Gênesis 22
jum (JUM) vs NAA
1 Aŋ wääna nääŋkä yaakki baakkene ye, Abrayiim puuci Jooŋ, aŋ kiinne ogo, “Ay Abrayiim!”
1 Depois dessas coisas, Deus pôs Abraão à prova e lhe disse: — Abraão! Este lhe respondeu: — Eis-me aqui!
2 Aŋ Jooŋ jaajjin ogo, “Minneni yüünü yaana a dune bilgä battä me ogo Icaak yaanna koowu, aŋ atä baan battä me ogo Müürïya. Aŋ aajjii kä pääm yaana bi nüütenii kä ye wic, aŋ eräpok dalä ïïl a yen wäämmä yok.”
2 Deus continuou: — Pegue o seu filho, seu único filho, Isaque, a quem você ama, e vá à terra de Moriá. Ali, ofereça-o em holocausto, sobre um dos montes, que eu lhe mostrar.
3 Aŋ Abrayiim juwin kä tïṇṇäŋänä, aŋ tüürüŋ yeene kooññe. Aŋ bäägin jengä yek ïïllä wäämmä yok. Aŋ kuññu kiinkä yeeke ti kä yewwe, ke minneni yeene Icaak. Aŋ attä kä päy nänṭ'a nüütene daa Jooŋ ye.
3 Na manhã seguinte, Abraão levantou-se de madrugada e, tendo preparado o seu jumento, levou consigo dois dos seus servos e Isaque, seu filho. Rachou lenha para o holocausto e foi para o lugar que Deus lhe havia indicado.
4 Aŋ nïïnnä ḍäk ti Abrayiim wiñe äärene ñaalok, aŋ nänṭä yooṭṭe kä utar.
4 No terceiro dia, Abraão ergueu os olhos e viu o lugar de longe.
5 Aŋ Abrayiim kiinkä yeeke kiinne ogo, “Cääye winni ke tüürüŋ, dale ikoon aton mäṭon Jooŋ ke minneni, aŋ ikoon ḍuukon ikee ti.”
5 Então disse aos servos: — Esperem aqui com o jumento. Eu e o rapaz iremos até lá e, depois de termos adorado, voltaremos para junto de vocês.
6 Aŋ Abrayiim kuññu jengä ïïllä wäämmä yok, aŋ äcce minneni yeene Icaak ŋäñe ti, i ädit maañ kä päṭäkay ke cïcam ïṇte ti, aŋ attä muuṭuk.
6 Abraão pegou a lenha do holocausto e a colocou sobre Isaque, seu filho. Ele, por sua vez, levava nas mãos o fogo e a faca. Assim, os dois caminhavam juntos.
7 Aŋ Icaak wäyen Abrayiim bärkene ogo, “Abba!”
7 Isaque rompeu o silêncio e disse a Abraão, seu pai: — Meu pai! Abraão respondeu: — Eis-me aqui, meu filho! Isaque perguntou: — Eis aqui o fogo e a lenha, mas onde está o cordeiro para o holocausto?
8 Aŋ luugi Abrayiim ogo, “Minneni yeeni, Jooŋ kä ḍoŋe bi ükcï kabal yaana erï puuggin ïïlï a yen wäämmä yok ye.” Aŋ iken attä muuṭuk nänṭä keellä.
8 Abraão respondeu: — Deus proverá para si o cordeiro para o holocausto, meu filho. E os dois seguiam juntos.
9 Aŋ wääna ḍakkene ti nänṭ'a nüütene daa Jooŋ ye, Abrayiim bättä tambal wïca, aŋ jengä tooṇṇe, aŋ minneni yeene Icaak ḍiiŋŋe, aŋ maaṭṭe ñaalok jengä witin tambal wic.
9 Chegaram ao lugar que Deus lhe havia indicado. Ali Abraão edificou um altar, arrumou a lenha sobre ele, amarrou Isaque, seu filho, e o deitou no altar, em cima da lenha.
10 Aŋ Abrayiim ïṇte lajjene, aŋ cïcam koowne irtee kä pok minneni yeene.
10 E, estendendo a mão, pegou a faca para sacrificar o seu filho.
11 Aŋ malak yen Pïṭo ike yääwi kä polloŋ jïnä ogo, “Abrayiim, Abrayiim!”
11 Mas do céu o Anjo do Senhor o chamou: — Abraão! Abraão! Ele respondeu: — Eis-me aqui!
12 Aŋ malak jaajjin ogo, “Ïṇtü ŋana ïccïdï woo minneni ti, aŋ ŋana naŋdä nääŋkalaŋ. Ïkï ŋïññeni tiññaŋ ïkï booju kä Jooŋ, ika batta agja kä ṭïïkon kä minneni yüünü yaana kä keelok yaanna.”
12 Então lhe disse: — Não estenda a mão sobre o menino e não faça nada a ele, pois agora sei que você teme a Deus, porque não me negou o seu filho, o seu único filho.
13 Aŋ Abrayiim wiñe äärene ñaalok däämjin, aŋ yurcin kabal yaane mooye ŋäñe ti a mükon kä jengä kä ṭuŋke waadgen gïtï. Aŋ attä kabal müŋŋe erre pok a yen ïïllä wäämmä yok rättee kä yok minneni yeene.
13 Abraão ergueu os olhos e viu atrás de si um carneiro preso pelos chifres entre os arbustos. Abraão pegou o carneiro e o ofereceu em holocausto, em lugar de seu filho.
14 Aŋ Abrayiim nänṭä yaanja äkkene ogo Pïṭo bi ïccï. Aŋ ke tiññaŋ battä me ogo, “Pïṭo bi ïccï pääm yeene wic.”
14 E Abraão deu àquele lugar o nome de “O Senhor Proverá”. Daí dizer-se até o dia de hoje: “No monte do Senhor se proverá.”
15 Aŋ Abrayiim ŋoci yääwi malak yen Pïṭo kä polloŋ jïnä.
15 Então do céu pela segunda vez o Anjo do Senhor chamou Abraão
16 Aŋ jaajjin ogo, “Pïṭo jääyïdï ogo, ‘Ika lïïttä kä ḍoŋi kä yaana näŋŋii kä nääŋkä yaakka, aŋ ika batta agjey kä ṭïïkon kä minneni yüünü yaana a dune yaanna,
16 e disse: — Porque você fez isso e não me negou o seu filho, o seu único filho, juro por mim mesmo, diz o
17 ïkï bi ŋüülkeni, aŋ kaaynä yüükü bi ḍiirä kä yaac, bata kirkä polloŋ jïñe ke ṭiŋal yek wii jïñe. Aŋ kaaynä yüükü bi bänkä ädäŋŋi mükü.
17 que certamente o abençoarei e multiplicarei a sua descendência como as estrelas dos céus e como a areia que está na praia do mar. Sua descendência tomará posse das cidades dos seus inimigos.
18 Aŋ kä päy kaaynä yüükü ṭoŋ muureen bi a ŋüülkïnï ŋommañ wic nääŋka tiiŋganaa kä jiik ye.’”
18 Na sua descendência serão benditas todas as nações da terra, porque você obedeceu à minha voz.
19 Aŋ wäättan Abrayiimmä ḍukcin kiinkä yeeken ti, aŋ juwin attä ke iken jïïn yaana battä me ogo Bïïrcïba ye ti, aŋ Abrayiimmä cäygin wïca.
19 Então Abraão voltou para onde estavam os seus servos, e, juntos, foram para Berseba, onde fixou residência.
20 Aŋ wääna yaakka ti muure ye, Abrayiim nüütkï me ogo, “Määdic Nahüür gitki Maalka merkä.
20 Passadas essas coisas, foram dizer a Abraão que Milca também tinha dado à luz filhos a Naor, irmão de Abraão:
21 Kaygon battä me ogo Üüc, aŋ määden a Büüc, ke Gamuweel Aaraam wäyen,
21 Uz, o primogênito, Buz, seu irmão, Quemuel, pai de Arã,
22 ke Kaacit, ke Hajju, ke Pïldaac, ke Yaldaap, ke Batüwïïl.”
22 Quésede, Hazo, Pildas, Jidlafe e Betuel.
23 Aŋ Batüwïïl gittä Rïpga. Aŋ Maalka merkä yaaka kä cunuuk yaakka gitkene Nahüür Abrayiim määden.
23 Betuel gerou Rebeca. Milca deu esses oito filhos a Naor, irmão de Abraão.
24 Aŋ kiingon iiŋe yeene yaana battä me ogo Ruhuma ye, cäänna ike gitki merkä oogen, aŋ yäṇtäŋgenen ogo, Taabaa ke Jaam ke Taac ke Maakkaa.
24 A concubina de Naor, cujo nome era Reumá, lhe deu também à luz filhos: Teba, Gaã, Taás e Maaca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.