Gênesis 19

jum (JUM) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Aŋ malaŋŋi kä yewwe äätin baan mooye yen mä Caduum biigin ti aŋŋi, i Luut cääy äntüke yen baan mooye ti. Aŋ wääna malaŋŋi yooṭṭeeda kä ye, ike juwin ñaalok paakke aŋ ḍüŋjïn ïñï, aŋ waŋge kümjene ïñï ŋomgu gïtï.
1 Ao anoitecer, os dois anjos chegaram a Sodoma. Ló estava sentado junto ao portão da cidade. Quando viu os anjos, levantou-se e, indo ao encontro deles, prostrou-se com o rosto em terra
2 Aŋ ike jaajjin ogo, “Mügdoni yeeki, ääte paa ba' kiingon yeenic. Aŋ kïïgïc looke woo, aŋ ïkïïn nïïnïn tiññaŋ aŋ ikee murje woo kä tïṇṇäŋänä.” Aŋ iken luukcin ogo, “Ba'ay, ikoon bi nïïnon woo käpet.”
2 e lhes disse: — Por favor, meus senhores, venham para a casa deste servo de vocês. Poderão passar a noite, lavar os pés, levantar-se de madrugada e seguir o seu caminho. Mas eles responderam: — Não; passaremos a noite na praça.
3 Aŋ ïïrï Luut ke gïmmene, aŋ wooyne ti baanne. Aŋ tutkene waak äämkä ḍiirken ke bïggï yaaka batta cääyge ti ŋimin ye, aŋ iken ämmä.
3 Ló insistiu tanto, que eles foram e entraram na casa dele. Deu-lhes um banquete, fez assar uns pães sem fermento, e eles comeram.
4 I iken batta mor ootunu, ook muure yek baan mooye yen mä Caduum dürjï ke dänkä duurin än yeenen küürï ti.
4 Mas, antes que eles se deitassem, os homens daquela cidade cercaram a casa. Eram os homens de Sodoma, tanto os moços como os velhos, sim, todo o povo de todos os lados.
5 Aŋ Luut yaawgä ogo, “Wali ook yaaka äätin baannü biigin ti tiññaŋ ye? Ickoon kä woo dalä nïïnon.”
5 E chamaram Ló e lhe disseram: — Onde estão os homens que, à noitinha, entraram na sua casa? Traga-os aqui fora para que abusemos deles.
6 Aŋ Luut kaaccä woo iken ti, aŋ äntüke üüljene ŋäñe ti.
6 Então Ló foi até a porta, fechou-a atrás de si
7 Aŋ jaajjin ogo, “Ba'ay, müggü yeeki, yiñ yaanna ŋana naŋde.
7 e lhes disse: — Meus irmãos, peço-lhes que não cometam essa maldade.
8 Däämme, ika cääyga ṭulgu kä yewwe yaaka kücï ook ye. Dale ken äcke kä woo, aŋ naŋe nääŋk'a daa ṭäkke naŋe daa kä ye. Ŋana ook yaakki naŋde nääŋkalaŋ, iken a wilgä yeeki aŋ tïïjä kä ika.”
8 Olhem aqui! Tenho duas filhas, virgens, e vou trazê-las para vocês. Façam com elas o que quiserem, porém não façam nada a estes homens, porque se acham sob a proteção do meu teto.
9 Aŋ luugi ogo, “Wükcü woo päy yoono waŋ,” Aŋ iken jaajjin ogo, “Men yaanni äätin winni a boorgon, aŋ ṭäkï ïkïïn nüütkïtï nääŋka naŋtïn ye! Ïkï bi näŋgini yiñ käärcï woo kä iken.” I iken wüükïdï ti Luut ti atï ṭäkï äntüke liktä gïtï.
9 Eles, porém, disseram: — Saia daí! E acrescentaram: — Ele é estrangeiro, veio morar entre nós e pretende ser juiz em tudo? Vamos fazer com você pior do que com eles. E atiraram-se contra o homem, contra Ló, e se aproximaram para arrombar a porta.
10 Aŋ malaŋŋi ïnken lajji woo, aŋ Luut guuŋi ti äräk aŋ äntüke üüljï.
10 Porém os homens, estendendo a mão, puxaram Ló para dentro e fecharam a porta.
11 Aŋ ook muure yaaka yudok äntüke tük dürjï ke dänkä ye, uuyi waŋgin nuŋko ŋana äntüke kañte daa.
11 E feriram de cegueira os que estavam do lado de fora, desde o menor até o maior, de modo que se cansaram à procura da porta.
12 Aŋ malaŋŋi Luut taaji ogo, “Ïkï cääygi ŋaannä winni? Ïkï cääygi märäŋgünü, ke ooglen yüükü, ke tïïrïn yüükü, ke mä yüükü yakkalaŋ baan mooye jï winni? Äcci woo nänṭä yaanni ti.
12 Então os homens disseram a Ló: — Você tem aqui mais alguém dos seus? Genro, filhos, filhas, todos quantos você tem na cidade, faça-os sair daqui,
13 Ikoon ṭäkon nänṭä yaanni ḍüümon gïtï. Cïŋtäŋ yen yiñ mä baan yaanni ḍakkä ti Pïṭo ti, aŋ ikoon tuujonon ogo ḍüümjon gïtï.”
13 pois vamos destruir este lugar, porque o seu clamor tem aumentado, chegando até a presença do Senhor , e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 Aŋ Luut attä nüütkïdï märäŋgene yaaka a ḍüccïnï jiik ṭäkï ḍïjï ṭulge ye, aŋ kiinne ogo, “Kä bïraŋ juwe kaace woo nänṭä yaanni ti! Pïṭo baan mooye ṭäkke ḍüüme gïtï.” Aŋ iken ḍüücï ogo ike ñääyo ogo ñääyon.
14 Então Ló saiu e foi falar com os seus genros, os que estavam para casar com as suas filhas. Ele disse: — Levantem-se e saiam deste lugar, porque o Mas eles pensaram que Ló estava brincando.
15 Aŋ wääna buur kääjenee kä ye, malaŋŋi Luut jüümï yok ogo, “Kä bïraŋ, ïïŋü koowu ke tïïrïn yüükü yaaka kä yewwe winni yaakki. Aŋ kaace woo tiññaŋŋi, nuŋko ikee cüccete woo ke baan naana jooññu ätä ye.”
15 Ao amanhecer, os anjos apressaram Ló, dizendo: — Levante-se, pegue a sua mulher e as suas duas filhas, que aqui se encontram, e saia daqui, para que você não morra quando a cidade for castigada.
16 Aŋ wääna Luut juugge riijjene kä ye, mügï malaŋŋi kä ïṇte aŋ iiŋe mügï kä ïṇte aŋ cäänna tïïrïn yeeke yaaka kä yewwe ye, müügï kä ïnken aŋ ici woo baan jï ṭeṭaŋ, nääŋka ängene daa ŋïngïn Pïṭo ye.
16 Como, porém, ele se demorasse, aqueles homens o pegaram pela mão, a ele, a sua mulher e as duas filhas, sendo-lhe o Senhor misericordioso, e o tiraram, e o puseram fora da cidade.
17 Aŋ wääna äbene daa kä woo ye, kiini malak yaŋkalaŋ ogo, “Buurce woo üde, aŋ ŋana ikee däämmede ŋäjäk, aŋ ŋana ikee yuutcede ïñï nänṭä yaŋkalaŋ ti ḍääñgon jï. Lüüde nänṭä pämkä nuŋko ikee cüccete me woo!”
17 Havendo-os levado para fora, um deles disse: — Corra, para sair daqui com vida! Não olhe para trás, nem pare em toda a campina. Fuja para o monte, para que você não morra.
18 Aŋ kiini Luut ogo, “Ba'ay, kura Mügdoni yeeki.
18 Mas Ló disse a eles: — Assim não, meu Senhor!
19 Kiingon yeenic käññä ŋerrä ikee ti aŋ ika nüütkana biilin yaana batta düüñïdï ye, kä daljin üṇṇü yeeni. Aŋ ika batta bi lïïṭä lüüdü nänṭä pämkä, nuŋko ika wäätta ŋäc jooññu aŋ ika tüwdü.
19 Eis que o teu servo encontrou favor diante dos teus olhos, e engrandeceste a tua misericórdia para comigo, salvando-me a vida. Mas não posso fugir para o monte, pois receio que a destruição vá me alcançar, e eu morra.
20 Yooru, baan yaanni ike cokulaŋ ti, aŋ dalä ika lüüdü ike ti, aŋ ike cäänna ḍeeraŋ, tiiŋgaa dalä ika lüüdü nänṭä yaana ḍeeraŋ yaanja ti, nuŋko üdü kä.”
20 Eis aqui perto uma cidadezinha para a qual eu posso fugir. Ela é bem pequena. Permita que eu fuja para lá — ela é bem pequena, não é verdade? —, e nela poderei salvar a minha vida.
21 Aŋ kiini malak ogo, “Jiik yüükü yaaka kiinnaa kä yaakka gïmgänä, aŋ baan yaanna batta bi ḍüümü gïtï.
21 O anjo respondeu: — Quanto a isso, estou de acordo, para não destruir a cidade de que você acaba de falar.
22 Kä bïraŋ, lüüdü nänṭä yaanja ti, ika batta bi lïïṭä näŋä ginkalaŋ i ïkï batta mor ḍakci ti.” Aŋ ina ken baan yaanna äkkene daa me ogo Coogaar yaanna ogo ḍeeḍoḍeet.
22 Vá depressa e refugie-se nela; pois nada posso fazer, enquanto você não tiver chegado lá. Por isso, a cidade recebeu o nome de Zoar.
23 Aŋ Luut ḍakkä ti Coogaar i äŋ kääjïdï.
23 O sol estava nascendo sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 Aŋ Pïṭo puukin ïñï cägärey kä polloŋ jïnä Caduum ti ke Amuura.
24 Então o Senhor fez chover enxofre e fogo sobre Sodoma e Gomorra. Isso veio da parte do Senhor , desde os céus.
25 Aŋ bänkä yaakca ḍüümme gïtï ke ḍääñgon ke m'aka cäyok bänkä gïtï ye, ke waak garkä yaaka a yülïn ye muure.
25 Ele destruiu aquelas cidades, e toda a campina, e todos os moradores das cidades, e o que nascia na terra.
26 Aŋ iŋ Luut däämjin ŋäjäk, aŋ wäättä a taŋkuulu yen äyyä.
26 E a mulher de Ló olhou para trás e virou uma estátua de sal.
27 Aŋ Abrayiim cuuyin kä tïṇṇäŋänä aŋ ḍukcin nänṭä yaana yuuttee kä Pïṭo ñome ti ye.
27 Na manhã seguinte, Abraão se levantou de madrugada e foi para o lugar onde tinha estado na presença do Senhor .
28 Aŋ ike däämjin ïñï taaŋŋä Caduum ke Amuura, ke taaŋŋä ḍääñgon ti, aŋ jiinä yooṭṭe ḍüüŋïdï ñaalok kä yaac ŋommañ jï, bata jiinä yek käälmaañ.
28 Abraão olhou para Sodoma e Gomorra e para toda a terra da campina e viu que da terra subia fumaça, como se fosse a fumaça de uma fornalha.
29 Aŋ Jooŋ wääna bänkä mäyken yaaka cäyok ḍääñgon jï ye ḍüümmeeda kä gïtï ye, Abrayiim pajjene aŋ Luut määgene woo jooññu yaana näŋŋä ḍoŋe bänkä yaaka cääynee kä gïtï ye ti.
29 Assim, quando destruiu as cidades da campina, Deus se lembrou de Abraão e tirou Ló do meio da destruição, quando subverteu as cidades em que Ló tinha morado.
30 Aŋ Luut booññu kä cäwdä Coogaar aŋ baŋŋä ke tïïrïn yeeke yaaka kä yew ye, aŋ attä cääjjin ṭuum pämkä gïtï.
30 Ló partiu de Zoar e habitou no monte, ele e as duas filhas, porque receavam permanecer em Zoar. Ló habitou numa caverna, e com ele as duas filhas.
31 Aŋ nïïnnä yaŋkalaŋ ti tïïron yaana a kaygon ye, käwen ḍeerconḍe kiinne ogo, “Wäyo ḍuuŋdin, aŋ baati oon yaŋkalaŋ winni yaana ïkïï koowï ye, bata poñ yen me muure ŋommañ wic ye.
31 Então a primogênita disse à mais moça: — Nosso pai está velho, e não há homem na terra que venha unir-se conosco, segundo o costume de toda terra.
32 Äätä wäyo nääkkï määk, aŋ wäättana ïkïï nïïnï ke ike aŋ wina ïkïi bi ääcï woo kaaynä wäyo ti.”
32 Venha, vamos embebedá-lo com vinho, deitemo-nos com ele e conservemos a descendência de nosso pai.
33 Aŋ wïïrïn jïñe yaanja ti wäyen nääkki määk, aŋ tïïron yaana a kaygon ye kaaccä aŋ nïngïn ke wäyen. Aŋ nïïnjïn yaana nïïnjenee kä ke juwin yaana juwenee kä ye kucu wäyen.
33 Naquela noite, deram de beber vinho a seu pai. E, entrando a primogênita, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 Aŋ tïṇṇäk aŋŋi tïïron yaana a kaygon ye, käwen ḍeerconḍe kiinne ogo, “Wïïrïn tiinuk ikoon nïïnnon ke wäyo, ŋocï nääkkï määk wïïrïn, aŋ ïkï kaacci nïïne ke ike nuŋko ääcii kä woo kaaynä wäyo ti.”
34 No dia seguinte, a primogênita disse à mais nova: — Ontem à noite, deitei-me com o meu pai. Vamos embebedá-lo também esta noite; entre e deite-se com ele, para que preservemos a descendência de nosso pai.
35 Aŋ wïïrïn jïñe yaanja ti wäyen ŋoci määtki määk, aŋ tïïron yeene ḍeerconḍe attä kaaccä nïïnnene. Aŋ nïïnjïn yaana nïïnjenee kä ke juwin yaana juwenee kä ye kucu wäyen.
35 De novo, naquela noite, deram de beber vinho a seu pai. E, entrando a mais nova, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 Aŋ Luut tïïrïn yeeke muuṭuk laacce.
36 E assim as duas filhas de Ló ficaram grávidas do próprio pai.
37 Aŋ kaygon giiṇṇä minneni oone aŋ äkkene ogo Muwaab. Aŋ ike ken a wäy yen mä Muwaab ke tiññaŋ.
37 A primogênita deu à luz um filho e lhe deu o nome de Moabe. Este é o pai dos moabitas, até o dia de hoje.
38 Aŋ tïïron ḍeerconḍe yeene giiṇṇä minneni oone cäänna, aŋ äkkene ogo Benaammi, aŋ ike ken a wäy yen mä Amüün ke tiññaŋ.
38 A mais nova também deu à luz um filho e lhe deu o nome de Ben-Ami. Este é o pai dos amonitas, até o dia de hoje.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.