Gênesis 19

jum (JUM) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Aŋ malaŋŋi kä yewwe äätin baan mooye yen mä Caduum biigin ti aŋŋi, i Luut cääy äntüke yen baan mooye ti. Aŋ wääna malaŋŋi yooṭṭeeda kä ye, ike juwin ñaalok paakke aŋ ḍüŋjïn ïñï, aŋ waŋge kümjene ïñï ŋomgu gïtï.
1 Ao anoitecer, vieram os dois anjos a Sodoma, a cuja entrada estava Ló assentado; este, quando os viu, levantou-se e, indo ao seu encontro, prostrou-se, rosto em terra.
2 Aŋ ike jaajjin ogo, “Mügdoni yeeki, ääte paa ba' kiingon yeenic. Aŋ kïïgïc looke woo, aŋ ïkïïn nïïnïn tiññaŋ aŋ ikee murje woo kä tïṇṇäŋänä.” Aŋ iken luukcin ogo, “Ba'ay, ikoon bi nïïnon woo käpet.”
2 E disse-lhes: Eis agora, meus senhores, vinde para a casa do vosso servo, pernoitai nela e lavai os pés; levantar-vos-eis de madrugada e seguireis o vosso caminho. Responderam eles: Não; passaremos a noite na praça.
3 Aŋ ïïrï Luut ke gïmmene, aŋ wooyne ti baanne. Aŋ tutkene waak äämkä ḍiirken ke bïggï yaaka batta cääyge ti ŋimin ye, aŋ iken ämmä.
3 Instou-lhes muito, e foram e entraram em casa dele; deu-lhes um banquete, fez assar uns pães asmos, e eles comeram.
4 I iken batta mor ootunu, ook muure yek baan mooye yen mä Caduum dürjï ke dänkä duurin än yeenen küürï ti.
4 Mas, antes que se deitassem, os homens daquela cidade cercaram a casa, os homens de Sodoma, tanto os moços como os velhos, sim, todo o povo de todos os lados;
5 Aŋ Luut yaawgä ogo, “Wali ook yaaka äätin baannü biigin ti tiññaŋ ye? Ickoon kä woo dalä nïïnon.”
5 e chamaram por Ló e lhe disseram: Onde estão os homens que, à noitinha, entraram em tua casa? Traze-os fora a nós para que abusemos deles.
6 Aŋ Luut kaaccä woo iken ti, aŋ äntüke üüljene ŋäñe ti.
6 Saiu-lhes, então, Ló à porta, fechou-a após si
7 Aŋ jaajjin ogo, “Ba'ay, müggü yeeki, yiñ yaanna ŋana naŋde.
7 e lhes disse: Rogo-vos, meus irmãos, que não façais mal;
8 Däämme, ika cääyga ṭulgu kä yewwe yaaka kücï ook ye. Dale ken äcke kä woo, aŋ naŋe nääŋk'a daa ṭäkke naŋe daa kä ye. Ŋana ook yaakki naŋde nääŋkalaŋ, iken a wilgä yeeki aŋ tïïjä kä ika.”
8 tenho duas filhas, virgens, eu vo-las trarei; tratai-as como vos parecer, porém nada façais a estes homens, porquanto se acham sob a proteção de meu teto.
9 Aŋ luugi ogo, “Wükcü woo päy yoono waŋ,” Aŋ iken jaajjin ogo, “Men yaanni äätin winni a boorgon, aŋ ṭäkï ïkïïn nüütkïtï nääŋka naŋtïn ye! Ïkï bi näŋgini yiñ käärcï woo kä iken.” I iken wüükïdï ti Luut ti atï ṭäkï äntüke liktä gïtï.
9 Eles, porém, disseram: Retira-te daí. E acrescentaram: Só ele é estrangeiro, veio morar entre nós e pretende ser juiz em tudo? A ti, pois, faremos pior do que a eles. E arremessaram-se contra o homem, contra Ló, e se chegaram para arrombar a porta.
10 Aŋ malaŋŋi ïnken lajji woo, aŋ Luut guuŋi ti äräk aŋ äntüke üüljï.
10 Porém os homens, estendendo a mão, fizeram entrar Ló e fecharam a porta;
11 Aŋ ook muure yaaka yudok äntüke tük dürjï ke dänkä ye, uuyi waŋgin nuŋko ŋana äntüke kañte daa.
11 e feriram de cegueira aos que estavam fora, desde o menor até ao maior, de modo que se cansaram à procura da porta.
12 Aŋ malaŋŋi Luut taaji ogo, “Ïkï cääygi ŋaannä winni? Ïkï cääygi märäŋgünü, ke ooglen yüükü, ke tïïrïn yüükü, ke mä yüükü yakkalaŋ baan mooye jï winni? Äcci woo nänṭä yaanni ti.
12 Então, disseram os homens a Ló: Tens aqui alguém mais dos teus? Genro, e teus filhos, e tuas filhas, todos quantos tens na cidade, faze-os sair deste lugar;
13 Ikoon ṭäkon nänṭä yaanni ḍüümon gïtï. Cïŋtäŋ yen yiñ mä baan yaanni ḍakkä ti Pïṭo ti, aŋ ikoon tuujonon ogo ḍüümjon gïtï.”
13 pois vamos destruir este lugar, porque o seu clamor se tem aumentado, chegando até à presença do Senhor ; e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 Aŋ Luut attä nüütkïdï märäŋgene yaaka a ḍüccïnï jiik ṭäkï ḍïjï ṭulge ye, aŋ kiinne ogo, “Kä bïraŋ juwe kaace woo nänṭä yaanni ti! Pïṭo baan mooye ṭäkke ḍüüme gïtï.” Aŋ iken ḍüücï ogo ike ñääyo ogo ñääyon.
14 Então, saiu Ló e falou a seus genros, aos que estavam para casar com suas filhas e disse: Levantai-vos, saí deste lugar, porque o Senhor há de destruir a cidade. Acharam, porém, que ele gracejava com eles.
15 Aŋ wääna buur kääjenee kä ye, malaŋŋi Luut jüümï yok ogo, “Kä bïraŋ, ïïŋü koowu ke tïïrïn yüükü yaaka kä yewwe winni yaakki. Aŋ kaace woo tiññaŋŋi, nuŋko ikee cüccete woo ke baan naana jooññu ätä ye.”
15 Ao amanhecer, apertaram os anjos com Ló, dizendo: Levanta-te, toma tua mulher e tuas duas filhas, que aqui se encontram, para que não pereças no castigo da cidade.
16 Aŋ wääna Luut juugge riijjene kä ye, mügï malaŋŋi kä ïṇte aŋ iiŋe mügï kä ïṇte aŋ cäänna tïïrïn yeeke yaaka kä yewwe ye, müügï kä ïnken aŋ ici woo baan jï ṭeṭaŋ, nääŋka ängene daa ŋïngïn Pïṭo ye.
16 Como, porém, se demorasse, pegaram-no os homens pela mão, a ele, a sua mulher e as duas filhas, sendo-lhe o Senhor misericordioso, e o tiraram, e o puseram fora da cidade.
17 Aŋ wääna äbene daa kä woo ye, kiini malak yaŋkalaŋ ogo, “Buurce woo üde, aŋ ŋana ikee däämmede ŋäjäk, aŋ ŋana ikee yuutcede ïñï nänṭä yaŋkalaŋ ti ḍääñgon jï. Lüüde nänṭä pämkä nuŋko ikee cüccete me woo!”
17 Havendo-os levado fora, disse um deles: Livra-te, salva a tua vida; não olhes para trás, nem pares em toda a campina; foge para o monte, para que não pereças.
18 Aŋ kiini Luut ogo, “Ba'ay, kura Mügdoni yeeki.
18 Respondeu-lhes Ló: Assim não, Senhor meu!
19 Kiingon yeenic käññä ŋerrä ikee ti aŋ ika nüütkana biilin yaana batta düüñïdï ye, kä daljin üṇṇü yeeni. Aŋ ika batta bi lïïṭä lüüdü nänṭä pämkä, nuŋko ika wäätta ŋäc jooññu aŋ ika tüwdü.
19 Eis que o teu servo achou mercê diante de ti, e engrandeceste a tua misericórdia que me mostraste, salvando-me a vida; não posso escapar no monte, pois receio que o mal me apanhe, e eu morra.
20 Yooru, baan yaanni ike cokulaŋ ti, aŋ dalä ika lüüdü ike ti, aŋ ike cäänna ḍeeraŋ, tiiŋgaa dalä ika lüüdü nänṭä yaana ḍeeraŋ yaanja ti, nuŋko üdü kä.”
20 Eis aí uma cidade perto para a qual eu posso fugir, e é pequena. Permite que eu fuja para lá (porventura, não é pequena?), e nela viverá a minha alma.
21 Aŋ kiini malak ogo, “Jiik yüükü yaaka kiinnaa kä yaakka gïmgänä, aŋ baan yaanna batta bi ḍüümü gïtï.
21 Disse-lhe: Quanto a isso, estou de acordo, para não subverter a cidade de que acabas de falar.
22 Kä bïraŋ, lüüdü nänṭä yaanja ti, ika batta bi lïïṭä näŋä ginkalaŋ i ïkï batta mor ḍakci ti.” Aŋ ina ken baan yaanna äkkene daa me ogo Coogaar yaanna ogo ḍeeḍoḍeet.
22 Apressa-te, refugia-te nela; pois nada posso fazer, enquanto não tiveres chegado lá. Por isso, se chamou Zoar o nome da cidade.
23 Aŋ Luut ḍakkä ti Coogaar i äŋ kääjïdï.
23 Saía o sol sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 Aŋ Pïṭo puukin ïñï cägärey kä polloŋ jïnä Caduum ti ke Amuura.
24 Então, fez o Senhor chover enxofre e fogo, da parte do Senhor , sobre Sodoma e Gomorra.
25 Aŋ bänkä yaakca ḍüümme gïtï ke ḍääñgon ke m'aka cäyok bänkä gïtï ye, ke waak garkä yaaka a yülïn ye muure.
25 E subverteu aquelas cidades, e toda a campina, e todos os moradores das cidades, e o que nascia na terra.
26 Aŋ iŋ Luut däämjin ŋäjäk, aŋ wäättä a taŋkuulu yen äyyä.
26 E a mulher de Ló olhou para trás e converteu-se numa estátua de sal.
27 Aŋ Abrayiim cuuyin kä tïṇṇäŋänä aŋ ḍukcin nänṭä yaana yuuttee kä Pïṭo ñome ti ye.
27 Tendo-se levantado Abraão de madrugada, foi para o lugar onde estivera na presença do Senhor ;
28 Aŋ ike däämjin ïñï taaŋŋä Caduum ke Amuura, ke taaŋŋä ḍääñgon ti, aŋ jiinä yooṭṭe ḍüüŋïdï ñaalok kä yaac ŋommañ jï, bata jiinä yek käälmaañ.
28 e olhou para Sodoma e Gomorra e para toda a terra da campina e viu que da terra subia fumaça, como a fumarada de uma fornalha.
29 Aŋ Jooŋ wääna bänkä mäyken yaaka cäyok ḍääñgon jï ye ḍüümmeeda kä gïtï ye, Abrayiim pajjene aŋ Luut määgene woo jooññu yaana näŋŋä ḍoŋe bänkä yaaka cääynee kä gïtï ye ti.
29 Ao tempo que destruía as cidades da campina, lembrou-se Deus de Abraão e tirou a Ló do meio das ruínas, quando subverteu as cidades em que Ló habitara.
30 Aŋ Luut booññu kä cäwdä Coogaar aŋ baŋŋä ke tïïrïn yeeke yaaka kä yew ye, aŋ attä cääjjin ṭuum pämkä gïtï.
30 Subiu Ló de Zoar e habitou no monte, ele e suas duas filhas, porque receavam permanecer em Zoar; e habitou numa caverna, e com ele as duas filhas.
31 Aŋ nïïnnä yaŋkalaŋ ti tïïron yaana a kaygon ye, käwen ḍeerconḍe kiinne ogo, “Wäyo ḍuuŋdin, aŋ baati oon yaŋkalaŋ winni yaana ïkïï koowï ye, bata poñ yen me muure ŋommañ wic ye.
31 Então, a primogênita disse à mais moça: Nosso pai está velho, e não há homem na terra que venha unir-se conosco, segundo o costume de toda terra.
32 Äätä wäyo nääkkï määk, aŋ wäättana ïkïï nïïnï ke ike aŋ wina ïkïi bi ääcï woo kaaynä wäyo ti.”
32 Vem, façamo-lo beber vinho, deitemo-nos com ele e conservemos a descendência de nosso pai.
33 Aŋ wïïrïn jïñe yaanja ti wäyen nääkki määk, aŋ tïïron yaana a kaygon ye kaaccä aŋ nïngïn ke wäyen. Aŋ nïïnjïn yaana nïïnjenee kä ke juwin yaana juwenee kä ye kucu wäyen.
33 Naquela noite, pois, deram a beber vinho a seu pai, e, entrando a primogênita, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 Aŋ tïṇṇäk aŋŋi tïïron yaana a kaygon ye, käwen ḍeerconḍe kiinne ogo, “Wïïrïn tiinuk ikoon nïïnnon ke wäyo, ŋocï nääkkï määk wïïrïn, aŋ ïkï kaacci nïïne ke ike nuŋko ääcii kä woo kaaynä wäyo ti.”
34 No dia seguinte, disse a primogênita à mais nova: Deitei-me, ontem, à noite, com o meu pai. Demos-lhe a beber vinho também esta noite; entra e deita-te com ele, para que preservemos a descendência de nosso pai.
35 Aŋ wïïrïn jïñe yaanja ti wäyen ŋoci määtki määk, aŋ tïïron yeene ḍeerconḍe attä kaaccä nïïnnene. Aŋ nïïnjïn yaana nïïnjenee kä ke juwin yaana juwenee kä ye kucu wäyen.
35 De novo, pois, deram, aquela noite, a beber vinho a seu pai, e, entrando a mais nova, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 Aŋ Luut tïïrïn yeeke muuṭuk laacce.
36 E assim as duas filhas de Ló conceberam do próprio pai.
37 Aŋ kaygon giiṇṇä minneni oone aŋ äkkene ogo Muwaab. Aŋ ike ken a wäy yen mä Muwaab ke tiññaŋ.
37 A primogênita deu à luz um filho e lhe chamou Moabe: é o pai dos moabitas, até ao dia de hoje.
38 Aŋ tïïron ḍeerconḍe yeene giiṇṇä minneni oone cäänna, aŋ äkkene ogo Benaammi, aŋ ike ken a wäy yen mä Amüün ke tiññaŋ.
38 A mais nova também deu à luz um filho e lhe chamou Ben-Ami: é o pai dos filhos de Amom, até ao dia de hoje.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.