keellä.
8 Abraão respondeu: — Deus dará o que for preciso; ele vai arranjar um carneirinho para o sacrifício, meu filho. E continuaram a caminhar juntos.
9 Aŋ wääna ḍakkene ti nänṭ'a nüütene daa Jooŋ ye, Abrayiim bättä tambal wïca, aŋ jengä tooṇṇe, aŋ minneni yeene Icaak ḍiiŋŋe, aŋ maaṭṭe ñaalok jengä witin tambal wic.
9 Quando chegaram ao lugar que Deus havia indicado, Abraão fez um altar e arrumou a lenha em cima dele. Depois amarrou Isaque e o colocou sobre o altar, em cima da lenha.
10 Aŋ Abrayiim ïṇte lajjene, aŋ cïcam koowne irtee kä pok minneni yeene.
10 Em seguida pegou a faca para matá-lo.
11 Aŋ malak yen Pïṭo ike yääwi kä polloŋ jïnä ogo, “Abrayiim, Abrayiim!”
11 Mas nesse instante, lá do céu, o Anjo do Senhor o chamou, dizendo: — Abraão! Abraão! — Estou aqui — respondeu ele.
12 Aŋ malak jaajjin ogo, “Ïṇtü ŋana ïccïdï woo minneni ti, aŋ ŋana naŋdä nääŋkalaŋ. Ïkï ŋïññeni tiññaŋ ïkï booju kä Jooŋ, ika batta agja kä ṭïïkon kä minneni yüünü yaana kä keelok yaanna.”
12 O Anjo disse: — Não machuque o menino e não lhe faça nenhum mal. Agora sei que você
13 Aŋ Abrayiim wiñe äärene ñaalok däämjin, aŋ yurcin kabal yaane mooye ŋäñe ti a mükon kä jengä kä ṭuŋke waadgen gïtï. Aŋ attä kabal müŋŋe erre pok a yen ïïllä wäämmä yok rättee kä yok minneni yeene.
13 Abraão olhou em volta e viu um carneiro preso pelos chifres, no meio de uma moita. Abraão foi, pegou o carneiro e o ofereceu como sacrifício em lugar do seu filho.
14 Aŋ Abrayiim nänṭä yaanja äkkene ogo Pïṭo bi ïccï. Aŋ ke tiññaŋ battä me ogo, “Pïṭo bi ïccï pääm yeene wic.”
14 Abraão pôs naquele lugar o nome de “O Senhor Deus dará o que for preciso.” É por isso que até hoje o povo diz: “Na sua montanha o Senhor Deus dá o que é preciso.”
15 Aŋ Abrayiim ŋoci yääwi malak yen Pïṭo kä polloŋ jïnä.
15 Mais uma vez o Anjo do Senhor , lá do céu, chamou Abraão
16 Aŋ jaajjin ogo, “Pïṭo jääyïdï ogo, ‘Ika lïïttä kä ḍoŋi kä yaana näŋŋii kä nääŋkä yaakka, aŋ ika batta agjey kä ṭïïkon kä minneni yüünü yaana a dune yaanna,
16 e disse: — Porque você fez isso e não me negou o seu filho, o seu único filho, eu juro pelo meu próprio nome — diz Deus, o
17 ïkï bi ŋüülkeni, aŋ kaaynä yüükü bi ḍiirä kä yaac, bata kirkä polloŋ jïñe ke ṭiŋal yek wii jïñe. Aŋ kaaynä yüükü bi bänkä ädäŋŋi mükü.
17 Farei com que os seus descendentes sejam tão numerosos como as estrelas do céu ou os grãos de areia da praia do mar; e eles vencerão os inimigos.
18 Aŋ kä päy kaaynä yüükü ṭoŋ muureen bi a ŋüülkïnï ŋommañ wic nääŋka tiiŋganaa kä jiik ye.’”
18 Por meio dos seus descendentes eu abençoarei todas as nações do mundo, pois você fez o que eu mandei.
19 Aŋ wäättan Abrayiimmä ḍukcin kiinkä yeeken ti, aŋ juwin attä ke iken jïïn yaana battä me ogo Bïïrcïba ye ti, aŋ Abrayiimmä cäygin wïca.
19 Abraão voltou para o lugar onde estavam os seus empregados, e foram todos juntos para Berseba, onde Abraão ficou morando.
20 Aŋ wääna yaakka ti muure ye, Abrayiim nüütkï me ogo, “Määdic Nahüür gitki Maalka merkä.
20 Algum tempo depois Abraão recebeu a notícia de que Naor, o seu irmão, tinha oito filhos, nascidos de Milca, a sua mulher.
21 Kaygon battä me ogo Üüc, aŋ määden a Büüc, ke Gamuweel Aaraam wäyen,
21 O primeiro que nasceu foi Uz; depois vieram os seus irmãos Buz e Quemuel, que foi o pai de Arã;
22 ke Kaacit, ke Hajju, ke Pïldaac, ke Yaldaap, ke Batüwïïl.”
22 depois nasceram Quesede, Hazo, Pildas, Jidlafe e Betuel.
23 Aŋ Batüwïïl gittä Rïpga. Aŋ Maalka merkä yaaka kä cunuuk yaakka gitkene Nahüür Abrayiim määden.
23 Este Betuel foi o pai de Rebeca. São esses os oito filhos que Milca deu a Naor, o irmão de Abraão.
24 Aŋ kiingon iiŋe yeene yaana battä me ogo Ruhuma ye, cäänna ike gitki merkä oogen, aŋ yäṇtäŋgenen ogo, Taabaa ke Jaam ke Taac ke Maakkaa.
24 Reúma, a concubina de Naor, lhe deu os seguintes filhos: Teba, Gaã, Taás e Maacá.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.